Plik Komórka nerwowa jest używany w nauce jako Neuron wyznaczony. Jest to specjalna komórka, która ma przekazywać pobudzenia w organizmie. Jest to niezbędne do wymiany informacji.
Co to jest komórka nerwowa?
Przekazywanie impulsów jest najważniejszym zadaniem Komórka nerwowa . W szczególności organizm powinien skutecznie przekazywać sygnały między mózgiem a organami ciała. Odpowiadają za to miliardy neuronów w ludzkim ciele. Połączenie komórek nerwowych tworzy układ nerwowy.
W zależności od struktury i właściwości, całość neuronów można podzielić na skupiska komórek. W szczególności rozróżnia się komórki nerwu ruchowego i czuciowego.
- Neurony ruchowe są odpowiedzialne za komunikację między mózgiem a mięśniami ciała. Mówiąc szczegółowo, organizm powinien być w stanie bezbłędnie przetwarzać bodźce otoczenia i szybko reagować impulsami.
- Neurony czuciowe łączą mózg z narządami zmysłów. W połączeniu uzyskuje się pozbawioną luk komunikację w całym ciele. Interneurony to specjalna forma. Są to komórki nerwowe, które przenoszą informacje na duże odległości. W ten sposób lokalne sygnały mogą być kierowane do różnych części ciała.
Anatomia i budowa
W swojej strukturze komórkę nerwową można podzielić na różne składniki, z których każdy ma swój własny obszar odpowiedzialności. Na początku nacisk kładziony jest na otrzymanie bodźca. Ważną rolę odgrywają tutaj dendryty. Otrzymujesz bodźce ciała z silnie rozgałęzionym układem gałęzi.
Uzyskane informacje są następnie przekazywane do ciała komórki, tzw. Somy. Kopiec aksonów znajduje się na somie i zbiera odebrane bodźce. Przekazywanie ma miejsce dopiero po osiągnięciu wystarczającej intensywności. Sygnał dociera do presynaptycznych przycisków końcowych w postaci potencjału elektrycznego. Akson działa jako połączenie. Jest otoczony komórkami bogatymi w lipidy, dzięki czemu jest izolowany elektrycznie.
Presynaptyczne przyciski końcowe przekształcają sygnał elektryczny w impuls chemiczny. Sygnał chemiczny jest odpowiedzialny za uwalnianie neuroprzekaźników. Umożliwiają dalsze przekazywanie informacji w tzw. Przerwie synaptycznej (synapsie). To jest przeszkoda do następnej komórki nerwowej. Proces jest powtarzany od neuronu do neuronu. W zależności od rodzaju komórki nerwowej anatomia może różnić się cechami.
Funkcja i zadania
Układ komórek nerwowych jest niezbędny do utrzymania funkcji organizmu. Stała wymiana informacji między mózgiem, narządami zmysłów i mięśniami umożliwia szybką reakcję na otoczenie. Zaczyna się od kontrolowania oddychania, temperatury ciała i krążenia krwi.
Ponadto istnieje metabolizm, zaopatrzenie w energię i czujniki. Odruch jest również jednym z najważniejszych zadań. Specjalnością odruchu jest to, że reakcja organizmu zachodzi niezależnie, bez udziału mózgu. Zamiast tego rdzeń kręgowy jest odpowiedzialny za przetwarzanie informacji.
Aby umożliwić szybką reakcję, impuls jest wysyłany bezpośrednio do rdzenia kręgowego i wykonywany przez dotknięte chorobą mięśnie ciała. Jednak z perspektywy czasu wydaje się ludziom, że wykonali świadomy ruch. Dzieje się tak, ponieważ mózg przejmuje kontrolę nad odpowiednim regionem mięśni wkrótce potem.
Komórki nerwowe mają również wysoki priorytet w uczeniu się. Mówiąc konkretnie, synapsy odgrywają ważną rolę. Procesy uczenia się zachodzą w określonym regionie mózgu - hipokampie. W zlokalizowanych tam synapsach podczas nauki następuje zmiana funkcjonalna. Zmiany powodują, że wzrasta natężenie impulsów w komórce biorcy.
Celem wielokrotnego uczenia się jest uczynienie przechowywanych informacji bardziej dostępnymi. Towarzyszy temu efekt uboczny polegający na tworzeniu nowych synaps. Można to porównać do utartej ścieżki. Im częściej jest używany, tym bardziej staje się dostępny. Jeśli nie jest już potrzebny, w końcu zarasta. Dzieje się to również w podobny sposób w mózgu. Jeśli informacja nie jest wymagana, synapsy ulegają rozbiciu, a intensywność transmisji impulsu maleje. W szczególności chodzi o zapominanie.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na parestezje i zaburzenia krążeniaChoroby i dolegliwości
Choroby i dolegliwości układu nerwowego nazywane są chorobami neurodegeneracyjnymi. Są to choroby, które występują sporadycznie i postępują powoli. Zwykle można je przypisać przyczynom dziedzicznym.
W chorobach neurodegeneracyjnych dochodzi do uszkodzenia komórek nerwowych, co wpływa na funkcjonalność układu nerwowego. Ostatecznie następuje demencja i zaburzenia ruchu. Choroba Alzheimera jest jedną z najbardziej znanych chorób układu nerwowego].
Choroba Alzheimera występuje zwykle w wieku powyżej 65 lat i jest odpowiedzialna za ponad 60 procent wszystkich demencji. Demencja z kolei jest chorobą mózgu, w której osłabiają się zdolności poznawcze, emocjonalne i społeczne. Można to przypisać degeneracji znajdujących się tam komórek nerwowych. Deficyty powstają przede wszystkim w funkcjonalności pamięci krótkotrwałej.
[Postępujące porażenie nadjądrowe] (PSP) jest również ciężką postacią choroby neurodegeneracyjnej. Uszkodzenie istniejących komórek nerwowych następuje tutaj w zwojach podstawy mózgu. Zwoje podstawy to obszary mózgu odpowiedzialne za kontrolowanie ruchów automatycznych.
W rezultacie chorzy nie są już w stanie utrzymać równowagi, kontrolować oczu i koordynować przełykania. Ponadto występują zaburzenia kontroli mowy. Po trzech do dziesięciu latach PSP ostatecznie prowadzi do śmierci. Za pomocą leków można opóźnić przebieg choroby i złagodzić objawy.
