Ostra biegunka

Ostra biegunka jest jednym ze zjawisk, przez które przeszli prawie wszyscy. Za skargi mogą być odpowiedzialne różne przyczyny. Podczas gdy trawienie często reguluje się samoistnie, może być możliwe interweniowanie z lekami. Oprócz tradycyjnej medycyny, domowe środki często okazują się skuteczne.

Co to jest ostra biegunka?

Ostra biegunka charakteryzuje się tym, że osoby dotknięte chorobą mają płynne stolce co najmniej trzy razy dziennie.

Ostra biegunka charakteryzuje się tym, że osoby dotknięte chorobą mają płynne stolce co najmniej trzy razy dziennie. Często zwiększa się objętość i waga. Gdy tylko krzesło ogłasza się, odczuwa się dyskomfort i pilną potrzebę opróżnienia. W tym samym czasie może wystąpić ból, gorączka, wymioty i inne komplikacje.

Gdy tylko pojawią się i utrzymują się przez kilka dni kolejne objawy, wizyta u lekarza jest zwykle nieunikniona. Różne przyczyny powodują częste opróżnianie jelita. Towarzyszy temu duża utrata wody i elektrolitów. W przypadku dłuższej choroby należy je dodawać z zewnątrz, aby organizm mógł pełnić swoje funkcje. W samych Niemczech ostra biegunka występuje co najmniej raz w roku u 30 procent populacji.

przyczyny

Przyczyny ostrej biegunki są zróżnicowane. Szczególnie powszechne są infekcje bakteriami lub wirusami. Na przykład wirus Novo może być odpowiedzialny za objawy. Infekcje są szczególnie częste jesienią i wiosną. Choroba jest wysoce zakaźna i zwykle rozprzestrzenia się bardzo szybko po początkowej infekcji.

Innym potencjalnie winnym wirusem jest rotawirus. Dotyczy to szczególnie dzieci. Około 90 procent trzylatków cierpiało już na infekcję wirusem. Bakterie to często patogeny z rodziny Koli, występujące np. W postaci EHEC i EIEC. Pasożyty można rozpoznać rzadziej niż bakterie i wirusy. Zepsuta żywność może spowodować zatrucie pokarmowe.

Podstawą powstałego bólu i biegunki są toksyny bakteryjne, które rozwijają się w układzie pokarmowym. Każdy, kto przebył długą drogę, może również szukać przyczyny ostrej biegunki w cholerze lub malarii. W takim przypadku za reklamacje mogą być również odpowiedzialne nieznane elementy. Woda pitna i owoce są często zanieczyszczone lub żołądek nie toleruje obcego pokarmu.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na biegunkę

Choroby z tym objawem

• Infekcja norowirusem
• paraliż dziecięcy
• Ebola
• Zakażenie wirusem HIV
• Infekcja rotawirusem
• Biegunka podróżnika

• Świńska grypa
• Infekcja EHEC
• Zapalenie opon mózgowych
• Wrzodziejące zapalenie okrężnicy
• Zatrucie pokarmowe
• cholera

• malaria
• Zapalenie jelit (zapalenie jelit)
• choroba Crohna
• Uchyłek jelita
• Zespół malasymilacji
• Niedokrwistość (anemia)

Diagnoza i przebieg

Biegunka jest zwykle łatwa do zdiagnozowania. Informacja o zmianie nawyku i konsystencji wypróżnień już dostarcza lekarzowi ważnych informacji. Jednak nie tylko objawy wymagają weryfikacji, ale rozpoznanie przyczyny jest również decydujące dla dalszej terapii. Przed badaniem odbywa się szczegółowa dyskusja, w której pacjent opisuje wszystkie inne objawy.

Wskazane jest, aby o tym wspomnieć, jeśli wcześniej podróżowałeś. Nie należy lekceważyć diety niestrawnej ani spożywania ryb, mięsa, jajek i mleka. Gdy tylko lekarz ma pierwsze podejrzenie, próbuje je zweryfikować lub sfałszować na różne sposoby. Na przykład możliwe jest laboratoryjne badanie krwi lub próbki kału. Można tu śledzić wszelkie pasożyty, stany zapalne i krew w stolcu. Ponadto pacjent jest badany fizycznie w ramach badań dotykowych i ultrasonograficznych.

