Odontogeneza

Nazywa się proces formowania i formowania zębów Odontogeneza wyznaczony. Dokładniej należy przez to rozumieć okres, w którym powstają pierwsze wyrostki zębów mlecznych i wyrzynają się zęby uzębienia stałego, w tym rozwój wyrostka zębodołowego, tworzenie się szkliwa, korony zęba, korzenia i całego łożyska zęba w aparacie podtrzymującym.

Czym jest Odontogenesis?

Odontogeneza rozpoczyna się około czterdziestu dni po owulacji, podczas gdy długość płodu wynosi zaledwie kilka ośmiu milimetrów. Rozwój zębów jako proces jest bardzo złożony. Z dzwonem zębowym system zęba tworzy wstępną fazę zęba. Powstaje naturalna przestrzeń ustna.

Szkliwo zęba, element korzenia, zębina i błona przyzębia rozwijają się podczas embriogenezy. Różnica między strukturami zębów zaczyna się między piątym a ósmym tygodniem ciąży. Są one podzielone na etapy zębowe, węzłowe, czapkowe i dzwonowe, z których każdy ma inny proces rozwoju zębów.

Funkcja i zadanie

Najpierw w jamie ustnej płodu wyrostek zębowy wyrasta z wewnętrznej warstwy ektodermy, a następnie rozciąga się do środkowej warstwy, która tworzy szczękę. Na tej warstwie tworzą się zagęszczenia, które przygotowują właściwe zęby mleczne. Czapeczki szkliwa powstają z zawiązków zębów, które z kolei tworzą brodawki zębowe. Cały proces pozostawia konstrukcję narządu szkliwa, który początkowo ma kształt czapki, a ostatecznie przypomina dzwonek.

Pączek zęba spełnia ważne funkcje, które obejmują brodawkę zębową, mieszki włosowe i narząd szkliwa i składa się ze zbioru komórek. W brodawce zębowej komórki przekształcają się w odontoblasty, które później tworzą zębinę. Połączenie nabłonka wewnętrznego zęba z brodawką zębową decyduje o ogólnym kształcie korony zęba. Z kolei komórki mezenchymalne są odpowiedzialne za tworzenie miazgi zęba.

Pęcherzyki zębowe nazywane są również woreczkami zębowymi. Przygotowują tkankę do osteoblastów, centoblastów i fibroblastów, podczas gdy te ostatnie tworzą więzadła przyzębia, które łączą ząb z zębodołem poprzez element korzeniowy. To tutaj zachodzą różne fazy rozwoju zębów, od zawiązania do korony.

Podczas formowania systemu zęba tworzy się również twarda tkanka zęba, zwana również twardą substancją zęba. Oznacza to koronę zęba, na którą składa się szkliwo i zębina. Tworzenie się szkliwa zębów nazywane jest w stomatologii amelogenezą i zachodzi na etapie koronowania. Ameloblasty są odpowiedzialne za transport niektórych białek do produkcji szkliwa zębów.

Zębina to tkanka podobna do kości i bardziej miękka niż szkliwo zębów. Rozwój nazywany jest zębinogenezą i przebiega przez trzy fazy. Podczas formowania się zęba wytwarzana jest zębina pierwotna, następnie miazga wtórna wytwarzana jest przez miazgę zęba, a poprzez syntezę i późniejsze zmniejszenie wielkości miazgi zębiny podrażnia zębinę.

W trakcie całego procesu dzwonek zębowy jest teraz oddzielany od zewnątrz. Dzieje się to przez zewnętrzny nabłonek szkliwa, podczas gdy wysoce pryzmatyczny wewnętrzny nabłonek szkliwa wypełnia wewnętrzną powierzchnię. Ten ostatni zwrócony jest w stronę brodawki zębowej i wyszedł z mezenchymu. Miazga szkliwa znajduje się pomiędzy wewnętrznym i zewnętrznym nabłonkiem szkliwa.

Wreszcie, pod koniec odontogenezy, pojawia się pierwiastek korzeni, zwany w stomatologii cementogenezą, ponieważ komórki tworzą cementoblasty. Nadal istnieje wiele pytań bez odpowiedzi dotyczących powstawania dziąseł. Wiadomo, że komórki są tam zakotwiczone strukturami włóknistymi będącymi pozostałością po ameloblastach. Warstwa rośnie bardzo szybko poprzez podział komórek.

Wyrzynanie się zębów następuje w wyniku narastającego ciśnienia wzrostu w procesie odontogenezy i powolnego rozwoju zębów mlecznych. Proces ten nazywany jest ząbkowaniem i jest bardzo bolesny. Skutki uboczne to zaczerwienienie, obrzęk i lekkie infekcje, które mogą być związane ze wzrostem temperatury ciała.

Ząbkowanie następuje, gdy tylko pierwsze ząbki pojawiają się w ustach dziecka, a błona śluzowa pokrywająca zęby staje się cieńsza, odsłaniając ząb. Kiedy dochodzi do wyrzynania się zęba, różni się w zależności od osoby. Może nastąpić wcześnie, ale także późno. Zwykle zaczyna się, gdy tylko zęby mleczne są w pełni rozwinięte. Dzieje się tak po około ośmiu miesiącach. Najpierw rosną siekacze, potem pierwszy trzonowiec, kły i na końcu drugi trzonowiec.

W stanie gotowym zęby mleczne tworzą pierwszy zestaw zębów, po którym następuje uszkodzenie zębów mlecznych, drugi i stały zestaw zębów. Dzieje się to zwykle między siódmym a dziewiątym rokiem życia, zaczynając od utraty tylnych zębów trzonowych, a na końcu środkowych i bocznych siekaczy. Wreszcie przednie zęby trzonowe i kły są zastępowane nowymi zębami.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Podczas odontogenezy mogą pojawić się trudności, które mogą prowadzić do chorób zębów. Późna erupcja nie jest jedną z nich. Jednak z. B. tworzą dodatkowe zęby trzonowe, związane z zaburzeniami rozwojowymi tkanki zęba.

W stomatologii rozróżnia się wady wrodzone i nabyte. Wrodzony może z. B. pod względem liczby zębów, ale także kształtu i wielkości zębów. Z powodu wady genetycznej może brakować powłoki szkliwa jako powłoki zęba. Może również wystąpić dysodoncja, którą należy rozumieć jako wady rozwojowe układu zębowego. Nabyte zmiany następują jednak poprzez infekcje, urazy lub z. B. krzywicy.

Istnieją również nierówne zęby, które wynikają z połączenia przyczyn nabytych i wrodzonych. Obejmuje to zatłoczone zęby, w wyniku których poszczególne zęby są pochylone lub skręcone, aw niektórych przypadkach mogą nawet wyłamać się z łuku zębowego, ponieważ zęby mają zbyt mało miejsca w szczęce.