Choroba Krabbe'a

Z Choroba Krabbe'a jest dziedziczną chorobą spichrzeniową, która powoduje demielinizację układu nerwowego. Przyczyną tego zjawiska jest mutacja chromosomowa. Jak dotąd choroba jest nieuleczalna.

Co to jest choroba Krabbe?

Pod Choroba Krabbe'a lekarz rozumie rzadką chorobę spichrzeniową z rodziny cerebrozydów. Choroba jest również nazywana Leukodystrofia komórek globoidalnych znany. Nazwa choroby pochodzi od nazwiska duńskiego lekarza Knuda Krabbe. Był pierwszym, który szczegółowo opisał dziedziczną chorobę autosomalną recesywną. W chorobie Krabbe mutacja genu powoduje gromadzenie się toksycznych związków w organizmie. Oprócz formy infantylnej istnieje specjalna postać choroby, która pojawia się dopiero w wieku dorosłym.

Odróżnieniem od choroby Krabbe'a jest choroba Gauchera. Jest to również dziedziczna choroba spichrzeniowa oparta na mutacji genu. W obu chorobach osoby dotknięte chorobą nie mają enzymu. W chorobie Krabbe jest to enzym β-galaktozydaza. Bez galaktocerebrozydazy dochodzi do demielinizacji układu nerwowego. Z kolei choroba Gauchera dotyczy enzymu glukocerebrozydazy, którego brak ma inne działanie na organizm.

przyczyny

Przyczyną choroby Krabbe jest defekt w genie GALC. Ten gen znajduje się na chromosomie 14 i znajduje się w sekcji q3.1. W translacji biologicznej mRNA ulega translacji na białka na podstawie szablonu. Gen GALC to instrukcja budowy enzymatycznej galaktocerebrozydazy podczas translacji. Wada tego genu powoduje błędy translacji. W przypadku choroby Krabbe'go dochodzi do delecji, co oznacza, że ​​osoba dotknięta chorobą całkowicie nie ma enzymu galaktocerebrozydazy.

W efekcie w organizmie gromadzą się substancje, które powstają podczas metabolizmu mieliny. Mielina to izolacja włókien nerwowych w układzie nerwowym. Enzym galaktocerebrozydaza rozkłada produkty metaboliczne mieliny na galaktozę i galaktocerebrozydy. Jeśli brakuje enzymu, ten rozkład nie może już mieć miejsca. W szczególności gromadzą się galaktocerebrozyd i psychozyna. Psychozyna jest szkodliwa dla oligodendrocytów, które zapewniają utrzymanie mieliny.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Pacjenci z chorobą Krabbe mają podobne objawy jak pacjenci ze stwardnieniem rozsianym. Obie choroby są związane z demielinizacją dróg nerwowych. Ta demielinizacja jest często początkowo zauważalna jako zaburzenia czucia. W wyniku rozpadu mieliny zmniejsza się szybkość przewodzenia nerwów pacjenta. W zależności od tego, który obszar układu nerwowego jest obecnie dotknięty, mogą wystąpić zaburzenia motoryczne i poznawcze.

Można sobie wyobrazić paraliż, ale upośledzona jest również zdolność postrzegania. Na przykład w pewnych okolicznościach może wystąpić ślepota. Głuchota jest również możliwa. Zwykle nie można już wywołać odruchów pacjenta. W dziecięcej chorobie Krabbe objawy pojawiają się zwykle po kilku miesiącach życia. Niemowlęta dotknięte chorobą cierpią na ataki krzyku i łatwo się podrażniają. Nogi często rozciągają tonik w odpowiedzi na bodźce zewnętrzne. Rozwój zatrzymuje się, a ramiona nieustannie się wyginają. Zaczęła się hiperwentylacja i gorączka.

Diagnoza i przebieg choroby

Diagnozując chorobę Krabbe, lekarz musi przede wszystkim wziąć pod uwagę stwardnienie rozsiane w diagnostyce różnicowej. Próbka płynu mózgowo-rdzeniowego może dostarczyć informacji o przyczynie demielinizacji. W stwardnieniu rozsianym immunoglobuliny znajdują się w alkoholu pomimo bariery krew-mózg. Z drugiej strony w chorobie Krabbe'a białka są zwiększone. Aby potwierdzić diagnozę, w leukocytach można wykryć galaktocerebrozydazę.

Kultury fibroblastów mogą również pomóc w potwierdzeniu diagnozy. To samo dotyczy analizy genetycznej, która ujawnia mutację w odpowiednim chromosomie. Prognozy dotyczące dziecięcej postaci choroby Krabbe są złe. Osoby dotknięte chorobą umierają w średnim wieku 13 miesięcy. Rokowanie jest korzystniejsze dla szczególnej postaci w wieku dorosłym, ponieważ w tym przypadku choroba postępuje wolniej.

