Gorączka Denga

Plik Gorączka Denga to choroba wirusowa, która może występować zarówno jako epidemia, jak i sporadycznie. Ze względu na drogę transmisji występuje tylko na obszarach tropikalnych i subtropikalnych.

Co to jest gorączka denga?

Gorączka denga jest również nazywana łamaczem kości lub gorączką dandy. Wywołuje ją wirus denga. Jest to przenoszone przez ukąszenia niektórych gatunków komarów, gdy są one zakażone wirusem. Infekcja dengą jest podobna do ciężkiej grypy lub chorób z podobnymi objawami, więc diagnoza nie jest łatwa.

Główne obszary występowania dengi to Ameryka Południowa i Środkowa, niektóre części Afryki, Azji Południowo-Wschodniej i niektóre wyspy na Pacyfiku. Gorączka denga jest jedną z najczęściej importowanych chorób w USA i Europie. Fakt ten wynika w szczególności ze zwiększonej aktywności turystycznej Europejczyków i mieszkańców Ameryki Północnej.

Gorączka denga ma cztery podtypy, które mogą również występować miejscowo w tym samym czasie. Pacjenci zakażeni jednym z podgatunków są odporni na inne choroby tego podgatunku. Jednak infekcja jednym z pozostałych trzech podtypów może nadal występować. Jest to zwykle gorsze niż pierwsza choroba z dengą.

przyczyny

Denga wywoływana jest przez tak zwane wirusy dengi, które przenoszone są przez ukąszenia zakażonych komarów z gatunku „Aedes”. Jednak wiadomo, że tylko naczelne i komary są nosicielami wirusa dengi.

Samica komara połyka wirusa podczas ssania krwi od zakażonej ofiary. Przy wystarczająco wysokim stężeniu wirusa we krwi może namnażać się w żołądku komara.

Wirus dostaje się następnie do układu krwionośnego komara i do śliny. Jeśli ukąszenie wystąpi ponownie, wirus przenosi się ze śliną do krwiobiegu naczelnych lub człowieka.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Pierwsze objawy gorączki denga pojawiają się około 2–14 dni po ukąszeniu chorego przez komara Aedes. Początkowo rozwijają się niespecyficzne objawy przypominające grypę.

Typowe dla dengi jest to, że pierwsze objawy są nieswoiste. Większość osób początkowo cierpi na bóle głowy i stawów. Niektórzy ludzie odczuwają również wysypkę na skórze, która wygląda jak różyczka. Czują również swędzenie na całym ciele. Jednak niektórzy ludzie również nie mają żadnych objawów, co jest szczególnie prawdziwe u dzieci.

W większości przypadków objawy gorączki denga trwają około siedmiu dni. W przypadku utraty apetytu i nudności mogą one trwać nawet kilka tygodni. Z reguły jednak objawy choroby ustępują bez poważniejszych skutków. Jednak gorączka denga może czasami być znacznie poważniejsza.

Objawy są znacznie bardziej wyraźne, jeśli występuje kolejny zaostrzenie. Lekarze rozróżniają między gorączką krwotoczną denga (DHF) a zespołem wstrząsu denga (DSS). Gorączka krwotoczna denga może powodować poważne powikłania krwotoczne, ponieważ zmniejsza się liczba płytek krwi w organizmie.

W rezultacie istnieje ryzyko krwawienia zagrażającego życiu. W przypadku wystąpienia zespołu wstrząsu denga możliwe jest, że ciśnienie krwi spadnie, co z kolei oznacza, że ​​serce nie może już zagwarantować wystarczającego przepływu krwi w organizmie. Ma to wpływ na podstawowe narządy, takie jak nerki i mózg.

Diagnoza i przebieg

Infekcja dengą początkowo prowadzi do wysokiej gorączki, której często towarzyszą dreszcze. Występuje również ból kończyn, głowy, mięśni i stawów. Okres inkubacji wynosi około trzech do czternastu dni.

W ciągu pierwszych kilku dni infekcji możliwa jest również czerwona wysypka na twarzy lub na rękach i nogach. Inne objawy grypopodobne to ból gardła, katar, kaszel, zawroty głowy i nudności. Po kilku dniach następuje początkowo krótki okres bez gorączki, po którym następuje kilka kolejnych dni z gorączką, która nie jest już tak wysoka.

W cięższej postaci denga dochodzi do zaburzeń krzepnięcia krwi. Prowadzi to do krwawienia wewnętrznego, szczególnie z przewodu pokarmowego, dużej utraty płynów i zapaści krążeniowej. Ta postać choroby nazywa się gorączką krwotoczną denga.

Rozpoznanie gorączki denga jest początkowo możliwe na podstawie objawów i wywiadu. Diagnoza jest potwierdzona testem antygenowym, dzięki któremu we krwi wykrywane są określone patogeny. Podczas diagnozowania gorączki denga ważne jest, aby wykluczyć inne choroby tropikalne, takie jak malaria, żółta febra czy gorączka Lassa.

