Zgięcie grzbietowe

Tak jak Zgięcie grzbietowe nazywane są regularnymi określonymi ruchami dłoni i stopy. Termin pojawia się tylko naprzemiennie na palcach u nóg i na kręgosłupie; inne określenia są tam bardziej powszechne.

Co to jest zgięcie grzbietowe?

Termin zgięcie grzbietowe pochodzi z nomenklatury anatomicznej. Składa się z dwóch łacińskich słów. „Dorsal” wskazuje kierunek ruchu: „do tyłu” („dorsum”). Biegnie od przodu do dołu do góry. „Rozciąganie” oznacza „rozciąganie” i jest przeciwieństwem „zginania” (zginania).

Zgięcie grzbietowe jest używane do opisania wyprostu dłoni i stopy. Opisuje unoszenie dwóch części ciała w nadgarstku i górnej kostce.

Wyimaginowana oś ruchu przebiega poprzecznie do ciała przez kostki w podudzie i przez proksymalny rząd nadgarstka. Zaczynając od pozycji zerowej, dłoń lub stopa opisują okrężną ścieżkę, po której zbliżają się do przedramienia lub podudzia. Cechą szczególną stopy jest to, że pozycja zerowa to pozycja 90 °. Odwrotny kierunek na dłoni nazywa się zgięciem dłoniowym, a na stopie zgięciem podeszwowym.

Zwykła definicja zgięcia i wyprostu utrudnia zgięcie grzbietowe. Jak opisano w innych stawach, nie towarzyszy temu wzrost kąta stawu. Dlatego w literaturze używa się czasami terminu zgięcie grzbietowe. W przypadku ruchów palców u nóg i kręgosłupa, prostowanie stało się powszechnym terminem, rzadko używa się tam zgięcia grzbietowego.

Funkcja i zadanie

Zgięcie grzbietowe odgrywa ważną rolę w wielu czynnościach, zarówno jako swobodny ruch, jak i element stabilizujący. Wszystkie czynności, podczas których ręka chwyta i trzyma coś, wymagają stabilnej pozycji w nadgarstku z lekkim zgięciem grzbietowym. Taka funkcjonalna pozycja zapewnia stawowi niezbędną stabilność, która jest podstawą optymalnego rozwoju siły palców.

Mięśnie, które są aktywne w tej pozycji, nie tylko są zmuszone do trzymania dużych ciężarów, ale częściej funkcjonują z niewielkim obciążeniem, przy jednoczesnym ruchu całej ręki i palców. Typowe przykłady to długie czynności związane z pisaniem za pomocą klawiatury lub myszy.

Jako ruch swobodny, zgięcie grzbietowe w nadgarstku odgrywa ważną rolę we wszystkich ruchach ręki do tyłu. Cały łańcuch przegubowy jest ustawiany we wstępnie napiętej pozycji, dzięki czemu można wydajniej rozpocząć kolejny ruch rzucania lub trzepotania.

Typową sekwencją ruchów w sporcie, w której cały łańcuch od stawu barkowego, przez staw łokciowy do nadgarstka i palców jest doprowadzany do wstępnego rozciągnięcia, jest zamach siatkarski przed uderzeniem. To samo dotyczy siatkówki nad głową w tenisie, z tą różnicą, że palce są zamknięte rączką.

Zgięcie grzbietowe stopy spełnia swoją najważniejszą funkcję podczas chodzenia. Wraz z prostownikami palców stopa jest unoszona w fazie ruchu nogi, dzięki czemu można ją swobodnie przesuwać do przodu i bez ingerencji. Ta forma aktywności pojawia się intensywniej, gdy wzrasta tempo. Podczas biegania, a zwłaszcza podczas sprintu, nogi i stopy unoszą się znacznie bardziej nad ziemią niż podczas chodzenia. Funkcja mięśni wykonawczych jest jeszcze bardziej zagrożona.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Podnoszenie dłoni i stóp może mieć wpływ na różne urazy lub choroby. Uszkodzenia nerwów są specyficzną przyczyną osłabienia mięśni wykonawczych i wynikającego z tego deficytu zgięcia grzbietowego.

Uszkodzenie nerwu promieniowego prowadzi do niewydolności prostowników grzbietowych ręki i pojawienia się tzw. Opadającej ręki. W przypadku całkowitego paraliżu podnoszenie nie jest już w ogóle możliwe; w przypadku niepełnego, resztkowe funkcje są nadal obecne. Uszkodzenie nerwu może być spowodowane urazami, takimi jak złamania kości, ale także obciążeniami ciśnieniowymi spowodowanymi przez zbyt ciasny gips oraz chorobami neurologicznymi, takimi jak hemiplegia lub polineuropatia.

Uzupełniającym się zjawiskiem na stopie jest tzw. Osłabienie zgięcia grzbietowego. Może to być spowodowane uszkodzeniem różnych gałęzi nerwowych, które zaopatrują prostowniki grzbietowe. Przyczyny tego mogą być takie same jak na ramieniu. Częściej niż w kończynach górnych przyczyną utraty funkcji jest ucisk spowodowany przepukliną dysku, ponieważ uciska korzeń nerwu.

Brak lub ograniczone zgięcie grzbietowe jest szczególnie zauważalne podczas chodzenia lub biegania. Stopa nie może być uniesiona lub może być tylko trochę uniesiona i ciągnie się po ziemi podczas fazy zamachu. Staje się niebezpieczne, jeśli jednocześnie zaburzona jest wrażliwość. Tego typu zaburzenia wrażliwości występują w schorzeniach neurologicznych, takich jak udar, polineuropatia oraz w wyniku przepukliny dysku.

Wszystkie formy chorób mięśni wcześniej czy później prowadzą do ograniczonego zgięcia grzbietowego dłoni i stopy. Należą do nich dystrofie mięśniowe i stwardnienie zanikowe boczne.

Szczególną formą ograniczenia ruchomości stopy jest tzw. Stopa końska Ścięgno Achillesa jest znacznie skracane przez unieruchomienie, ale częściej przez dłuższy okres bezczynności. W rezultacie ruch w kierunku zgięcia grzbietowego staje się coraz mniejszy iw pewnym momencie nie jest już możliwy.

Typowym zespołem przeciążeniowym, który dotyka prostowników grzbietowych ręki jest tzw. Łokieć tenisisty, w którym dochodzi do bolesnego podrażnienia początków mięśni.