Rozedma

Pod Rozedma należy rozumieć jako nieodwracalne uszkodzenie płuc. Ponieważ istniejącego uszkodzenia nie można odwrócić, leczenie rozedmy płuc może jedynie spowolnić lub zapobiec postępowi choroby.

Co to jest rozedma?

W a Rozedma występuje nadmierna inflacja małych, wypełnionych powietrzem struktur w okolicy płuc. Procesy zapalne wywołują w płucach szkodliwe substancje zawarte w powietrzu, którym oddychamy lub reakcje organizmu.

Powodują również zwiększone ciśnienie zewnętrzne na oskrzeliki, tak że worki płucne, tak zwane pęcherzyki płucne, rozszerzają się aż do pęknięcia.

Może to spowodować powstanie dużych pęcherzyków rozedmy w przypadku rozedmy. Ponieważ te pęcherzyki w płucach nie pełnią żadnej funkcji, oddychanie staje się trudne.

przyczyny

ZA Rozedma może mieć różne przyczyny. Zwykle istnieje równowaga między różnymi enzymami w płucach. Granulocyty to enzymy rozszczepiające tkanki, a inhibitory proteinazy alfa-1 to enzymy ochronne, które przywracają równowagę.

Jeśli istnieje dziedziczna predyspozycja do niedoboru tego ochronnego enzymu, może rozwinąć się rozedma płuc. Jednak tylko ciężka postać tej choroby nieuchronnie prowadzi do rozedmy płuc. W przypadku lżejszych form istnieje tylko ryzyko rozedmy w połączeniu ze spożyciem szkodliwych substancji. Ponieważ zanieczyszczenia wchłaniane wraz z oddechem mogą również prowadzić do rozedmy.

Na przykład [palacze]] wchłaniają substancje wraz z dymem, co prowadzi do inaktywacji ważnego inhibitora alfa-1 proteinazy. Ponadto palacze mają zwiększone ryzyko infekcji.

Ale przyczyną rozedmy mogą być substancje chemiczne, takie jak aluminium lub kadm, a także narażenie na pył w miejscu pracy, np. W kopalniach, paszy dla zwierząt lub surowej bawełny.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Choroba zwykle rozwija się powoli. Oznaki wystąpienia rozedmy to poranny kaszel z plwociną i duszność podczas wysiłku fizycznego. Niektórzy pacjenci wydają zauważalne grzechotanie podczas oddychania, które w przeciwnym razie występuje tylko w przypadku zapalenia oskrzeli. Zewnętrznymi objawami są sine wargi i palce oraz wyraźnie zakrzywione paznokcie.

Brak tlenu może również prowadzić do bladości i cieni pod oczami. W późnych stadiach płuca są nadmiernie rozwinięte, a klatka piersiowa jest zdeformowana i ostatecznie przypomina beczkę. Pacjenci są w większości słabi fizycznie i psychicznie, pojawiają się dolegliwości, takie jak apatia i zmęczenie. Nieleczone płuca będą się dalej powiększać, zmniejszając ruchomość klatki piersiowej.

Rezultatem są trudności w oddychaniu, zwłaszcza wydech jest trudny. Narastający niedobór tlenu wpływa również na funkcje narządów i powoduje wiele dolegliwości. Ból głowy, niestrawność, zaburzenia rytmu serca i żółtaczka są typowe. Początkowa duszność pojawia się teraz na stałe.

W dłuższej perspektywie może rozwinąć się prawokomorowa niewydolność serca, co z kolei wiąże się z poważnymi dolegliwościami. Rozedma płuc z czasem uszkadza całe ciało. Jeśli choroba postępuje, nieuchronnie prowadzi do śmierci pacjenta.

Przebieg choroby

ZA Rozedma prowadzi do obniżonej wydajności, aw zaawansowanym stadium nawet do poważnej duszności. Ponieważ rozedma płuc prowadzi do niestabilności dróg oddechowych i płuc, szczególnie wydychanie staje się trudniejsze. Ogólnie faza wydechu zostaje w ten sposób wydłużona.Dlatego wielu cierpiących na wydech używa tzw. Hamulca wargowego. Tutaj oddech jest wypuszczany przez zaciśnięte usta. W cięższych przypadkach dochodzi do silnego napompowania klatki piersiowej.

W miarę postępu choroby rozedma płuc może rozwijać się w dwóch różnych kierunkach. Rozróżnia się „niebieski wzdęcia” i „różowy bufor”. „Niebieski wzdęcia” ma skłonność do nadwagi oraz czerwono-niebieskie paznokcie i usta z powodu braku tlenu. Cierpi na mniejszą duszność niż „różowy puffer”, ale ma nasilony i wykrztuśny kaszel.

Ten przebieg rozedmy łatwo rozwija prawokomorową niewydolność serca. „Pink puffer”, czyli „różowe spodnie” mają raczej smukły wygląd. Cierpi na ciężką duszność i sporadyczny suchy kaszel bez plwociny. Jego zawartość tlenu jest niższa, ale zawartość dwutlenku węgla jest normalna. Przy takim przebiegu rozedmy oddech może nagle się zatrzymać.

