Brodawki podeszwowe

Brodawki podeszwowe są spowodowane infekcjami podeszew stóp, ale zwykle są nieszkodliwe. Można im zapobiegać poprzez dobrą higienę stóp, a sam zabieg jest również bezproblemowy.

Co to są brodawki podeszwowe?

Brodawki podeszwowe to zmiany skórne w okolicach podeszew stóp. Brodawki są spowodowane zakażeniem niektórymi typami wirusa HPV.

Dotyczy to głównie osób z urazami, pęknięciami lub drobnymi uszkodzeniami skóry na podeszwie. Brodawki podeszwowe występują pojedynczo lub podobnie do łóżek i występują głównie u dzieci i młodzieży oraz osób z osłabionym układem odpornościowym.

przyczyny

Przyczyną powstania brodawek podeszwowych jest wirus brodawczaka ludzkiego (HPV). Jeśli skóra jest zraniona, wirusy mogą przeniknąć i spowodować infekcję. Jednak infekcja wirusami nie zawsze występuje.

Głównym ryzykiem rozwoju brodawek podeszwowych jest osłabienie układu odpornościowego lub możliwość przeniknięcia wirusa przez kilka drobnych urazów. Wtedy często pojawiają się pierwsze brodawki podeszwowe po kilku tygodniach lub miesiącach. Ponieważ wirusy HPV nie są szczególnie zaraźliwe, ryzyko przeniesienia jest również niskie.

Wirusy brodawek podeszwowych występują głównie w ciepłym, wilgotnym środowisku. Na przykład w prysznicach, przebieralniach, basenach i saunach. Często przyczyną jest wizyta w jednym z tych miejsc bez odpowiednich środków ochronnych. Ponadto musi istnieć punkt wejścia. Małe skaleczenia lub zadrapania są tak samo wystarczające jak pęknięcia lub zmiękczona skóra. Pot sprzyja również rozwojowi brodawek podeszwowych.

Objawy, dolegliwości i oznaki

W większości przypadków brodawki podeszwowe są stosunkowo nieszkodliwą chorobą, która nie prowadzi do konkretnych powikłań ani poważnych dolegliwości. Dlatego można go stosunkowo łatwo leczyć. Osoby dotknięte chorobą cierpią głównie na brodawki. Mogą występować w różnych częściach ciała i zwykle mają kolor żółty lub brązowy.

Brodawki te ograniczają estetykę osoby dotkniętej chorobą, przez co pacjenci mogą również cierpieć z powodu obniżonej samooceny, a także z powodu kompleksów niższości. U dzieci brodawki podeszwowe mogą prowadzić do znęcania się lub dokuczania. Brodawki podeszwowe występują głównie w miejscach, w których występuje duże obciążenie ciśnieniowe.

Mogą również dotrzeć głęboko pod warstwy skóry i w wielu przypadkach wiążą się z silnym bólem. Ból zwykle występuje w postaci bólu uciskowego, ale może również powodować ból w spoczynku i problemy ze snem u pacjenta w nocy. W rzadkich przypadkach brodawki podeszwowe mogą również uszkodzić nerwy, przez co pacjent cierpi na zaburzenia czucia. Ta choroba nie skraca ani w żaden inny sposób nie wpływa na oczekiwaną długość życia.

Diagnoza i przebieg

Rozpoznanie brodawek podeszwowych opiera się na różnych objawach. Brodawki można rozpoznać po płaskich zmianach skórnych o żółtawym lub szarym kolorze w okolicy podeszew stóp. Występują głównie na palcach, piętach i śródstopiu i są ukryte pod kalusem.

Niemniej jednak brodawki można wyraźnie zidentyfikować za pomocą małych, ciemnych punktów. Dermatolog może wykonać dodatkowe badania, aby potwierdzić swoje podejrzenia i postawić dokładną diagnozę. Na przykład skalpel jest używany do zeskrobania części kalusa z podejrzanego obszaru, aby lepiej przyjrzeć się kropkom. Próbkę skóry zwykle pobiera się również przed postawieniem ostatecznej diagnozy.

Brodawki podeszwowe są bezproblemowe w przebiegu choroby. Zwykle leczą się same i rzadko się rozmnażają. Jeśli jednak brodawki są bolesne, należy je leczyć, aby zapobiec uszkodzeniu nerwów. Zapobiega to również infekcjom innych ludzi. Jednak terapia jest niezwykle żmudna i wymaga od chorego dużo cierpliwości. Ponadto zakończona kuracja nie gwarantuje wyleczenia.

Komplikacje

Brodawki podeszwowe, znane również jako brodawki podeszwowe, to silnie zrogowaciałe zmiany skórne na podeszwach stóp. Rozwijają się podczas przenoszenia wirusa brodawczaka i często występują u dzieci. Wraz z początkiem dojrzewania objaw zwykle ustępuje samoistnie, natomiast dorośli częściej potrzebują pomocy medycznej w celu wyeliminowania bardzo upartego rodzaju brodawek.

