Ten artykuł ma na celu omówienie problemu głodu lub wygłodzenia. Tutaj na Symptomat.de często ostrzegaliśmy przed niebezpieczeństwem nadwagi i udzielaliśmy wskazówek, jak temu zapobiegać, więc mówienie o problemie takim jak głód wydaje się zbędne. Wydarzenia takie jak rozlanie się górników i inne katastrofy powodują, że wielu czytelników zadaje pytanie: jak długo można rzeczywiście głodować? Jakie są konsekwencje głodu? Jak zachowujesz się po okresie głodu?
Dlaczego w ogóle jesteś głodny?
Jeśli chcesz udzielić w przybliżeniu wystarczającej odpowiedzi na to pytanie, musisz najpierw wyjaśnić, jakie procesy zachodzą w ludzkim ciele w okresie głodu. Do najważniejszych wglądów w zmieniony proces przemiany materii przyzwyczailiśmy się poprzez obserwację medyczną tzw. Głodowych artystów i terapeutyczny post. Post to dobrowolne powstrzymanie się od jedzenia w celach leczniczych. W tym czasie odpowiednie nawodnienie zapewnia tylko herbata lub sok.
Różnica w stosunku do głodu polega na nacisku na dobrowolność. W rezultacie postawa zainteresowanych jest o wiele bardziej pozytywna, nawet przy pewnych dolegliwościach fizycznych. Co więcej, determinacja do postu jest powiązana z celem, którego brakuje tym, którzy są zmuszeni głodować. W procesie przemiany głodu można wyróżnić trzy etapy. W ciągu pierwszych trzech dni organizm zużywa łatwo dostępne zapasy z wątroby i mięśni. Utrata wagi to - głównie z powodu uwalniania wody - około jednego kilograma dziennie. Czas ten wiąże się z silnym uczuciem głodu, które szybko ustępuje wraz z dobrowolną abstynencją od jedzenia.
Jeśli głód występuje pod przymusem, uczucie głodu może w tym czasie wzrosnąć do nie do zniesienia. Po trzech dniach organizm przystosował się do nowej sytuacji. Teraz atakuje swoje rezerwy, ale nie zagraża ich faktycznemu istnieniu. Energię czerpie ze spalania złogów tłuszczu pod skórą oraz z rozpadu tkanki mięśniowej. Zmianę ciała przejawia się między innymi w charakterystycznym mdłym zapachu ciała. Dzienna utrata wagi wynosi teraz 300 gramów dziennie. Ponieważ jest to głównie tkanka tłuszczowa, można przyjąć, że spożycie kalorii wynosi około 2500 kalorii.
Fizyczne pogorszenie stanu zdrowia podczas głodu
Aby przetrwać okres głodu, niezbędne jest radzenie sobie z tzw. Ponownym zatruciem. Nawet gdy nie ma pożywienia, organizm uwalnia produkty przemiany materii do jelita. Jednakże, ponieważ regularne wydalanie stolca ustaje bardzo szybko, żużle te pozostają w jelicie i są ponownie częściowo wchłaniane. Podczas postu terapeutycznego można pozbyć się tych substancji z organizmu stosując lewatywy. Jeśli tak nie jest, to te ponownie wchłonięte żużle stanowią dodatkowe źródło zaburzeń dla organizmu, które poważnie wpływają na stan zdrowia. Może to zabrzmieć niesamowicie, ale kiedy organizm przyzwyczai się do stanu głodu, możliwe są ćwiczenia fizyczne, takie jak gimnastyka, spacery, a nawet długie wędrówki.
Gimnastyka i spacery są częścią tzw. Postu. Z drugiej strony ciężko jest wykonywać aktywność w pozycji stojącej, ponieważ pogarsza się zdolność adaptacyjna układu krążenia, krew w nogach opada i sporadycznie pojawiają się zawroty głowy. W tej chwili nie występuje jeszcze zmętnienie świadomości. Wręcz przeciwnie, wiemy od osób poszczących, że możliwe są szczególne osiągnięcia duchowe i wiedza. Ogólnie okres postu można bezpiecznie przedłużyć do co najmniej trzech tygodni. Dopiero wtedy rozkładane są mniej istotne narządy. Mózg, serce i nerki są oszczędzane przez długi czas.
Ostatecznie wycieńczenie przybiera coraz większe rozmiary. Oprócz całkowitej utraty tłuszczu podskórnego i utraty mięśni, wysycha wydzielina gruczołów łzowych i ślinowych. O wejściu w ten krytyczny okres świadczy zauważalny spadek wagi. Oprócz zmniejszenia sprawności fizycznej następuje utrata siły woli i nastawienia psychicznego. Opada nieznośne uczucie głodu. Osoba głodująca staje się apatyczna, aż w końcu następuje śmierć, kiedy znikną ośrodki regulacyjne ciała. Nie można podać dokładnego momentu, w którym dana osoba może znosić głód.
Oprócz stanu odżywienia na początku głodu istotną rolę odgrywa siła woli jednostki. Podobno irlandzki patriota Terence MacSwiney popełnił samobójstwo, odmawiając jedzenia przez 74 dni. Jednak strajki głodowe, które były źle zorganizowane jako akt desperacji, trwały podobno tylko przez kilka dni. Pozytywne wrażenia, takie jak nadzieja na sukces lub wyzwolenie lub opór wobec ciemiężców, mogą znacznie wydłużyć wytrzymałość.
Zdolność przystosowania się do tak wyjątkowej sytuacji jest oczywiście również ograniczona wiekiem; Dzieci i osoby starsze są mniej odporne.Kobiety powinny umierać głodować dłużej niż mężczyźni. Należy również zwrócić szczególną uwagę na straty ciepła. Z własnego doświadczenia wiemy, że zimą możemy jeść więcej niż latem. Ten stan jest spowodowany zwiększającym się podstawowym metabolizmem, gdy jest zimno.
Głód uszkadza organizm
Czas po przeżyciu okresu głodu jest trudny. Niedawno zebrano doświadczenia naukowe z osadzonymi z obozów koncentracyjnych lub więźniami. Przy pierwszym kęsie pojawiają się zachcianki, które niekontrolowane w wielu przypadkach mają poważne konsekwencje. Przepełnienie żołądka i słaba zdolność trawienia mogą prowadzić do poważnych, czasem śmiertelnych zaburzeń, jeśli jedzenie nie zostanie wybrane. Dlatego konieczna jest ostrożna dieta, która stopniowo prowadzi do normalnej diety poprzez częste, małe posiłki składające się z łatwo przyswajalnych pokarmów zawierających węglowodany i produkty mleczne.
Długotrwały głód, taki jak anoreksja, jadłowstręt psychiczny czy bulimia, który często występuje u nastolatków, z pewnością uszkodzi organizm. Z drugiej strony ograniczone, rozsądne ograniczenie pożywienia w przypadku nadwagi i post terapeutyczny kontrolowany przez lekarzy działa dobroczynnie na organizm i jest niezbędny w leczeniu niektórych schorzeń.
.jpg)
