Niewydolność oddechowa

W a niewydolność oddechowa występuje zmniejszona wentylacja pęcherzyków płucnych z powodu zaburzenia oddychania zewnętrznego. Osoby dotknięte chorobą cierpią na duszność, kaszel i słabą wydajność.

Co to jest niewydolność oddechowa?

Plik niewydolność oddechowa jest również znany jako Niewydolność oddechowa wyznaczony. Zakłócona jest wymiana gazowa w płucach. Prowadzi to do nienormalnie zmienionych wartości gazometrii. Można wyróżnić niewydolność ostrą i przewlekłą. Objawy ostrej niewydolności są podobne do objawów niewydolności przewlekłej. Jednak pojawiają się one znacznie szybciej i dlatego często wiąże się z silną reakcją paniki.

Ponadto niedostatki można podzielić na częściowe i globalne niedobory w zależności od ich zakresu. Niewydolności oddechowe nie są niezależnymi chorobami, ale raczej zespołem objawów wywoływanych przez różne inne choroby. Dlatego niewydolność jest zawsze leczona poprzez leczenie choroby podstawowej. Jednak podanie tlenu może złagodzić objawy.

przyczyny

Przyczyną niewydolności oddechowej są obturacyjne i restrykcyjne zaburzenia wentylacji płuc. W przypadku restrykcyjnych zaburzeń wentylacji płuca nie są już wystarczająco rozszerzalne; może to również dotyczyć klatki piersiowej. Prowadzi to do zmniejszenia objętości płuc. W szczególności pojemność życiowa, funkcjonalna pojemność szczątkowa i pozostała objętość są ograniczone. Restrykcyjne zaburzenia wentylacji mogą wystąpić, jeśli klatka piersiowa jest zdeformowana.

Najczęstszymi przyczynami takiej deformacji klatki piersiowej są urazy lub skolioza. Zmniejszona wentylacja pęcherzyków płucnych w zapaleniu płuc może również prowadzić do restrykcyjnego zaburzenia wentylacji. Zrosty w klatce piersiowej (np. Opłucnej), obrzęk płuc lub choroby nerwowo-mięśniowe mogą również zmniejszać elastyczność płuc i klatki piersiowej.

W przypadku obturacyjnego zaburzenia wentylacji zwiększa się opór przepływu w drogach oddechowych. Zwiększa to opór dróg oddechowych, funkcjonalną pojemność resztkową i objętość resztkową. Pęcherzyki płucne nie są równomiernie wentylowane, więc w dłuższej perspektywie płuca nadmiernie się nadymają. Ponadto całe płuco i oskrzela są uszkodzone mechanicznie.

W dłuższej perspektywie zmniejsza to żywotną pojemność płuc. Obturacyjne zaburzenie wentylacji jest związane z astmą oskrzelową, mukowiscydozą, rozedmą płuc lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Ostra niewydolność oddechowa jest zwykle spowodowana zapaleniem płuc, aspiracją wody lub ciał obcych lub urazami płuc i klatki piersiowej.

Zakłócenie ośrodka oddechowego w mózgu może również prowadzić do ostrej niewydolności oddechowej. Przewlekła niewydolność oddechowa jest bardziej prawdopodobna z powodu przewlekłej choroby płuc lub raka. Nawet po chirurgicznym usunięciu płuca (pneumektomia) lub płata płuca (lobektomia) może rozwinąć się niewydolność oddechowa.

Objawy, dolegliwości i oznaki

W przypadku częściowej niewydolności ciśnienie parcjalne tlenu w układzie krwi tętniczej spada. Ciśnienie parcjalne dwutlenku węgla można jednak nadal kompensować, tak że występuje tylko hipoksemia, ale nie hiperkapnia. W przypadku ogólnej niewydolności oddechowej hipoksemii towarzyszy również hiperkapnia. Oznacza to, że zawartość tlenu we krwi spada, ale ciśnienie parcjalne dwutlenku węgla wzrasta.

W ostrej niewydolności oddechowej objawy pojawiają się nagle. Osoby dotknięte chorobą cierpią na napady duszności z uczuciem uduszenia. Ostry napad astmy z kaszlem i trudnym wydechem jest również przejściową niewydolnością oddechową. Jeśli ośrodek oddechowy jest uszkodzony, zadyszki nie występują. Zamiast tego osoby dotknięte chorobą natychmiast tracą przytomność i umierają dość szybko bez leczenia.

