Klebsiella

Tak jak Klebsiella Wiadomo, że grupa bakterii należy do pałeczek Gram-ujemnych, a tym samym do rodziny enterobakterii. Prawie wszystkie podgatunki gatunków bakterii są całkowicie nieszkodliwe dla zdrowej osoby, ale mogą powodować poważne infekcje u osób z osłabieniem immunologicznym. Głównym problemem w tym kontekście jest wielooporność rodzaju.

Czym jest Klebsiella?

Klebsiella to ogólna nazwa mikroorganizmów. Rodzaj to rodzaj bakterii, który zawiera w szczególności pałeczki Gram-ujemne. Te pręciki pochodzą ze stosunkowo dużej rodziny enterobakterii, która w układzie filogenetycznym należy do klasy Gammaproteobacteria i oddziału Proteobacteria.

Odkrycie Klebsielli sięga czasów niemieckiego bakteriologa Klebs'a. Opisał rodzaj w XIX wieku. Bakterie z rodzaju Klebsiella nie mają aktywnych zdolności poruszania się. Leżą w kapsule zrobionej ze szlamu i żyją w tlenowych warunkach życia. Więc radzą sobie z tlenem i żyją tlenowo. Jednak obecność tlenu nie jest dla nich warunkiem przeżycia. Bakterie są żywotne nawet przy braku tlenu. W tym kontekście bakteriologia mówi o fakultatywnych właściwościach beztlenowych.

Na koloniach Klebsiella jest tłusty film. Bakteriologia zakłada obecnie około ośmiu różnych podgatunków z rodzaju bakterii.

Występowanie, dystrybucja i właściwości

Bakterie z rodzaju Klebsiella żyją głównie w glebie, na zbożu lub w wodzie. Te bakterie występują również w organizmie człowieka. Podgatunek Klebsiella pneumoniae fizycznie zasiedla przewód pokarmowy człowieka. Dystrybucja rodzaju bakterii jest wszechobecna. Oznacza to, że bakterie występują praktycznie „wszędzie”. Ponieważ właściwość ta jest wszechobecna, bakteriologia odnosi się przede wszystkim do bakterii, które występują wszędzie w organizmie lub są obecne we wszystkich żywych istotach.

Klebsiae przetwarza substancje organiczne w celu wytworzenia energii. Z tego powodu czasami określa się je również jako chemoorganotrof. Jeśli w ich środowisku obecny jest tlen, ich metabolizm rozkłada materię organiczną na wodę i dwutlenek węgla. Jeśli żyją w środowisku beztlenowym, Klebsiella przeprowadzają specjalny proces fermentacji i w ten sposób wytwarzają różne kwasy, CO2 i alkohol-2,3-butanodiol. W środowisku tlenowym mają metabolizm energii oksydacyjnej i utleniają substancje organiczne.

W innych podgatunkach Enterobacteriaceae mieszana fermentacja kwaśna odpowiada beztlenowej drodze metabolizmu energetycznego. Różnica ta jest zatem istotna dla różnicowania podgatunków Enterobacteriaceae i można ją wykryć za pomocą testu Voges-Proskauer.

Według ostatnich badań Klebsiella z rodzaju Klebsiella pneumoniae występuje głównie w mięsie z chowu przemysłowego. Przypuszczalnie bakterie mogą być przenoszone na ludzi podczas jedzenia takiego mięsa. Jednak taki transfer nie został jeszcze udokumentowany.

Klebsiella są również powszechne jako zarazki szpitalne. Instytut Roberta Kocha zbadał epidemię w 72 przypadkach szpitalnych i nie był w stanie określić źródła choroby. Naukowcy podejrzewają, że bakterie są przenoszone z człowieka na człowieka.

Pewien podgatunek Klebsiella odgrywa rolę w ludzkim ciele: Klebsiella pneumoniae. Bakterie te znajdują się we florze jelitowej zdrowych ludzi i są stosunkowo nieszkodliwe, jeśli układ odpornościowy jest normalny. Chociaż są częścią flory jelitowej, mogą powodować choroby u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym.

Choroby i dolegliwości

Pacjenci z niedoborem odporności to na przykład chorzy na AIDS, dla których bakterie mogą być niszczycielskie. Chociaż większość podgatunków Klebsiella jest nieszkodliwa dla ludzi, niektóre podgatunki nadal się nazywają u osób z niedoborem odporności pojawiają się różne infekcje. Jedną z takich infekcji jest zapalenie płuc, które odpowiada zapaleniu tkanki płucnej.

Infekcje dróg moczowych, takie jak przewlekłe postacie zapalenia pęcherza, również można przypisać Klebsiella. Ponieważ bakterie kolonizują przewód pokarmowy, mogą również powodować biegunkę u pacjentów z niedoborem odporności, co z kolei może prowadzić do poważnej utraty wagi.

Czasami najcięższymi infekcjami wywoływanymi przez Klebsiella są posocznica i zapalenie opon mózgowych. Pierwsza choroba odpowiada ciężkiej ogólnej infekcji związanej z bakteriami i ich toksynami we krwi. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które wywołują, odpowiada z kolei zapaleniu opuszki macicy i pajęczynówki.

Klebsiella są zatem niebezpieczne dla pacjentów z osłabionym układem odpornościowym i mogą nawet spowodować śmierć, ponieważ leki przeciw wieloopornym bakteriom tymczasem niewiele pomagają. Ponadto podrodzaj Klebsiella granulomatis może również stać się niezdrowy dla osób z normalnym układem odpornościowym. Ten podrodzaj jest uważany za czynnik wywołujący ziarniniaka pachwinowego. Granuloma inguinale to choroba bakteryjna z charakterystycznymi wrzodziejącymi zmianami w okolicy narządów płciowych. Podobnie jak wszystkie inne gatunki Klebsiella, ten podrodzaj jest odporny na penicylinę i antybiotyki. To sprawia, że ​​leczenie w przypadku choroby jest niezwykle trudne.

Przypuszczalnie oporność bakterii wynika z jej rozprzestrzeniania się w hodowli przemysłowej. Ponieważ antybiotyki zapobiegawcze są stale stosowane w hodowli przemysłowej, bakterie miały wystarczająco dużo czasu, aby przystosować się do leku. W międzyczasie zaobserwowano również reakcję krzyżową związaną z przeciwciałami IgA i Klebsiella pneumoniae, która doprowadziła do wyrównania przeciwciał z własnymi strukturami organizmu.