w wiąz to drzewo, które staje się coraz rzadsze. Kora jest używana jako tradycyjny środek.
Występowanie i uprawa wiązu
Wiąz jest jednym z wiecznie zielonych drzew i krzewów liściastych. Osiąga wysokość do 35 metrów i może osiągnąć wspaniały wiek. Z biegiem lat gładka kora drzewa staje się coraz bardziej pęknięta. Liście wiązu mają spiczasty, owalny kształt. Są przepiłowane na krawędziach. Jedna połowa liści jest zwykle większa niż druga. Kwiaty, które występują w kępach, kwitną w marcu i kwietniu. Z kwiatów wiązów wyłaniają się białawe, skrzydlate owoce.
45 gatunków wiązów występuje na całej półkuli północnej. Preferowane siedliska wiązów obejmują brzegi rzek, skraj lasów, lasy łęgowe, zbocza i parki. W Europie Środkowej drzewo jest jednak zagrożone wyginięciem. Szczególnie zagrożone są wiąz polny i wiąz górski. W wyniku zakażenia grzybem przenoszonym przez chrząszcza wiązowego drzewa giną.
Efekt i aplikacja
W medycynie naturalnej kora wiązu jest używana do celów leczniczych. Ale liście są również używane. Skutecznymi składnikami drzewa są garbniki, takie jak flobafen i kwas garbnikowy, śluz, flawonoidy, substancje gorzkie i żywica. Ze względu na zagrożenie ze strony wiązu nie wolno usuwać kory z dzikiego drzewa. Lepiej jest je kupić do użytku w sklepach.
Herbata z kory wiązu uważana jest za najbardziej tradycyjną formę prezentacji. Aby to odpowiednio przygotować, w rondelku umieszcza się jedną lub dwie łyżeczki kory wiązu i nalewamy na nią filiżankę zimnej wody. Następnie użytkownik pozwala zagotować tę mieszaninę. Po odcedzeniu herbatę z kory wiązu można pić raz lub dwa razy dziennie. Nadaje się również do płukania gardła lub jako dodatek do kąpieli.
Nalewka to inny sposób jej przedstawienia. Możesz również zrobić to sam, napełniając korę wiązu do zakręcanego słoika i zalewając go alkoholem lub podwójnym ziarnem. Po zalaniu wszystkich części kory płynem, zapieczętowana mieszanka pozostaje na około dwa do sześciu tygodni w słoiku, który powinien znajdować się w ciepłym miejscu do przechowywania. Następnie odcedzamy i przelewamy do butelki o ciemnym kolorze. Trzy razy dziennie można pobrać od 10 do 50 kropli nalewki z kory wiązu.
Jeśli stężenie jest zbyt wysokie, można go rozcieńczyć wodą. Herbata i nalewka z wiązu nadają się również do użytku zewnętrznego. Dotknięte obszary skóry należy myć, kąpać lub okłady. Wiąz jest również używany jako wiąz w ramach terapii kwiatowej Bacha. Uważa się za pomocne, gdy osoba uważa, że nie wykonuje już swojej pracy.
Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania
Wiąz był już w starożytności ceniony jako środek leczniczy. Grecki lekarz Pedanios Dioscurides, który żył w I wieku naszej ery, w swojej książce o ziołach leczniczych „Materia medica” pochwalił gojenie się ran i działanie ściągające wiązu. W średniowieczu Hildegard von Bingen (1098-1179) zalecała ziołowy lek na dnę. Cierpiący powinien podpalić drewno drzewa i rozgrzać się na nim. Ponadto Hildegard von Bingen przypisała korze wiązu pozytywne działanie przeciw nowotworom.
W medycynie ludowej wiąz stosuje się przede wszystkim na ropnie, czyraki i przewlekłe wysypki. Możliwe jest również leczenie trudno gojących się ran okładami lub myciem. Mycie wiązem spowoduje szybsze blizny. Kora wiązu jest również uważana za przydatną w chorobach reumatycznych.
Jednym z pozytywnych efektów działania wiązu jest to, że ma właściwości przeciwzapalne, moczopędne, oczyszczające krew, tonizujące, gojące rany i ściągające. Kora wiązu jest również skutecznym środkiem w leczeniu hemoroidów. Stosowany jest jako dodatek do kąpieli. Roślina lecznicza jest również pomocna w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła oraz w stanach zapalnych jelit. Kora wiązu może być również skutecznie stosowana przeciwko biegunce. Preparat ziołowy okazał się nawet pomocny w weterynarii. Jest to szczególnie ważne w przypadku leczenia kotów. Właściwości wodochronne wiązu są również pozytywne, co z kolei wpływa na gromadzenie się wody w organizmie. Inne obszary zastosowania wiązu to zapalenie żołądka i egzema.
Trudno obawiać się skutków ubocznych podczas stosowania wiązu. Jednak kory wiązu nie wolno przyjmować w tym samym czasie z innymi lekami. Jest więc możliwe, że składniki mają hamujący wpływ na skuteczność leku. Dlatego zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 60 minut podczas przyjmowania. W przypadku niejasności należy skonsultować się z lekarzem.
.jpg)