Przewlekła niewydolność oddechowa jest znacznie częstsza niż postać ostra. Tutaj też występuje duszność i kaszel. Z powodu chronicznego braku tlenu pacjenci nie są już tak wydajni. Może wystąpić niebieskie przebarwienie skóry (sinica). Przy dłuższych kursach mogą wystąpić takie objawy, jak palce podudzia lub szklane paznokcie zegarka.

Diagnoza i przebieg choroby

Na początku diagnozy pacjenci są dokładnie badani. Następuje osłuchiwanie i uderzanie płuc. Mogą być tutaj słyszalne stłumione odgłosy oddechu, hałasy w tle lub stukotanie. Podczas perkusji można wykryć wypełnione powietrzem lub martwe przestrzenie oddechowe.

Dalszą przejrzystość zapewniają metody obrazowania, takie jak prześwietlenie klatki piersiowej lub tomografia komputerowa. Można również wykonać rezonans magnetyczny lub scyntygrafię płuc. Za pomocą endoskopu można uwidocznić oskrzela (bronchoskopia) i przestrzeń śródpiersia (mediastinoskopia).

Wydajność płuc można określić za pomocą metod diagnostyki czynności płuc. Ważnymi procedurami w diagnostyce czynności płuc są spirometria i pletyzmografia ciała. W laboratorium przy częściowej niewydolności ciśnienie parcjalne tlenu w gazometrii wynosi poniżej 75 mmHg. W przypadku globalnej niewydolności ciśnienie parcjalne dwutlenku węgla również przekracza 45 mmHg. Analizę gazometryczną przeprowadza się z krwi włośniczkowej po jej usunięciu z płatka ucha.

Komplikacje

Niewydolność oddechowa to poważne powikłanie chorób płuc lub serca, które prowadzi do niedotlenienia organizmu, a zwłaszcza mózgu. W efekcie dochodzi do poważnych i często zagrażających życiu powikłań. Silna duszność może prowadzić do upośledzenia świadomości, a nawet śpiączki. Początkowo zaburzenia świadomości stają się zauważalne w stanach zagubienia.

Może również prowadzić do gwałtownego spadku ciśnienia krwi. Częstość akcji serca jest często bardzo niska. Ponadto często obserwuje się grube drżenie rąk (trzepotanie). Powikłaniom tym można zapobiec jedynie poprzez sztuczne oddychanie. Przewlekła niewydolność oddechowa jest nieuleczalna, ponieważ jest spowodowana nieuleczalnymi chorobami płuc, takimi jak rozedma, POChP czy zwłóknienie płuc.

W przypadku przewlekłej postaci choroby należy zatem prowadzić długotrwałą terapię tlenową. W przeciwnym razie dojdzie do trwałego upośledzenia funkcji mózgu i serca, co może prowadzić do długotrwałych uszkodzeń, a nawet śmierci. W zależności od przyczyny przebieg ostrej niewydolności oddechowej może być umiarkowany, ale także bardzo ciężki.

Możliwe przyczyny ciężkich postaci ostrych to posocznica, ciężka choroba serca, zapalenie płuc lub ostre zapalenie trzustki. Wentylacja mechaniczna jest wymagana, aby zapobiec poważnym zaburzeniom świadomości, w tym śpiączce, zaburzeniom rytmu serca i nagłej śmierci sercowej. W przeciwnym razie choroby podstawowe odgrywają główną rolę w rokowaniu.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Z reguły tę chorobę powinien zawsze leczyć lekarz. W najgorszym przypadku osoba dotknięta chorobą może umrzeć, jeśli choroba nie zostanie wyleczona na czas. Im wcześniej zostanie rozpoznany, tym większe prawdopodobieństwo całkowitego wyleczenia. Lekarz powinien następnie rozciąć, jeśli dana osoba ma poważne trudności w oddychaniu. Pojawia się kaszel, a pacjenci również wydają się bardzo zmęczeni. Powietrze, którym oddychasz, może również smakować jak węgiel.

Osoba dotknięta chorobą może również całkowicie stracić przytomność z powodu objawów. W przypadku zasinienia skóry lub utraty przytomności należy natychmiast wezwać lekarza pogotowia lub udać się do szpitala. Pierwsza pomoc powinna być udzielona do przybycia lekarza ratunkowego. Choroba jest zwykle leczona przez internistę. Nie można zagwarantować całkowitego wyleczenia.

