Autoimmunologiczna choroba tarczycy

Choroby autoimmunologiczne tarczycy to przewlekłe choroby zapalne tarczycy. Mogą pojawić się jako nadczynność lub niedoczynność tarczycy.

Co to jest autoimmunologiczna choroba tarczycy?

Choroby autoimmunologiczne tarczycy są spowodowane nieprawidłowym działaniem układu odpornościowego. Prowadzą do nadczynności lub niedoczynności tarczycy.
© Henrie - stock.adobe.com

Tyroidopatie autoimmunologiczne to choroby tarczycy, które prowadzą do przewlekłego zapalenia narządu. Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy obejmuje zapalenie tarczycy typu Hashimoto, zapalenie tarczycy typu Ord i chorobę Gravesa-Basedowa. W zależności od wpływu choroby na organizm, autoimmunologiczne tarczycy dzielą się na trzy typy.

$config[ads_text1] not found

Typ 1 opisuje stan metaboliczny w eutyreozie. Stężenie hormonów tarczycy w organizmie jest takie samo jak u osób zdrowych. Istnieje dalszy podział na typ 1A z wolem (wole) i typ 1B bez wola. Typ 2 to stan metaboliczny niedoczynności tarczycy, czyli brak hormonów tarczycy. Typ 2 dzieli się na typ 2A z wolem i typ 2B bez wola.

Choroba Gravesa-Basedowa określana jest jako autoimmunologiczna choroba tarczycy typu 3. Podział dokonuje się na typ 3A z nadczynnością tarczycy (nadmiar hormonów tarczycy), typ 3B z metabolizmem eutyreozy i typ 3C z niedoczynnością tarczycy. Zapalenie tarczycy Hashimoto odpowiada typom 1A lub 2A. Ord zapalenie tarczycy różni się od choroby Hashimoto tym, że nie ma wola i odpowiada typom 1B i 2B.

przyczyny

Choroby autoimmunologiczne tarczycy są spowodowane nieprawidłowym działaniem układu odpornościowego. Zapalenie tarczycy typu Hashimoto lub Ord jest spowodowane przez nieprawidłowo mediowane limfocyty T. Powstają przeciwciała przeciwko tkance tarczycy. Choroba może wystąpić po infekcjach wirusowych.

$config[ads_text2] not found

Należą do nich gorączka gruczołowa Pfeiffera lub półpasiec. Występuje również w przypadku dysfunkcji kory nadnerczy i zespołu policystycznych jajników. W rozwoju choroby rolę odgrywa predyspozycja genetyczna.

Nadmierne spożycie jodu przez podanie środków kontrastowych może wywołać chorobę Hashimoto. W chorobie Gravesa-Basedowa powstają autoprzeciwciała, które stymulują produkcję hormonów tarczycy. Rozwija się nadczynność tarczycy. Choroba Gravesa-Basedowa występuje w wyniku połączenia czynników genetycznych i wpływów zewnętrznych. Przy odpowiednich predyspozycjach stres lub infekcje mogą wywołać chorobę.

Objawy, dolegliwości i oznaki

W chorobach Hashimoto i Ord pojawiają się objawy niedoczynności tarczycy. Pacjenci mają niską temperaturę ciała i są wrażliwi na zimno. Jesteś zmęczony, pozbawiony motywacji i bez wyrazu. Mogą wystąpić nastroje depresyjne.

Osoby dotknięte chorobą opisują zmianę głosu i uczucie ucisku w gardle. Może rozwinąć się obrzęk śluzowaty, w którym kończyny i twarz puchną z powodu zatrzymywania wody. Włosy stają się kruche i wypadają. Pacjenci z niedoczynnością tarczycy szybko i często przybierają na wadze.