Komplikacje

W większości przypadków osoby z chorobą Krabbe cierpią na różne zaburzenia wrażliwości i paraliż. W rezultacie codzienne życie pacjenta jest znacznie ograniczone, a osoby dotknięte chorobą są zależne od pomocy innych osób. Jakość życia pacjenta jest również znacznie obniżona przez chorobę Krabbe.

Nierzadko choroba prowadzi do upośledzenia funkcji poznawczych lub motorycznych, a zatem może znacząco upośledzać rozwój dzieci. Ponadto u dzieci może wystąpić dokuczanie lub zastraszanie, co często może prowadzić do depresji lub innych dolegliwości psychologicznych.

Ponadto choroba Krabbe może powodować ślepotę lub głuchotę. Nagła ślepota może prowadzić do ciężkiej depresji, szczególnie u młodych ludzi. Niemowlęta często płaczą z powodu objawów, a także cierpią na gorączkę. Krewni lub rodzice również mogą mieć dolegliwości psychiczne lub depresję w wyniku choroby.

Leczenie można zwykle przeprowadzić tylko za pomocą leków. Jednak można również przeszczepić komórki macierzyste. Nie ma żadnych szczególnych komplikacji. Choroba Krabbe może skrócić oczekiwaną długość życia dotkniętych nią osób.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Klasyczna postać choroby spichrzowej Choroba Krabbe jest rozpoznawalna już we wczesnym dzieciństwie. Jeśli rodzina wie, że choroba jest dziedziczna, szybko zgłosi się do lekarza. Ryzyko, że jedno z dzieci w rodzinie zachoruje na chorobę Krabbe, jest wysokie. Jednak rodzeństwo choruje tylko z szansą 1: 4. Choroba Krabbe jest często wykrywana podczas diagnostyki prenatalnej.

Ponieważ choroby nie można wyleczyć, przerwanie ciąży jest możliwe, jeśli jest to wskazane medycznie. Leukodystrofia komórek globoidalnych jest zawsze śmiertelna w postaci dziecięcej. Dzieci zwykle umierają przed ukończeniem pierwszego roku życia. Poza łagodzącym objawami podawaniem leków przeciwbólowych w celach paliatywnych lekarz prowadzący nie ma wiele do zrobienia. Lekarz może również przepisać preparaty rozluźniające mięśnie i środki uspokajające.

Możliwości terapeutyczne dla specjalnych postaci choroby Krabbe, które pojawiają się później, są równie słabe. Choroba przebiega wolniej, a objawy mogą nie być aż tak poważne. W późnej postaci choroby Krabbe, lekarze mogą czasami osiągnąć poprawę dzięki przeszczepowi komórek macierzystych.

Leczenie i terapia

Choroba Krabbe jest uważana za nieuleczalną. Terapia przyczynowa nie jest dostępna. W przeciwieństwie do demielinizacji stwardnienia rozsianego, przebiegu choroby Krabbe'a nie można opóźnić. Dlatego zamiast przedłużać życie, terapeutyczna uwaga skupia się na poprawie jakości życia. Aby osiągnąć ten cel, często przeprowadza się terapie lekami z przeciwskurczowymi lekami przeciwskurczowymi.

Środki przeciwbólowe i uspokajające mogą również mieć pozytywne działanie objawowe. Rodzicami dzieci dotkniętych chorobą zazwyczaj zajmuje się psychoterapia. W późnych postaciach choroby Krabbe, w przeciwieństwie do postaci dziecięcej, możliwe jest opóźnienie przebiegu choroby. Pod tym względem terapie komórkami macierzystymi przyniosły dobre wyniki. W ramach tej terapii komórki macierzyste krwi od dawcy są przekazywane pacjentowi.

Jednak ten allogeniczny przeszczep komórek macierzystych jest zawsze ryzykowny. W szczególności możliwe są reakcje zapalne i infekcje. Dzięki postępom w terapii genowej w przyszłości możliwe będzie wyleczenie osób dotkniętych chorobą Krabbe. W tej chwili jednak ten scenariusz jest wciąż odległy.

