fobia

Fobie są częstym problemem. Około 7% ludzi ma łagodną fobię, ale mniej niż 1% populacji ma ciężką fobię.

Co to jest fobia?

Fobia objawia się typowymi objawami wegetatywnymi i może również wpływać na psychikę. Może wywoływać objawy oparte na określonym wyzwalaczu (takim jak arachnofobia lub klaustrofobia) lub prowadzić do trwałego stanu lęku.
© topvectors - stock.adobe.com

Nazywa się to przesadnym strachem przed określonymi sytuacjami lub rzeczami fobia wyznaczony. Istnieją trzy rodzaje fobii.Agorafobia wiąże się ze strachem przed miejscami publicznymi lub tłumami. Fobia społeczna to ogólny strach przed innymi ludźmi.

$config[ads_text1] not found

W przypadku określonej fobii strach dotyczy określonych rzeczy, takich jak pająki lub choroby. Osoby dotknięte chorobą są zwykle świadome, że ich zachowanie jest bezsensowne. Nie mogą jednak bronić się przed własnym zachowaniem, ponieważ strach jest kompulsywny i nie można go kontrolować.

przyczyny

Istnieją trzy grupy modeli, które wyjaśniają przyczyny Fobie. Podejście oparte na teorii uczenia się zakłada, że ​​strach jest „wyuczony”. Strach jest odczuwany w pierwotnie neutralnej sytuacji. Ponieważ osoby dotknięte chorobą unikają tej i podobnych strasznych sytuacji w przyszłości, strach wzrasta, a osoby dotknięte chorobą wpadają w błędne koło, z którego nie mogą już wyjść bez pomocy.

Podejście neurobilogiczne zakłada, że ​​fobie mają biologiczną przyczynę. Zakłada się, że fobicy mają bardziej niestabilny autonomiczny układ nerwowy, który może być szybciej podrażniony i szybciej się rozwijać z powodu swoich lęków.

Podejście psychologiczne głębi zakłada, że ​​normalne rozwiązanie konfliktu poprzez znajdowanie kompromisu zawodzi w pewnych sytuacjach z fobią i w rezultacie pojawia się strach.

$config[ads_text2] not found

Objawy, dolegliwości i oznaki

Fobia objawia się typowymi objawami wegetatywnymi i może również wpływać na psychikę. Może wywoływać objawy oparte na określonym wyzwalaczu (takim jak arachnofobia lub klaustrofobia) lub prowadzić do trwałego stanu lęku. Zależy to od rodzaju zaburzenia lękowego.

Zaburzenia lękowe z nietypowymi wyzwalaczami (samoloty, klauni itp.) Nie prowadzą do długotrwałych napadów lęku. Jednak fobie, które dotyczą wszechobecnego, mogą.

Objawy wegetatywne obejmują obfite pocenie się, bicie serca, nudności, chęć wypróżnienia, parcie na mocz i drżenie. Ogólnie rzecz biorąc, instynkt lotu jest aktywowany, a osoby dotknięte chorobą chcą szybko wyjść z sytuacji. Im dłużej masz do czynienia z przyczyną swojego strachu, tym bardziej nasilają się objawy. W niektórych przypadkach obejmują również omdlenia.

Na poziomie psychologicznym dominuje lęk przed utratą kontroli. Ponadto czasami pojawia się uczucie stania obok siebie (depersonalizacja) lub lęk przed (negatywnie) zmieniającym się otoczeniem. Fobia może zatem prowadzić do silnego zachowania unikowego u osoby dotkniętej chorobą. Następnie robi wszystko, co możliwe, aby nie spotkać się z wyzwalaczem swojego strachu. Zachowanie unikowe jest w różnym stopniu szkodliwe, ale często prowadzi do negatywnych nastrojów.

$config[ads_text3] not found

Diagnoza i przebieg

Aby postawić wiarygodną diagnozę fobia należy najpierw wykluczyć inne choroby psychiczne, a także niektóre choroby fizyczne. Należą do nich depresja, schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa i zaburzenie obsesyjno-kompulsywne.

Fizycznie należy wykluczyć nadczynność tarczycy lub chorobę serca jako przyczynę. W postawieniu diagnozy pomagają specjalne kwestionariusze. Rozróżnia się arkusze zewnętrzne i arkusze samooceny. Agorafobia występuje zwykle w sytuacjach i miejscach, w których dotknięci obawiają się, że nie będą w stanie uciec.

Agorafobia jest rodzajem klaustrofobii i oznacza narastające ograniczenie swobody ruchów, co może ostatecznie uniemożliwić normalne życie. Agorafobii często towarzyszą zaburzenia lękowe.

Osoby dotknięte fobią społeczną obawiają się przebywania w obecności innych Ludzie zawodzą. Niektóre z obaw mają poważny wpływ na życie społeczne i wykraczają daleko poza zwykłą nieśmiałość. Fobii społecznej często towarzyszą inne problemy psychologiczne, takie jak depresja, inne fobie czy nałogi. Mężczyźni są mniej podatni na fobie społeczne niż kobiety.