Około 90 procent wszystkich chorób biegunkowych jest spowodowanych infekcjami. W większości przypadków objawy ustępują po około 3 dniach. Jeśli biegunka lub ból nie ustąpią, należy ponownie skonsultować się z lekarzem. Zwykle ostra biegunka nie powoduje dalszych powikłań, można spodziewać się pozytywnego wyniku.

Komplikacje

Najbardziej ostra biegunka ustępuje bez powikłań po kilku dniach. Powikłania ogólne to: utrata apetytu, wzdęcia, wyczerpanie, zawroty głowy, bóle brzucha, gorączka i wymioty. Ponadto u dzieci szybko rozwija się apatia.

Z powodu utraty płynów ciężkie, ostre choroby biegunkowe mogą prowadzić do odwodnienia, zwłaszcza w połączeniu z gorączką. Zwiększa to ryzyko zakrzepicy, zatorowości (skrzepy krwi, które np. Są wypłukiwane do tętnicy płucnej i mogą ją zatkać), zaburzeń krążenia, wstrząsu i niewydolności nerek. To ostatnie może doprowadzić do śmierci pacjenta.

Jeśli wodnista biegunka utrzymuje się przez kilka dni, wchłaniane są niewystarczające ilości białek, węglowodanów, tłuszczów, witamin, minerałów i pierwiastków śladowych. Powstaje zespół malasymilacji. Może to prowadzić do zmęczenia, utraty wagi, rozpadu i osłabienia mięśni, obrzęku, anemii (anemii) i nieprawidłowych wrażeń. Ponadto biegunka upośledza wchłanianie leków, co może wywoływać nawroty i / lub zaostrzenia chorób kontrolowanych przez leki.

Infekcja salmonellą duru brzusznego, charakteryzująca się biegunką podobną do grochu, jest zakażeniem ogólnym, które atakuje wiele narządów. Jeśli nie jest odpowiednio leczony, może zagrażać życiu. W przypadku biegunki zakaźnej może rozwinąć się reumatoidalne zapalenie stawów.

Zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), wywoływany przez bakterie Escherichia coli (EHEC), jest kolejnym poważnym powikłaniem związanym z infekcją. Prowadzi to do krwi w stolcu, anemii, siniaków i krwawień ze skóry, drgawek i objawów paraliżu, w niektórych przypadkach do śpiączki lub nawet śmierci.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Ostra biegunka wymaga wyjaśnienia przez lekarza, jeśli biegunka trwa dłużej niż maksymalnie dwa dni, towarzyszą jej wymioty lub silne skurcze żołądka lub jeśli stolec ma krwawą lub śluzowatą konsystencję (zwykle o zgniłym, oleistym zapachu i smolistej czerni).

Jeśli wystąpi również wysoka gorączka powyżej 38,5 ° C i ból głowy lub jeśli biegunka przekształci się w zaparcie, warto również udać się do lekarza. Jeśli biegunka pojawi się po dłuższej podróży, w wyniku upadku, kontuzji lub w czasie ciąży, należy również zasięgnąć porady lekarza. Ostra biegunka, której towarzyszy rozdęta i twarda ściana brzucha (objawy paraliżu jelit) lub będąca wynikiem przewlekłej choroby zapalnej jelit, takiej jak choroba Leśniowskiego-Crohna, również musi zostać szybko wyjaśniona.

W przypadku dzieci poniżej drugiego roku życia z reguły należy skonsultować się z lekarzem, gdyż utrata płynów może szybko doprowadzić do odwodnienia. Znaki ostrzegawcze obejmują zapadniętą twarz i szybszy oddech oraz wysoki puls i szybsze oddychanie.

To samo dotyczy osób starszych i osłabionych oraz pacjentów z przebytymi chorobami układu sercowo-naczyniowego czy przewodu pokarmowego. W przypadku podejrzenia cholery, zakażenia wirusem HIV lub zatrucia metalami ciężkimi lub jeśli nerki lub kamienie żółciowe są już obecne, dokładne przyczyny ostrej biegunki należy jak najszybciej wyjaśnić w gabinecie lekarskim.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Leczenie początkowo zależy od dokładnej diagnozy. Ponieważ ostra biegunka jest zwykle bakteryjna i ustępuje samoistnie w krótkim czasie, dalsze leczenie zwykle nie jest konieczne. Zamiast tego osoby dotknięte chorobą powinny upewnić się, że przyjmują wystarczającą ilość wody.

