Gastropareza

Termin Gastropareza odnosi się do zaburzenia motoryki żołądka. Porażenie żołądka powoduje ból, nudności lub wymioty.

Co to jest gastropareza?

Refluksowe zapalenie przełyku jest częstym powikłaniem gastroparezy. W gastroparezie sparaliżowany jest również zwieracz żołądka.
© bilderzwerg - stock.adobe.com

W przypadku gastroparezy ruchliwość żołądka jest ograniczona. Zaburzenia motoryki to zaburzenia zdrowych wzorców ruchu narządów trawiennych. Mięśnie brzucha w większości składają się z mięśni gładkich. W przypadku gastroparezy występuje zmniejszona ruchliwość. Oznacza to, że mięśnie gładkie żołądka nie poruszają się już i nie kurczą się wystarczająco.

$config[ads_text1] not found

W ten sposób ruchliwość żołądka jest zmniejszona lub nawet całkowicie wyeliminowana. W wyniku tego porażenia żołądka opróżnianie żołądka jest zaburzone. Termin ten jest również synonimem terminu gastropareza Atonia żołądka wykorzystany. Atonia oznacza coś w rodzaju osłabienia, podczas gdy niedowład to niepełny paraliż. Paraliż żołądka może mieć różne przyczyny.

Na przykład uszkodzenie jelitowego układu nerwowego może być przyczyną paraliżu. Paraliż żołądka często ma znaczący wpływ na jakość życia osób dotkniętych chorobą, aw nagłych przypadkach może również prowadzić do poważnych powikłań. W leczeniu gastroparezy stosuje się różne leki. Chirurgia lub sztuczne odżywianie są również możliwymi opcjami terapeutycznymi.

przyczyny

Najczęstszą przyczyną gastroparezy jest neuropatia cukrzycowa. Neuropatia cukrzycowa to uszkodzenie nerwów spowodowane trwale wysokim poziomem cukru we krwi. Jest to jedna z najczęstszych wtórnych chorób cukrzycy. Co trzeci chory na cukrzycę cierpi na wrażliwe zaburzenia nerwów obwodowych.

$config[ads_text2] not found

Jednak często wpływa to również na wegetatywny układ nerwowy. Kontroluje pracę wielu narządów, między innymi żołądka. Kiedy nerwy w mięśniach żołądka są zaburzone lub nawet zniszczone, motoryka jest poważnie upośledzona. Uszkodzenie jelitowego i autonomicznego układu nerwowego jest również znane jako neuropatia autonomiczna.

Układ nerwowy może również zostać uszkodzony przez choroby autoimmunologiczne. Uszkodzenie może być również zapalne lub hormonalne. Choroby dziedziczne, takie jak dziedziczna neuropatia czuciowo-ruchowa typu IV, również mogą powodować gastroparezę. Rzadziej nerwy ulegają uszkodzeniu w wyniku nadużywania alkoholu, nikotyny lub operacji. Większość jatrogennej gastroparezy jest spowodowana wagotomią.

Vagotomia to zabieg stosowany w leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy. Podczas zabiegu chirurgicznego nacina się gałęzie dziesiątego nerwu czaszkowego, nerw błędny. Powinno to zmniejszyć wytwarzanie kwaśnej wydzieliny żołądkowej. Ze względu na bardzo skuteczne inhibitory pompy protonowej, które są obecnie dostępne na rynku, wagotomia nie jest już często wykonywana.

Gastropareza może również towarzyszyć atakowi migreny. Dokładne patomechanizmy są tu nadal nieznane. Ale gastropareza występuje nie tylko po uszkodzeniu nerwu. Za porażenie mogą być również odpowiedzialne mięśnie gładkie żołądka. Istnieje wiele różnych chorób mięśni, które mogą powodować paraliż żołądka. Obejmuje to na przykład postępującą dystrofię mięśniową. W tej chorobie na pierwszym planie jest osłabienie mięśni i zanik mięśni.

$config[ads_text3] not found

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy porażenia żołądka spowodowane są zaburzeniami opróżniania. Pacjenci czują się pełni po jedzeniu. Cierpisz na nudności i wymiotujesz niestrawiony pokarm. Pacjenci mają mały apetyt i w konsekwencji tracą na wadze.

Refluksowe zapalenie przełyku jest częstym powikłaniem gastroparezy. W gastroparezie sparaliżowany jest również zwieracz żołądka. W rezultacie żołądek i przełyk nie są wystarczająco oddzielone od siebie. Pokarm i kwas żołądkowy wracają do przełyku. W szczególności w nocy, po posiłku lub podczas schylania się i podnoszenia ciężarów, pacjenci rozkładają sok żołądkowy.