Komplikacje

Rozedma płuc może powodować różne komplikacje. Mogą mieć charakter zarówno ostry, jak i przewlekły. Rozwój spontanicznej odmy opłucnowej jest uważany za ostre następstwo. Lekarze mówią o tym powikłaniu, gdy pękają pęcherzyki rozedmy. Powietrze uchodzi do szczeliny między ścianą klatki piersiowej a płucami.

W końcu płuca zapadają się częściowo lub nawet całkowicie. Ostre skutki rozedmy płuc obejmują również infekcje dróg oddechowych. Skutkują pogorszeniem stanu zdrowia pacjenta, który cierpi z powodu nasilającego się kaszlu, duszności i plwociny. Z tego powodu otrzymuje dodatkowe leczenie preparatami antybiotykowymi.

Przy rozedmie płuc mogą również wystąpić przewlekłe powikłania. Obejmuje to serce płucne. Z powodu chronicznego braku tlenu w przebiegu rozedmy płuc dochodzi do zwężenia naczyń płucnych, co z kolei powoduje wzrost ciśnienia krwi w krążeniu płucnym. Ponadto zestresowane jest prawe serce. W dalszym przebiegu istnieje ryzyko prawokomorowej niewydolności serca.

Innym przewlekłym następstwem rozedmy płuc jest niewydolność oddechowa, której częściowa niewydolność często przechodzi w ogólną niewydolność. Niedowaga jest również jednym ze skutków choroby. Silne obciążenie mięśni oddechowych powoduje duże zużycie kalorii, co często może prowadzić do niedowagi. Dodatkowo pacjent odczuwa duszność i uczucie sytości podczas spożywania posiłków, dzięki czemu zjada mniej.

Kiedy należy iść do lekarza?

Jeśli dana osoba doświadcza ataków kaszlu zaraz po przebudzeniu, jest to oznaka nieprawidłowości. Jeśli objawy utrzymują się przez kilka dni lub tygodni, należy zgłosić się do lekarza. W przypadku gwałtownego bicia serca, zaburzeń rytmu serca lub nieregularnego oddychania, niezbędny jest lekarz.

W przypadku przebarwień skóry, słabego ukrwienia warg, palców rąk lub nóg oraz uczucia duszności konieczna jest wizyta u lekarza. Niebieskie przebarwienie wskazuje na brak tlenu w organizmie i dlatego powinno zostać jak najszybciej wyjaśnione przez lekarza. Bez szybkiej opieki medycznej może wystąpić stan zagrażający życiu, któremu należy zapobiegać w odpowiednim czasie.

Zmęczenie, znużenie, osłabienie wewnętrzne lub ogólne poczucie choroby to wskazania, które należy obserwować. Wizyta u lekarza jest konieczna, gdy spada zwykły poziom wydolności, nie można już wykonywać codziennych czynności lub pojawia się bezsenność. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli czujesz niepokój lub masz problemy z zachowaniem.

Ponieważ nieleczona rozedma płuc może prowadzić do przedwczesnej śmierci, wskazane jest zgłoszenie się do lekarza przy pierwszych oznakach i nieprawidłowościach. Jeśli istniejące objawy nasilą się lub będą się dalej rozprzestrzeniać, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Należy również zbadać i leczyć bóle głowy, zaburzenia trawienia lub żółtą cerę.

Leczenie i terapia

Ponieważ zmiany w płucach w a Rozedma są nieodwracalne, choroby nie można wyleczyć. Wszystko, co można zrobić, to spróbować zapobiec dalszemu postępowi choroby.

Przede wszystkim należy natychmiast zaprzestać kontaktu ze szkodliwymi substancjami, takimi jak dym papierosowy. Infekcje dróg oddechowych należy leczyć konsekwentnie i na wczesnym etapie, aby zapobiec dalszemu uszkodzeniu płuc.

Ćwiczenia fizjoterapeutyczne mogą wzmocnić mięśnie oddechowe, a tym samym ułatwić oddychanie. W przypadku wrodzonego niedoboru enzymu, niedobór ten należy uzupełniać cotygodniowym wlewem tego enzymu. Jeśli są już duże pęcherzyki rozedmy płuc, może być konieczne ich chirurgiczne usunięcie.

Jeśli rozedma płuc jest już bardziej zaawansowana, istniejącą duszność można złagodzić podając tlen. Jednak w szczególnie ciężkich przypadkach rozedma może wymagać przeszczepu płuc.

Perspektywy i prognozy

Rozedma płuc występuje zauważalnie często u palaczy. Ale gazy i pył mogą również powodować chorobę. Zgodnie ze standardami naukowymi, najlepszym sposobem złagodzenia objawów jest natychmiastowe rzucenie palenia, jednak ta i inne terapie nie prowadzą do wyleczenia. Pacjenci muszą żyć z czasami trudnymi ograniczeniami.

