Pod Odruch Babińskiego neurologia rozumie patologiczny odruch stopy z grupy objawów piramidalnych. Ta grupa odruchów wskazuje na uszkodzenie neuronów ruchowych, które kontrolują zdolności motoryczne człowieka. Takie uszkodzenie może wystąpić w kontekście chorób takich jak stwardnienie rozsiane (SM) i stwardnienie zanikowe boczne (ALS).
Co to jest odruch Babińskiego?
Odruch Bambińskiego to patologiczny odruch falangi, który może wystąpić podczas pocierania boku stopy. Ruch odruchowy nazywany jest również znakiem Babińskiego i jest piramidalnym znakiem orbity z grupy odruchów Babińskiego. U dorosłych jest to patologiczny odruch wskazujący na chorobę neuronalną. Inne nazwy tego zjawiska to Odruch dużego palca lub Odruch palca.
Piramidalne znaki trajektorii są zwykle interpretowane jako wskazanie uszkodzeń neuronów ruchowych. Te neurony odprowadzające jako potencjały czynnościowe wyprowadzają impulsy bioelektryczne z centralnego układu nerwowego i kierują je do włókien mięśniowych. Neurony ruchowe są zatem punktem przełączania dla ruchów ciała. Zarówno ruchy dobrowolne, jak i odruchowe są ze sobą połączone za pośrednictwem neuronów. Pierwszy neuron ruchowy zlokalizowany jest w korze ruchowej mózgu. Z kolei dolny neuron ruchowy znajduje się w przednim rogu rdzenia kręgowego.
Odruch Babińskiego może objawiać się jako objaw dowolnego rodzaju uszkodzenia dwóch neuronów ruchowych. Oznacza to, że zarówno stany zapalne, jak i zwyrodnienia mogą być główną przyczyną odruchu patologicznego.
Odruch Babińskiego został nazwany imieniem Józefa François Félixa Babińskiego. Francuski neurolog po raz pierwszy skojarzył odruch palucha z chorobami neuronalnymi w XIX wieku.
Funkcja i zadanie
Ludzkie odruchy to odruchy ruchowe o podłożu ewolucyjnym. Większość z nich to odruchy ochronne, np. Odruch mrugnięcia, który ma chronić gałkę oczną, a tym samym układ wzrokowy. Kiedy coś zbliża się do oka, powieka mimowolnie i automatycznie się zamyka. Odruch kaszlowy pełni również funkcję ochronną. Uruchamia się, gdy wyściółka dróg oddechowych jest silnie podrażniona. Mówi się, że płyny i resztki jedzenia są wydalane z dróg oddechowych, jeśli dana osoba się dławi. Odruch kaszlowy chroni organizm przed uduszeniem.
Ludzie mogą wpływać na swoje odruchy tylko w pewnym stopniu i są ich świadomie tylko w ograniczonym stopniu. Odruchy zmieniają się wraz z wiekiem. Na przykład osoba dorosła ma znacznie mniej odruchów niż niemowlę. Na przykład niemowlęta mają odruch ssania. Ruch smoczka jest uruchamiany zaraz po dotknięciu ust dziecka. Nie ma znaczenia, czy pierś, palec, a nawet przedmiot, taki jak smoczek, rzeczywiście dotyka ust dziecka. Po pewnym wieku odruch ssania znika. Czas do utraty odruchu może się różnić w zależności od osoby. Średnio ssanie nie może już zostać wywołane od około jednego roku życia.
Oprócz odruchu ssania niemowlęta mają o wiele więcej odruchów. Jednym z nich jest także odruch Babińskiego. Kiedy głaska się boczną krawędź stopy niemowląt, ich duży palec u nogi unosi się do góry, a pozostałe kończyny palców wykonują jednocześnie ruch chwytający. Na tym etapie rozwoju grupy mięśni kończyn nadal są razem aktywowane. Podobnie jak odruch ssania, odruch Babińskiego znika ze średniego wieku jednego roku.
Od tego wieku zdolności motoryczne podlegają kontroli na wyższym poziomie, co pozwala na osobną aktywację poszczególnych grup mięśni. Ta kontrola jest sprawowana przez górne i dolne neurony ruchowe. Jeśli więc odruch Babińskiego można zaobserwować u dorosłych, następuje utrata kontroli nadrzędnej, a zatem grupy mięśni, które wcześniej były razem aktywowane, mogą zostać ponownie aktywowane w tym samym czasie.
Choroby i dolegliwości
Neurolodzy uważają odruch Babińskiego za objaw. W przeszłości patologiczny odruch był znacznie ważniejszy niż obecnie. Tymczasem sama obecność znaku Babińskiego na jednej lub obu stopach nie jest uznawana za potwierdzenie diagnostyczne. Dlatego odruch jest dziś interpretowany tylko w połączeniu z innymi odruchami z grupy Babińskiego i na tle innych ustaleń jako solidne wskazanie uszkodzenia neuronów ruchowych. Innym odruchem grupy Babińskiego jest na przykład odruch Gordona.
Rzucającymi się w oczy objawami mogą być paraliż, osłabienie mięśni, niestabilność chodu lub spastyczność. Jeżeli odruch Babińskiego, a jedynie ruch palucha ku górze w górę, nie może być wywołany przez przetarcie nim, to samo to nie wystarczy do podejrzenia uszkodzenia neuronów ruchowych. W przypadku uszkodzeń pierwszego neuronu ruchowego towarzyszą im zjawiska spastyczne. Jeśli natomiast podejrzewa się uszkodzenie drugiego neuronu ruchowego, można zaobserwować osłabienie mięśni lub paraliż.
Oba neurony mogą zostać uszkodzone przez choroby ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ALS lub SM. W chorobie autoimmunologicznej stwardnieniu rozsianym za zmiany chorobowe odpowiedzialne jest zapalenie immunologiczne.Z drugiej strony, choroba zwyrodnieniowa stwardnienia zanikowego bocznego stopniowo degeneruje układ ruchowy, a tym samym atakuje zarówno mózg, jak i rdzeń kręgowy.
Badanie odruchowe jest standardową procedurą w diagnostyce neurologicznej. Jeśli można określić odruchy patologiczne, jest to nie tylko diagnostyczne, ale często także prognostyczne. W stwardnieniu rozsianym piramidalne objawy oczodołu, takie jak odruch Babińskiego, są oceniane jako czynniki niekorzystnego rokowania, jeśli występują na początku choroby.
.jpg)