Ryzyko zakażenia brodawkami podeszwowymi czai się głównie w przebieralniach, kąpieliskach i saunie przez zakażone płatki skóry i zakażenie wymazami. W większości przypadków brodawki podeszwowe zachowują się stosunkowo dyskretnie. W zależności od odrostu mogą być związane z kosmetykami.

Czasami może się zdarzyć, że brodawki podeszwowe rozprzestrzeniają się i tworzą bolesne obszary. Jeśli osoby dotknięte chorobą szukają samoleczenia, może dojść do ropnego zapalenia i blizn. We wczesnych stadiach brodawki podeszwowe mogą łatwo zostać usunięte przez lekarza. Wraz ze wzrostem wzrostu objaw staje się bardziej skomplikowany i konieczna jest interwencja chirurgiczna. To nie tylko tworzy blizny, ale może również prowadzić do krwawienia i siniaków.

Korzystanie z domowych środków może powodować powstawanie luzów, zwłaszcza przy użyciu czosnku i glistnika. Samodzielna terapia nie jest wskazana w przypadku dzieci poniżej czwartego roku życia, osób z osłabionym układem odpornościowym, zaburzeniami gojenia się ran lub zaburzeniami krążenia. W szczególności diabetycy powinni leczyć brodawki podeszwowe, ponieważ istnieje ryzyko uszkodzenia nerwów i zaburzeń czucia w okolicy stopy.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Brodawki podeszwowe na ogół nie wymagają leczenia. Wzrosty można leczyć za pomocą produktów dostępnych bez recepty z apteki lub różnych domowych środków. Należy jednak zagwarantować, że jest to brodawka podeszwowa. Wzrost przejawia się poprzez charakterystyczny klinowaty wygląd i żółtawo-brązowy lub szary kolor. Jeśli nie masz pewności, czy rzeczywiście jest to brodawka podeszwowa, skonsultuj się z lekarzem.

Jeśli odczuwasz ból, zawsze wymagana jest pomoc lekarska. Podobnie, jeśli brodawka się otworzy lub pojawi się nawet stan zapalny. W przypadku drętwienia lub paraliżu może już wystąpić poważne uszkodzenie nerwów. Te muszą być natychmiast leczone medycznie. W przeciwnym razie konieczne jest wyjaśnienie medyczne, jeśli istnieje ostre ryzyko infekcji.

W przypadku nieprawidłowego ustawienia lub innych dolegliwości należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli nagle zostanie zauważonych kilka brodawek podeszwowych, oprócz leczenia należy również ustalić przyczynę infekcji. To i szybkie badanie może skutecznie zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się narośli.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Brodawki podeszwowe są zwykle całkowicie nieszkodliwe. Znikają same po pewnym czasie i rozmnażają się tylko w rzadkich przypadkach. Jednak do usuwania brodawek można stosować różne preparaty.

Jeśli brodawki podeszwowe uciskają zakończenia nerwowe, należy skonsultować się z lekarzem. Potrafi zasugerować odpowiednie leki z kwasem monochlorooctowym lub salicylowym i obserwować przebieg choroby. Może też wykluczyć inne choroby.

Inną metodą jest leczenie zimnem. Brodawki podeszwowe i ich przyczepy są zamrażane za pomocą preparatów, w wyniku czego dotknięta tkanka obumiera. Brodawka sama odpadnie. Jednak możliwe jest również, że żaden z dostępnych bez recepty środków zaradczych nie zadziała. Następnie lekarz musi wykonać miejscowe leczenie i zastosować coś takiego jak imikwimod. To stymuluje układ odpornościowy do działania przeciwko wirusom HPV. Można również zastosować ablację laserową i tzw. Łyżeczkowanie. W tej drugiej metodzie lekarz zeskrobuje brodawkę podeszwową za pomocą narzędzia chirurgicznego.

Ogólnie zaleca się przeprowadzanie zabiegu w stałej konsultacji z lekarzem. Jest to szczególnie ważne, gdy układ odpornościowy jest osłabiony lub gojenie się ran jest utrudnione. Wskazana jest również konsultacja z lekarzem w przypadku zaburzeń krążenia. Jeśli u dzieci występują brodawki podeszwowe, zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

Perspektywy i prognozy

Przy konsekwentnym leczeniu brodawki podeszwowe mają dobre rokowanie. Często proces gojenia trwa kilka tygodni lub miesięcy zdyscyplinowanej terapii. Osoba zainteresowana może to zrobić na własną odpowiedzialność i niezależnie. Warstwę rogową stopniowo wciera się specjalnymi lekami, a następnie usuwa, aby brodawka ustąpiła. Proces jest intensywny i należy go wykonywać regularnie. Jeśli leczenie jest nieprawidłowe, bardzo zaraźliwe brodawki często rozprzestrzeniają się dalej.

