Verapamil

Verapamil jest lekiem rozszerzającym naczynia krwionośne należącym do grupy antagonistów wapnia lub do grupy blokerów kanału wapniowego. Według klasyfikacji Vaughana / Williamsa werapamil jest jednym z leków przeciwarytmicznych.

Co to jest werapamil?

Werapamil to aktywny składnik, który jest szeroko stosowany w leczeniu nieregularnego bicia serca. Od 1983 roku lek znajduje się na liście niezbędnych leków. Ta lista jest prowadzona przez Światową Organizację Zdrowia (WHO).

Werapamil jest dostępny w postaci monopreparatów lub preparatów złożonych. Dostępne w handlu preparaty zawierają lek w postaci racematu. Jest to mieszanina enancjomerów 1: 1. Wchłanianie werapamilu wzrasta od 20% do 40% przy ciągłym podawaniu. Można zaobserwować wysoki efekt pierwszego przejścia. Okres półtrwania leku wynosi 3-7 godzin. Wydalanie odbywa się przez kwasy żółciowe i nerki.

Efekt farmakologiczny

Werapamil jest blokerem kanału wapniowego. Blokery kanału wapniowego zmniejszają napływ jonów wapnia do komórek mięśniowych. W rezultacie mięśnie gładkie kurczą się mniej. W rezultacie naczynia krwionośne rozszerzają się. Zablokowany jest również napływ wapnia do zależnych od napięcia kanałów wapniowych serca. Hamując napływ wapnia, zmniejsza się siła mięśnia sercowego. Jest to również znane jako negatywny efekt inotropowy. Zmniejsza się również tętno. Zmniejsza to zapotrzebowanie serca na tlen, spada ciśnienie krwi, naczynia rozszerzają się i serce zostaje odciążone. Poszerzenie naczyń krwionośnych zapewnia również mięśnieowi sercowemu więcej krwi bogatej w tlen.

Jednak werapamil nie tylko działa rozszerzająco na naczynia krwionośne, ale także opóźnia przewodzenie w węźle pk serca.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Werapamil jest szeroko stosowany u pacjentów z chorobą wieńcową (CHD). Wskazaniami do stosowania leku są również przewlekle stabilna dławica piersiowa, niestabilna dławica piersiowa i spastyczna dławica piersiowa. Dławica piersiowa to napadowy ból w klatce piersiowej. Jest to spowodowane chwilowym zaburzeniem przepływu krwi do serca. Większość dławicy piersiowej jest spowodowana chorobą wieńcową. To z kolei jest spowodowane jednym lub kilkoma zwężonymi naczyniami wieńcowymi.

Lek stosuje się również u pacjentów, którzy przeszli zawał serca. Jednak stosuje się go tylko wtedy, gdy z jednej strony nie ma niewydolności serca, az drugiej nie można stosować beta-blokerów.

Werapamil to jeden z najważniejszych leków przeciwarytmicznych. Są one stosowane w leczeniu arytmii serca. Ponieważ częstość tętna jest obniżona, lek można również przepisać na migotanie przedsionków lub trzepotanie przedsionków. Werapamil jest również stosowany w zapobieganiu klasterowym bólom głowy. Do powstrzymania ataków konieczna jest bardzo duża dawka. Ponieważ może to również wpływać na serce, podczas jego wykonywania należy wykonywać regularne badania EKG.

W rzadkich przypadkach werapamil jest stosowany w celu obniżenia ciśnienia tętniczego w nadciśnieniu tętniczym. W innych krajach werapamil jest również stosowany w przypadku induratio penis plastica (skrzywienie penisa). Mężczyźni z tym stanem odczuwają silny ból, gdy dostają erekcji z powodu nienaturalnie ostrego zgięcia penisa. Werapamil nie jest zatwierdzony do leczenia tej choroby w Niemczech.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Działania niepożądane obejmują spowolnienie akcji serca, blokady przedsionkowo-komorowe (blok przedsionkowo-komorowy do III stopnia), niskie ciśnienie krwi, zaparcia, bóle głowy i zawroty głowy. Leku nie wolno stosować we wstrząsie, ostrym zawale mięśnia sercowego i wyraźnej bradykardii. Możliwym przeciwwskazaniem są także zespół węzła zatokowego, jawna niewydolność serca i migotanie przedsionków u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White'a (zespół WPW).

Werapamilu nie wolno również przyjmować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości oraz w pierwszych sześciu miesiącach ciąży. Nie należy również podawać beta-blokerów z lekiem. W przeciwnym razie może dojść do bloku AV z zagrażającym życiu spadkiem ciśnienia krwi. W bloku przedsionkowo-komorowym I stopnia, niskim ciśnieniu krwi, niskim tętnie i zaburzeniach czynności wątroby, zespole Lamberta-Eatona, miastenii i zaawansowanej dystrofii mięśniowej werapamil można podawać tylko pod ścisłą kontrolą. Ponieważ werapamil przenika również do mleka matki, należy go stosować tylko w wyjątkowych przypadkach podczas karmienia piersią.

Należy zauważyć, że grejpfrut może prowadzić do lepszego wchłaniania werapamilu, jeśli jest przyjmowany w tym samym czasie. W ten sposób może wystąpić silniejszy efekt. Leki moczopędne mogą również nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi. W przypadku jednoczesnego stosowania większych dawek werapamilu i leków obniżających poziom cholesterolu zwiększa się ryzyko rabdomiolizy. Należy odpowiednio dostosować dawkę leku obniżającego poziom cholesterolu.

Podczas jednoczesnego przyjmowania loperamidu i werapamilu można wywołać zaburzenia oddychania. Loperamid jest stosowany w leczeniu biegunki. Podczas przyjmowania werapamilu, jeśli to możliwe, należy zastosować inny preparat.