Mogą występować zaparcia i nudności. Bicie serca jest spowolnione. Objawy nadczynności tarczycy mogą wystąpić we wczesnych stadiach zapalenia tarczycy Hashimoto lub Ord. Choroba Gravesa-Basedowa powoduje nadczynność tarczycy. Objawia się poceniem, niepokojem, arytmią i drżeniem serca.

$config[ads_text3] not found

Osoby dotknięte chorobą cierpią na bezsenność i pocenie się. Mają ataki [[pragnienia9] i szybką utratę wagi. Skóra jest ciepła i wilgotna. Cierpiący narzekają na ucisk w gardle. W dłuższej perspektywie choroba Gravesa-Basedowa może prowadzić do osteoporozy. Może to mieć wpływ na oczy. Stan ten może powodować orbitopatię endokrynologiczną, w której wystają gałki oczne.

Diagnoza i przebieg

Obraz kliniczny dostarcza pierwszych wskazówek do rozpoznania. Fizyczne badanie obejmie ocenę wielkości i charakteru tarczycy. Wykonuje się elektrokardiogram w celu zarejestrowania arytmii serca.

Badanie krwi dostarcza informacji o rodzaju choroby tarczycy. Po pierwsze, hormony tarczycy T3 (trijodotyronina), T4 (L-tyroksyna) i hormon tyreotropowy TSH są wykorzystywane do określenia stanu metabolicznego. Przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej (TPO-AK) i tyreoglobulinie (Tg-AK) są typowe dla chorób Hashimoto i Ord.

Obecność choroby Gravesa-Basedowa potwierdzają przeciwciała przeciwko receptorowi TSH (TRAK). W badaniu ultrasonograficznym gruczołu tarczowego można ocenić orientację tkanki. USG dopplerowskie dostarcza informacji o przepływie krwi do narządu. W scyntygrafii czynność tarczycy bada się za pomocą medycyny nuklearnej.

Wyniki tych badań uzupełniają diagnostykę chorób tarczycy. Biopsja cienkoigłowa może być konieczna, jeśli wyniki są wątpliwe lub podejrzewa się chorobę złośliwą.

Komplikacje

Istnieje kilka typów autoimmunologicznych chorób tarczycy, które mogą wiązać się z powikłaniami. Z jednej strony choroba autoimmunologiczna niedoczynności tarczycy może być podobna do choroby Hashimoto. Bez leczenia może to prowadzić do niewydolności serca (niewydolności serca) na wczesnym etapie.

$config[ads_text4] not found

Czasami może to nawet oznaczać niewydolność serca, która może prowadzić do śmierci pacjenta. Zapalenie tarczycy Hashimoto może również prowadzić do podwyższenia poziomu cholesterolu. Przez wiele lat może to prowadzić do zwapnienia naczyń krwionośnych (miażdżycy), aw niektórych miejscach do niedostatecznego ukrwienia narządów.

Najgorsze konsekwencje, które mogą wyniknąć z miażdżycy to zawał serca, a nawet udar. Ponadto choroba Hashimoto prowadzi do spadku libido, a także może prowadzić do depresji. Depresja może wiązać się ze zwiększonym uzależnieniem od alkoholu i innych narkotyków, aw najgorszych przypadkach może prowadzić do myśli samobójczych.

Nadczynność tarczycy, podobnie jak w chorobie Gravesa-Basedowa, ma również różne konsekwencje. Tutaj również serce może stać się słabe, co może prowadzić do natychmiastowej śmierci sercowej. W dłuższej perspektywie nadczynność prowadzi do zwiększonego ryzyka osteoporozy. Przełom tyreotoksyczny może wystąpić jako rzadkie i poważne powikłanie. Prowadzi to do zaburzenia równowagi metabolicznej, która charakteryzuje się gorączką, poceniem się, strachem, a nawet śpiączką.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Wszelkie podejrzenia autoimmunologicznej choroby tarczycy należy omówić z lekarzem rodzinnym. Najpóźniej w przypadku wystąpienia charakterystycznych objawów konieczne jest wyjaśnienie medyczne. Nastroje depresyjne, zaburzenia rytmu serca i niepokój wewnętrzny wskazują na poważną chorobę układu odpornościowego.