Przyszła długość życia czasami zależy od chęci współpracy. Starość i inne choroby układu oddechowego znacznie pogarszają sytuację. Jeśli chory już cierpi na kaszel palacza, konsekwentne wdrażanie terapii skutkuje oczekiwaną długością życia od pięciu do siedmiu lat. W tej prognozie wahania w górę i w dół stanowią wspólne odchylenie.

Ci, którzy nie otrzymają leczenia, wcześniej czy później zaakceptują swoją śmierć. Istnieje ryzyko niewydolności płuc. Pacjenci rezygnują również z istniejących terapii, takich jak operacje, ćwiczenia oddechowe i dostarczanie tlenu. Zniszczenie tkanki następuje nieodwołalnie. W zależności od podstawowego stanu w momencie rozpoznania, oczekiwana długość życia wynosi od kilku miesięcy do kilku lat. Coraz bardziej nasilają się trudności w życiu codziennym oraz typowe objawy rozedmy.

zapobieganie

Do pojawienia się Rozedma Aby temu zapobiec, należy przede wszystkim unikać wdychania wymienionych szkodliwych substancji. W miarę możliwości należy również zapobiegać zakażeniom dróg oddechowych. Można to zrobić z jednej strony za pomocą szczepień przeciw grypie i pneumokokom, z drugiej strony można to również osiągnąć poprzez terapię oddechową i ćwiczenia na świeżym powietrzu. Jeśli występuje wrodzony niedobór enzymu, należy obserwować te same punkty. Ponadto niedobór enzymu można skompensować, aby zapobiec uszkodzeniu płuc i rozwojowi rozedmy płuc.

Opieka postpenitencjarna

Jednym z celów dalszej opieki jest możliwie jak największe opanowanie duszności spowodowanej rozedmą płuc. Obejmuje to między innymi pominięcie środków pobudzających drażniących płuca, takich jak palenie. W szczególności palenie jest główną przyczyną niedrożności lub zwężenia dróg oddechowych. Udowodniono naukowo, że zakończenie uzależnienia od nikotyny przyczynia się do wyleczenia, o ile konsumpcja jest rzeczywiście odpowiedzialna za typowe dolegliwości.

W wielu innych przypadkach skuteczne są również środki zapobiegawcze, które pacjent może podjąć samodzielnie. Wdychanie niektórych substancji i kąpieli z olejkami eterycznymi może prawdopodobnie zapobiec chorobom. Informacje o odpowiednich środkach udzieli lekarz. Zasadniczo odporność nie buduje się po jednej chorobie. Dlatego osoby dotknięte chorobą muszą nieustannie zmagać się z problemami z oddychaniem, które mogą się różnić w zależności od ciężkości choroby podstawowej.

Opieka posprzedażowa staje się stałym problemem. Procedury obrazowania, takie jak CT lub zdjęcia rentgenowskie, dostarczają informacji o postępie niedrożności dróg oddechowych. Chorzy odczuwają ulgę poprzez pewne inhalacje lub techniki oddychania. Lekarz prowadzący stale przepisuje leki lub, jeśli to konieczne, zarządza terapię. Zapobiega to komplikacjom.

Możesz to zrobić sam

Rozedmy płuc nie można wyleczyć, ale aktywne postępowanie z chorobą może znacząco przyczynić się do utrzymania jakości życia. Przede wszystkim obejmuje to w dużej mierze wyeliminowanie szkodliwych wpływów: natychmiastowe zaprzestanie palenia może spowolnić postęp choroby, a osoby dotknięte chorobą powinny unikać przebywania w zanieczyszczonym powietrzu, na ile to możliwe. Aby chore płuca nie były dodatkowo obciążone infekcjami, szczególnie w typowo zimnych porach roku, należy zwrócić większą uwagę na odpowiednie ubranie i dokładne mycie rąk. Wskazane jest szczepienie ochronne przeciwko grypie i pneumokokom.

Aktywność fizyczna wzmacnia płuca i układ sercowo-naczyniowy. Czas trwania i intensywność muszą być dostosowane do ciężkości choroby i indywidualnej odporności - najlepiej, aby przed rozpoczęciem jakiegokolwiek treningu wysiłkowego sporządzony został z lekarzem prowadzącym plan treningowy. Ponadto oddychanie i fizjoterapia mogą pomóc złagodzić objawy.

W zaawansowanych stadiach choroby ważne jest, aby wziąć pod uwagę spadek wydajności w codziennej pracy iw domu: Nawet rutynowe czynności mogą zająć więcej czasu, regularne przerwy zapewniają niezbędny powrót do zdrowia. W gospodarstwie domowym pomoce ułatwiają wiele czynności - ale osoby dotknięte chorobą nie powinny obawiać się przyjęcia pomocy z zewnątrz, jeśli zajdzie taka potrzeba. W celu psychologicznego przetworzenia choroby pomocne może być podzielenie się doświadczeniami w grupie samopomocy.