Migdał palatynowy

Migdały są ważną częścią układu odpornościowego. Podejmują się wielu zadań, ale ich funkcję mogą ograniczać także różne choroby. Zwłaszcza u dzieci stany zapalne i powiększenie Migdałki podniebienne na.

Co to są migdałki?

W organizmie człowieka występują cztery różne migdały, które różnią się przede wszystkim lokalizacją. Migdałki należą do tkanki limfatycznej. Migdałki podniebienne występują po obu stronach w tylnej części jamy ustnej. Natomiast ludzie mają tylko migdałki gardła i języka. Jednocześnie w szczególności migdałki są odpowiedzialne za układ odpornościowy, co oznacza, że ​​ich usunięcie może być trudniejsze niż operacja na gardle.

Podczas gdy migdałki często nie są zauważane w życiu codziennym, wyrażają się szczególnie podczas chorób. Z jednej strony stany zapalne często kojarzą się z bólem, z drugiej strony w postaci opuchniętej można je odczuwać z zewnątrz, co normalnie nie jest możliwe. W Niemczech zapalenie wywołane przez bakterie występuje szczególnie często w okolicy migdałków.

Anatomia i budowa

Różne migdałki w ludzkim ciele razem reprezentują pierścień Waldeyera. Chociaż różnią się one lokalizacją, nie można znaleźć żadnych odchyleń w ich anatomii i strukturze. Migdałki należą do tkanki limfatycznej. Jest oddzielony od otoczenia torebką tkanki łącznej. Wielowarstwowy nabłonek płaskonabłonkowy tworzy powierzchnię migdałków. Wgłębienia, tzw. Krypty, zwiększają powierzchnię. Jest to prawie całkowicie pokryte wgłębieniami.

Gdyby powierzchnia była rozłożona, obszar ten miałby 300 centymetrów kwadratowych. Niektóre komórki odpornościowe wytwarzają pęcherzyki limfatyczne, które można znaleźć w migdałkach. Tuż obok migdałków znajdują się gruczoły. Twoja praca jest związana z zapobieganiem przedostawaniu się i gromadzeniu się płynów w kryptach. W tym samym czasie gruczoły przepłukują migdałki, przyczyniając się w ten sposób do lepszego funkcjonowania.

Funkcja i zadania

Migdałki stanowią część systemu obronnego organizmu człowieka. Wraz z innymi migdałkami, węzłami chłonnymi, śledzioną, szpikiem kostnym i grasicą chronią organizm przed niechcianymi patogenami, takimi jak bakterie, które w przeciwnym razie powodowałyby chorobę. Dopiero gdy układ odpornościowy nie zwalczy patogenów, pojawiają się różne obrazy kliniczne i objawy. Ważną rolę odgrywają w tym migdałki. Gdy tylko wirusy lub bakterie dostaną się do migdałków, rozpoczyna się obrona przed obecnymi najeźdźcami. Droga przebiega przez limfę węzłów chłonnych lub przez krew. Jeśli migdałki rozpoznają teraz zagrożenie ze strony patogenów, uciekają się do tak zwanej odpowiedzi immunologicznej.

Podczas tego procesu limfocyty B i T w migdałkach wytwarzają przeciwciała. Limfocyty B i T są krewnymi białych krwinek. Są w stanie wytwarzać specyficzne przeciwciała, które z kolei działają przeciwko patogenom. Jednak zanim rozpocznie się produkcja przeciwciał, należy zidentyfikować intruzów. Zainfekowane komórki są zabijane, aby odbudować zdrowie. Aby system nie przestał działać, ważne jest, aby patogeny miały kontakt z dużą powierzchnią migdałków. Dlatego pomocne są wgłębienia w powierzchni.

Zadaniem migdałków jest więc usuwanie patogenów. Spożycie pokarmu i powietrze można sprawdzić za pomocą złożonego systemu kilku migdałków. Jeśli są w nim bakterie lub wirusy, migdały zaczynają działać. W związku z tym patogeny nie zawsze są wykrywane poprzez dolegliwości fizyczne. Ponieważ praca migdałków była przez długi czas niedoceniana, stosowano profilaktyczne usuwanie migdałków. Teraz, w normalnych okolicznościach, są one usuwane tylko wtedy, gdy dana osoba ma co najmniej 6 lat. Od tego momentu nie można było ustalić żadnych poważnych konsekwencji po usunięciu migdałków.

Choroby

Najczęstszą chorobą dotyczącą migdałków jest zapalenie migdałków. Bakterie często atakują migdałki i powodują dyskomfort. W wielu przypadkach są to paciorkowce grupy A. Pneumokoki, Haemophilus influenzae i gronkowce znacznie rzadziej wywołują objawy. Dzieci i młodzież częściej cierpią na zapalenie migdałków niż dorośli. Często takiemu zapaleniu towarzyszy ból gardła i dyskomfort podczas połykania. Migdałki podniebienne mają czerwonawe przebarwienie, któremu w dalszym przebiegu towarzyszą białe i ropne punkty. Często puchną również migdałki, co oznacza, że ​​można je wyczuć z zewnątrz.

Należy wykluczyć splątanie z obrzękiem węzłów chłonnych. Zapalenie migdałków nie jest poważnym zagrożeniem; leczenie antybiotykami, lekami przeciwbólowymi i douching zwykle zapewnia, że ​​infekcja ustąpi w ciągu kilku dni. Tutaj jednak należy dokonać wyraźnego rozróżnienia między wirusem Epsteina-Barra a gorączką gruczołową Pfeiffera. Choroby te mogą również powodować zapalenie migdałków. Jeśli resztki jedzenia, martwe komórki i bakterie dostaną się do wgłębień, mogą rozwinąć się kamienie migdałkowe. Kamienie migdałków są często postrzegane jako niewygodne, ponieważ mogą być również przyczyną, między innymi, silnego nieświeżego oddechu. Aby tego uniknąć, gardło należy dokładnie przepłukać wodą za pomocą irygatora doustnego. Osoby wrażliwe powinny regularnie płukać gardło jakimś płynem.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Typowe i powszechne choroby

• Dławica migdałkowa
• szkarlatyna
• Gruczołowa gorączka Pfeiffera
• błonica
• Przewlekłe zapalenie migdałków