Jeśli dana osoba odniesie ranę, ona zastyga Tworzenie się rany za.
Wydzielina z rany jest również nazywana płynem z rany i jest wodnistą wydzieliną, która może, ale nie musi, wydostać się z rany. Ważną rolę odgrywają rozmiar, stan i stopień czystości lub skażenie zarazkami. W przypadku skażenia zawsze istnieje ryzyko przedłużonego gojenia się ran, wtórnych infekcji i zatrucia krwi.
Co to jest wydzielanie z rany?
Wydzieliny z ran powstają w wyniku różnych procesów. Z powodu wady skóry organizm zaczyna wytwarzać więcej płynu limfatycznego. Skład może się znacznie różnić, często zawiera białka i czasami krew. Jeśli występuje infekcja, wydzielina zawiera odpowiednie mikroorganizmy i własne komórki obronne organizmu. Wydaliny wirusów i bakterii tworzą ropę.
Wydzieliny z ran dzieli się na różne typy. Zewnętrzne wydzieliny, które są spowodowane stanem zapalnym, nazywane są wysiękiem. Zawierają wysokie stężenie białek i mogą być lepkie lub rzadkie. Kolor waha się od przezroczystego do żółtawego do czerwonawego. Zależy to od składników, na przykład od tego, czy zawiera wiele białych lub czerwonych krwinek.
Makrocząsteczki, takie jak krwinki lub białka, przenikają przez ścianę naczynia do otaczającej tkanki lub na powierzchnię tkanki. Wysoki dzieli się na ropne, krwawe, włókniste lub surowicze, w zależności od ich składników.
Wydzieliny z ran, które nie są wydzielane na zewnątrz, ale wewnątrz ciała i tworzą jamę, nazywane są surowiczami. Dzieje się tak często wokół ran na powierzchni skóry, na przykład po operacji. Występuje obrzęk, który zwykle nie jest bolesny i nie ma przebarwienia. Jednak gojenie się ran jest utrudnione, ponieważ ucisk na tkankę zmniejsza przepływ krwi. W dalszym przebiegu mogą tworzyć się bakterie, które mogą prowadzić do zapalenia.
Funkcja i zadanie
Tworzenie się wydzieliny z rany jest ważną funkcją w procesie gojenia. Zarazki i ciała obce, które w przeciwnym razie mogą powodować komplikacje, są wypłukiwane z rany. Zaangażowane są w to komórki i hormony układu odpornościowego, aby zabić bakterie lub wirusy, które zaatakowały i pobudzić proces gojenia.
Składniki krwi wydostające się z tkanki inicjują zamknięcie rany. Faza wysięku w gojeniu się rany jest również określana jako „penetracja tkanki”. Jest to warunek wstępny wypłukania martwej tkanki i stymulacji wzrostu komórek. Do podziału komórek organizm potrzebuje ciepłego, wilgotnego środowiska; powierzchnia rany nie może wysychać.
Powierzchowne rany zamyka skoagulowany płyn z rany, tworzą się strupy. Rany, które stale wydzielają dużo płynu, nie mogą tworzyć strupy i są bardzo trudne do wyleczenia. Za dużo wydzieliny jest pożywką dla bakterii. Opatrunki na rany o różnych właściwościach i metodach mają na celu wspomaganie gojenia. Na przykład, jeśli powstanie zbyt dużo wydzieliny, stosuje się chłonne opatrunki lub gazy. Niezakażone, oczyszczone, suche rany pozostają wilgotne.
Choroby i dolegliwości
Jeśli wydzielina z rany nie może odpłynąć, często pojawiają się powikłania. Jeśli rana wydziela ropną wydzielinę wewnątrz ciała, tworząc w ten sposób otorbioną jamę, nazywa się to ropniem. Ropnie są często spowodowane infekcjami bakteryjnymi, ale zdarzają się też ropnie niezawierające bakterii. Są to tzw. Jałowe ropnie. Ropnie mogą być ciągłe lub w komorach. Mogą się dalej rozprzestrzeniać i przybierać znaczne rozmiary.
W trakcie procesu tkanka może zostać otorbiona, płyn może się zwapnić lub utworzyć przetoki, przez które może odpłynąć wydzielina. Ropnie mogą pojawić się na skórze, ale także w prawie wszystkich narządach. Ropnie są zwykle otwierane chirurgicznie, aby płyn z rany mógł odpłynąć na zewnątrz.
Jeśli wydzielina z rany wpływa do istniejącej jamy ciała, na przykład do przestrzeni stawowej, nazywa się to wysiękiem. Jeśli zbiór ropy jest otorbiony, nazywa się to ropniakiem. Można to zrobić na przykład w narządzie, takim jak woreczek żółciowy lub w jamach ciała, takich jak na przykład zatoki szczękowe. W diagnostyce pomocne są metody obrazowania, takie jak ultrasonografia lub promieniowanie rentgenowskie. Ropniak jest zwykle leczony poprzez usunięcie chirurgiczne i, jeśli to konieczne, antybiotykami i drenażem.
Dalszym powikłaniem może być tak zwana ropowica. Ropny płyn z rany rozprzestrzenia się w tkance łącznej, wewnątrz i wokół mięśni, powięzi i ścięgien. Flegmony są objawami znacznego pogorszenia stanu ogólnego, gorączki powyżej 39 ° i bolesnego, czerwonawego, przegrzanego obrzęku. Infekcja rozprzestrzenia się, a tym samym niszczy tkankę ciała. W trakcie tego może prowadzić do ropnego topnienia tkanki, co z kolei prowadzi do śmierci tkanki.
Jeśli ropowica nie jest leczona lub jest tylko nieodpowiednio leczona, istnieje ryzyko zatrucia krwi, które może zagrażać życiu. Mogą tworzyć się ropnie, które mogą wpływać na mięśnie, ścięgna i brzuch.
Flegmony są głównie leczone lekami. Priorytetem jest duża dawka antybiotyków, ewentualnie również miejscowe środki antyseptyczne i unieruchomienie. Ponadto dotknięty obszar można chirurgicznie otworzyć i oczyścić.
Jeśli płyn z rany zawiera dużą ilość czerwonych krwinek lub jeśli krew wycieka z uszkodzonych naczyń do otaczającej tkanki, jest to krwiak. Krwiaki są zwykle powodowane przez siły zewnętrzne, takie jak uderzenia, uderzenia lub upadki. Mogą również wystąpić po operacji. Krwiak może być bardzo opuchnięty i bolesny, ale zwykle goi się sam.
.jpg)
.jpg)
