Wstrząs kardiogenny

Z wstrząs kardiogenny jest formą wstrząsu spowodowanego słabym pompowaniem serca. Jest to stan nagły i bez natychmiastowego leczenia często kończy się śmiercią z powodu niewydolności serca. Przyczyn wstrząsu kardiogennego jest wiele.

Co to jest wstrząs kardiogenny?

Stan szoku można bardzo szybko zdiagnozować na podstawie objawów. Jednak trudniej jest określić, która forma szoku występuje.
© peterjunaidy - stock.adobe.com

Z wstrząs kardiogenny jest spowodowane niewydolnością serca w pompowaniu. W ramach tego procesu chorobowego serce nie jest już w stanie zapewnić wymaganego rzutu serca (HMV). Rzut serca określa objętość krwi, którą serce przepompowuje przez organizm w ciągu jednej minuty. Jest to iloczyn tętna i objętości wyrzutowej.

$config[ads_text1] not found

Tętno z kolei oznacza liczbę uderzeń serca na minutę. Objętość wyrzutowa to ilość krwi, która jest wpompowywana do krążenia w wyniku bicia serca. Rzut serca wynosi zwykle około 4,5 do 5 litrów na minutę. W przypadku nietypowych obciążeń HMV może wzrosnąć czterokrotnie. Może to być spowodowane zarówno zwiększeniem tętna, jak i zwiększeniem objętości wyrzutowej.

Rzut serca może drastycznie spaść z różnych powodów. Przyczyny te obejmują strukturalne zmiany serca, wady zastawek serca, zaburzenia rytmu serca, wysokie ciśnienie krwi, zawał serca lub usztywnienie ścian serca. Wstrząs kardiogenny jest najbardziej ekstremalną formą zmniejszonego rzutu serca. Jednak wstrząs kardiogenny jest tylko jedną z form wstrząsu.

Oprócz wstrząsu kardiogennego występuje także wstrząs niedoborowy, wstrząs septyczny i wstrząs anafilaktyczny. Jednak każdy wstrząs oznacza stan zagrażający życiu, związany z niedostatecznym dopływem tlenu do narządów wewnętrznych. Niezależnie od przyczyny przebieg szoku jest zawsze taki sam.

$config[ads_text2] not found

przyczyny

Wstrząs kardiogenny jest na ogół spowodowany niewydolnością serca. Przyczyną jest zwykle wcześniejsza choroba serca. To nagle zmniejsza objętość krwi przepływającej przez ciało. W rezultacie dochodzi do niedostatecznego dopływu tlenu do narządów. Ze względu na brak tlenu w większym stopniu zachodzą procesy degradacji beztlenowej.

Ten szlak metaboliczny nie wymaga tlenu do rozkładania składników odżywczych i własnych substancji organizmu. W rezultacie nie ma całkowitej awarii. Powstają między innymi kwaśne produkty degradacji. W związku z tym organizm staje się coraz bardziej kwaśny, a tym samym jeszcze bardziej rozpala proces. Ta kwasica powoduje zwiotczenie tętniczek i uszkodzenie naczyń włosowatych. Prowadzi to do utraty płynu, co z kolei zwiększa hipowolemię.

Ponadto w naczyniach włosowych dochodzi do przekrwienia krwi, co może prowadzić do powstawania mikrozakrzepów. Cały proces, niezależnie od przyczyny, nasila się coraz bardziej w postaci błędnego koła, stąd też określany jest jako tzw. Spirala uderzeniowa. Wstrząs kardiogenny może być spowodowany między innymi zawałem serca, ogólną niewydolnością serca lub bradykardią.

Skrajny wzrost częstości akcji serca, niedokrwienie, nadciśnienie tętnicze lub wada zastawki serca. Leki nasercowe, takie jak beta-blokery, cytostatyki lub leki przeciwdepresyjne, również mogą wywołać wstrząs kardiogenny.

$config[ads_text3] not found

Objawy, dolegliwości i oznaki

Ogólne objawy wstrząsu obejmują bladość i niedociśnienie. Wstrząs kardiogenny powoduje również duszność, ból w klatce piersiowej i przekrwienie żył szyi. Ponadto może wystąpić znacznie zmniejszona częstość tętna (bradykardia), migotanie komór lub obrzęk płuc. Trudne oddychanie następuje wraz z wilgotnymi, grzechoczącymi dźwiękami.

Skurczowe ciśnienie krwi wynosi poniżej 90 mmHg, a wskaźnik serca poniżej 1,8 l / min / m². Przez każdy metr kwadratowy powierzchni ciała przepływa maksymalnie 1,8 litra krwi na minutę. Może to prowadzić do niewydolności wielonarządowej wątroby, nerek, jelit i ośrodkowego układu nerwowego. Świadomość staje się mętna. Bez leczenia wstrząs kardiogenny może być śmiertelny.

