Bordetella

Bordetella to rodzaj bakterii. Bakterie należące do tego rodzaju będą Burdele nazywa. Najbardziej znanym patogenem z grupy bakterii jest Bordetella pertussis.

Co to jest Bordetella?

Pierwsze bakterie z rodzaju Bordetella zostały wyizolowane w 1906 roku przez mikrobiologów Octave Gengou i Jules Bordet. Grupa została założona dopiero w 1952 roku przez Manuela Moreno Lopeza. Rodzaj został jednak nazwany na cześć Julesa Bordeta.

Bordetele to bakterie Gram-ujemne. Mogą być zabarwione na czerwono w barwieniu Grama. W przeciwieństwie do bakterii Gram-dodatnich, bakterie Gram-ujemne mają dodatkową zewnętrzną otoczkę komórkową. Rozróżnienie między Gram-dodatnimi i Gram-ujemnymi odgrywa ważną rolę w terapii przy wyborze odpowiedniego antybiotyku.

Krótkie bakterie w kształcie pałeczek rozwijają się tlenowo. Oznacza to, że burdele potrzebują tlenu do życia. Wdrażają to w metabolizmie energetycznym. Wyjątkiem jest Bordetella petrii. Ta bakteria może również rosnąć beztlenowo. Bordetele rozmnażają się szczególnie w zakresie temperatur od 30 do 37 ° C. Bakterie są asacharolityczne, więc nie mogą używać cukru, ale używają cytrynianu jako źródła energii.

Prawie wszystkie gatunki Bordetalla są pasożytami. Preferowanymi żywicielami są ludzie, ptaki i inne zwierzęta. Niektóre z Bordetellen to znane patogeny. Obejmuje to na przykład Bordetella pertussis. Bordetella pertussis jest przyczyną krztuśca. Obecnie gatunki Bordetella avium, Bordetella bronchiseptica, Bordetella hinzii, Bordetella holmesii, Bordetella parapertussis, Bordetella petrii, Bordetella trematum i Bordetella pertussis należą do rodziny Bordetella, z których wiele ma duże znaczenie w weterynarii. Bakterie Bordetella pertussis, Bordetella parapertussis i Bordetelle bronchiseptica nazywane są klasycznymi Bordetellen. Są bardzo blisko spokrewnione genetycznie, dlatego czasami klasyfikuje się je jako podgatunki tego samego gatunku bakterii.

Występowanie, dystrybucja i właściwości

Burdele występują na całym świecie. Krztusiec (krztusiec), wywoływany przez patogeny Bordetella pertussis i Bordetella parapertussis, występuje przez cały rok. Jednak jesienią i zimą jest więcej przypadków choroby. Ludzie są jedynym rezerwuarem patogenów dla Bordetella pertussis i Bordetella parapertussis. Patogeny występują również u owiec. Inne bakterie z grupy burdeli występują również u ptaków i innych ssaków.

Bordetella pertussis i Bordetella parapertussis są wysoce zaraźliwe. Infekcja przebiega drogą kropelkową. Poprzez bliski kontakt z osobami zakaźnymi duże zanieczyszczone krople są przenoszone na odległość do półtora metra poprzez kichanie, kaszel lub mówienie. Zakaźność zaczyna się pod koniec okresu inkubacji, który zwykle trwa od dziewięciu do dziesięciu dni. Jednak znane są również okresy od sześciu do dwudziestu dni. Zakaźność może trwać kilka miesięcy.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Bordetella pertussis i Bordetella parapertussis wywołują krztusiec (krztusiec). Chorobę można podzielić na trzy etapy. Pierwszy etap, nieżytowy, trwa od jednego do dwóch tygodni. U zakażonych pojawiają się objawy grypopodobne, takie jak lekki kaszel, katar, zmęczenie i osłabienie. Nie ma gorączki lub jest ona bardzo niewielka.

Drugi etap nazywany jest również etapem konwulsyjnym. Trwa od czterech do sześciu tygodni i charakteryzuje się typowym krztuścem. Ten silny kaszel, który pojawia się czasami, jest również znany jako kaszel staccato. Po kaszlu następuje tak zwane ciągnięcie wdechowe. Osoby dotknięte chorobą próbują oddychać przy zamkniętej nagłośni pod koniec ataku. Powoduje to świszczący oddech.

W ramach napadów kaszlu chorzy często duszą się twardym śluzem. Atakom kaszlu mogą również towarzyszyć wymioty. Kaszel występuje często w nocy. W ciągu dnia może dojść do wielu ataków. Nawet na tym etapie gorączka jest bardzo słaba lub całkowicie nieobecna. Jeśli występuje wyższa gorączka, można to zinterpretować jako wskazanie wtórnej infekcji bakteryjnej. Żadne leki przeciwkaszlowe nie pomagają w walce z kaszlem związanym z krztuścem.

Ostatnim etapem jest etap dekrementacji. Może to zająć do dziesięciu tygodni. Na tym etapie napady kaszlu będą powoli ustępować. U dorosłych i młodzieży krztusiec często przyjmuje postać długotrwałego kaszlu. Typowe ataki kaszlu typu staccato są czasami całkowicie nieobecne.

U niemowląt pojawia się również inny obraz kliniczny. Niestety niemowlęta i bardzo małe dzieci częściej mają ataki kichania. Nierzadko towarzyszą im bezdechy. Niemowlęta są również narażone na bardzo duże ryzyko poważnych powikłań. Najczęstszym i jednocześnie najbardziej niebezpiecznym powikłaniem jest zapalenie płuc. Zwykle jest wywoływana przez nadkażenie Haemophilus influenzae. Kolejnymi powikłaniami są zapalenie ucha środkowego, infekcje zatok, nietrzymanie moczu i przepukliny, które są spowodowane wysokim ciśnieniem napadów kaszlu. Mogą również wystąpić złamania żeber i krwawienie ze spojówek, a nawet mózgu.

Terapia antybiotykowa nie wpływa na nasilenie i czas trwania napadów kaszlu w przypadku zakażenia Bordetella pertussis lub Bordetella parapertussis. Dzieje się tak, ponieważ antybiotyki są zwykle podawane zbyt późno, a nabłonek dróg oddechowych został już zbyt mocno uszkodzony przez bakterie. Antybiotyki są stosowane tylko wtedy, gdy pacjent nadal eliminuje Bordetellen.

W Niemczech dostępne są różne szczepionki w profilaktyce krztuśca. Stała Komisja ds. Szczepień (STIKO) zapewnia szczepienia przeciwko krztuścowi w drugim miesiącu życia. Kolejne szczepienie odbywa się między 11 a 14 miesiącem życia.