Minerały są niezbędne dla organizmu człowieka. Przyczyniają się do optymalnego przebiegu wielu procesów biochemicznych w organizmie. Przez a Demineralizacja Jednak organizm traci ważne minerały, co może prowadzić do chorób.
Co to jest demineralizacja
Medyczny termin demineralizacja opisuje proces, w którym pewne minerały są w coraz większym stopniu uwalniane z narządu, twardej tkanki lub płynnej substancji ciała.
Jednym z terminów jest również demineralizacja Demineralizacja i Demineralizacja znany. Jeśli np. Tylko wapń jest uwalniany z jednej ze struktur ciała, to jest to kwestia odwapnienia, zwanego też odwapnieniem.
Dla organizmu ludzkiego ten proces biochemiczny oznacza również patologiczną utratę niezbędnych minerałów. Dotyczy to w szczególności minerałów wapnia i fosforu. Jednak rozkład potasu i magnezu może również prowadzić do poważnych zaburzeń w organizmie.
Te narządy i tkanki, które naturalnie mają wysoką zawartość minerałów, najbardziej cierpią z powodu utraty minerałów. Należą do nich przede wszystkim kości i zęby, których budowa składa się głównie z minerałów.
Przyczyną demineralizacji może być zwiększony rozkład minerałów z tkanek lub niewystarczające ich przechowywanie w tkankach. Niedostateczna podaż minerałów z pożywieniem może również prowadzić do demineralizacji. Przyczyną demineralizacji zębów są zwykle kwasy atakujące szkliwo zębów. Jeśli kości są zdemineralizowane, wpływa to na substancję kostną. Konsekwencje wyrażają się w kruchości struktur ciała. Po długotrwałej demineralizacji pojawiają się różne obrazy kliniczne.
Funkcja i zadanie
Wszystkie minerały (pierwiastki luzem i pierwiastki śladowe) są ważnymi elementami budulcowymi organizmu i biorą udział w wielu procesach biochemicznych. Na przykład zapobiegają chorobom i zapewniają prawidłową pracę organizmu. Istotną rolę w budowie kości odgrywają minerały: wapń, magnez i fosfor. Wapń przyczynia się również do zdrowej odbudowy szkliwa zębów. Elementy masowe znajdują się również w płynach wewnątrz- i zewnątrzkomórkowych. Tutaj funkcjonują jako część substancji organicznych, takich jak enzymy i DNA. Z drugiej strony pierwiastki śladowe występują tylko jako kofaktory białek.
Niektóre procesy mogą przebiegać normalnie tylko wtedy, gdy w organizmie jest wystarczająca ilość minerałów. Zapotrzebowanie człowieka na minerały zależy od wieku, płci i stanu zdrowia. Jeśli jednak zapotrzebowanie na minerały nie jest spełnione na stałe, istnieje ryzyko wystąpienia objawów niedoboru. Demineralizacja prowadzi również do długotrwałego niedoboru minerałów, który ma negatywny wpływ na narządy i tkanki człowieka. W najgorszym przypadku istnieje ryzyko poważnych konsekwencji zdrowotnych. Wyrażają się one w chorobach takich jak osteoporoza czy próchnica zębów.
Choroby i dolegliwości
W przypadku demineralizacji mogą wystąpić choroby takie jak próchnica, osteomalacja, osteopenia lub osteoporoza. Choroba, która rozwija się w wyniku demineralizacji, zależy całkowicie od tego, jakie sole mineralne człowiek traci.
Próchnica zębów to odwapnienie szkliwa zębów. Osoby, które często spożywają słodycze, mają większe ryzyko rozwoju próchnicy. Słodycze powodują, że na powierzchni zębów gromadzą się bakterie, takie jak Streptococcus mutans i Lactobacteria. Te wydzielają kwasy organiczne jako produkty przemiany materii, które atakują szkliwo zębów. Kwasy z kolei usuwają wapń z zęba, obniżając naturalne pH szkliwa zębów. Dlatego płytkę nazębną należy regularnie i ostrożnie usuwać, aby uniknąć demineralizacji przez kwasy. Brak intensywnej higieny jamy ustnej grozi porowatością zęba. Niezdrowy stan zęba umożliwia bakteriom dostęp do głębokich struktur zęba. Tworzy to dziury próchnicowe, które mogą prowadzić do całkowitego zniszczenia zęba.
Osteomalacja to zmiękczenie kości. Jeśli ta choroba występuje w dzieciństwie, nazywa się krzywicą. Ta choroba jest bardzo bolesna dla osób dotkniętych chorobą. Osteomalacja ma wiele przyczyn. Należą do nich na przykład niewystarczające lub zmniejszone spożycie wapnia, duże wydalanie fosforu lub niedobór witaminy D. Leczenie osteomalacji ma na celu dostarczenie pacjentowi brakujących minerałów w dużych dawkach.
Osteopenia jest prekursorem osteoporozy. Należy to rozumieć jako zmniejszenie gęstości kości związane z wiekiem. Osteopenia występuje, gdy T-Score wynosi od -1,0 do -2,5. Jeśli gęstość kości nadal się zmniejsza, pacjentowi grozi osteoporoza. Choroba ta może być również związana z demineralizacją, na przykład kiedy minerały wapń i fosfor są uwalniane z kości.
Demineralizację można określić na podstawie morfologii krwi lub za pomocą pomiaru gęstości kości. Im wcześniej zostanie zdiagnozowana demineralizacja, tym szybciej można podjąć działania terapeutyczne. Mogą one nie tylko spowolnić rozwój choroby, ale w niektórych przypadkach nawet ją zatrzymać.
