Kanał centralny

Z Kanał centralny lub Centralny kanał jest strukturą rurkową, która przebiega przez rdzeń kręgowy i rozciąga się do wydłużonego rdzenia kręgowego (rdzeń przedłużony). Błędy w rozwoju embrionalnym mogą skutkować wadami cewy nerwowej; przykładem tego jest bezmózgowie. Ponadto guzy mogą rozwijać się z wyściółki kanału centralnego.

Co to jest kanał centralny?

Kanał centralny (Canalis centralis) to struktura anatomiczna należąca do rdzenia kręgowego i sięgająca do wydłużonego rdzenia kręgowego (rdzeń przedłużony). Kanał centralny jest tam wyraźnie widoczny jako wystająca rurka. Należy do wewnętrznej przestrzeni alkoholowej, która obejmuje również komory mózgowe.

Kanał centralny znajduje się w istocie szarej rdzenia kręgowego. Swoją nazwę zawdzięcza szarawemu kolorowi, który oddziela szarą materię od białej. Ta ostatnia zawiera głównie izolowane włókna nerwowe, podczas gdy istota szara składa się głównie z ciał komórek nerwowych. Te nazwy tkanek dotyczą zarówno rdzenia kręgowego, jak i mózgu. Te dwie anatomiczne struktury razem tworzą centralny układ nerwowy; rdzeń przedłużony, który zawiera najwyższą część kanału centralnego, należy do mózgu i reprezentuje przejście od rdzenia kręgowego do pnia mózgu.

$config[ads_text1] not found

Anatomia i budowa

Wnętrze kanału centralnego jest wypełnione płynem znanym jako płyn mózgowo-rdzeniowy. Substancja znajduje się również w wewnętrznych i zewnętrznych przestrzeniach płynu mózgowo-rdzeniowego mózgu i składa się głównie z wody. W płynie mózgowo-rdzeniowym znajduje się tylko kilka komórek i białek.

Białka występujące w CSF obejmują albuminę (albumina ludzka) i białko śladowe beta. Większość komórek płynu mózgowo-rdzeniowego to białe krwinki lub leukocyty, które są częścią ludzkiego układu odpornościowego i można je również znaleźć we krwi. Komórki glejowe są odpowiedzialne za produkcję płynu mózgowo-rdzeniowego, który tworzy skupiska tworzące splot naczyniówkowy.

Na głowie znajduje się połączenie między kanałem centralnym a komorami mózgowymi, które są częścią wewnętrznych przestrzeni płynu mózgowo-rdzeniowego mózgu. U niektórych osób dolny koniec kanału centralnego łączy się z komorą końcową, ale to pogrubienie kanału nie ma znaczenia funkcjonalnego i zwykle ustępuje podczas rozwoju embrionalnego. Komora końcowa jest tylko pozostałością ewolucyjną (rudiment).

Funkcja i zadania

Pojedyncza warstwa wyściółki, która składa się z komórek glejowych, rozciąga się na ścianach kanału centralnego. Biologia zalicza je do podtypów komórek neurogleju. Poza kanałem centralnym znajduje się substancja żelowa centralna, w której znajduje się wiele komórek glejowych.

Na zewnętrznej stronie błony komórki wyściółki mają dwie funkcjonalnie ważne struktury: mikrokosmki i kinocilię. Mikrokosmki są wypukłościami komórki i osiągają długość 1–4 µm oraz średnią szerokość 0,08 µm. Służą do zwiększenia powierzchni komórek wyściółki. Rzęski kinowe są również wypukłościami komórki - są jednak nieco większe i mogą mieć 10 µm długości i 0,25 µm szerokości. Z pomocą rzęsek kinetycznych komórki glejowe mogą poruszać płyn mózgowo-rdzeniowy i tym samym aktywnie uczestniczyć w jego transporcie. Ependyma zawiera również glikoproteiny, które są ważne dla funkcji pamięci długotrwałej.

Kanał centralny wyłania się z pustego wnętrza (światła) cewy nerwowej, które tworzy się w ciągu pierwszych czterech tygodni rozwoju embrionalnego człowieka. Następnie dwa otwory cewy nerwowej zamykają się u góry iu dołu, a zaburzenia mogą prowadzić do rozwoju wad cewy nerwowej.

Choroby

Wady cewy nerwowej to stany patologiczne, które powstają podczas rozwoju embrionalnego, gdy cewy nerwowej nie zamykają się prawidłowo. Ciężką postacią wad cewy nerwowej jest bezmózgowie; Nawet w przypadku dzieci urodzonych na żywo czas przeżycia wynosi zwykle tylko kilka godzin, nawet przy zapewnieniu intensywnej opieki medycznej.

Przyczyną tego są brakujące części mózgu, które nie rozwijają się w kontekście bezmózgowia. Bezmózgowie jest zatem wskazaniem do aborcji, ale matka dziecka może również zdecydować się na donoszenie dziecka do porodu. Wsparcie psychologiczne dla matki jest często przydatne w celu emocjonalnego przetworzenia tego procesu. Fizycznie bezmózgowie u nienarodzonego dziecka zwykle nie stanowi zagrożenia dla kobiety w ciąży.

Ponadto z wyściółczaka mogą rozwinąć się guzy znane jako wyściółczaki. Nowe formacje powstają w wyniku niekontrolowanego wzrostu komórek w warstwie tkanki i często pojawiają się jako wydłużone struktury przypominające kształtem ołówek. Wyściółczak jest otoczony torebką. To, które opcje leczenia są możliwe, zależy od indywidualnego przypadku; Zasadniczo bierze się pod uwagę interwencje chirurgiczne i radioterapię w celu zwalczania guza.

Możliwe jest również zapalenie wyściółki. Takie zapalenie wyściółki może wystąpić w wyniku choroby zakaźnej; Możliwe przyczyny to kiła, choroba przenoszona drogą płciową z możliwymi zaburzeniami neurologicznymi i toksoplazmoza. Ta ostatnia jest chorobą zakaźną, której początki sięgają zarażenia pasożytami Toxoplasma gondii. Choroba dotyka głównie koty, ale może również przenosić się z nich na ludzi. U zdrowej osoby większość osób dotkniętych chorobą nie będzie miała żadnych widocznych ani zauważalnych objawów. Jednak mogą również wystąpić inne stany zapalne, na przykład w oponach mózgowych lub płucach, zwłaszcza jeśli układ odpornościowy jest również słaby.