Filariozy limfatyczne

ZA filarioza limfatyczna jest tropikalną chorobą zakaźną, której można przypisać zakażenie pasożytniczych robaków w układzie limfatycznym człowieka. Mężczyźni stanowią grupę szczególnego ryzyka, zwłaszcza w przypadku przewlekłej filariozy limfatycznej, która jest związana z wyraźnym obrzękiem w okolicy narządów płciowych.

Co to jest filarioza limfatyczna?

Pierwsze oznaki choroby pojawiają się często dopiero po miesiącach lub latach. Ataki gorączki i obrzęk węzłów chłonnych pojawiają się nie wcześniej niż trzy miesiące po zakażeniu.
© Yakobchuk Olena - stock.adobe.com

Tak jak filarioza limfatyczna to choroba układu limfatycznego występująca w tropikach, spowodowana zakażeniem niektórymi robakami (tzw. filariae) z rodziny glist (nicienie), przenoszona przez komary.

$config[ads_text1] not found

Filarioza limfatyczna objawia się po okresie inkubacji trwającym od miesiąca do kilku lat na podstawie ostrego zapalenia węzłów chłonnych i naczyń, napadów gorączki, dolegliwości astmatycznych i kaszlu alergicznego (faza ostra). W zaawansowanych stadiach choroby filarioza limfatyczna może prowadzić do trwałego uszkodzenia naczyń chłonnych, przez co płyn chłonny nie może już odpływać i tworzą się żylaki chłonne (powiększenia węzłów chłonnych i naczyń).

Migracja płynu limfatycznego do sąsiednich struktur prowadzi do rozwoju obrzęku limfatycznego, który może przybrać skrajne formy na kończynach, genitaliach i piersiach i prowadzić do słoniowacizny charakterystycznej dla przewlekłej filariozy limfatycznej.

przyczyny

ZA filarioza limfatyczna jest wynikiem zakażenia robakami nitkowatymi (filaria) z rodziny nicieni (glisty). Najważniejszymi patogenami filariozy limfatycznej są Wuchereria bancrofti (Afryka, Azja Południowo-Wschodnia, Ameryka Środkowa i Południowa, Pacyfik), Brugia malayi (Azja Południowo-Wschodnia) oraz Brugia timori (Indonezja).

$config[ads_text2] not found

Patogeny filariozy limfatycznej przenoszone są przez komary, tak zwane anopheles, które wcześniej zostały zakażone larwami robaków (mikrofilariami) od osoby zakażonej.

W organizmie komara dojrzewają do zaraźliwych larw. W przypadku ukąszenia przez zakażonego komara mikrofilarie osiadają w układzie limfatycznym poprzez krwioobieg, gdzie dojrzewają do dojrzałych płciowo filariów, wytwarzają kolejne larwy i wywołują reakcje zapalne charakterystyczne dla ostrej fazy filariozy limfatycznej.

Około trzech do ośmiu miesięcy po zakażeniu mikrofilarie po raz pierwszy przenikają do układu krwionośnego osób zakażonych filariozą limfatyczną.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Filariozy limfatyczne mogą objawiać się różnymi objawami. Pierwsze oznaki choroby pojawiają się często dopiero po miesiącach lub latach. Ataki gorączki i obrzęk węzłów chłonnych pojawiają się nie wcześniej niż trzy miesiące po zakażeniu. Zablokowanie dróg limfatycznych może prowadzić do zapalenia naczyń chłonnych i węzłów chłonnych.

W przypadku braku leczenia może pozostać trwałe uszkodzenie układu limfatycznego. Wcześniej zwykle rozwija się obrzęk limfatyczny, który powoduje obrzęk piersi, narządów płciowych i kończyn. Okolica infekcji jest bolesna i powoduje nieprzyjemne uczucie ucisku przy dotknięciu. W skrajnych przypadkach filarioza limfatyczna może powodować trudności w oddychaniu, a tym samym wywołać atak astmy.

$config[ads_text3] not found

Towarzyszą temu ogólne objawy, takie jak zmęczenie i znużenie. Osoby dotknięte chorobą czują się wyczerpane fizycznie i psychicznie i zwykle nie są już w stanie wykonywać swoich codziennych zadań. Na zewnątrz chorobę układu limfatycznego można rozpoznać po widocznych obrzękach i chorowitym wyglądzie chorej osoby.

Lekarz może określić zwiększoną liczbę krwinek eozynofilów, co wyraźnie wskazuje na filariozy. W przypadku szybkiego leczenia objawy zwykle szybko ustępują. W wyniku osłabienia układu odpornościowego mogą jednak wystąpić wtórne infekcje grzybicze lub bakteryjne, które wymagają niezależnej terapii.

Diagnoza i przebieg

Tam filarioza limfatyczna jest tropikalną chorobą zakaźną, pobyty za granicą na obszarach zagrożonych stanowią wstępne wskazanie do rozpoznania.