Diagnoza i przebieg choroby

Stan szoku można bardzo szybko zdiagnozować na podstawie objawów. Jednak trudniej jest określić, która forma szoku występuje. Znana choroba serca i występujące dodatkowe objawy, takie jak duszność czy obrzęk płuc, szybko doprowadzą lekarza do podejrzenia „wstrząsu kardiogennego”. Po doraźnym leczeniu wstrząsu można natychmiast rozpocząć właściwe leczenie serca.

Komplikacje

Ten wstrząs to zwykle nagły wypadek medyczny. Jeśli nie ma natychmiastowego leczenia, pacjent również może umrzeć. Zwykle ten wstrząs powoduje ciężką duszność. Prężność pacjenta znacznie spada, a osoba zainteresowana wydaje się zmęczona i wyczerpana.

Może również prowadzić do spowolnienia akcji serca, a osoba dotknięta chorobą może nadal całkowicie tracić przytomność. Jakość życia jest znacznie ograniczona i obniżona przez ten szok. Również narządy wewnętrzne często nie funkcjonują już prawidłowo, co w najgorszym przypadku może prowadzić do niewydolności narządów. Nierzadko zdarza się, że pacjenci odczuwają lęk przed śmiercią, ataki paniki lub pocenie się.

$config[ads_text4] not found

Leczenie tego wstrząsu musi być natychmiastowe, aby pacjent mógł przeżyć. Aby zwalczyć objawy, konieczne są interwencje chirurgiczne i leki. Jednak leczenie przyczynowe tej dolegliwości jest również konieczne, aby choroba podstawowa była ograniczona i nie nastąpił nowy wstrząs. Oczekiwana długość życia może ulec skróceniu. Dalsze powikłania zależą w dużej mierze od choroby podstawowej, więc generalnie nie jest możliwe przewidywanie.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku wystąpienia takich objawów, jak duszność, problemy z układem krążenia lub ból w klatce piersiowej, należy zawsze skonsultować się z lekarzem. Jeśli objawy pojawią się nagle, należy wezwać lekarza. Wstrząs kardiogenny może być śmiertelny, jeśli nie zostanie leczony na czas. Dlatego przy pierwszych oznakach należy skonsultować się z lekarzem. Porada lekarska jest również wymagana w przypadku zauważenia objawów wstrząsu.

Osoby udzielające pierwszej pomocy powinny wezwać pogotowie i w razie wątpliwości udzielić pierwszej pomocy. Typowe objawy wstrząsu, takie jak duszność lub problemy z krążeniem, powinny zawsze zostać wyjaśnione przez lekarza, niezależnie od podejrzenia wstrząsu kardiogennego. Oprócz lekarza rodzinnego może być zaangażowany internista lub kardiolog. Pomocne może być również zaangażowanie terapeuty, zwłaszcza jeśli wstrząs kardiogenny wystąpił w związku z wypadkiem lub upadkiem. Dzieci wykazujące oznaki wstrząsu kardiogennego należy niezwłocznie zgłosić do lekarza pediatry.

Leczenie i terapia

Wstrząs kardiogenny jest stanem nagłym i należy go jak najszybciej leczyć. W tym celu wykonuje się przezskórną interwencję wieńcową (PCI). Tutaj wąskie obszary rozszerza się za pomocą cewnika lewego serca. Aby to zrobić, przez cewnik wprowadza się balon lub stent. W obecności skrzepów krwi wykonuje się ogólnoustrojową fibrynolizę.

Fibrynoliza to enzymatyczny rozpad fibryny, w wyniku którego można rozpuścić skrzeplinę. Ponadto często trzeba wykonywać awaryjne operacje obejścia. Jednocześnie podaje się substancje przeciwzakrzepowe, aby zapobiec tworzeniu się dalszych zakrzepów krwi.

Substancje przeciwzakrzepowe obejmują inhibitory czynności płytek krwi lub inhibitory trombiny. Równolegle z leczeniem doraźnym należy ustabilizować układ sercowo-naczyniowy. Pacjenta należy umieścić w łóżku kardiologicznym. W pozycji serca, górna część ciała jest umieszczona wysoko, a nogi nisko. Celem jest zmniejszenie przepływu krwi żylnej do serca.

W tej pozycji pacjent musi być zabezpieczony przed poślizgnięciem. Układ krążenia jest dodatkowo stabilizowany substancjami naczyniowo-aktywnymi, takimi jak dobutamina, leki rozszerzające naczynia czy noradrenalina. Często wykonuje się również kontr-pulsację balonem wewnątrzaortalnym. Jest to pompka balonowa często stosowana w medycynie ratunkowej, która również poprawia dopływ tlenu poprzez poprawę krążenia krwi.