Komplikacje

Gorączka denga zwykle przechodzi bez dalszych komplikacji. Jeśli zapewniona jest opieka medyczna, a pacjent jest właściwie leczony, choroba wyzdrowieje u 99 na 100 osób bez dalszych szkód. Ryzyko powikłań jest większe, jeśli pacjenci nie są odpowiednio nawodnieni.

Dzieci poniżej dwunastego roku życia są również bardziej podatne na powikłania niż osoby starsze. Gorączka denga może być szczególnie niebezpieczna, jeśli pacjent cierpiał na tę chorobę raz lub więcej razy. Z przyczyn, które nie zostały jeszcze potwierdzone, przebieg gorączki denga jest cięższy, jeśli pacjent jest już nosicielem wirusa denga.

Połączenie zespołu wstrząsu denga, w skrócie DSS i gorączki krwotocznej denga, w skrócie DHF, jest szczególnie niebezpieczne. Pacjenci ci muszą być leczeni na oddziale intensywnej terapii. Nieleczona śmiertelność przekracza pięćdziesiąt procent. W przypadku gorączki krwotocznej denga możliwe jest, że u pacjenta wystąpi zapalenie opon mózgowych.

Jednak ta komplikacja jest raczej rzadka. Zapalenie obejmujące serce i tętnice wieńcowe jest równie mało prawdopodobne, ale nie można go wykluczyć. Powikłaniami, które mogą wystąpić przy DSS, są objawy wstrząsu i niewydolność krążenia.

Kiedy należy iść do lekarza?

Denga to tropikalna infekcja wirusowa przenoszona przez komara Aedes. Każdy, kto zostanie zarażony i zachorował po ukąszeniu komara, początkowo rozwija objawy takie jak nieszkodliwe przeziębienie. Typowe są bóle głowy, stawów i kończyn.

Ponieważ denga może mieć znacznie poważniejsze powikłania niż zwykłe przeziębienie, osoby dotknięte chorobą powinny natychmiast zgłosić się do lekarza, jeśli po powrocie z obszaru ryzyka pojawią się objawy grypy. Jest to tym bardziej prawdziwe, jeśli typowym objawom towarzyszy wysypka i swędzenie.

Obszary ryzyka obejmują w szczególności Tajlandię, Filipiny, Indie, Kambodżę, Brazylię i Kubę, a także Malediwy. Komar Aedes nie pochodzi z Europy. Jedynym znanym obecnie wyjątkiem jest śródziemnomorska wyspa Madera, która należy do Portugalii.

W przypadku rozpoznania gorączki denga osoby nią dotknięte powinny obserwować przebieg choroby i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub szpitalem, gdy tylko pojawią się pierwsze objawy powikłań, które mogą zagrażać życiu. Pierwsze oznaki ciężkości choroby obejmują ból brzucha i wymioty oraz nagły spadek temperatury ciała lub ciśnienia krwi.

Denga nie jest zaraźliwa, więc osoby nią dotknięte nie muszą obawiać się zakażenia swojego środowiska społecznego. Ten ostatni nie musi zapobiegawczo konsultować się z lekarzem. Jednak chorobę należy zgłosić. Zajmie się tym lekarz prowadzący.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Leczenie dengi jest dostosowane do stanu pacjenta. Nie ma specjalnej terapii. Lekarz stara się raczej złagodzić objawy, a tym samym ułatwić powrót pacjenta do zdrowia.

Rozważane jest stosowanie środków obniżających gorączkę i działających przeciwbólowo. Nie należy jednak stosować leków przeciwbólowych na bazie kwasu acetylosalicylowego, ponieważ hamują one krzepnięcie krwi. Może to być niebezpieczne, jeśli wystąpi gorączka krwotoczna denga.

Pacjent podczas choroby powinien bezwzględnie leżeć w łóżku, a wyleczenie można spodziewać się po około dwóch tygodniach.

W przypadku ciężkiej choroby i masywnej zapaści krążeniowej może być konieczny pobyt w szpitalu. W takim przypadku pacjentowi podaje się roztwór izotoniczny we wlewie, aby skompensować poważny brak płynów i zapobiec dalszej utracie płynów. Jeśli jesteś poważnie chory na gorączkę denga, możliwe jest również podanie osocza krwi lub białka krwi.

Perspektywy i prognozy

Gorączka denga to bardzo poważna choroba, którą musi leczyć lekarz. W najgorszym przypadku śmierć może nastąpić, jeśli denga nie jest leczona.