Ponieważ przy każdym płynnym stolcu z organizmu pobierana jest duża ilość wody, należy uzupełniać zbiorniki. Szczególnie nadaje się do tego woda zmieszana z odrobiną cukru i soli, która jednocześnie dba o utratę ważnych elektrolitów. Tylko w ten sposób można uniknąć odwodnienia i dalszych objawów. Ryzyko odwodnienia jest zwiększone, zwłaszcza u niemowląt i osób starszych. Dorośli mogą zorientować się, że spożycie wody wynosi około 3 litrów. Nawet jeśli ostra biegunka często wiąże się z utratą apetytu, organizm nadal powinien być regularnie zaopatrywany w energię.

Jeśli biegunka staje się bardzo intensywna lub towarzyszy jej silny ból, lekarz decyduje o przepisaniu leków. Często obejmują one leki przeciwbólowe i przeciwdrgawkowe. Jeśli organizm nie jest w stanie samodzielnie zwalczać patogenów, wskazane jest przyjmowanie antybiotyków. Ponadto istnieją leki, które zmniejszają ruchy jelit i dają organizmowi więcej czasu na usunięcie płynu z jelita.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na biegunkę

Perspektywy i prognozy

Ostra biegunka często prowadzi do odwodnienia organizmu. Prowadzi to do niedoboru minerałów, podrażnienia przewodu pokarmowego i ogólnego osłabienia układu odpornościowego. U dzieci, osób starszych i pacjentów wysokiego ryzyka może to prowadzić do stanu zagrażającego życiu z apatią, zawrotami głowy i problemami z krążeniem.

W zależności od nasilenia biegunki może również wystąpić zapaść krążeniowa z niewydolnością nerek. W przypadku niewydolności narządów lub odwodnienia rokowanie zależy od tego, jak szybko i kompleksowo leczono chorobę podstawową. Często ostra biegunka jest traktowana jako część intensywnej terapii.

Jeśli choroba i objawy są leczone szybko i profesjonalnie, perspektywa całkowitego wyleczenia jest pozytywna. Rokowanie zależy zasadniczo od choroby podstawowej, stanu zdrowia pacjenta, wcześniejszego przebiegu objawów, czasu i rodzaju leczenia. Ostateczne rokowanie może postawić tylko lekarz rodzinny, internista lub gastroenterolog.

zapobieganie

Ostrej biegunce można zapobiegać z umiarem. Podczas podróży należy jeść tylko umyte, obrane lub gotowane owoce i warzywa. Wskazane jest również sprawdzenie jakości wody przed wypiciem. Ręce należy regularnie myć i dezynfekować, zwłaszcza po kontakcie z chorymi lub w czasie fali wirusa novo. Tylko w ten sposób można zapobiec przedostawaniu się patogenu. Jeśli ostre biegunki występują regularnie, należy sprawdzić obecność nietolerancji pokarmowych.

Możesz to zrobić sam

W przypadku ostrej biegunki, poważne odwodnienie organizmu następuje natychmiast po krótkim czasie. Odwodnienie nie tylko powoduje brak płynów. Wypłukuje również z organizmu ważne sole, takie jak sód i potas. Osoby dotknięte chorobą mogą przeciwdziałać długotrwałemu, fizycznemu stresowi poprzez ukierunkowany dobór żywności.

Ogólnie rzecz biorąc, najważniejszym sposobem samopomocy jest zwiększenie objętości spożycia za pomocą kompatybilnych i uspokajających płynów. Dobrze znany domowy środek Cola nie jest zalecany ze względu na zawartość kofeiny i jej działanie odwadniające. Woda niegazowana lub herbaty pomagają uspokoić przewód pokarmowy. Solone wypieki, takie jak precle i paluszki, dostarczają dużo chlorku sodu, ale te przekąski nie rekompensują utraty potasu. Rosół drobiowy o zbilansowanych proporcjach soli to klasyczna alternatywa. Zwiększa to również później bilans wodny. Owoce takie jak banany są również bogate w potas. Dzięki działaniu detoksykującemu starte jabłka pomagają również stabilizować jelita. Mieszanki elektrolitowo-glukozowe są również swobodnie dostępne w sklepach i pomagają organizmowi odświeżyć wypłukane rezerwy.

Aby złagodzić obciążenie jelit, zaleca się dietę niskotłuszczową i niezbyt słodką, aż objawy stopniowo ustąpią. Powrót do normalnych nawyków żywieniowych można osiągnąć dzięki bardziej solidnym pokarmom, takim jak ziemniaki, chleb lub ryż w połączeniu z drobiem.