Ponadto filarioza limfatyczna jest diagnozowana na podstawie typowych objawów. Analiza krwi może określić zwiększone stężenie eozynofilowych białych krwinek w surowicy (eozynofilia) i przeciwciał specyficznych dla filariae. W późniejszym przebiegu (przewlekła filarioza) w surowicy można wykryć mikrofilarie.

Ponieważ patogeny wnikają do krwi głównie w nocy, należy o tej porze pobrać próbkę krwi. Dzięki wczesnej diagnozie i wczesnemu rozpoczęciu terapii choroba zakaźna ma dobre rokowanie.

Nieleczona filarioza limfatyczna prowadzi do ciężkiej progresji i bardzo wyraźnych obrzęków (słoniowacizna), co może stanowić poważne obciążenie psychiczne dla osób dotkniętych chorobą.

Komplikacje

$config[ads_text4] not found

W przypadku tej choroby osoby dotknięte chorobą cierpią przede wszystkim na bardzo wysoką gorączkę. Występuje również silne wyczerpanie, a także zmęczenie pacjenta. Odporność jest również znacznie zmniejszona, tak że mogą istnieć różne ograniczenia w życiu codziennym danej osoby. Zapalenie występuje również w węzłach chłonnych, co może prowadzić do bólu.

W ciężkich przypadkach ludzie mają atak astmy i na ogół mają trudności z oddychaniem.Poważne trudności w oddychaniu mogą również prowadzić do utraty przytomności, w wyniku której poszkodowany może również upaść i zranić się. Występuje również obrzęk. Nierzadko pacjenci cierpią również na stres psychiczny lub depresję. Jakość życia pacjenta jest znacznie obniżona i ograniczona przez tę chorobę.

Leczenie tej choroby zwykle odbywa się za pomocą leków. Nie ma szczególnych komplikacji. Jednak niektóre leki mogą powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy lub gorączka. Leczenie zwykle skutkuje pozytywnym przebiegiem choroby. Jednak po zabiegu układ odpornościowy musi się zregenerować, aby osoba dotknięta chorobą była bardziej podatna na inne choroby lub infekcje.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Gdy tylko zostaną zauważone typowe objawy filariozy limfatycznej, wskazana jest wizyta w gabinecie lekarskim. Jeśli po kilku dniach objawy nie ustępują samoistnie lub nawet się nasilają, należy również poinformować lekarza. Najlepiej jest, aby osoby dotknięte chorobą natychmiast porozmawiały z lekarzem rodzinnym, który może wyjaśnić lub wykluczyć filariozę. Następnie można rozpocząć odpowiednie leczenie i zapobiec dalszym powikłaniom lub długotrwałym skutkom.

Jeśli objawy pojawią się kilka miesięcy po podróży do jednego z obszarów ryzyka, zaleca się wizytę u lekarza. Ukąszenie komara na wakacjach powinno zostać wyjaśnione przez lekarza natychmiast po powrocie do kraju. Należy również uważać na wszelkie znaki ostrzegawcze po kontakcie z osobą potencjalnie zarażoną. Filarioza limfatyczna jest leczona przez lekarza rodzinnego lub internistę. W ciężkich przypadkach konieczna jest wizyta u limfologa lub specjalistycznej kliniki chorób zakaźnych. Dzieci należy niezwłocznie zgłosić pediatrze, jeśli pojawią się objawy filariozy limfatycznej.

Leczenie i terapia

Działania terapeutyczne mają na celu przede wszystkim zabicie patogenów przy pomocy środków przeciwrobaczych (odrobaczających). Leki te zawierają określone toksyny, które negatywnie wpływają na metabolizm patogenu. Dobre wyniki osiągnięto w tym zakresie w przypadku dietylokarbamazyny, która jest podawana przez kilka dni w zależności od masy ciała osoby zainteresowanej (np. 50 mg pierwszego dnia, 3 x 50 mg drugiego dnia, 3 x 100 mg trzeciego i trzeciego dnia) x 2 mg / kg masy ciała od 4 do 21 dnia leczenia).

Jednak dietylokarbamazyna może powodować działania niepożądane w postaci bólu głowy i gorączki. Iwermektyna (awermektyna) jest również stosowana w leczeniu mikrofilarii i albendazolu (środek przeciw robakom) przeciwko dorosłym patogenom. W pewnych okolicznościach w strukturach limfatycznych występują mikrofilarie, które zostały już zamknięte w kapsułce i w związku z tym nie reagują na terapię.

W takich przypadkach leczenie filariozy limfatycznej należy powtórzyć. Ponieważ w filariozie limfatycznej układ odpornościowy jest poważnie osłabiony, w niektórych przypadkach mogą wystąpić wtórne infekcje (grzyby, bakterie), które należy odpowiednio leczyć. Drenaż limfatyczny pomaga przeciwdziałać tworzeniu się limfy. W przypadku wyraźnego obrzęku limfatycznego (słoniowacizny), w przypadku filariozy limfatycznej wskazany może być zabieg chirurgiczny w celu usunięcia zastoju limfatycznego.