Perspektywy i prognozy

Choroba Krabbe ma złe rokowania. Wiele dzieci umiera w ciągu 12-13 miesięcy po urodzeniu. Oczekiwaną długość życia można przedłużyć dzięki przeszczepowi komórek macierzystych. Lekarstwo na chorobę genetyczną nie jest jeszcze możliwe. Stan ten można leczyć tylko paliatywnie. Objawy postępują, aż dziecko umiera, a na koniec następuje stan w dużej mierze niereagujący. Śmierć następuje w wyniku powikłań, takich jak niewydolność oddechowa lub niewydolność sercowo-naczyniowa.

Późno infantylna lub młodzieńcza postać choroby Krabbe'a oferuje korzystniejsze rokowanie. Dzieci z młodocianą postacią mogą dożyć kilku lat. Pierwsze objawy pojawiają się znacznie później, co oznacza, że ​​rozwój układu odpornościowego jest w dużej mierze zakończony. Lepsza ochrona organizmu otwiera dodatkowe możliwości leczenia i perspektywę życia stosunkowo bezobjawowego.

Jednak forma młodzieńcza jest również śmiertelna. Choroba jest dużym obciążeniem dla dziecka i bliskich. Dlatego rodziny dotknięte chorobą otrzymują szczegółowe porady, podczas których omawiane są również rokowania i możliwości leczenia. Stowarzyszenie ELA Germany e. V. podaje dalsze szczegóły dotyczące rokowań w chorobie Krabbe.

zapobieganie

Mutacjom chromosomów, takim jak choroba Krabbe'a, nie można bezpośrednio zapobiec. Rodziny planujące swoje dzieci mogą jednak wykorzystać analizę sekwencji swojego DNA do oceny ryzyka przeniesienia chorób dziedzicznych. Jeśli dziecko zostało dotknięte chorobą Krabbe, prawdopodobieństwo innych dzieci wynosi około 25%.

Opieka postpenitencjarna

Choroba Krabbe'a nie jest obecnie uleczalna jako choroba genetyczna i w związku z tym nie ma opieki medycznej w węższym znaczeniu. Kurs zawsze kończy się fatalnie. Jeśli stan występuje już w dzieciństwie lub po urodzeniu, rodzice powinni być dobrze poinformowani o chorobie Krabbe i terapii. Dopiero wtedy terapia objawowa ma na celu przede wszystkim opanowanie drażliwości i porażenia spastycznego. W późniejszych stadiach choroby najważniejsze są środki paliatywne.

Objawy są takie same u osób, u których choroba rozwija się później. Jednak proces jest wolniejszy, co może dać krewnym więcej czasu na przygotowanie się i nadal spędzać czas z osobą z chorobą Krabbe. W razie potrzeby krewnym zapewniana jest opieka psychologiczna. Badanie genetyczne może również dostarczyć informacji o stopniu, w jakim istnieje ryzyko, że dalsze potomstwo będzie chorować na chorobę Krabbe.

Możliwy jest przeszczep komórek macierzystych. Jednak to również nie może przynieść lekarstwa. W przypadku próby przeszczepu komórek macierzystych konieczne są również niezbędne działania kontrolne. Oznacza to np. Specjalną ochronę biorcy przed zarazkami, gdyż do terapii trzeba osłabić jego układ odpornościowy.

Możesz to zrobić sam

Choroba Krabbe nie została jeszcze wyleczona. Dlatego rodzice dzieci dotkniętych chorobą często potrzebują wsparcia terapeutycznego. Leczenie farmakologiczne może być wspierane różnymi środkami. Przede wszystkim należy obserwować dziecko przez całą dobę, aby w przypadku skurczów niezbędne lekarstwo mogło zostać szybko użyte. Oprócz środków przeciwbólowych ulgę mogą również przynieść ćwiczenia i rozproszenie uwagi.

Typowe zaburzenia motoryczne i poznawcze zawsze należy leczyć w poradni specjalistycznej. Rodzice powinni porozmawiać z lekarzem odpowiedzialnym na temat dalszych możliwości leczenia, ponieważ badania nad rzadką chorobą dziedziczną postępują szybko i wciąż znajdują się nowe metody leczenia. Rzeczywiste stwardnienie rozsiane można leczyć za pomocą fizjoterapii, masaży i różnych ćwiczeń relaksacyjnych. Może to skutecznie złagodzić typowe objawy, takie jak drżenie lub zawroty głowy. Regularne ćwiczenia dna miednicy mogą pomóc w problemach z potencją.

Jakość życia dziecka i rodziców można również poprawić poprzez kompleksowe poradnictwo psychologiczne. Szczególnie po długim okresie choroby konieczne jest omówienie sytuacji życiowej ze specjalistą i opracowanie nowych metod leczenia. Jednocześnie należy wykonać zadania organizacyjne, takie jak zapisy do przedszkoli specjalnych i zakup środków pomocowych.