nabłonek

W Epithilies to komórki tkanki gruczołowej i łącznej. Nazwa jest terminem zbiorczym, znanym również jako „warstwa komórek pokrywających powierzchnię”. Tkanka pełni ważne funkcje, na które mogą wpływać różne choroby.

Co to są epitilie?

Epithilium może składać się z jednej lub więcej warstw komórek. Istnieją różne typy komórek, które różnią się w zależności od różnych cech. Na przykład wielowarstwowe komórki nabłonkowe można znaleźć w przełyku i pochwie, natomiast jednowarstwowe nabłonki zlokalizowane są w błonie śluzowej żołądka i jelit.

W drogach oddechowych zlokalizowane są wielorzędowe komórki nabłonkowe, nabłonek przejściowy w różnych elementach układu moczowego. Wszystkie powierzchnie ciała są otoczone przez epitilium po wewnętrznej i zewnętrznej stronie człowieka. Z zasady tej wyłączone są tylko torebki stawowe i kaletka. Poza mięśniami, nerwami i tkanką łączną, komórki stanowią inny typ tkanki, przy czym zwykle tylko niewielka część naczyń krwionośnych znajduje się w tkance nabłonkowej. Jest ważny dla ogólnego stanu zdrowia skóry.

Anatomia i budowa

Komórki nabłonkowe są oddzielone od tkanki łącznej błoną podstawną, która składa się z określonych białek. Jednak leżące obok siebie komórki nabłonkowe pozostają ze sobą w stałym kontakcie. Jeśli spojrzysz na pojedynczą komórkę, zauważysz, że zawiera ona tylko bardzo małą ilość substancji międzykomórkowej. Komórki nabłonkowe są spolaryzowane, mogą częściowo różnicować od siebie kierunki.

Decydującym czynnikiem dla tej właściwości jest ich lokalizacja: albo komórki nabłonkowe znajdują się między ciałem a powietrzem, albo w organizmie między tkanką łączną a światłem. Zasadniczo są one odpowiedzialne za zawsze oddzielenie od siebie dwóch obszarów. Zewnętrzna strona nazywana jest wierzchołkiem. Ma tendencję do zewnętrznej części, takiej jak skóra lub światło. Z drugiej strony podstawowa strona styka się z tkanką, która znajduje się poniżej tkanki nabłonkowej. Połączenie następuje za pomocą innej membrany.

Funkcja i zadania

Funkcje i zadania komórek nabłonka są bardzo różne i zależą od różnych czynników. Komórki nabłonkowe w tkance gruczołowej mają inne etapy pracy niż komórki zlokalizowane na powierzchni. Ponadto otaczający narząd również determinuje zadania tkanki. Niemniej jednak zakres zadań można podzielić na funkcje ochronne, sensoryczne, wydzielnicze i transportowe. Funkcja ochronna jest szczególnie widoczna na powierzchni skóry: aby nie było zranień i pęknięć, skóra musi być elastyczna i jędrna.

Ponadto komórki nabłonka zapewniają, że tkanka łączna nie odrywa się od skóry, ale jest w niej mocno zakotwiczona. Jednocześnie narządy są uszczelniane przez komórki nabłonka. Tylko w ten sposób można mieć pewność, że zawartość żołądka pozostanie w żołądku, a resztki pokarmu w jelicie. Ale tkanka jest również odpowiedzialna za ochronę przed bodźcami mechanicznymi ze strony narządów wewnętrznych. W kontekście funkcji zmysłów można zauważyć, że większość komórek narządów zmysłów może być zlokalizowana w tkance nabłonkowej. Tutaj komórki nabłonkowe są przydatne, ponieważ mogą łączyć elementy wewnętrzne i zewnętrzne.

W związku z tym komórki nabłonkowe pomagają widzieć, wąchać i smakować. Znajdują się w siatkówce człowieka, z tyłu języka i na błonie śluzowej węchowej. Ponadto przekazują do mózgu bodźce mechaniczne, takie jak odczucia temperatury i bólu. Komórki nabłonkowe mogą również usuwać ciała obce za pomocą bardzo cienkich włosów, tak zwanych rzęsek. Wydzielanie własne organizmu w postaci potu lub innych substancji odbywa się za pośrednictwem komórek nabłonka gruczołowego. Oprócz wydzielin, takich jak łzy, uwalniane są tu również hormony, takie jak hormony tarczycy. Komórki nabłonkowe przejmują zatem liczne i ważne zadania.Jeśli ich funkcja jest ograniczona, mogą wystąpić różne objawy i dolegliwości. Dlatego wskazane jest szybkie zgłoszenie się do lekarza.

Choroby

Różne wirusy i bakterie mogą penetrować tkankę nabłonkową i ją uszkadzać. W przypadku chorób wirusowych często jest to infekcja wirusem opryszczki. Wirusy opryszczki mogą powodować puchnięcie komórek i gromadzenie się płynu. Często można w tym wykryć wysoki poziom leukocytów. Infekcje bakteryjne często występują przez paciorkowce i gronkowce.

Wnikanie i rozmnażanie się bakterii może powodować stan zapalny. Tak na przykład rozwijają się róże ranne. Bakterie przedostają się do tkanki nabłonkowej na różne sposoby i powodują obrzęk i ból z powodu rozległego zapalenia. W zależności od czasu diagnozy następuje również leczenie. Nawet jeśli zakończyło się to sukcesem, nie można całkowicie wykluczyć nawrotu choroby. Oprócz patogenów guzy mogą również wpływać na warstwę nabłonka. Są to łagodne lub złośliwe zmiany w tkance. Mogą rozwijać się zarówno raki, jak i raki podstawnokomórkowe.

Chociaż podstawniaki nie dają przerzutów, nadal mogą rozprzestrzeniać się do otaczającej tkanki i powodować tam dalsze uszkodzenia. Nabłonek otacza różne narządy. Jeśli istnieją choroby naczyń zaopatrywane przez komórki nabłonkowe, mogą pojawić się choroby nabłonka naczyniowego. Na przykład pętle kapilarne w skórze mogą uszkodzić błonę podstawną i być odpowiedzialne za penetrację krwi do tkanki nabłonkowej. Choroby autoimmunologiczne mogą również powodować rozluźnienie warstw nabłonka. Może to prowadzić do alergii, swędzenia, pokrzywki lub obrzęku. Reakcje immunologiczne mogą być odpowiedzialne za oddzielenie nabłonka od tkanki podstawowej.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Typowe i powszechne choroby skóry

• Bielactwo (choroba białych plam)
• wysypka na skórze
• Grzyb skórny
• Trądzik różowaty (trądzik różowaty)
• Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
• Rak skóry