Nerw okoruchowy

Tak jak Nerw okoruchowy będzie III. Nazywany nerwem czaszkowym. Kontroluje liczne ruchy oczu.

Co to jest nerw okoruchowy?

Nerw okoruchowy (Nerw ruchowy oka) jest jednym z dwunastu sparowanych nerwów czaszkowych. Tworzy III. Nerw czaszkowy i jest odpowiedzialny za unerwienie czterech z sześciu zewnętrznych mięśni oka. Porusza również dwoma wewnętrznymi mięśniami oka i unoszeniem powieki.

Jego praca jest głównie wykonywana za pomocą silnika. Jednak są w nim również pewne elementy przywspółczulne. Są one zauważalne podczas zakwaterowania. Podczas tego procesu kontrolowany jest mięsień rzęskowy. Wraz z nerwami odwodzącymi i bloczkowymi nerw okoruchowy porusza również gałkę oczną.

Anatomia i budowa

Nerw okoruchowy ma swój początek w przednim odcinku śródmózgowia. Opuszcza ten obszar ciała przez dołek międzykręgowy. Przecina oponę twardą (oponę twardą) na siodle tureckim, znanym również jako siodło tureckie, i biegnie w kierunku brzusznym po bocznej ścianie zatoki jamistej.

Nerw okoruchowy wchodzi do oczodołu (orbity) przez górną szczelinę oczodołową (górną szczelinę oczodołową). Po przekroczeniu cynowego pierścienia (annulus tendineus communis), który wyznacza początek mięśni oka, nerw czaszkowy rozgałęzia się na trzy gałęzie. Są to dolna gałąź, górna gałąź somatomotoryczna i zwoj rzęskowy, który tworzy ogólną gałąź trzewno-motoryczną. Ramię dolne zaopatruje mięsień prosty dolny (prosty mięsień dolny oka), mięsień przyśrodkowy prostego (mięsień wewnętrzny oka) i mięsień skośny dolny (mięsień skośny dolnej części oka).

Obszar unerwienia ramienia górnego jest utworzony przez mięsień prosty górny (prosty mięsień górnego oka) i mięsień dźwigacza powieki górnej. Gałąź w zwoju rzęskowym jest połączona z neuronem postganglionowym. Zajmuje się zaopatrzeniem mięśnia zwieracza źrenicy oraz mięśnia rzęskowego (mięsień rzęskowy).

Nerw okoruchowy jest wyposażony w jądra nerwu czaszkowego, które nazywane są jądrem nerwowym okulomotorycznym i jądrem dodatkowym nerwu okulomotorii lub jądrem Edingera-Westphala. Jądro nervi oculomotorii tworzy rdzeń włókien somatomotorycznych, podczas gdy tak jest w przypadku jądra Edingera-Westphala dla ogólnych włókien trzewno-motorycznych. Rdzeń włókien somatomotorycznych znajduje się w nakrywce śródmózgowia (śródmózgowiu) na poziomie górnego wzgórka.

Każdy mięsień zaopatrywany przez nerw okoruchowy jest wyposażony we własny podjądrze. Jednak podjądrze mięśnia dźwigacza powieki nie jest sparowane. Z tego powodu podczas zamykania jednego oka uważa się, że trudne jest pozostawienie drugiego otwartego. Jądro acessorius nervi oculomotorii znajduje się w tylnej części jądra nervi oculomotorii.

Funkcja i zadania

Do zadań nerwu okoruchowego należy zaopatrzenie mięśni oka, które są ważne dla ruchomości gałki ocznej. Pozwala to na obracanie gałki ocznej w różnych kierunkach. Praca mięśni jest tak precyzyjna, że ​​obraz lewego i prawego oka znajduje się dokładnie jedno nad drugim.

Niezależnie od punktu widzenia, z którego się patrzy, ten sam obraz jest zawsze utrwalony, co z kolei gwarantuje widzenie przestrzenne. Mięśnie oka, a tym samym nerw okoruchowy, są również ważne dla akomodacji, czyli przejścia z bliży do dali. W kontekście akomodacji uaktywnia się przywspółczulna część nerwu ruchowego gałki ocznej, która kontroluje mięsień rzęskowy. Ponadto zwęża tęczówkę źrenicy przez mięsień zwieracza. Ten proces nazywa się zwężeniem źrenicy.

Niesparowane jądro perlia nervus ocolumotorii jest odpowiedzialne za szczególne unerwienie mięśnia rzęskowego, co z kolei umożliwia oku przystosowanie się.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby

Niekiedy uszkodzenie może mieć wpływ na nerw okoruchowy. Jedną z najczęstszych dolegliwości jest niedowład okoruchowy, czyli porażenie nerwu ruchowego oka. Chodzi o zaburzenie nerwu czaszkowego, które dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety w takim samym stopniu.

Lekarze rozróżniają zewnętrzne i wewnętrzne niedowłady okoruchowe. Możliwe są zarówno porażenia jednostronne, jak i obustronne. W tym samym czasie może dojść do innego paraliżu oka. Porażenie nerwu okoruchowego jest spowodowane różnymi przyczynami. W większości przypadków są to zaburzenia krążenia, tętniaki lub guzy w obrębie pnia mózgu. W niektórych przypadkach porażenie okoruchowe jest również efektem ubocznym innych chorób, takich jak zespół Benedicta, zespół Webera czy zespół Nothnagela.

Możliwe jest również porażenie kombinowane z nerwem odwodzącym lub bloczkowym. Nierzadko diabetycy cierpią na porażenie nerwu okoruchowego. Istotnym objawem porażenia okoruchowego jest bezwzględna sztywność źrenic. Ponadto pacjenci często mrużą oczy i cierpią z powodu ograniczonego ruchu oczu lub dostrzegają podwójne widzenie. Ponadto akomodacja oka jest ograniczona. W przypadku wystąpienia wewnętrznego izolowanego porażenia okoruchowego bez zajęcia zewnętrznych mięśni oka, lekarze mówią o oftalmoplegia interna.

Innym typowym objawem niedowładu okoruchowego jest niski poziom oka, na którym występuje porażenie. Oczy są lekko obracane na zewnątrz. Niektórzy pacjenci przyjmują również wymuszoną pozycję głowy w celu utrzymania prostego widzenia obuocznego.

Neurolog leczy uszkodzenie nerwu okoruchowego. Szanse na wyzdrowienie zależą od przyczyny choroby. Rokowanie uważa się za korzystniejsze, jeśli pacjent cierpi na zaburzenia krążenia. W przypadku tętniaków czy guzów należy się jednak spodziewać niekorzystnego przebiegu. W niektórych przypadkach wykonywana jest operacja zeza.