Perspektywy i prognozy

Choroba tropikalna ma korzystne rokowanie, gdy szuka się pomocy medycznej. Podawanie leków zazwyczaj prowadzi do szybkiego ustąpienia istniejących objawów. Po kilku tygodniach osoba dotknięta chorobą może zostać zwolniona z leczenia jako wyleczona.

Bez korzystania z opieki medycznej często dochodzi do pogorszenia ogólnego stanu zdrowia. Można spodziewać się opóźnień w procesie gojenia i pojawienia się problemów z oddychaniem. Mogą one wywołać niepokój lub nagłą, a tym samym zagrażającą życiu sytuację. Dlatego w celu uzyskania korzystnych rokowań należy skonsultować się z lekarzem przy pierwszych oznakach i zmianach fizycznych.

Przy stabilnym układzie odpornościowym patogeny można zwykle szybko zwalczyć. Przepisane leki wspomagają system obronny organizmu w procesie gojenia i pomagają zapewnić możliwie szybkie usunięcie martwych patogenów z organizmu. Drenaż limfy pomaga również w zatorach limfy. Dzięki temu zabiegowi osoba dotknięta chorobą jest dobrze ustawiona i ma duże szanse na szybki powrót do zdrowia.

W przypadku powikłań należy rozpocząć leczenie chirurgiczne. Operacja jest ryzykowna i może powodować komplikacje. Jeśli procedura przebiega bezproblemowo, leczenie jest kontynuowane. Aby uzyskać dobre rokowanie, powinna pomóc również optymalna dieta.

zapobieganie

Przeciw jednemu filarioza limfatyczna Jak dotąd żadna szczepionka nie jest dostępna, środki zapobiegawcze ograniczają się do profilaktyki ekspozycji. Polega to na noszeniu długich ubrań, stosowaniu moskitier, które mogą być impregnowane środkami odstraszającymi owady oraz stosowaniu tzw. Reppelentów (żeli odstraszających komary, sprayów, balsamów, kremów), które chronią przed ukąszeniami komarów, a tym samym filariozy limfatycznej.

Opieka postpenitencjarna

W tym stanie ludzie zwykle mają wysoką gorączkę. Dochodzi do trwałego zmęczenia i wyczerpania zainteresowanych. Odporność jest znacznie zmniejszona, więc w życiu codziennym może być wiele ograniczeń. Choroba znacząco wpływa na jakość życia osób dotkniętych chorobą, dlatego pomoc przyjaciół i krewnych jest w tym czasie niezbędna.

W ciężkich przypadkach osoby dotknięte chorobą cierpią na ciągłą duszność i ataki astmy, dlatego w dużej mierze powinni powstrzymać się od wysiłku fizycznego. Nierzadko zdarza się, że osoby dotknięte chorobą cierpią na ciężką depresję i inne choroby psychiczne, ponieważ osoby nią dotknięte nie mogą już aktywnie uczestniczyć w życiu. Wsparcie psychologa może pomóc lepiej zaakceptować chorobę i ułatwić sobie z nią radzenie w dłuższej perspektywie.

Leczenie choroby odbywa się w większości przypadków za pomocą leków, które należy przyjmować zgodnie z podaną dawką. Po zabiegu następuje jednak osłabienie układu odpornościowego, przez co chorzy są bardziej podatni na infekcje, dlatego należy unikać nadmiernego działania i łagodnie wracać do codziennego życia.

Możesz to zrobić sam

Oprócz farmakoterapii, pacjenci z filariozą mogą samodzielnie podjąć pewne działania wspierające proces gojenia. Szczególnie ważny jest odpoczynek fizyczny i leżenie w łóżku. Zwłaszcza w ciągu pierwszych trzech do pięciu dni choroby układ odpornościowy nie powinien być poddawany dalszemu stresowi, aby można było jak najszybciej wypłukać robaki.

Odpowiednia dieta sprzyja również regeneracji, a także łagodzi typowe objawy, takie jak bóle brzucha i nudności. Plan żywienia najlepiej opracować z pomocą dietetyka. Należy również zmniejszyć wagę w przypadku przekrwienia chłonki. Zalecamy zdrową dietę niskosolną połączoną z dużą ilością ruchu (po ostrej fazie choroby) i unikaniem stresu.

Jeśli wystąpi ból, po konsultacji z lekarzem można zastosować różne leki naturopatyczne. Alternatywne preparaty, takie jak belladonna, diabelski pazur lub arnika, mogą również pomóc w bólach głowy, gorączce i atakach astmy. Jeśli w przebiegu choroby pojawią się poważne komplikacje, należy ponownie zgłosić się do lekarza z powodu filariozy limfatycznej. Jeśli przebieg jest ciężki, konieczne jest powstrzymanie się od dalszych środków samopomocy, chyba że odpowiedzialny lekarz zasugeruje inaczej.