Kwas żołądkowy podrażnia błony śluzowe przełyku, powodując piekący ból w klatce piersiowej. Podrażnienie może również powodować zapalenie krtani (żołądkowe zapalenie krtani). Innym typowym objawem refluksowego zapalenia przełyku jest przewlekły kaszel. Często jest to błędnie interpretowane jako astma.

diagnoza

Jeśli podejrzewa się refluksowe zapalenie przełyku, wykonuje się gastroskopię. Podczas badania lekarz wprowadza przez przełyk do żołądka specjalny endoskop zwany gastroskopem. Endoskop jest zwykle wyposażony w kamerę, dzięki czemu lekarz może ocenić stan narządów bezpośrednio na monitorze. Gastroparezę ustala się, określając czas opróżniania żołądka. W tym celu stosuje się kwas oktanowy i octan sodu.

Komplikacje

W kontekście gastroparezy zaburzone opróżnianie żołądka może prowadzić do różnych powikłań. Początkowo pacjenci odczuwają silne uczucie pełności, które często wiąże się z nudnościami i wymiotami. Może to prowadzić do poważnej utraty wagi.

$config[ads_text4] not found

Jeśli porażenie żołądka utrzymuje się przez dłuższy czas, mogą rozwinąć się dalsze dolegliwości żołądkowo-jelitowe, które potęgują pierwotny obraz kliniczny gastroparezy. Typowym powikłaniem jest refluksowe zapalenie przełyku, w którym składniki pokarmowe i kwas żołądkowy wracają do przełyku. Prowadzi to do odbijania się, zwłaszcza po posiłkach lub podczas podnoszenia ciężarów.

Jeśli choroba refluksowa nie zostanie szybko leczona, w gardle może rozwinąć się stan zapalny. W najgorszym przypadku refluksowe zapalenie przełyku może przekształcić się w zapalenie płuc. Częściej rozwijają się infekcje krtani lub przewlekły kaszel. Podczas leczenia gastroparezy mogą wystąpić alergie i nietolerancje.

Przepisane leki prokinetyczne i przeciwwymiotne mogą również prowadzić do sercowych działań niepożądanych (arytmie serca), a także do pocenia się i fizycznego niepokoju. Leczenie endoskopem rzadko może powodować urazy błony śluzowej żołądka. Jeśli konieczne jest rozpoczęcie żywienia pozajelitowego, mogą pojawić się dalsze komplikacje.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku bólu w okolicy nadbrzusza, nawracających nudności lub wymiotów należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli ból nasila się lub rozprzestrzenia, potrzebny jest lekarz. Przed zastosowaniem jakichkolwiek leków przeciwbólowych konieczna jest konsultacja z lekarzem. Mogą wystąpić inne komplikacje lub objawy, którym należy zapobiegać. Jeśli dana osoba cierpi na wzdęcia, utratę apetytu lub jeśli spożycie pokarmu jest ograniczone, należy skonsultować się z lekarzem.

W przypadku poważnej utraty wagi lub zaburzeń odżywiania potrzebny jest również lekarz. Jeśli podczas wypróżniania można wykryć niestrawiony pokarm, należy omówić tę obserwację z lekarzem. Jeśli pojawią się objawy krtani i można dostrzec zmianę wokalizacji, jest to uważane za niezwykłe i powinno być zbadane medycznie. Jeśli kaszel nie ustępuje lub odgłosy oddechu, należy skonsultować się z lekarzem.

Jeśli pojawia się wewnętrzny niepokój, uczucie choroby lub problemy psychiczne, należy poprosić lekarza o poradę. Jeśli dana osoba cierpi na ciągłe nieprzyjemne odbijanie się wkrótce po jedzeniu, należy to zbadać. Jeśli resztki jedzenia są regularnie transportowane z powrotem do przełyku podczas podnoszenia lub schylania się, należy skonsultować się z lekarzem.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

W przypadku nowo zdiagnozowanej lub słabo rozwiniętej gastroparezy w pierwszej kolejności udzielane są porady żywieniowe. Objawy można złagodzić, szczególnie we wczesnych stadiach, poprzez dobre zaopatrzenie w płyny i niezbędne substancje. Ponadto pacjenci powinni preferować pokarmy niskotłuszczowe z małą ilością błonnika. Jedzenie należy podzielić na kilka małych posiłków dziennie.

W leczeniu farmakologicznym stosuje się leki prokinetyczne i przeciwwymiotne. Prokinetyka stymuluje aktywność mięśni żołądka i jelit, a tym samym powoduje szybsze opróżnianie żołądka. Leki przeciwwymiotne działają w ośrodku wymiotów i hamują wymioty i nudności. Nie wpływają jednak na motorykę żołądka. W przypadku ciężkiego lub długotrwałego niedowładu konieczne może być żywienie sztuczne.