Obawy związane z określonymi fobiami pojawiają się tylko w określonych sytuacjach lub w przypadku określonych przedmiotów. Typowymi sytuacjami dla fobii specyficznych mogą być ograniczone przestrzenie, podróże lotnicze, tunele, podróże autostradą lub zabiegi dentystyczne (patrz strach przed dentystą). Typowymi obiektami wywołującymi określone fobie są zwierzęta, takie jak pająki, węże lub myszy, krew, strzykawki i urazy.

Osoby z konkretną fobią doskonale wiedzą, że ich strach jest w rzeczywistości bezpodstawny. Jednak nie mogą tego kontrolować i dlatego godzą się ze swoją fobią, unikając sytuacji lub przedmiotów wywołujących strach. Specyficzna fobia osiąga rzeczywistą wartość choroby tylko wtedy, gdy życie codzienne jest poważnie ograniczone lub upośledzone.

$config[ads_text4] not found

Komplikacje

Fobie często współistnieją z innymi fobiami i innymi zaburzeniami lękowymi. Wiele osób cierpi na więcej niż jedną fobię specyficzną i na przykład boi się psów (kanofobia) i pająków (arachnofobia).

Jedną z możliwych komplikacji jest agorafobia, w której osoby dotknięte chorobą coraz bardziej się wycofują i unikają sytuacji, w których mogliby się narażać. Agorafobia może prowadzić do całkowitej izolacji społecznej: niektóre osoby z agorafobią rzadko opuszczają swój dom.

Wszystkie rodzaje fobii często pojawiają się razem z zaburzeniami depresyjnymi. Aby złagodzić niepokój, niektórzy fobicy uciekają się do leków, alkoholu, tytoniu lub narkotyków. Inni angażują się w zachowania autodestrukcyjne lub rozwijają nieprawidłowe nawyki żywieniowe. Fobie i inne zaburzenia lękowe mogą również sprzyjać chorobom fizycznym.

Podwyższony poziom stresu zwiększa ryzyko chorób układu krążenia. Fobicy, którzy boją się lekarzy, igieł lub krwi, również często unikają badań lekarskich. Może to prowadzić do dalszych komplikacji: osoby z fobią dentystyczną często chodzą do dentysty tylko wtedy, gdy odczuwają silny ból. W rezultacie nie tylko fizycznie cierpią dłużej i ciężej niż to konieczne, ale z reguły również pogarsza się stan zębów.

Kiedy należy iść do lekarza?

Osoby, które cierpią z powodu poważnych lęków, które wykraczają daleko poza naturalne odczuwanie strachu, powinny skonsultować się z lekarzem lub terapeutą. Jeśli doświadczasz stresu w różnych sytuacjach, jeśli wzrasta liczba wyzwalaczy lękowych lub nie można już wypełniać codziennych obowiązków, konieczna jest wizyta u lekarza. Ograniczenia w stylu życia, izolacja społeczna i zmiany osobowości wskazują na potrzebę leczenia.

Wskazana jest wizyta u lekarza w celu ustalenia planu leczenia i stopniowej poprawy stanu zdrowia. Ograniczona jakość życia, pogorszone samopoczucie i utrata chęci do życia to oznaki zaburzeń psychicznych. Pocenie się, kołatanie serca, niepewność lub odrętwienie fizyczne w sytuacji wywołującej strach należy omówić z terapeutą. W przypadku hiperwentylacji, płaczliwości i niepokoju należy skonsultować się z lekarzem. Zachowanie polegające na unikaniu jest typowe dla fobii.

Styl życia jest nieustannie ograniczony, a wewnętrzny dyskomfort wzrasta. Choroba charakteryzuje się stałym nasilaniem się objawów przez kilka lat. Często nie można już prowadzić zajęć zawodowych, a udział w zajęciach rekreacyjnych prawie nie występuje. Jeśli dana osoba nie opuszcza już własnego domu, potrzebuje pomocy. W przypadku nasilenia się konfliktów interpersonalnych lub wystąpienia dysfunkcji wegetatywnej należy skonsultować się z lekarzem.

Leczenie i terapia

Zwykle będzie fobia leczone terapią behawioralną. W niektórych przypadkach konieczne jest dodatkowe leczenie farmakologiczne. Szczególnie skuteczne są systematyczne odczulanie i terapia powodziowa. W przypadku systematycznego odczulania pacjentowi początkowo zapewnia się pełne odprężenie. Następnie następuje stopniowe wprowadzenie do wyzwalacza strachu.

Procedura ta zapewnia, że ​​osoba fobiczna stopniowo traci strach i po skutecznej terapii może stawić czoła wyzwalaczowi strachu bez ucieczki przed nim. Terapia powodziowa „zalewa” pacjenta wyzwalaczem strachu. W trakcie terapii osoba fobiczna uczy się przy wsparciu terapeuty, że największy strach ostatecznie ustępuje, gdy przetrwa przerażającą sytuację i wytrwa.

