Pętla kontrolna tarczycy

Z pętla regulacji tyreotropowej to pętla kontrolna między tarczycą a przysadką mózgową. Ten obwód kontrolny reguluje stężenie hormonów tarczycy we krwi.

Co to jest pętla kontrolna tarczycy?

Do synonimów należy również pętla regulacji tyreotropowej Pętla kontrolna przysadka-tarczyca i Oś przysadka-tarczyca znany. Przysadka mózgowa wytwarza różne hormony, w tym tzw. TSH.

TSH oznacza tyreotropinę lub hormon stymulujący tarczycę. W terminologii medycznej tarczyca nazywana jest również tarczycą. Hormon TSH pobudza tarczycę do produkcji hormonów. Jednocześnie przysadka mózgowa kontroluje również poziom hormonów we krwi. Jeśli występuje zbyt wiele hormonów, zmniejsza produkcję TSH.

Funkcja i zadanie

TSH to hormon wytwarzany w tzw. Komórkach tyreotropowych przedniego płata przysadki mózgowej. Z jednej strony pobudza tarczycę do wzrostu, z drugiej zaś pobudza wychwyt jodu przez gruczoł winy. Oba mechanizmy mają pozytywny wpływ na produkcję hormonów w tarczycy.

Tarczyca wytwarza dwa hormony. Hormony trójjodotyronina (T3) i tyroksyna lub tetrajodotyronina (T4) to związki jodu. We krwi krąży około trzy razy więcej tyroksyny niż trójjodotyryniny. T4 jest, że tak powiem, prekursorem trójjodotyroniny. Z drugiej strony T3 jest bardziej skutecznym z dwóch hormonów. Jednak w przeciwieństwie do T4 może pozostawać we krwi tylko przez 11 do 19 godzin. Następnie jest rozkładany przez organizm. Hormony tarczycy pełnią wiele ważnych funkcji w metabolizmie. Na przykład są zaangażowani w regulację bilansu cieplnego lub promują wzrost.

Produkcja T3 i T4 zależy od TSH. Przysadka uwalnia TSH. To stymuluje tarczycę do produkcji większej ilości hormonów tarczycy. Z drugiej strony hormony tarczycy mogą hamować uwalnianie TSH. Mówi się tutaj o negatywnej opinii.

Hormony tarczycy wiążą się z receptorami na komórkach tyreotropiny przysadki mózgowej. To blokuje syntezę TSH. Oznacza to, że tarczyca nie jest już stymulowana do produkcji innych hormonów tarczycy.

Produkcja TSH jest również regulowana nie tylko przez tę pętlę ujemnego sprzężenia zwrotnego. Przysadka mózgowa podlega podwzgórzu. Określa docelową wartość dla T3 i T4 we krwi. Jako kontrola mierzy rzeczywistą koncentrację. Jeśli we krwi nie ma wystarczającej ilości hormonów tarczycy, wytwarza hormon uwalniający tyreotropinę (TRH) i hormon somatostatynę. Im więcej tych hormonów uwalnia, tym więcej TSH uwalnia przysadka mózgowa. W rezultacie do krwi zostaje uwolnionych więcej hormonów tarczycy.

Oprócz tej głównej pętli kontrolnej istnieją inne mechanizmy sprzężenia zwrotnego regulujące hormony tarczycy, takie jak ultrakrótki mechanizm sprzężenia zwrotnego TSH, który kontroluje jego własne uwalnianie. Ponadto istnieje długa informacja zwrotna z T3 i T4 na temat uwalniania hormonu uwalniającego tarczycę.

Choroby i dolegliwości

Prawidłowa czynność tarczycy nazywana jest eutyreozą. Zaburzenia w obwodzie kontroli tarczycy mogą prowadzić do nadczynności lub nadczynności tarczycy.

Niedoczynność tarczycy (niedoczynność) to niewystarczająca podaż T3 i T4 do organizmu. W pierwotnej niedoczynności tarczycy przyczyna leży w samej tarczycy. Z powodu niedoboru jodu lub chorób autoimmunologicznych, takich jak zapalenie tarczycy Hashimoto, tarczyca nie jest już w stanie produkować wystarczającej ilości hormonów tarczycy.

Przyczyną nie jest tutaj wadliwa pętla sterowania. Choroba wpływa jednak na pętlę kontrolną. Ponieważ do krwi przedostaje się niewystarczająca ilość hormonów tarczycy, w pierwotnej niedoczynności tarczycy poziom TSH jest podwyższony. Jednak wartości T3 i T4 są zbyt niskie. Wtórna niedoczynność tarczycy jest spowodowana brakiem TSH. Więc tutaj zarówno wartość TSH, jak i wartości dla T3 i T4 są obniżone. Podobnie jest z trzeciorzędową niedoczynnością tarczycy. Jest to spowodowane brakiem TRH. W tym obrazie klinicznym TRH, TSH, a także T3 i T4 są zmniejszone.

Niedoczynność tarczycy objawia się ogólnym osłabieniem, apatią, zmęczeniem i zaparciami. Osoby dotknięte chorobą łatwo zamrażają i mogą cierpieć z powodu obniżonego nastroju i słabej koncentracji. Skóra jest sucha i szorstka, język raczej powolny. Kobiety mogą doświadczać zaburzeń miesiączkowania, mężczyźni mogą doświadczać zaburzeń erekcji. U dzieci występują opóźnienia w rozwoju. Obrzęk śluzowaty jest typowy dla tej choroby. Jest to ciastowate zgrubienie skóry spowodowane zatrzymywaniem wody.

Nadczynność tarczycy jest patologiczną nadczynnością tarczycy. W pierwotnej nadczynności tarczycy przyczyną choroby jest sama tarczyca, przykładem pierwotnej nadczynności tarczycy jest choroba autoimmunologiczna choroba Gravesa-Basedowa. W chorobie Gravesa-Basedowa organizm wytwarza przeciwciała (TRAK), które wiążą się z receptorami TSH w tarczycy. W rezultacie tarczyca wytwarza hormony całkowicie niezależnie od obwodu regulacyjnego. Dlatego T3 i T4 występują częściej we krwi, podczas gdy poziom TSH jest znacznie obniżony. Przyczyną dość rzadkiej wtórnej nadczynności tarczycy jest często nowotwór tarczycy wytwarzający TSH. TSH jest wytwarzane w sposób niekontrolowany, co skutkuje zwiększoną produkcją T3 i T4.

Do tej pory nie obserwowano nadczynności tarczycy trzeciorzędowej, czyli nadczynności tarczycy spowodowanej nadprodukcją TRH. Jednak można sobie wyobrazić nadprodukcję TRH w podwzgórzu lub guza, który tworzy TRH.

Typowe objawy nadczynności tarczycy to wysokie ciśnienie krwi, zmieniona częstość akcji serca, utrata masy ciała pomimo łaknienia, wypadanie włosów lub zaburzenia cyklu miesiączkowego. Osoby dotknięte chorobą cierpią również na nietolerancję ciepła i biegunkę.