Perfenazyna

Zawiera składnik aktywny Perfenazyna jest to bardzo silny neuroleptyk. Jest stosowany w leczeniu urojeń, halucynacji i psychoz.

Co to jest perfenazyna?

Perfenazyna należy do grupy leków fenotiazynowych. Substancja czynna została opracowana w latach pięćdziesiątych XX wieku. Pojawił się na rynku w 1957 roku i był sprzedawany w Niemczech jako monopreparat pod nazwą handlową Decentan®.

W dzisiejszych czasach perfenazyna jest używana rzadziej, ponieważ obecnie dostępnych jest więcej nowoczesnych neuroleptyków.

Efekt farmakologiczny

Perfenazyna rozwija swoje działanie przede wszystkim w psychozach. W większości przypadków są one spowodowane zaburzeniami metabolicznymi w mózgu. Uważa się, że zaburzenia te są odpowiedzialne za zwiększoną pobudliwość w różnych obszarach mózgu. Te aktywne ośrodki wywołują na przykład niepokój, lęki i złudzenia. Ważną rolę odgrywa w tym neuroprzekaźnik dopamina.

Perfenazyna jest przypisywana do neuroleptyków, które działają depresyjnie na układ nerwowy człowieka. Jest to jedna z fenotiazyn, które działają jak klasyczne neuroleptyki. W ten sposób substancja lecznicza wpływa na interakcję między różnymi komórkami nerwowymi i ich wzajemne połączenia. Perfenazyna działa jako antagonista dopaminy, której miejsca wiązania są przez nią blokowane.

Perfenazyna jest nie tylko potężna, ale także działa szybko. Jego działanie hamujące dopaminę tłumi objawy psychozy, a także nerwowość i niepokój. Doświadczenia na zwierzętach wykazały, że perfenazyna ma silniejsze działanie niż chloropromazyna. Neuroleptyczny mechanizm działania można porównać z haloperidolem.

W przypadku stosowania perfenazyny w większych dawkach, hamowane są również substancje przekaźnikowe adrenalina i histamina, które wpływają na autonomiczny układ nerwowy. W ten sposób można zmniejszyć zaburzenia ruchowe, które są jednym z objawów psychozy schizofrenicznej.

Ponadto neuroleptyk wpływa na substancję przekaźnikową acetylocholinę. Ten neuroprzekaźnik jest ważny dla poruszania się mięśni. Działanie perfenazyny może zmniejszyć skurcze mięśni występujące podczas ataków psychotycznych.

Dzięki wpływowi na acetylocholinę pobudzana jest także czynność jelit i przepływ śliny. Z tego powodu lek jest również uważany za skuteczny w leczeniu nudności i wymiotów.

Biodostępność perfenazyny wynosi 40 procent, podczas gdy okres półtrwania w osoczu wynosi od 8 do 12 godzin. Metabolizm neuroleptyku odbywa się w wątrobie.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Perfenazyna jest stosowana głównie w leczeniu zaburzeń psychotycznych, takich jak ostra psychoza. Neuroleptyk działa kojąco na silne wahania nastroju, które występują w kontekście manii, halucynacji i urojeń. Najczęściej pojawiają się one w wyniku nagłego przypływu psychotycznego.

Perfenazyna służy również do łagodzenia wyraźnych drgawek mięśni podczas ostrego ataku schizofrenii. Schizofrenia jest jedną z najczęstszych form psychozy. Ponieważ neuroleptyk ma również właściwości uspokajające, można go również podawać na nerwowość.

Perfenazyna jest również stosowana w przypadku nudności i wymiotów, w przypadku których podaje się ją jako alternatywę. Oznacza to, że inne środki do tego celu nie były wcześniej skuteczne.

Lek podaje się w postaci tabletek lub kropli. Można go również podawać jako roztwór do wstrzykiwań w ampułce. Zalecana dawka perfenazyny to od 4 do 8 miligramów, podawana do trzech razy dziennie. Środek nadaje się również do długotrwałej terapii, co jednak zwiększa ryzyko późnych dyskinez.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Stosowanie perfenazyny może powodować niepożądane skutki uboczne. Najczęstsze działania niepożądane obejmują senność, bezsenność, senność, zmęczenie, zawroty głowy, niepokój, dyskinezę (mimowolne ruchy głowy), szarpanie językiem, zaburzenia ruchowe, sztywność mięśni, mimowolne ruchy twarzy, drżenie i siedzący tryb życia.

Inne częste działania niepożądane to ortostatyczne zaburzenia regulacji krążenia, zaburzenia rytmu serca, przyspieszone bicie serca, niskie ciśnienie krwi, wzrost poziomu prolaktyny we krwi, napięcie w piersiach, zaburzenia miesiączkowania i przepływu mleka, astma oskrzelowa, impotencja i zaburzenia orgazmu.

U niektórych pacjentów podczas terapii perfenazyną pojawia się złośliwy zespół neuroleptyczny, który może przybierać zagrażające życiu proporcje. Zauważalna jest sztywność mięśni, kołatanie serca, zapaść krążeniowa, gorączka, wysokie ciśnienie krwi i zachmurzenie świadomości. Możliwe jest nawet zapadnięcie w śpiączkę. Na początku zabiegu mogą wystąpić skurcze mięśni ramion, szyi, ust i twarzy, co z kolei wpływa na mimikę twarzy.

Jeśli pacjent jest nadwrażliwy na perfenazynę lub inne fenotiazyny, leku nie wolno stosować. To samo dotyczy ostrego zatrucia alkoholem, środkami nasennymi lub lekami przeciwbólowymi.

Lekarz musi dokładnie rozważyć leczenie perfenazyną, jeśli pacjent ma wyraźne zaburzenia czynności wątroby, wcześniej występujące uszkodzenie serca, choroby krwi i szpiku kostnego, raka piersi, guz przysadki mózgowej, ortostatyczne zaburzenia krążenia, astmę, uporczywe trudności w oddychaniu, depresję lub skurcze żołądka Przewód pokarmowy cierpi. To samo dotyczy obecności drgawek, takich jak epilepsja. W przypadku nadczynności tarczycy lekarz powinien uważnie obserwować pacjenta.

Jeśli rozważa się perfenazynę w czasie ciąży, lekarz powinien rozważyć korzyści i zagrożenia związane z leczeniem. Eksperymenty na zwierzętach wykazały uszkodzenie dziecka podczas stosowania substancji czynnej, dlatego środek należy przyjmować tylko w wyjątkowych przypadkach. Ponieważ perfenazyna przenika również do mleka matki i ma szkodliwy wpływ na dziecko, podczas terapii należy unikać karmienia piersią.