Po takim doświadczeniu wyzwalacz fobii nie ma prawie żadnej władzy nad daną osobą. Leki są czasami stosowane w szczególności w leczeniu fobii społecznych. W większości są to leki przeciwdepresyjne. Stosowane są również środki uspokajające i beta-blokery.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki uspokajające i wzmacniające nerwy

Perspektywy i prognozy

Fobia dorosłych rzadko leczy się całkowicie. Choroba towarzyszy chorym od lat. Jeśli dana osoba jest świadoma swoich lęków i nauczyła się odpowiednio radzić sobie z fobią poprzez terapię behawioralną, prognozy są zazwyczaj korzystne. Perspektywa zależy jednak od ciężkości choroby i nie można jej uogólniać.

Jeśli fobia jest słabo zaznaczona, (leczony) pacjent może w większości prowadzić życie bez objawów. Poważne zaburzenia lękowe będą miały wpływ na osobę nawet po zakończeniu leczenia. W większości stają się chroniczne. W przypadku silnej fobii społecznej osoba zainteresowana często nie może wrócić do swojego miejsca pracy. Konsekwencje to zmiana pracy lub nawet niepełnosprawność. Ten kurs może również powodować depresję. Konieczna jest dalsza psychoterapia. Choroby wtórne zawsze mają negatywny wpływ na rokowanie.

Pacjent może wykonać swoją część, korzystając z porad swojego psychoterapeuty w życiu codziennym. Uświadomił sobie, jakie sytuacje wywołują w nim strach iz jakiego powodu. Agorafobia celowo omija wolne miejsca. Takie zachowanie nie jest oznaką słabości, ale świadomego radzenia sobie z chorobą.

zapobieganie

Każdy, kto nie ucieka przed nimi po strasznych sytuacjach lub doświadczeniach i nie przechodzi w aktywne zachowanie, aby ich uniknąć, może być tak dobry, jak to możliwe, przed wybuchem wybuchu fobiaochraniać. Ponadto, jeśli podejrzewasz, powinieneś skonsultować się z lekarzem lub psychologiem w odpowiednim czasie, aby od samego początku zdusić fobię w zarodku.

Opieka postpenitencjarna

Fobia to choroba psychiczna, w przypadku której sukces leczenia jest idealnie poparty konsekwentną opieką kontrolną. Ważne jest, jak zwykle uczy się w terapii behawioralnej, aby nie unikać kontaktu z przedmiotami lub sytuacjami, które wywołują strach. Ważne jest, aby osoby dotknięte chorobą po zabiegu wciąż na nowo dowiadywały się, że te rzeczy są nieszkodliwe i nie stanowią żadnego zagrożenia.

Im częściej jest to praktykowane, tym trwalszy jest sukces terapeutyczny w odniesieniu do danej fobii. W tym kontekście wizyta w grupie samopomocy może być cennym wsparciem, ponieważ rozmowy mogą skutkować dobrą wymianą doświadczeń i przydatnych wskazówek. Metody relaksacyjne są często skutecznym elementem leczenia chorób związanych z lękiem, które osoby dotknięte chorobą mogą skutecznie włączyć do opieki pooperacyjnej.

Istnieje kilka metod. Na przykład podważane są postępujące rozluźnienie mięśni i trening autogenny Jacobsena. Ponadto joga często przywraca równowagę i leczy poprzez połączenie ćwiczeń fizycznych (asany), ćwiczeń oddechowych (pranajama), medytacji i relaksu. Wraca zaufanie do własnego ciała, a umysł i dusza mogą się zregenerować. Spacery i trening wytrzymałościowy również wzmacniają normalną świadomość ciała osób dotkniętych chorobą i stanowią użyteczny dodatek do opieki pooperacyjnej.

Możesz to zrobić sam

Jakość życia osoby dotkniętej fobią zależy od jej typu. Na przykład, jeśli fobia dotyczy zwierząt, takich jak pająki lub koty, oraz czynności, takich jak prowadzenie samochodu, pociąg czy latanie, można w ten sposób stosunkowo dobrze kształtować życie Unikanie rzeczy. Jednak inne fobie mogą mieć znaczący wpływ na życie codzienne.

Jeśli boisz się tłumów, małych pokoi i pewnych hałasów, osoba zainteresowana musi ograniczyć się przy wyborze mieszkania i zawodu. Osoby, z którymi ma się na co dzień do czynienia, powinny być świadome choroby, aby nie dochodziło do wstydliwych incydentów, a pomoc można było udzielić natychmiast. Jeśli pojawi się sytuacja, w której fobia wyjdzie na jaw, osoba dotknięta chorobą nie powinna obawiać się poinformować swoich bliźnich, że musi natychmiast się z niej wydostać.

Zawsze dobrze jest odwiedzić lekarza lub terapeutę z fobią, aby ją opanować lub przynajmniej móc z nią żyć. Cierpiący muszą nauczyć się, że sytuacje, których się boją, nie są niebezpieczne. Możesz to zrobić tylko wtedy, gdy znajdziesz się w takich sytuacjach. Terapeuta lub w łagodniejszych przypadkach bliski przyjaciel lub krewny może temu towarzyszyć, aby osoba zainteresowana nie była przytłoczona.