Jeśli do tych dolegliwości dołączy się zatrzymywanie wody w kończynach lub twarzy, uczucie ucisku w gardle lub zmiany głosu, prawdopodobne jest założenie autoimmunologicznej tarczycy. Specjalista immunolog musi zdiagnozować daną chorobę i natychmiast rozpocząć leczenie. W przypadku zaburzeń snu i dolegliwości psychologicznych należy zasięgnąć porady terapeutycznej. Warto również skonsultować się z dietetykiem.

Dzięki temu i szybkiej wstępnej diagnozie choroba autoimmunologiczna może być dobrze leczona. Jeśli jednak choroba nie zostanie leczona, mogą pojawić się inne dolegliwości fizyczne. Najpóźniej, gdy autoimmunologiczna choroba tarczycy objawi się objawami zewnętrznymi, takimi jak wypukłe gałki oczne, wilgotna i ciepła skóra oraz szybka utrata masy ciała, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Przyczynowe leczenie lub wyleczenie zapalenia tarczycy Hashimoto i Ord jest nieznane. Terapia odbywa się poprzez kompensację niedoczynności tarczycy poprzez podaż hormonów tarczycy w postaci tabletek. Można podać albo tylko T4, albo kombinację T3 i T4.

Prawidłowe dawkowanie jest inne dla każdego pacjenta i należy je ustalić poprzez staranne dostosowanie i ścisłe monitorowanie. Regularne badania krwi i USG zapewniają długotrwały sukces terapeutyczny. W chorobie Gravesa-Basedowa początkowo nacisk kładzie się na zmniejszenie objawów nadczynności tarczycy.

Odbywa się to za pomocą tyreostatyki. Leki te spowalniają produkcję hormonów przez tarczycę. Lek podaje się w ramach regularnych kontroli laboratoryjnych, aż do normalizacji poziomu hormonów tarczycy. Po okresie terapii trwającym od 12 do 18 miesięcy w 40 procentach przypadków następuje remisja.

Po odstawieniu leku przeciwtarczycowego nie dochodzi do ponownej nadczynności tarczycy. Jednak teraz może pojawić się podfunkcja. Ostateczna terapia choroby Gravesa-Basedowa odbywa się chirurgicznie lub z zastosowaniem jodu promieniotwórczego. Operacja usuwa całość lub część tarczycy. W terapii jodem radioaktywnym podawany jest jod radioaktywny, który napromieniowuje i inaktywuje chorą tkankę tarczycy.

Perspektywy i prognozy

Nie ma szans na wyleczenie autoimmunologicznej choroby tarczycy. Dzięki dostępnym opcjom medycznym i terapeutycznym objawy można znacznie złagodzić. Niemniej jednak nawrót następuje natychmiast po odstawieniu leku, a nieprawidłowości natychmiast wracają.

Ciężkość choroby nie ma znaczenia dla kwestii rokowania. Leczenie farmakologiczne dobiera się w każdym możliwym stopniu, aby można było lepiej regulować produkcję hormonów. Dawkowanie jest zmienne, podobnie jak częstotliwość przyjmowania preparatów. Jednak gdy tylko zostaną przerwane, nawrót następuje natychmiast.

Leki w znacznym stopniu poprawiają samopoczucie pacjenta. Czuje się zdrowiej, jest sprawniejszy i ma więcej zapału do życia. Zmniejszają się problemy emocjonalne i psychologiczne, dzięki czemu następuje ogólna poprawa stanu zdrowia.

