Naratryptan należy do grupy tryptanów. Lek jest skuteczny w leczeniu migren i klasterowych bólów głowy.
Co to jest naratryptan?
Naratryptan to aktywny składnik z grupy tryptanów. W Niemczech oferowanych jest kilka różnych tryptanów. Naratryptan, selektywny agonista serotoniny, został wyprodukowany w latach 90. przez brytyjską firmę farmaceutyczną GlaxoSmithKline. Naratryptan, który pojawił się na rynku w 1997 roku, był najsłabszym tryptanem, ponieważ lek powinien powodować mniej skutków ubocznych niż inne tryptany.
Przez pewien czas naratryptan był jedyną substancją tryptanową w Europie, która nie wymagała już recepty w odpowiednio niskiej dawce 2,5 miligrama na tabletkę. Naratryptan w postaci preparatu Formigran® jest dostępny w aptekach od 2006 roku bez recepty. W 2012 roku na rynek weszły również biorównoważne leki generyczne.
Naratryptan jest stosowany w migrenach w leczeniu ostrych bólów głowy podczas napadu.
Efekt farmakologiczny
W przypadku migreny osoby dotknięte chorobą okresowo cierpią na typowe ataki bólu głowy, które występują po jednej stronie. Do dziś istnieją tylko domysły, co dokładnie dzieje się w organizmie podczas ataku migreny. Przypuszcza się, że podczas ataku w naczyniach krwionośnych mózgu uwalniane są substancje przekaźnikowe działające na naczynia. Substancje przekaźnikowe zapewniają rozszerzenie naczyń krwionośnych i aktywację sąsiednich włókien nerwowych. Powoduje to stan zapalny, który podrażnia wrażliwe zakończenia nerwowe w naczyniach krwionośnych. W trakcie tego procesu bolesne sygnały są wysyłane do ważnych ośrodków przełączania mózgów. U osób dotkniętych chorobą jest to widoczne poprzez silne bóle głowy, nudności i nudności.
Naratryptan jest uważany za selektywnego agonistę receptorów serotoninowych, takich jak 5-HT1B i 5-HT1D. Receptory te znajdują się presynaptycznie na neuronach (komórkach nerwowych) i mózgowych naczyniach krwionośnych. W przypadku napadu migreny naratryptan ma zdolność aktywowania receptorów. W ten sposób naczynia krwionośne w mózgu mogą zostać zwężone do ich normalnych rozmiarów, co z kolei zmniejsza przenoszenie bólu. Ma to wpływ na substancję przekaźnikową, serotoninę. Ponadto uwalnianych jest mniej mediatorów stanu zapalnego.
Ponieważ naratryptan jest bardzo dobrze tolerowany, dobrze nadaje się do terapii pacjentów, którzy po raz pierwszy mają kontakt z tryptanem. Zaleca się również podawanie preparatu młodym i wrażliwym pacjentom. Początek działania i ustąpienie bólu głowy trwa około godziny. Maksymalny efekt występuje po około czterech godzinach, dlatego naratryptan należy przyjąć jak najwcześniej.
Kolejną zaletą naratryptanu jest to, że tylko 19 procent pacjentów doświadcza nawracających bólów głowy. Ponadto czas działania agonisty serotoniny jest dłuższy niż innych tryptanów.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Najważniejszym wskazaniem do stosowania naratryptanu jest ból głowy związany z migreną. Substancja czynna jest odpowiednia do leczenia napadów migreny z aurą lub bez. Aurę stosuje się, gdy napadowi migreny towarzyszą zaburzenia widzenia, zaburzenia mowy lub objawy paraliżu.
Naratryptan nie nadaje się do stałego leczenia migreny, dlatego jego stosowanie należy ograniczyć do czasu trwania ataku. Ponadto naratryptan można stosować tylko w przypadku potwierdzonej diagnozy migreny. Ponadto nie powinno być innych chorób mózgu. Naratryptan jest również stosowany w zapobieganiu klasterowym bólom głowy.
Zagrożenia i skutki uboczne
Ogólnie naratryptan można sklasyfikować jako dobrze tolerowany. Skutki uboczne są zatem stosunkowo rzadkie. Najczęstsze działania niepożądane to złe samopoczucie, nudności, wymioty, senność, uczucie gorąca, mrowienie i zawroty głowy. W niektórych przypadkach mogą również wystąpić kołatanie serca, wolne bicie serca, wzrost ciśnienia krwi, zaburzenia widzenia, uczucie ucisku, ból, napady dusznicy bolesnej, świąd, pokrzywka, obrzęk i wstrząs alergiczny. W najgorszym przypadku możliwy jest nawet zawał serca.
Podejrzewa się, że niektóre działania niepożądane są wynikiem ataku migreny. W przypadku zbyt długiego przyjmowania naratryptanu istnieje ryzyko nasilenia objawów, które może być zauważalne przy regularnych bólach głowy.
Przyjmowanie naratryptanu jest uważane za nieodpowiednie, jeśli pacjent cierpi na takie formy migreny, jak migrena podstawna związana z krążeniem, migrena jednostronna lub porażenie mięśni oka. Innymi przeciwwskazaniami są przebyte zawały serca, choroby serca spowodowane zmniejszonym przepływem krwi, zaburzenia krążenia kończyn, udary, zaburzenia czynności nerek, dysfunkcja wątroby oraz nadwrażliwość na substancję czynną. Ponadto pacjenci nie powinni mieć więcej niż 65 lat.
Nie ma prawie żadnych wiarygodnych wyników dotyczących stosowania w czasie ciąży. Zasadniczo lek na migrenę może być stosowany u kobiet w ciąży tylko za zgodą lekarza. Ponieważ nie wiadomo również, czy naratryptan może przenikać do mleka matki, zaleca się karmienie dziecka piersią 24 godziny po podaniu leku.
Naratryptanu nie należy podawać w tym samym czasie, co alkaloidy sporyszu. Istnieje więc ryzyko skurczów tętnic wieńcowych. Ponadto jednoczesne przyjmowanie naratryptanu i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny może odbywać się wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza. W przeciwnym razie może grozić niebezpieczny zespół serotoninowy.
