Prohormon

Prohormony są fizjologicznie nieskutecznymi lub tylko nieznacznie skutecznymi prekursorami hormonów. Metabolizm organizmu może przekształcić prohormony w rzeczywisty fizjologicznie skuteczny hormon w jednym lub kilku etapach, w zależności od potrzeb. Jest to bardzo złożony system regulacji hormonów, który odgrywa główną rolę w aktywacji hormonów steroidowych.

Co to jest prohormon?

Fizjologicznie wysoce skuteczne hormony, takie jak hormony steroidowe, a także w mniejszym stopniu inne hormony, muszą być łatwo kontrolowane przez organizm w ich stężeniu. Przede wszystkim złożone współdziałanie hormonów wymaga fizjologicznych śrub regulacyjnych, które metabolizm organizmu może nieświadomie wykorzystać na ludziach.

Prohormony oferują jedną z kilku możliwości bezpośredniego wpływu metabolizmu na stężenie niektórych hormonów. Prohormony są fizjologicznie nieaktywne lub tylko nieznacznie aktywne. Oznacza to, że nie mają one żadnego lub tylko słabe działanie hormonalne i są nieszkodliwe dla organizmu nawet w wyższych stężeniach, o ile nie zostaną przekształcone w fizjologicznie aktywny hormon. Prohormony można postrzegać jako magazyn pewnych hormonów, które metabolizm może mieć w dowolnym momencie, przekształcając je w formę aktywną.

Prohormony mają największe znaczenie jako prekursory wielu hormonów steroidowych, takich jak hormony stresu: kortyzol, kortykosteron i hormony płciowe: testosteron, progesteron, estradiol i wiele innych. Dobrze znana witamina D3 (cholekalcyferol) jest również de facto prekursorem hormonu kalcytriolu.

Funkcja, efekt i zadania

Główna funkcja i wpływ prohormonów na organizm tkwi w ich potencjalnej fizjologicznej skuteczności, aktywnym hormonie. Metabolizm może wpływać na skuteczność niektórych hormonów poprzez szereg mechanizmów regulacyjnych.

Konwertując prohormony, może zwiększać stężenie określonego hormonu i tym samym osiągać silniejszy efekt hormonalny, lub w przypadku nadmiernej koncentracji hormonu może obniżać wydajność receptorów w celu osłabienia efektu hormonalnego. Jako nieaktywne hormony rezerwowe, prohormony wnoszą istotny wkład w regulację interakcji hormonów, zwłaszcza hormonów steroidowych. Bardzo dobrze znanym prohormonem jest tyroksyna (T4), aminokwas nieproteogenny, który może zostać przekształcony w trójjodotyroninę (T3) na drodze metabolizmu. Trijodotyronina jest hormonem, który jest normalnie wytwarzany w tarczycy i jest potrzebny do wielu przemian materialnych w organizmie.

W przypadku niedoczynności tarczycy lub całkowitej niewydolności tarczycy lub po chirurgicznym usunięciu gruczołu organizm uzależniony jest od podaży prohormonu tyroksyny w stosunkowo wąskich granicach. Pełni funkcję podtrzymującą życie. W sportach skupiających się na budowaniu masy mięśniowej pokusą jest przestawienie się na prohormony z krajów takich jak USA, w których sprzedaż i stosowanie tych substancji jest dozwolone, zamiast zakazanych sterydów anabolicznych - które są również zakazane w Niemczech. Zasadniczo nie jest to zalecane, ponieważ organizm przekształca te substancje w odpowiednie hormony steroidowe, a spodziewane skutki uboczne są podobne do tych, które występują w przypadku hormonów steroidowych.

Edukacja, występowanie, właściwości i optymalne wartości

Ludzki metabolizm jest w stanie syntetyzować większość prohormonów, których organizm potrzebuje z podstawowych substancji wchłanianych z pożywieniem. Ponadto „gotowe” prohormony są spożywane z pokarmami, które pozostają naturalne, a które są wchłaniane głównie w jelicie cienkim. Do syntezy prohormonów hormonów steroidowych najczęściej stosuje się cholesterol jako substancję podstawową.

Określenie optymalnych wartości stężenia prohormonów nie jest zbyt znaczące, ponieważ wymagane ilości zależą w dużej mierze od aktywności mięśni, ogólnych wymagań metabolicznych, takich jak stres, wysiłek fizyczny i inne kryteria.

W przypadku racjonalnie zbilansowanej diety, obejmującej także spożywanie możliwie najbardziej naturalnych produktów, nie zaleca się osobnego przyjmowania prohormonów, aby uniknąć nieprzyjemnych, a czasem szkodliwych skutków ubocznych. Wśród kulturystów i sportowców o podobnym profilu wymagań panuje opinia, że ​​wzbogacanie pożywienia w określone prohormony, które są przekształcane w hormony anaboliczne, przyspieszyłoby pożądaną budowę mięśni.

Ze względu na często obserwowane, czasem poważne, zdrowotne skutki uboczne, sprzedaż tych prohormonów oraz sprzedaż hormonów anabolicznych jest zabroniona w niemieckojęzycznych krajach Niemiec, Austrii i Szwajcarii. Inaczej sytuacja wygląda w przypadku innych prohormonów, np. Tyroksyny, w przypadku niedoczynności tarczycy (niedoczynność tarczycy) konieczne jest podanie określonej ilości prohormonu tyroksyny. W tym przypadku tyroksyna jest klasyfikowana jako substancja lecznicza.

Choroby i zaburzenia

Oprócz bardzo rzadkich - głównie genetycznych - zaburzeń metabolicznych, które prowadzą np. Do braku określonych enzymów lub hormonów, przez co niektóre prohormony nie mogą być przekształcane lub rozkładane, największe ryzyko polega na przedawkowaniu prohormonów, które prowadzą do powstawania hormonów steroidowych. promować.

Niezbędny rozpad prohormonów w wątrobie może spowodować uszkodzenie wątroby, a nadmierna podaż męskich hormonów płciowych może prowadzić do niepożądanych objawów androgenizacji, takich jak wypadanie włosów na głowie, wzrost owłosienia na ciele, trądzik i inne objawy. Większość prekursorów hormonów steroidowych i tak jest wymienionych jako zakazane substancje dopingujące. Przykładowo, zbyt niski lub zbyt wysoki poziom estrogenu wpływa na zmniejszoną syntezę hormonu kontrolnego LH w przysadce mózgowej, co prowadzi do zmniejszenia produkcji testosteronu.

Jeśli spożycie tyroksyny jest konieczne z medycznego punktu widzenia, ilość prohormonu musi być ściśle kontrolowana, ponieważ zarówno przedawkowanie, jak i zbyt mała dawka mają negatywny wpływ na wiele funkcji metabolicznych, a także na psychikę.