Piotrowski odruch

Z Piotrowski odruch jest odruchem stopy mięśnia piszczelowego przedniego. Fizjologicznie jest słaby lub nie istnieje. Zwiększony ruch odruchowy może wskazywać na neurologiczne uszkodzenie piramidalnych odcinków rdzenia kręgowego.

Co to jest odruch Piotrowskiego?

Neurolog zna szereg objawów jako tak zwane oznaki piramidalnych orbit, które wskazują na uszkodzenie orbit piramidalnych. Drogi piramidalne są częścią układu piramidalnego, który leży w rdzeniu kręgowym i przejmuje ważne zadania w zakresie dobrowolnych i odruchowych zdolności motorycznych. Nadrzędnymi punktami przełączania trajektorii piramidalnych są dwa centralne neurony ruchowe, które są połączone trajektoriami.

Silny odruch Piotrowkiego oceniany jest jako niebezpieczny piramidalny znak orbity. Jest to odruchowe zgięcie podeszwowe po uderzeniu w dystalny koniec mięśnia piszczelowego przedniego (mięsień piszczelowy). Zgięcie podeszwowe to zgięcie stopy lub palca w kierunku podeszwy stopy. To jest jak ruch stopy na pedale gazu.

Odruch Piotrowki może również wystąpić u osób zdrowych, ale zwykle jest wtedy ledwo widoczny. W warunkach patologicznych nasila się.

Wszystkie odruchy podeszwowe są odruchami obcymi. Twoje efektory i afektory nie znajdują się zatem w tym samym narządzie. Połączenie polisynaptyczne wyzwala ruchy odruchowe.

Funkcja i zadanie

Odruch Piotrowkiego nie jest odruchem życiowym i u większości ludzi już całkowicie się cofnął lub przynajmniej zmniejszył się. Dlatego w dzisiejszych czasach ruch odruchowy ma znaczenie głównie w kontekście neurologicznego badania odruchowego, podczas którego może przyjąć rolę słabego narzędzia diagnostycznego.

Odruch Piotrowskiego to odruch mięśnia piszczelowego przedniego. Ten mięsień to długi, wrzecionowaty mięsień szkieletowy, który należy do mięśni podudzia. Pochodzi z kłykcia bocznego i górnej połowy kości piszczelowej bocznej. Włókna błony międzykostnej i przegrody mięśniowej towarzyszą jej i oddzielają ją od mięśnia prostownika długiego palców.

Ścięgno mięśnia przebiega pod troczkiem prostowniczym superius po przyśrodkowej stronie kostki w kierunku stopy. Na poziomie stopy ścięgno mięśnia łączy się z kością klinową przyśrodkową i pierwszą kością śródstopia. Mięsień jest unerwiony przez głęboki nerw strzałkowy, który jest połączony z odcinkowymi drogami L5 i S1. Nerw jest gałęzią nerwu strzałkowego wspólnego, która pochodzi z nerwu kulszowego. Nerw strzałkowy głęboki jest nerwem mieszanym i rozgałęzia się w rozwidleniu nerwu strzałkowego wspólnego.

Po przewierceniu przez przednią przegrodę międzykostną międzykostną rozciąga się poniżej mięśnia prostownika długiego palców w kierunku przyśrodkowym i ogonowym, gdzie przecina przednią powierzchnię błony międzykostnej. W środkowej części podudzia nerw łączy się z tętnicą piszczelową przednią i towarzyszy tej tętnicy do kostki. Pod względem siły motorycznej, głęboki nerw strzałkowy zasila mięśnie piszczelowego przedniego, a także wiele innych mięśni podudzia. Jego wrażliwe części zaopatrują skórę palców u nóg.

Odruch Piotrowskiego jest wyzwalany przez Nevus fibularis profundus. Segmenty ścieżki nerwowej L5 i S1 pośredniczą w odpowiedzi odruchowej motorycznej. Afektory ruchu odruchowego zlokalizowane są w dystalnym końcu mięśnia piszczelowego przedniego. Łuk odruchowy jest zamykany przez efektory, które sięgają z powrotem do śluzu piszczelowego przedniego i zasilają go silnikiem.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Ponieważ odruch Piotrowskiego jest tylko niepewnym ostrosłupowym znakiem orbity, jego obecność lub brak nie może być bez zastrzeżeń wykorzystana jako narzędzie diagnostyczne. Z jednej strony odruch obcy, taki jak odruch Piotrowskiego, może zmieniać się fizjologicznie z wiekiem i po pewnym czasie po prostu ulec wyczerpaniu. Z drugiej strony jedni ludzie w zasadzie nie mają odruchu Piotrowskiego, podczas gdy inni są wyposażeni w silny fizjologicznie odruch Piotrowskiego.

Obie nogi są badane pod kątem ruchu odruchowego w badaniu odruchowym. Jeśli intensywność reakcji odruchowej jest znacznie silniejsza na jednej nodze niż na drugiej, może to wskazywać na uszkodzenie piramidalne. Oczywiście ogólny obraz pacjenta stanowi również podstawę rozpoznania. Jeśli ten obraz jest zgodny z uszkodzeniem piramidy i jeśli oprócz odruchu Piotrowskiego istnieją inne trajektorie piramidalne, to uszkodzenie piramidy jest akceptowalną diagnozą. W wyniku urazu może dojść do uszkodzenia piramidy. Możliwe przyczyny to również guzy rdzenia kręgowego lub zawały rdzenia kręgowego.

Choroby neurologiczne mogą być również związane z uszkodzeniem dróg piramidalnych. Najbardziej znaną z tych chorób jest choroba autoimmunologiczna stwardnienia rozsianego. Układ odpornościowy pacjenta atakuje własną tkankę nerwową w ośrodkowym układzie nerwowym poprzez nieprawidłowe programowanie. Te ataki immunologiczne powodują zapalenie tkanki nerwowej, a tym samym niszczą komórki nerwowe. Kiedy ten proces zachodzi na orbitach piramidalnych, może dojść do poważnego unieruchomienia. Takie zapalenie może poważnie upośledzać zdolności motoryczne różnych kończyn. Objawy zależą od lokalizacji, wielkości i intensywności zapalenia.

Choroby zwyrodnieniowe neurologicznie, takie jak ALS, mogą również nieodwracalnie uszkodzić ruchowy układ nerwowy i drogi piramidalne. W rzadkich przypadkach masy w rdzeniu kręgowym są przyczyną objawów piramidalnych. Takie masy mogą być cystami lub guzami o różnym stopniu złośliwości.