Perspektywy i prognozy

Leczenie interwencją cewnikową i natychmiastowe otwarcie niedrożnych tętnic wieńcowych pozwoliło na znaczne zmniejszenie ostrej śmiertelności pacjentów ze wstrząsem kardiogennym na przestrzeni ostatnich 20 lat. Wczesne wykrycie wstrząsu kardiogennego ma kluczowe znaczenie dla zmniejszenia ostrej śmiertelności.

Jeśli wstrząs kardiogenny nie jest leczony, prowadzi to do niewydolności wielonarządowej, aw konsekwencji do śmierci pacjenta. Dla dalszego rokowania chorych, którzy przeżyli wstrząs kardiogenny, szczególnie krytyczny wydaje się pierwszy raz bezpośrednio po wypisaniu ze szpitala. Znacząco więcej pacjentów we wstrząsie kardiogennym umiera w ciągu pierwszych 60 dni niż pacjentów bez wstrząsu. Jednak podczas pobytu w szpitalu szanse na przeżycie w ostatnich latach znacznie wzrosły. Jeszcze w latach 80. zmarło około 70 procent wszystkich pacjentów przyjętych do szpitala z powodu wstrząsu kardiologicznego. Dziś jest to około 40 proc.

Odpowiednie postępowanie terapeutyczne i ścisła kontrola kardiologiczna mogą poprawić krótko- i długoterminowe rokowanie pacjentów ze wstrząsem kardiogennym. Jednak zwykle nie oczekuje się pełnego wyzdrowienia po rozległym zawale serca.

zapobieganie

Najlepszym sposobem zapobiegania wstrząsowi kardiogennemu jest zapobieganie arteriosklerozy, która może prowadzić do chorób serca. Można to osiągnąć poprzez zdrowy tryb życia ze zbilansowaną dietą, dużą ilością ćwiczeń oraz powstrzymaniem się od alkoholu i palenia.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku takiego wstrząsu zwykle dostępnych jest tylko kilka działań następczych dla osoby zainteresowanej. Należy szybko wezwać lekarza pogotowia lub udać się bezpośrednio do szpitala, aby osoba poszkodowana nie zmarła w wyniku wstrząsu. Ponadto podstawową chorobę należy leczyć, aby zapobiec nawrotom tej choroby.

Jednak w wielu przypadkach taki wstrząs znacznie skraca oczekiwaną długość życia poszkodowanej osoby. Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku tej choroby pacjent powinien odpocząć. Czyniąc to, należy powstrzymać się od wysiłku, stresu lub aktywności fizycznej, aby niepotrzebnie nie obciążać organizmu. Ponadto zdrowy styl życia, zdrowa dieta i lekkie zajęcia sportowe mogą mieć pozytywny wpływ na przebieg choroby.

Po nagłym leczeniu należy najpierw ustalić przyczynę wstrząsu. Ponadto choroba podstawowa musi być ograniczona, aby nie można było dokonać ogólnej prognozy. Serce osoby zainteresowanej powinno być regularnie badane i kontrolowane przez lekarza. Osoby dotknięte chorobą zwykle nie mają możliwości podjęcia dalszych działań. W wielu przypadkach są one silnie uzależnione od choroby podstawowej.

Możesz to zrobić sam

W przypadku wstrząsu kardiogennego należy natychmiast udzielić pierwszej pomocy. Osoby udzielające pierwszej pomocy powinny ustawić górną część ciała poszkodowanego nieco wyżej. Jeśli ciśnienie krwi jest słabe, zaleca się ułożenie na plecach, w przeciwnym razie do górnej części ciała napłynie zbyt dużo krwi, a już uszkodzony mięsień pompy będzie nadmiernie obciążony. Jeśli pacjent jest przytomny, powinien usiąść na podłodze z wyprostowanymi nogami i podeprzeć górną część ciała rękami. Należy zauważyć, że dana osoba nie może niczego pić. Najlepiej rozluźnić jego ubranie.

Oprócz tych środków należy jak najszybciej wezwać służbę ratowniczą. W przypadku utraty przytomności wskazane są uciśnięcia klatki piersiowej lub resuscytacja. Po zabiegu pacjent musi odpoczywać minimum trzy do czterech tygodni. Konieczna może być również zmiana stylu życia. W zależności od przyczyny lekarz może zalecić zdrowszą dietę, więcej ćwiczeń i unikanie stresu. Ważne jest, aby pierwszy raz po zabiegu unikać stymulantów. Aby uniknąć kolejnego wstrząsu, należy regularnie odwiedzać klinikę na kontrolach.