Osoby dotknięte chorobą cierpią głównie na objawy grypy lub przeziębienia, które mogą prowadzić do silnego bólu kończyn i nudności. Choroba prowadzi również do krwawienia wewnętrznego, aw dalszej kolejności do zapaści krążeniowej. Pacjent może również stracić przytomność i zranić się. Z powodu zaburzonego krzepnięcia krwi dochodzi nawet do urazów do obfitych krwawień.

W większości przypadków gorączka denga rozwinie się pozytywnie, jeśli choroba będzie odpowiednio leczona. Osoby dotknięte chorobą są zależne od leczenia za pomocą leków wspomagających powrót do zdrowia. W większości przypadków zwykły odpoczynek w łóżku wystarczy, aby przezwyciężyć gorączkę denga. Nie ma szczególnych powikłań ani długotrwałych uszkodzeń, więc oczekiwana długość życia pacjenta pozostaje nienaruszona przez tę chorobę. Zwykle powrót do zdrowia trwa około dwóch tygodni.

zapobieganie

Aby zapobiec gorączce denga, należy zapobiegać ukąszeniom komarów. Można to zrobić, zakładając długie ubranie lub stosując środki odstraszające owady i moskitiery. Szczepionka przeciwko gorączce denga jest obecnie w fazie badań klinicznych, ale nie jest jeszcze dostępna.

Opieka postpenitencjarna

Po zakończeniu leczenia i regularnych badaniach krwi podczas gorączki denga pacjent musi szczególnie uważać, aby w wystarczającym stopniu uzupełnić równowagę płynów. Został poważnie dotknięty podczas infekcji i doprowadzi do mniejszej liczby powikłań i skłonności do krwawień, jeśli zostanie ponownie zakażony. Kolejne zakażenie gorączką denga może prowadzić do zwiększonego ryzyka powikłań u większości pacjentów.

Dlatego niezwykle ważne jest, aby chronić się przed tym od samego początku. Przed podróżą do regionów zagrożonych wirusem należy uzyskać szczegółowe informacje i, jeśli to konieczne, zasięgnąć porady lekarza. Podczas pobytu w tych obszarach i krajach należy pilnie podjąć wszelkie dostępne środki ochronne, aby uniknąć ukąszenia.

Należą do nich spray odstraszający owady, długie ubrania zakrywające ramiona i nogi oraz moskitiery do łóżka, które zapobiegają ukąszeniom komarów w nocy. Komar przenoszący jest aktywny przez całą dobę, dlatego o każdej porze dnia i nocy należy odpowiednio zabezpieczyć się przed jego ukąszeniem.

Jeśli jesteś już zakażony i cierpiałeś na gorączkę krwotoczną denga (DHF) i zespół szoku denga (DSS) w przebiegu choroby, które były leczone na oddziale intensywnej terapii, musisz rozważyć, czy jesteś w grupie wysokiego ryzyka ponownego zakażenia, a tym samym chciałby narazić się na ryzyko skomplikowanego przebiegu choroby lub całkowicie uniknąć tych zagrożonych miejsc podróży w przyszłości.

Możesz to zrobić sam

Denga to bardzo poważna infekcja wirusowa, której objawów chorzy nie powinni samodzielnie leczyć. W przypadku podejrzenia gorączki denga należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Nie jest dostępna żadna szczepionka chroniąca przed patogenami dengi. Dlatego środki zapobiegawcze polegają w szczególności na unikaniu ukąszenia komara tygrysiego egipskiego (Aedes aegypti), który przenosi patogen. Tutaj środki ostrożności są takie same, jak w przypadku innych owadów wysysających krew.

Każdy, kto przebywa w strefie ryzyka, powinien preferować jasną odzież zakrywającą ręce i nogi. Ponadto należy stosować wysoce skuteczne chemiczne środki odstraszające owady. Ponieważ działanie ochronne takich preparatów utrzymuje się zwykle tylko przez kilka godzin, należy je stosować kilka razy dziennie. W nocy pomocna może być moskitiera.

Osoby, u których rozwinęła się choroba, zdecydowanie powinny spokojnie sobie radzić, nie wykonywać forsownych prac fizycznych, a także nie uprawiać sportu. Dotyczy to również sytuacji, gdy pojawiają się tylko łagodne objawy. Oprócz środków przepisanych przez lekarza ostre ataki gorączki można również leczyć łagodnymi środkami domowymi. Zimne okłady na nogi są szczególnie skuteczne w przypadku gorączki.

Pod żadnym pozorem nie należy przyjmować kwasu acetylosalicylowego (ASA) bez konsultacji z lekarzem, który jest zawarty w wielu dostępnych bez recepty lekach na bóle głowy i gorączkę, a także w naturalnych lekach wytwarzanych z kory wierzby. Osoby dotknięte chorobą powinny stosować środki przeciwbólowe, które zostały przepisane przez lekarza lub podane w aptece, po uprzednim wyraźnym poinformowaniu ich o gorączce denga.