Radzenie sobie w życiu codziennym jest prawie bezobjawowe dzięki lekowi. Konieczne jest regularne przeprowadzanie badań krwi i badań. W tych przypadkach dawkę dostosowuje się tak, aby uzyskać możliwie stabilne samopoczucie. Jeśli leczenie zostanie przerwane lub ograniczone niezależnie nawet po okresie kilku lat, prawdopodobieństwo nawrotu jest nieco mniejsze niż połowa pacjentów.

zapobieganie

Ponieważ komponenty genetyczne przyczyniają się do rozwoju autoimmunologicznych chorób tarczycy, zapobieganie tej chorobie w ścisłym tego słowa znaczeniu jest niemożliwe. Unikanie infekcji i ścisłe wskazania do badań ze środkami kontrastowymi mogą zmniejszyć możliwe czynniki wyzwalające.

Opieka postpenitencjarna

Opieka kontrolna nie może mieć na celu zapobiegania nawrotom autoimmunologicznej choroby tarczycy. Choroba jest uważana za nieuleczalną. Towarzyszy dotkniętym chorobą przez całe życie. Raczej celem zaplanowanych badań kontrolnych jest poprawa codziennego życia pacjenta i zapobieganie ewentualnym powikłaniom. Lekarze używają badań krwi i USG, które muszą być wykonywane regularnie.

Lekarze mogą dostosować terapię do ostrych zmian. Podejście medyczne polega na wyrównaniu nadczynności lub niedoczynności tarczycy. Aby to zrobić, pacjenci muszą regularnie przyjmować tabletki hormonalne. Typowe dolegliwości można złagodzić. Pacjenci czują się sprawniejsi i bardziej produktywni.

Problemy psychiczne znikają. W przypadku odstawienia leku typowe objawy powracają. Twoje własne zaopatrzenie wcale nie jest nieistotne. Zdrowa dieta i regularne ćwiczenia pobudzają metabolizm i zwiększają radość życia. Te ogólne codzienne wskazówki dotyczą również diagnostyki autoimmunologicznej choroby tarczycy.

Jest również naukowo uzasadnione, że pierwiastek śladowy selen wspomaga funkcje tarczycy. Odpowiednie suplementy diety są dostępne w aptekach i drogeriach. Osoby dotknięte chorobą doświadczają zwartej sieci egzaminów. Niemniej jednak w codziennym życiu zawodowym i prywatnym nie ma prawie żadnych ograniczeń.

Możesz to zrobić sam

Autoimmunologiczna choroba tarczycy ma różne stopnie nasilenia i skutki uboczne, a także ma bardzo różny wpływ na osobę dotkniętą chorobą i na życie codzienne z nią związane.

Jeśli ma to wpływ na długość snu i siłę napędową, trudno jest zarządzać codzienną pracą. Czasami dochodzi do stanów wyczerpania, które powodują niezdolność do pracy. W miarę możliwości pacjenci powinni omówić ze swoimi przełożonymi i współpracownikami, w jaki sposób można pogodzić stan choroby i wydajność pracy.

Jeśli jest to praca w niepełnym wymiarze godzin, pacjenci nie powinni unikać otwartości na swoich przełożonych i starać się jak najlepiej rozłożyć godziny pracy, tak aby było wystarczająco dużo faz rekonwalescencji. Jeśli to możliwe, można wykonać więcej pracy nawet w przypadku kilku skutków ubocznych choroby, tak aby czas wolny można było zrekompensować w okresach odpychania.

Z jednej strony regularne sporty wytrzymałościowe i spacery są sposobem samopomocy; stymuluje to własny metabolizm, a organizm może lepiej reagować na te efekty. Spożycie selenu jako pierwiastka śladowego jest szczególnie polecane jako suplement diety.

Wiadomo, że selen wspomaga aktywność tarczycy bez dalszej stymulacji procesu autoimmunologicznego. Konieczne jest ciągłe przyjmowanie przepisanych przez lekarza leków na tarczycę. Ponadto należy zmniejszyć spożycie jodu, ponieważ to tylko przyspiesza proces autoimmunologiczny.