Gładka muskulatura

w mięśnie gładkie jest to forma mięśnia znajdująca się w wielu wydrążonych ludzkich organach. Posiada umiejętność samodzielnej pracy.

Co to są mięśnie gładkie?

Pod pojęciem mięśni gładkich rozumie się rodzaj mięśni, których w przeciwieństwie do mięśni poprzecznie prążkowanych nie można dowolnie kontrolować. Wpływa na kształt i funkcję narządów wewnętrznych. Tworzy kurczliwą tkankę wielu narządów pustych, a także ludzkich naczyń krwionośnych i naczyń limfatycznych.

Określenie „mięśnie gładkie” wywodzi się z faktu, że na obrazie mikroskopowym brakuje poprzecznych pasków tkanki mięśniowej. Jednym z wyjątków jest mięsień sercowy. Chociaż serce jest wewnętrznym narządem pustym, mięsień sercowy nie składa się z mięśni gładkich. Mięśnie prążkowane zwykle znajdują się w mięśniach szkieletowych. Poziome paski można zobaczyć w świetle polaryzacyjnym. Wynika z regularnego ułożenia białek miozyny i aktyny. Jednak taki układ nie występuje w mięśniach gładkich. Z tego powodu komórki mięśniowe mięśni gładkich wydają się jednorodne nawet w świetle spolaryzowanym.

Anatomia i budowa

Miocyty są typową cechą mięśni gładkich. Są to wąskie, wydłużone komórki mięśniowe, które nie mają poprzecznych pasków. Mięśnie gładkie są zlokalizowane głównie na ścianach narządów wydrążonych, takich jak drogi moczowe, narządy płciowe, drogi oddechowe, jelita i naczynia krwionośne.

Miocyty mięśni gładkich mają kształt wrzeciona. Ich średnica wynosi od 5 do 8 µm, ale zależy to od stanu komórek. Rozmiar miocytów w skurczonym mięśniu jest nieco większy niż w mięśniu rozluźnionym. Długość miocytów może się znacznie różnić, co zależy również od położenia komórki mięśniowej. Miocyty w naczyniach krwionośnych osiągają jedynie średnią długość od 15 do 20 µm. Jednak w innych narządach ich długość wynosi od 200 do 300 µm.

Jądra komórkowe mięśni gładkich znajdują się głównie w środku komórek i są stosunkowo wydłużone. Włókna miozyny i aktyny znajdują się w wysokich stężeniach w cytoplazmie komórek mięśniowych, których struktura jest mniej ścisła niż w mięśniach poprzecznie prążkowanych. W nieuporządkowany sposób przeciągają poszczególne komórki mięśniowe. Są przymocowane do kotwiczących płytek w cytoplazmie i na krawędzi komórki. Taki układ umożliwia komórce, a tym samym mięśniom, silniejsze skurcze podczas skurczów niż w mięśniach poprzecznie prążkowanych. Pojedyncza komórka mięśniowa otacza blaszkę podstawną, czyli cienką skórę.

Mięśnie gładkie można podzielić na dwie różne formy. Są to typy jednoelementowe i wieloczłonowe. Różnice między tymi dwiema podformami istnieją w ich strukturze, unerwieniu i funkcji. Czasami jednak występują również formy mieszane, co jest szczególnie prawdziwe w przypadku mięśni naczyniowych.

Poszczególne komórki mięśniowe tego typu jednostek są w stanie łączyć się ze sobą za pomocą specjalnych połączeń szczelinowych. W ten sposób możliwa jest wymiana między cząsteczkami drugiego przekaźnika a jonami, co prowadzi do powstania jednostki funkcjonalnej, ponieważ komórki łączą się elektrycznie. Typy jednoczłonowe występują szczególnie w moczowodzie, przewodzie pokarmowym i macicy. Z drugiej strony, typ wieloczłonowy występuje w przewodzie nasiennym, mięśniach włosa i wewnętrznych mięśniach oka.

Funkcja i zadania

W przeciwieństwie do mięśni poprzecznie prążkowanych, mięśnie gładkie nie mogą być kontrolowane przez człowieka. Bierze udział w wielu procesach życiowych organizmu. Obejmują one ruchy serca, trawienie i osadzanie się cienkich włosów na powierzchni skóry.

Ludzie nie są świadomi tych procesów i nie mogą ich kontrolować. Tylko wegetatywny układ nerwowy może oddziaływać na mięśnie narządów pustych. Odbywa się to wraz z adrenaliną i acetylocholiną poprzez współczulny i przywspółczulny układ nerwowy. W ten sposób możliwy jest przynajmniej pośredni wpływ.

Mięśnie gładkie mają zdolność skracania znacznie bardziej niż mięśnie szkieletowe, ale zajmuje to więcej czasu. Przecież stan ten można utrzymać przez długi czas bez kojarzenia się ze zmęczeniem. Ten proces jest również nazywany skurczem tonicznym lub prawdziwym napięciem mięśni. Podczas porodu mięśnie gładkie zapewniają, że macica wykonuje rytmiczne skurcze.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby

Upośledzenie funkcji występuje częściej w mięśniach gładkich niż w sercu lub mięśniach szkieletowych. Ma tę wadę, że jest trudna do regeneracji, przez co często tworzy się blizna tkanki łącznej. Wady mięśni gładkich mogą prowadzić do różnych chorób. Obejmuje to u. za. skurcze macicy.

Złośliwe komórki mięśni gładkich mogą również rozwinąć się w macicy lub w przewodzie pokarmowym. Są one znane jako mięsaki gładkokomórkowe. Guz pochodzi z mięśni gładkich. Jego odsetek złośliwych narośli w macicy wynosi jeden procent. Zwykle pojawia się od 30 roku życia. Objawy mięsaka gładkokomórkowego uważa się za niespecyficzne. W większości przypadków macica szybko się powiększa. Jest też krwawienie. Występowanie mięsaków gładkokomórkowych można zasadniczo wyobrazić sobie w dowolnym miejscu mięśni gładkich. Mięsakomięsak gładkokomórkowy jest rzadką chorobą, która jest zwykle leczona operacyjnie.