Triflupromazyna

Triflupromazyna należy do klasy neuroleptyków. Jako taki, lek jest stosowany w leczeniu chorób psychicznych. Jednak może być również stosowany w innych dziedzinach medycyny. W Republice Federalnej Niemiec triflupromazyna nie może być używana ani przepisywana od 2003 r. Ze względu na zmiany w prawie lekowym, ponieważ nie ma zgody.

Co to jest triflupromazyna?

Triflupromazyna jest lekiem o działaniu neuroleptycznym i przeciwwymiotnym. Leki lub substancje o działaniu psychotropowym, tj. O działaniu uspokajającym, przeciwpsychotycznym lub anty-autystycznym, są uważane za neuroleptyki. Takie preparaty znane są jako neuroleptyki i są stosowane w psychiatrii do leczenia różnych chorób psychicznych za pomocą leków. Z tego powodu substancja czynna triflupromazyna jest również klasyfikowana jako psychotropowa lub neuroleptyczna i jako taka jest określana.

Preparat działa przeciwwymiotnie, jeśli zapobiega wymiotom. Ze względu na swoje właściwości antimetyczne triflupromazyna jest wskazana również poza psychiatrią. W 2003 roku substancja czynna utraciła swoją aprobatę w Republice Federalnej Niemiec, gdzie była sprzedawana pod nazwą handlową Psyquil®.

W chemii i farmakologii triflupromazyna jest opisana wzorem empirycznym C 18 - H 19 - F 3 - N 2 - S. W swojej podstawowej postaci substancja czynna ma masę moralną 352,42 g / mol. Z drugiej strony, często stosowana postać chlorowodorku ma masę moralną 388,88 g / mol.

Efekt farmakologiczny

Mechanizm działania triflupromazyny opiera się na jej właściwości jako antagonisty receptorów D1 i D2. W ten sposób lek hamuje substancje, które wiążą się z wolnymi receptorami.

Ponadto w wielu przypadkach w literaturze rozpoznano umiarkowane powinowactwo do innych receptorów. Dlatego przyjmowanie triflupromazyny wpływa również na inne receptory. Należą do nich receptory D2, 5-HT2, Alpha1 i H1. Można było wykazać słabe powinowactwo do receptorów M1.

Wiadomo również, że triflupromazyna może działać jako inhibitor kwaśnej sfringomielinazy. Możliwe jest zatem zastosowanie jako FIASMA (funkcjonalny inhibitor kwaśnej sfingomielinazy).

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Triflupromazyna ma zarówno właściwości neuroleptyczne, jak i antymetyczne. Niemniej jednak głównym obszarem zastosowania substancji czynnej jest psychiatria, wskazaniem są więc ciężkie psychozy lub omamy (zwłaszcza te, które występują w związku ze schizofrenią) oraz ostre stany psychomotoryczne podniecenia.

Poza psychiatrią istnieją również wskazania do leczenia ciężkich wymiotów, ostrych nudności i zawrotów głowy.

We wszystkich przypadkach substancję czynną podaje się doustnie w postaci tabletek powlekanych. Pacjent może je wykonać samodzielnie. Jednak substancja czynna podlega przepisom farmaceutycznym i przepisom na receptę we wszystkich krajach, dla których istnieje zezwolenie.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Triflupromazyna może powodować niepożądane skutki uboczne, więc nie jest pozbawiona ryzyka. W przypadku stwierdzenia nietolerancji (alergii) na lek należy całkowicie lub całkowicie zrezygnować z leczenia. W takich przypadkach istnieje przeciwwskazanie.

Najczęstsze skutki uboczne triflupromazyny obejmują arytmię serca, niedociśnienie, sztywność, akinezę i drżenie. Drżenie rozumiane jest jako mimowolne, ściśle rytmiczne zaburzenie ruchu, które jest spowodowane ciągłym skurczem różnych grup mięśni. Sztywność jest używana, gdy korpus jest utwardzony lub zestalony. Termin jest odpowiednikiem elastyczności. Z drugiej strony akinezja opisuje patogenne unieruchomienie mięśni szkieletowych lub serca.

Wykazano również, że triflupromazyna wpływa na wartości wątroby. Pacjenci cierpiący na ostre uszkodzenie wątroby powinni być leczeni substancją czynną tylko wtedy, gdy nie jest dostępny łagodniejszy środek.

Możliwe są również interakcje z substancjami działającymi centralnie, takimi jak alkohol. W przypadku leków przeciwnadciśnieniowych możliwy jest nieoczekiwany wzrost działania. Z drugiej strony, skuteczność agonistów dopaminy, takich jak amantadyna, lewodopa lub bromokryptyna, może być poważnie ograniczona przez przyjmowanie triflupromazyny. Dotyczy to również obniżającego ciśnienie krwi działania guanetydyny. Dlatego zawsze należy poinformować lekarza prowadzącego o wszystkich przygotowaniach.

Ze względu na ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, przed wykonaniem operacji należy zachować szczególną ostrożność. Konieczny może być nadzór lekarza. Należy odpowiednio zmniejszyć ilość podawanych środków znieczulających.