Terapia oblodzeniem ma większe szanse na wyleczenie. W krioterapii lekarz zamraża zwłaszcza oporne lub przewlekłe brodawki podeszwowe. Wtedy nie mogą się już rozwijać i ostatecznie odpadają. W wielu przypadkach pacjenta uważa się za bezobjawowego i można go wypisać z leczenia. Jednak zawsze istnieje możliwość nawrotu guzów skóry.

Gdy tylko osoba dotknięta chorobą zostanie ponownie zakażona wirusem brodawczaka, mogą rozwinąć się nowe brodawki. Rokowanie pozostaje niezmienione, jeśli wystąpi ponownie. Jeśli w wyniku brodawek podeszwowych doszło już do następczych uszkodzeń, może to prowadzić do upośledzeń na całe życie. Chociaż brodawki podeszwowe zagoiły się i nie ma żadnych objawów, istnieje możliwość nieprawidłowego ustawienia dotkniętej stopy. Ma to wpływ na układ kostny, mięśnie, ścięgna i układ nerwowy stopy.

zapobieganie

Brodawkom podeszwowym można skutecznie zapobiegać. Wskazane jest przestrzeganie dobrej higieny stóp i regularne stosowanie kremów odżywczych. Dodatkowo na basenach i pod prysznicami należy zawsze nosić klapki. Ponadto pomaga utrzymać stopy w suchości przez cały czas i nie pozwala im zmięknąć.

Po długim prysznicu należy nałożyć odpowiednie produkty, które wspierają naturalny film ochronny skóry. Jeśli brodawki podeszwowe są już obecne, nie należy ich drapać, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa. Powinieneś także regularnie myć ręce, jeśli dotknąłeś brodawek podeszwowych.

↳ Więcej informacji: Domowe środki na brodawki

Opieka postpenitencjarna

Jeśli brodawka podeszwowa nie jest już widoczna i widoczna, osoba zainteresowana jest odpowiedzialna za rozpoczęcie niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych. Ponieważ patogen jest już w organizmie, szybciej następuje nowy wybuch. Aby temu zapobiec, raz zainfekowany obszar należy regularnie czyścić.

Można do tego użyć dostępnych w handlu mydeł lub środków dezynfekujących. Aby uniknąć powstawania nowych brodawek, obszary te muszą być również suche. Wilgotne obszary sprzyjają ponownemu zakażeniu. Podczas leczenia brodawek u lekarza często niezbędne są kremy / plastry z antybiotykami, ponieważ leczą one dotknięte obszary przez długi czas.

Opieka posprzedażowa obejmuje również opiekę nad innymi ludźmi. Tuszując poprzedni stan zapalny, zapobiega się bezpośrednie i pośrednie rozprzestrzenianie się wirusa. Jeśli w ciągu najbliższych kilku miesięcy nie będzie można zaobserwować dalszych zmian dermatologicznych w tej okolicy, brodawka jest całkowicie wyleczona. Nie wymaga już specjalnej uwagi.

Jednak nadal należy przestrzegać środków zapobiegawczych w przypadku infekcji. W przypadku ponownego wystąpienia brodawek należy skonsultować się z lekarzem. Niezależne eksperymenty z zabójcami brodawek z aptek opóźniają odpowiednie leczenie. Dzięki terminowej terapii zapobiega się długim procedurom.

Możesz to zrobić sam

Ponieważ brodawki podeszwowe są ogólnie uważane za nieszkodliwe, można je również leczyć samodzielnie. Na przykład w aptece oferowane są różne ogólnodostępne leki do autoterapii. Obejmują one za. Preparaty zawierające kwas salicylowy.

Zwykle podaje się je w postaci roztworów do aplikacji lub jako plaster przyklejany do brodawki podeszwowej. Kwas salicylowy powoduje rozluźnienie rogówki. Dzięki temu procesowi można stopniowo usuwać obszar skóry, który ma zostać poddany zabiegowi. Płynne preparaty zawierające kwas salicylowy stosuje się zwykle przez 6 do 12 tygodni. Odpowiednie plastry pozostają na brodawce podeszwowej przez kilka dni.

Terapia zimnem to kolejny skuteczny sposób samodzielnego leczenia brodawki podeszwowej. Na przykład niektórzy producenci oferują preparaty, których działanie polega na zamrażaniu brodawek. W temperaturze -57 stopni Celsjusza leczona tkanka ostatecznie obumiera, co zajmuje tylko kilka dni.

Następnie tworzą się nowe warstwy skóry. Jednak w większości przypadków rogówka znajduje się powyżej brodawki podeszwowej. Dlatego w celu skutecznego leczenia przeziębienia w domu zaleca się usunięcie kalusa przed zamrożeniem. Niektóre osoby mogą potrzebować dwóch lub trzech zabiegów, zanim zaczną działać. Jednak pomiędzy terapiami powinna nastąpić przerwa około dwóch tygodni.

Zastosowanie kwasu monochlorooctowego ma również sens. Na przykład preparaty kwasu monochlorooctowego również rozluźniają rogówkę, ale należy je stosować tylko raz w tygodniu.