Bronchiolus

ZA Bronchiolus to mała gałąź oskrzeli. Należy do dolnych dróg oddechowych. Samotne zapalenie oskrzelików jest znane jako zapalenie oskrzelików.

Co to jest bronchiolus?

Oskrzeli są częścią tkanki płucnej. Tkanka płucna to tkanka tworząca płuca. Powstaje z jednej strony z oskrzeli, az drugiej z pęcherzyków płucnych. Pęcherzyki płucne są elementami strukturalnymi płuc. To tutaj zachodzi wymiana gazowa między krwią a wdychanym powietrzem.

Oskrzela są również częścią dróg oddechowych. Struktury rurowe prowadzą od tchawicy do płuc i transportują powietrze, którym oddychamy, do pęcherzyków płucnych. Oskrzeli to najmniejsze części oskrzeli. Tchawica początkowo dzieli się na dwa główne pnie w tzw. Rozwidleniu. Z tych oskrzeli Principalis dexter et złowieszczy w kierunku mniejszych gałęzi. Oskrzela górne, środkowe i dolne tworzą tak zwane drzewo oskrzelowe. Zapewniają wentylację prawego lub lewego płuca.

Oskrzela płata są podzielone na dziesięć segmentów po prawej stronie i dziewięć po lewej stronie. Nazywa się je również oskrzelami segmentowymi. Oskrzela zrazikowe (bronchi lobulares) i ostatecznie oskrzeliki wyłaniają się z oskrzeli segmentowych.

Anatomia i budowa

Oskrzeli można podzielić na oskrzeliki, oskrzeliki końcowe i oskrzeliki oddechowe. W przeciwieństwie do gałęzi oskrzeli, małe gałęzie oskrzeli nie mają już żadnej chrząstki ani gruczołów surowiczo-śluzowych.

Gruczoły śluzówkowe wytwarzają płynny śluz. Średnica oskrzelików jest mniejsza niż jeden milimetr. Są pokryte pojedynczą warstwą nabłonka rzęskowego. W przeciwieństwie do reszty dróg oddechowych, komórki tutaj są sześcienne, a nie cylindryczne. Pomiędzy komórkami nabłonka znajdują się komórki kubkowe wytwarzające śluz, komórki neuroendokrynne i fagocyty. Komórki padlinożerne oskrzelików nazywane są komórkami Clara. Komórki Clara to wyspecjalizowane komórki nabłonka oddechowego. Pod nabłonkiem dróg oddechowych znajduje się warstwa tkanki mięśniowej. Mięśnie są gładkie i dlatego nie można ich dowolnie kontrolować.

Oskrzeliki rozgałęziają się na cztery do pięciu końcowych oskrzelików. Te końcowe oskrzeliki to ostatnia sekcja dróg oddechowych, która przenosi powietrze. Te z kolei rozgałęziają się w oskrzelikach oddechowych (oskrzelikach oddechowych). Oskrzeliki oddechowe są jedną z części dróg oddechowych wymieniających gaz. W jego ścianie znajdują się worki powietrzne (pęcherzyki płucne). Bronchioli respiratorii kończą się w workach pęcherzykowych (Saccus alveolaris) bezpośrednio nad przewodami pęcherzyków płucnych (Ductus alveolares).

Funkcja i zadania

Oskrzeli są używane głównie do transportu lotniczego. Wdychane powietrze dostaje się do tchawicy przez usta lub nos, a stamtąd do dwóch głównych pni. Poprzez rozgałęzione drzewo oskrzelowe powietrze jest kierowane do oskrzelików, które doprowadzają je do pęcherzyków płucnych. Oskrzeli, podobnie jak oskrzela, również pełnią funkcje obronne. Są wyłożone rzęskowym nabłonkiem.

Nabłonek rzęskowy składa się z małych włosków, które mogą się poruszać niezależnie. Bili wspólnym rytmem w kierunku jamy ustnej. Ciała obce, cząsteczki kurzu i patogeny przyczepiają się do rzęsek i śluzu wytwarzanego w komórkach kubkowych nabłonka oskrzeli. Wraz z ruchem nabłonka rzęskowego są one transportowane w kierunku jamy ustnej. Tam patogeny lub cząsteczki są połykane i unieszkodliwiane w żołądku przez kwas żołądkowy. Komórki Clara nabłonka oskrzeli również pełnią funkcję immunologiczną. Wydzielają różne białka, które służą obronie immunologicznej. Obejmuje to białko wydzielnicze komórki Clara.

Składniki czynnika powierzchniowo czynnego są również wydzielane przez komórki Clara. Białka powierzchniowo czynne SP-A i SP-D mają działanie przeciwbakteryjne. Działają również jako opsoniny. Opsoniny to białka, które odgrywają rolę w pośredniczeniu w fagocytozie. Dlatego są ważną częścią układu odpornościowego. Opsoniny komórek Clara ułatwiają fagocytozę patogenów, alergenów i cząstek kurzu dla komórek zmiatających pęcherzyków płucnych, tak zwanych makrofagów pęcherzykowych. Najwyraźniej komórki Clara przejmują również funkcję rezerwową do wymiany komórek w drogach oddechowych.

Choroby

Zapalenie oskrzelików jest również znane jako zapalenie oskrzelików. Małe oskrzeliki ulegają zapaleniu najczęściej u małych dzieci i niemowląt, ponieważ ich drogi oddechowe są bardziej wrażliwe niż drogi oddechowe dorosłych.

Szczyt zapalenia oskrzelików występuje w wieku od trzech do sześciu miesięcy. Zwykle choroba występuje tylko w pierwszych dwóch latach życia. Zauważalne jest, że dzieci, które nie są karmione piersią, chorują częściej niż dzieci karmione piersią. Dzieci z rodzin palących również są bardziej narażone na rozwój choroby. Główną przyczyną zapalenia oskrzelików są syncytialne wirusy oddechowe (wirusy RS). Choroba zwykle zaczyna się wiosną lub zimą. Wirusy grypy lub adenowirusy mogą również powodować zapalenie oskrzelików. Patogen jest zwykle przenoszony drogą kropelkową.

Patogeny dostają się do organizmu przez błonę śluzową nosa lub spojówkę. W szczególności adenowirusy mogą być również przenoszone przez skażone przedmioty, takie jak zabawki. W zależności od patogenu okres inkubacji wynosi od dwóch do ośmiu dni. Po wejściu patogenu szybko namnaża się na błonie śluzowej oskrzeli. W zależności od przebiegu można rozróżnić ostre i uporczywe zapalenie oskrzelików. Jednak trwałe zapalenie oskrzelików jest znacznie mniej powszechne. Obserwuje się go prawie wyłącznie w infekcjach adenowirusami.

Oskrzeliki mają tylko bardzo małą średnicę, przez co obrzęk błony śluzowej oskrzeli spowodowany zapaleniem prowadzi do znacznego ograniczenia oddychania. Typowe objawy to kaszel, szybki i płytki oddech, wzniesienie nozdrzy podczas wdechu i wydechu oraz wciągnięcie klatki piersiowej. Objawom oddechowym towarzyszy gorączka i zmęczenie. W większości przypadków zapalenie oskrzelików samoistnie goi się po tygodniu.