Tętnice wieńcowe

Do Tętnice wieńcowe, które są również nazywane Naczynia wieńcowe obejmują tętnice wieńcowe lub tętnice wieńcowe oraz żyły wieńcowe lub żyły wieńcowe. Dostarczają sercu tlenu i składników odżywczych przez krew i odprowadzają krew ubogą w tlen. Są niezbędne do normalnego funkcjonowania serca.

Co to są naczynia wieńcowe?

Plik Tętnice wieńcowe to naczynia krwionośne, które pokrywają serce cienką siecią, a tym samym zaopatrują mięsień sercowy w tlen i składniki odżywcze. Są również nazywani Naczynia wieńcowe ponieważ łacińskie słowo coronarius oznacza koronę lub wieniec.

Często termin naczynia serca odnosi się tylko do tętnic wieńcowych, ale żyły wieńcowe są również uważane za naczynia wieńcowe. Do tętnic wieńcowych (Tętnice wieńcowe) obejmują dwa duże naczynia krwionośne lub lewą tętnicę wieńcową Lewa tętnica wieńcowa, a także prawą tętnicę wieńcową lub Deksta tętnicy wieńcowej. Z nich w trakcie odrywają się cienkie gałęzie naczyń krwionośnych, które otaczają serce. Trzy największe naczynia żył wieńcowych (Venae cordis) są Vena cordis media, the Vena cordis parva i Vena cordis magna. Istnieje również wiele mniejszych żył wieńcowych. Ze względu na wysokie zużycie tlenu serce jest zależne od ponadprzeciętnego przepływu krwi do normalnego funkcjonowania, które zapewniają naczynia wieńcowe.

Anatomia i budowa

Dwie tętnice wieńcowe wyrastają tuż nad zastawką aortalną z wgłębienia aorty, głównej tętnicy ludzkiego ciała. Lewa tętnica wieńcowa dzieli się na dwa główne pnie, tzw Ramus circumflexus i Ramus interentricularis anterior.

Z tego powodu czasami używa się określenia trzy zamiast dwóch tętnic wieńcowych Podobnie jak w przypadku prawej tętnicy wieńcowej, inne drobne rozgałęzienia wyrastają z dużych naczyń krwionośnych i są rozmieszczone w sieci w mięśniu sercowym.

Duże żyły wieńcowe biegną w dużej mierze równolegle do tętnic wieńcowych, zanim odtleniona krew niesiona w żyłach zbiera się w tzw. Zatoce wieńcowej, która znajduje się w tylnej części serca i stamtąd dociera do prawego przedsionka serca. Krew z mniejszych żył wieńcowych dociera do prawego przedsionka i innych przestrzeni serca. W żyłach krew transportowana jest pod znacznie niższym ciśnieniem niż w tętnicach.

Funkcja i zadania

Naczynia wieńcowe są odpowiedzialne za zaopatrywanie mięśnia sercowego w tlen i składniki odżywcze. W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania serca bardzo ważne jest zatem dobre ukrwienie naczyń. Serce i naczynia krwionośne tworzą razem układ sercowo-naczyniowy. W większości przypadków lewa tętnica wieńcowa przejmuje dopływ bogatej w tlen krwi do lewego przedsionka i mięśni lewej komory. Odpowiada również za dostawę dużej części Przegrody międzykomorowej (przegroda między lewą i prawą komorą serca) i częściowo odpowiada za zaopatrzenie przedniej ściany prawej komory.

Prawa tętnica wieńcowa zaopatruje prawy przedsionek, mięśnie prawej komory, tylną część przegrody międzykomorowej, węzeł zatokowy i węzeł p-k, a także częściowo tylną ścianę lewej komory krwią bogatą w tlen. Ten typ podaży mięśnia sercowego określany jest jako typ pośredni, który dominuje w trzech czwartych populacji. Istnieje jednak tak zwany typ lewostronny, w którym lewa tętnica wieńcowa jest bardziej rozwinięta i zaopatruje także tylną ścianę komory.

W typie dopływu prawej ręki prawa tętnica wieńcowa jest odpowiednio bardziej rozwinięta, a przednia ściana komory jest również zaopatrywana przez to naczynie krwionośne. Podczas gdy tętnice wieńcowe transportują krew bogatą w tlen i składniki odżywcze do serca, żyły wieńcowe są odpowiedzialne za usuwanie ubogiej w tlen krwi za pomocą dwutlenku węgla i innych produktów przemiany materii.

Choroby i dolegliwości

Ból w klatce piersiowej, który czasami może promieniować do lewego ramienia, pleców, brzucha lub szczęki, ucisk w klatce piersiowej lub duszność i zadyszka mogą świadczyć o chorobie tętnic wieńcowych, tzw. Chorobie wieńcowej.

W trakcie tego procesu w skórze wewnętrznej tętnic wieńcowych tworzą się złogi, które potocznie nazywane są zwapnieniami naczyniowymi (arterioskleroza). Prowadzi to do zwężenia i usztywnienia naczyń krwionośnych, co może prowadzić do zakłóceń w transporcie krwi, a tym samym do zmniejszenia dopływu tlenu i składników odżywczych do serca. Jeśli wewnętrzna średnica naczynia jest zwężona o mniej niż 50 procent, zwykle nie ma żadnych objawów.

W przypadku silnego zwężenia, które może doprowadzić do całkowitego zamknięcia naczynia, serce nie jest już odpowiednio zaopatrzone. Występuje nierównowaga między zapotrzebowaniem mięśnia sercowego na tlen a podażą, co prowadzi do tzw. Dławicy piersiowej z bólem w klatce piersiowej, uczuciem ucisku w klatce piersiowej i dusznością. Objawy te występują zwłaszcza podczas ćwiczeń, kiedy zużycie tlenu przez serce może wzrosnąć od czterech do pięciu razy.

Początkowo objawy ustępują całkowicie w spoczynku, pod warunkiem, że zwężenie naczyń nie postępuje zbyt daleko. Proces, który rozpoczyna się powoli, może wpływać na jedną lub więcej tętnic wieńcowych. Całkowite zamknięcie tętnicy wieńcowej prowadzi do śmierci obszaru mięśnia sercowego zaopatrywanego przez odpowiednie naczynie. Choroba wieńcowa może prowadzić do zawału serca lub nagłej śmierci sercowej.

Inne komplikacje obejmują niewydolność serca lub zaburzenia rytmu serca. Oprócz zwężenia tętnic wieńcowych z powodu złogów, skurcze naczyń mogą również prowadzić do zwężenia naczyń, a tym samym do zaburzeń krążenia. W przypadku skurczów naczyniowych mięśnie naczyń krwionośnych kurczą się.