Plik Adenohypophysis jako część przysadki mózgowej jest ważnym gruczołem wydzielania wewnętrznego. Odpowiada za produkcję wielu różnych hormonów. Zaburzenia funkcji przysadki gruczołowej prowadzą do typowych schorzeń, które są spowodowane niedoborem lub nadmiarem niektórych hormonów.
Co to jest adenohypophysis?
Adenohypophysis nazywa się Przedni przysadka mózgowa i jest większą częścią przysadki mózgowej. W przeciwieństwie do przysadki mózgowej nie jest częścią mózgu. Zatem przysadka mózgowa, złożona z przysadki gruczołowej i przysadki mózgowej, nie jest pojedynczym narządem. To po prostu funkcjonalna jednostka składająca się z dwóch różnych części.
Adenohypophysis wyłania się z worka Rathkego, wypukłości gardła. Wraz ze wzrostem płodu wypukłość ta jest ściągnięta z jamy ustnej i rozwija się w przedni płat przysadki mózgowej. Przedni płat przysadki mózgowej ma budowę typową dla gruczołu dokrewnego. W ten sposób tworzy szereg hormonów, które działają jako hormony kontrolne lub działają bezpośrednio na narząd sukcesu. Jednak produkcja hormonów w przysadce gruczołowej jest z kolei kontrolowana przez uwalnianie lub hamowanie hormonów podwzgórza.
Anatomia i budowa
Adenohypophysis składa się z trzech części: płata przedniego (pars distalis), płata pośredniego (pars intermedia) i płata lejkowego (pars tuberalis). Płat przedni, jako przednia część przysadki mózgowej, zawiera z kolei komórki kwasofilne, zasadochłonne i chromofobowe. Te różnice w komórkach wynikają z ich różnej zdolności do barwienia kwasowymi lub zasadowymi barwnikami.
Kwasofilne komórki mogą być zabarwione na czerwono kwasowym barwnikiem, a zasadochłonne komórki mogą być zabarwione na niebiesko lub fioletowo za pomocą podstawowego barwnika, podczas gdy chromofobowe komórki nie mogą być zabarwione. Komórki kwasofilne i zasadofilne, w przeciwieństwie do komórek chromofobowych, są odpowiedzialne za produkcję wielu hormonów, które spełniają różne funkcje.
Komórki chromofobowe obejmują komórki macierzyste, a także używane kwasochłonne i zasadofilne komórki endokrynologiczne, które nie wytwarzają już hormonów. Płat pośredni (pars intermedia) znajduje się między płatem przednim a przysadką mózgową. Odpowiada za produkcję hormonu stymulującego melanocyty (MSH). Jak dotąd nic nie wiadomo na temat funkcji klapki lejka, która otacza przysadkę mózgową. Struktura przysadki gruczołowej sprawia, że jest ona ważnym ośrodkiem przełączającym do kontroli procesów hormonalnych w organizmie.
Funkcja i zadania
Adenohypophysis produkuje zarówno hormony glandotropowe (gruczołowe), jak i nieglandotropowe. Hormony glandotropowe pełnią ważne funkcje kontrolne. Regulują produkcję hormonów innych gruczołów dokrewnych. TSH (hormon tyreotropowy), ACTH (hormon adrenokortykotropowy), FSH (hormon folikulotropowy) i LH (hormon luteinizujący) są produkowane jako hormony glandotropowe w przysadce gruczołowej. TSH stymuluje produkcję hormonów w tarczycy, a tym samym wpływa na zużycie energii przez metabolizm.
ATCH stymuluje nadnercza do produkcji glukokortykoidów, mineralnych kortykosteroidów i hormonów płciowych. FSH działa na gonady i kontroluje wzrost komórek jajowych u kobiet i wytwarzanie plemników u mężczyzn. Wreszcie, LH oddziałuje również na gonady i wraz z FSH odpowiada za dojrzewanie i tworzenie się komórek płciowych. Do hormonów nieglandotropowych wytwarzanych w przysadce gruczołowej należą STH (hormon somatotropowy lub somatropina), prolaktyna i MSH (hormon stymulujący melanocyty lub melanotropinę).
STH jako tak zwany hormon wzrostu kontroluje wzrost organizmu. Niedobór somatropiny prowadzi do niskiego wzrostu, podczas gdy nadmiar STH prowadzi do wzrostu olbrzymiego (hipersomia). Z kolei hormon prolaktyna kontroluje wzrost piersi i produkcję mleka podczas ciąży i laktacji.Nieangielotropowy hormon MSH (melatropina) jest odpowiedzialny za tworzenie melanocytów tworzących pigment. Ogranicza również reakcję na gorączkę i bierze udział w kontrolowaniu uczucia głodu i podniecenia seksualnego. Sposób działania hormonów należy jednak rozpatrywać w ogólnym kontekście. Funkcja przysadki gruczołowej jako części złożonego układu hormonalnego jest z kolei kontrolowana przez uwalnianie i hamowanie hormonów podwzgórza.
Choroby
Rozregulowanie w przysadce gruczołowej może powodować różne choroby hormonalne. Ponieważ złożony układ hormonalny jest precyzyjnie skoordynowany, niedobór lub nadmiar określonego hormonu może mieć poważne konsekwencje zdrowotne. Dla każdego hormonu istnieją typowe choroby endokrynologiczne. Na przykład TSH reguluje produkcję hormonów w tarczycy.
Jeśli brakuje TSH, wytwarza się zbyt mało hormonów tarczycy, co może prowadzić do wtórnej niedoczynności tarczycy. Metabolizm zwalnia, a sprawność fizyczna i psychiczna spada. Występuje również przyrost masy ciała. Jeśli wytwarzane jest zbyt dużo TSH, tarczyca jest stymulowana do produkcji dużych ilości hormonów tarczycy. Występuje nadczynność tarczycy i jej typowe objawy. Zakłócenia w produkcji TSH mogą być wywoływane przez gruczolaki (guzy łagodne) lub choroby autoimmunologiczne gruczolaka przysadki.
Podwyższony poziom ACTH prowadzi do zwiększonej produkcji kortyzolu w organizmie, w wyniku czego choroba Cushinga rozwija się wraz z osłabieniem układu odpornościowego i rozwojem charakterystycznej otyłości tułowia. Zbyt niskie wartości ACTH są często przyczyną tzw. Zespołu Sheehana z osłabieniem wielu funkcji organizmu. Oprócz nieprawidłowego działania podwzgórza, przyczyną zaburzeń hormonalnych może być bezpośrednio choroba gruczolaka przysadki.
Z kolei nieangielotropowy hormon somatropina prowadzi do niskiego wzrostu, zwiększonej masy tkanki tłuszczowej przy zmniejszonej masie mięśniowej i niskiej gęstości kości. Średnia długość życia ulega skróceniu. Nadprodukcja somatropiny prowadzi do gigantycznego wzrostu. Zakłócenia funkcji przysadki gruczołowej powodują choroby endokrynologiczne, które mogą wpływać na metabolizm energetyczny i mineralny, wzrost, produkcję mleka, funkcje seksualne i płodność.
Typowe i powszechne choroby
- Nadczynność tarczycy
- Niedoczynność tarczycy
- Zespół Cushinga
- Niski wzrost
- Gigantyczny wzrost