Terapia i leczenie

Niewydolność oddechową można leczyć jedynie poprzez leczenie choroby podstawowej. Pacjentowi dotkniętemu chorobą można podać tlen, aby ułatwić oddychanie. Pacjenci mogą wymagać stałej sztucznej wentylacji.

zapobieganie

Nie wszystkim chorobom płuc, które mogą powodować niewydolność oddechową, można zapobiec. Istnieją jednak czynniki, którym można zapobiegać, które mogą przyczyniać się do rozwoju chorób płuc. Unikanie tych szkodliwych czynników może chronić przed chorobami płuc. Głównym czynnikiem ryzyka chorób płuc jest palenie.

W dymie papierosowym znajduje się ponad 90 szkodliwych substancji. Nie tylko osłabiają one układ odpornościowy, ale także zmniejszają zdolność tkanki płuc do samooczyszczenia. Innym czynnikiem ryzyka chorób płuc jest radon stosowany w pomieszczeniach. Radon to radioaktywny gaz szlachetny występujący naturalnie w ziemi i skałach.

Radon może przenikać do pomieszczeń mieszkalnych przez nieszczelności w podłodze domu. Szczególnie zagrożone są źle zaizolowane stare budynki i domy bez podstawy. Jeśli poziom radonu w domu jest podwyższony, izolację należy wymienić.

Opieka postpenitencjarna

Po skutecznym leczeniu niewydolności oddechowej fundamentalne znaczenie ma kontynuacja leczenia, aby zapobiec ponownemu wybuchowi choroby. Środki wspomagające oddychanie, które gwarantują pobieranie i dostarczanie tlenu, powinny być zatem nadal stosowane, nawet gdy objawy się zmniejszają. Jednak dopływ tlenu powinien być zawsze dostosowany do zawartości tlenu we krwi. W tym celu musi być regularnie mierzony przez lekarza.

Jeśli przyczyną niewydolności oddechowej była inna choroba, po ustąpieniu niewydolności oddechowej należy ją leczyć dalej. W zależności od choroby podstawowej może być konieczne przyjmowanie niektórych leków na całe życie. Dalsze leczenie powinno być specjalnie dostosowane do choroby podstawowej i omówione z lekarzem.

Jeśli przyczyną niewydolności oddechowej był guz płuc, to nawet po jego leczeniu konieczne są regularne badania czynności płuc przez odpowiedzialnego specjalistę i kontrole poziomu tlenu we krwi. Ponadto rozwój niewydolności oddechowej powinien być sygnałem ostrzegawczym, zwłaszcza dla palaczy.

W przypadku kontynuacji leczenia absolutnie konieczne jest powstrzymanie się od palenia w każdych okolicznościach, ponieważ to trwale pogarsza czynność płuc i wychwyt tlenu we krwi, ale także krążenie krwi. Ponadto sport i ćwiczenia mogą poprawić czynność płuc i krążenie krwi i są wysoce zalecane w leczeniu uzupełniającym, a także w utracie wagi u pacjentów z nadwagą.

Możesz to zrobić sam

Niezależnie od przyczyny niewydolności oddechowej, pacjenci powinni ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Oznacza to, że lek jest przyjmowany zgodnie z planem. Jeśli problemy z oddychaniem się nasilą, zbliża się wizyta u lekarza. Dzięki szczepieniu na grypę osoby dotknięte chorobą mogą uchronić się przed dodatkowymi dolegliwościami.

Sensowne jest również podjęcie pewnych środków ostrożności w codziennych sytuacjach w samochodzie i podczas podróży. Zapobiega to atakom paniki nawet podczas długich podróży. Palacze, którzy cierpią na niewydolność oddechową, powinni zdecydowanie rzucić palenie, ponieważ nikotyna zaostrza objawy. Jeśli bóle głowy pojawiają się nieustannie z powodu duszności lub słabnie zdolność koncentracji, warto prawidłowo ocenić własne dolegliwości i wyjaśnić je podczas kolejnej wizyty u lekarza. Często niewydolność oddechowa jest związana z inną chorobą. Dlatego można go skutecznie leczyć tylko razem z przyczyną.

Prawidłowe przyjmowanie przepisanych leków zmniejszy objawy. W przypadku ostrego ataku łagodne ćwiczenia oddechowe mogą pomóc zwalczyć narastającą panikę. Jeśli to nie zadziała, należy jak najszybciej przeprowadzić sztuczną wentylację. W przypadku długotrwałych, chronicznych trudności w oddychaniu dostępne są przenośne systemy ciekłego tlenu, które pacjenci powinni zawsze mieć przy sobie.