Płynne składniki odżywcze są podawane do żołądka lub jelita cienkiego przez rurkę. Substancje odżywcze można również podawać pozajelitowo. Aby to zrobić, do żyły pacjenta wstrzykuje się roztwór odżywczy. Żywienie pozajelitowe wybiera się, gdy żywienie dojelitowe nie jest dobrze tolerowane. Nawet jeśli nie można dostarczyć wystarczającej ilości energii poprzez żywienie dojelitowe, stosuje się żywienie pozajelitowe.

Perspektywy i prognozy

Odgrywa ważną rolę w prognozowaniu, czy gastropareza jest spowodowana inną chorobą, która jest uleczalna lub można ją łatwo opanować, czy też przyczyna jest nieodwracalna. Jeśli przyczyny nie można wyleczyć, gastropareza utrzymuje się w większości przypadków. Zagrożenie to istnieje również wtedy, gdy leczenie jest teoretycznie możliwe, ale pacjent odmawia lub nie kontynuuje terapii.W obu przypadkach możliwe jest pogorszenie gastroparezy.

Gastropareza może wystąpić w wyniku cukrzycy i innych chorób. W takim przypadku, jeśli pacjent zmieni styl życia, a ogólna cukrzyca będzie dobrze kontrolowana, rokowanie ulegnie poprawie. Pacjenci, którzy palą i rezygnują z tego nałogu, również zwiększają swoje szanse na poprawę objawów.

Wydaje się, że gastropareza cukrzycowa nie wpływa na śmiertelność (Chang, Rayner, Jones i Horowitz, 2013). Ogólnie jednak leczenie gastroparezy cukrzycowej uważa się za skomplikowane. W przypadku tej i innych postaci gastroparezy lekarze często zalecają specjalny plan dietetyczny ukierunkowany na częste i małe posiłki. Dietetyk może pomóc zastosować te zalecenia w praktyce.

zapobieganie

Najczęstszą przyczyną gastroparezy jest neuropatia cukrzycowa. Można temu zapobiec poprzez dobrze wyregulowany poziom cukru we krwi u diabetyków.

Opieka postpenitencjarna

W większości przypadków nie ma specjalnych opcji kontrolnych dostępnych dla osób dotkniętych gastroparezą. Nacisk kładziony jest na leczenie choroby, aby zapobiec dalszym powikłaniom i dolegliwościom. Z reguły nie dochodzi do samoleczenia, dlatego niezbędne jest leczenie przez lekarza.

Ogólnie zdrowy tryb życia ze zbilansowaną dietą ma bardzo pozytywny wpływ na dalszy przebieg gastroparezy i może znacznie przyspieszyć gojenie. Osoba dotknięta chorobą powinna w miarę możliwości unikać błonnika i zdrowo się odżywiać. Konieczne jest również przyjmowanie leków.

Osoba poszkodowana powinna zawsze zapewnić ich regularne przyjmowanie, biorąc pod uwagę możliwe interakcje z innymi lekami. Rodzice powinni zapewnić regularne przyjmowanie leku, zwłaszcza dzieci. W niektórych przypadkach regularne badania żołądka są przydatne w celu identyfikacji i leczenia już wykazanego uszkodzenia żołądka.

Nie można jednoznacznie przewidzieć, czy gastropareza spowoduje skrócenie średniej długości życia chorego. Kontakt z innymi poszkodowanymi może być również przydatny, ponieważ prowadzi to do wymiany informacji, które znacznie ułatwiają codzienne życie.

Możesz to zrobić sam

W przypadku gastroparezy zdecydowanie należy skonsultować się z lekarzem. Terapię medyczną można wesprzeć za pomocą pewnych środków samopomocy i środków domowych.

Przede wszystkim konieczne jest dostosowanie diety do choroby. Za wszelką cenę należy unikać pokarmów o dużej zawartości tłuszczu, ponieważ spowalniają one czynności trawienne. Lepsze są niskotłuszczowe alternatywy, takie jak chude mięso, mleko o niskiej zawartości tłuszczu, twarożek, białka jaj i jogurt.

Ogólnie zaleca się zbilansowaną dietę niskobłonnikową z dużą ilością ryb, tofu, białego pieczywa i warzyw w puszkach. Te pokarmy można czyścić i spożywać, aby przyspieszyć trawienie. Jeśli nie chcesz obejść się bez stałego pożywienia, powinieneś dobrze przeżuć każdy kęs i pić dużo wody. Sprawdziły się również koktajle proteinowe, klarowne zupy i buliony oraz napoje bogate w elektrolity.

Sprawdzonym domowym lekarstwem jest herbata imbirowa. Zdrowy korzeń leczniczy wspomaga wytwarzanie soku żołądkowego i wspomaga pracę jelit. Równie skuteczna jest herbata miętowa, która rozluźnia mięśnie brzucha i wspomaga produkcję żółci.

Oprócz tych środków żywieniowych, chorzy powinni zapisywać w dzienniku przyczyny dolegliwości. W ten sposób można opracować odpowiedni plan żywieniowy z dietetykiem.