Anafilaksja

ZA Anafilaksja to nagle pojawiająca się patologiczna, tj. patologiczna, natychmiastowa reakcja układu odpornościowego na określone antygeny, które normalnie nie są niebezpieczne dla organizmu człowieka.

Co to jest anafilaksja?

Anafilaksja to reakcja alergiczna tzw. Typu I (typu natychmiastowego). Alergia to nadwrażliwość na normalnie całkowicie nieszkodliwe substancje środowiskowe (alergeny).

Alergię nabywa się poprzez wstępny kontakt z antygenami, małymi cząsteczkami znajdującymi się na powierzchni alergenu. Bakterie mają również antygeny na swojej powierzchni. Mówiąc prościej, te antygeny wywołują reakcję obronną w układzie odpornościowym. W przypadku bakterii jest to reakcja całkowicie fizjologiczna, czyli zdrowa. Jednak w przypadku alergii układ odpornościowy reaguje nadmiernie i wytwarza przeciwciała przeciwko faktycznie nieszkodliwym antygenom substancji wywołującej alergię.

przyczyny

Przy pierwszym kontakcie z alergenem nic się nie dzieje poza tworzeniem się przeciwciał. W przypadku ponownego kontaktu z alergenem wywoływana jest reakcja alergiczna. Nie można przewidzieć, kiedy pojawi się nadwrażliwość. Występuje często wiele lat po pierwszym kontakcie z alergenem.

Zasadniczo prawie wszystkie substancje środowiskowe mogą stać się alergenami. Typowe alergeny to pyłki, kurz domowy, orzechy i penicylina. Nie zidentyfikowano jeszcze konkretnej przyczyny alergii. Wydaje się jednak, że rolę odgrywają zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe.

W przypadku reakcji alergicznych typu natychmiastowego organizm reaguje na pierwszy kontakt z alergenem bardzo silnym wytworzeniem przeciwciał, które przyczepiają się do powierzchni tzw. Komórek tucznych. Przy ponownym kontakcie przeciwciała te reagują z alergenem.

Komórki tuczne, na których zlokalizowane są przeciwciała, uwalniają swoje składniki, zwłaszcza histaminę, w bardzo krótkim czasie. Histamina to hormon tkankowy, który wywołuje stan zapalny w organizmie.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy anafilaksji są bardzo nieprzyjemne i znacznie obniżają jakość życia danej osoby, ale nie mają bezpośredniego negatywnego wpływu na zdrowie danej osoby i dlatego są zwykle nieszkodliwe. Pacjenci cierpią przede wszystkim na silny świąd, a więc także na zaczerwienienie skóry. Drapanie zwykle tylko zwiększa swędzenie.

Mogą również wystąpić wymioty, biegunka lub silne nudności. Ludzie mają także pokrzywkę, aw niektórych przypadkach astmę. W poważnych przypadkach trudności w oddychaniu mogą prowadzić do utraty przytomności, która może zranić osobę zainteresowaną. Występuje również trwałe zmęczenie i wyczerpanie spowodowane trudnościami w oddychaniu.

Występuje również obrzęk w różnych częściach ciała, co może ograniczać ruch. Przez większość czasu osoba dotknięta chorobą nie jest już w stanie wykonywać swoich normalnych czynności z powodu anafilaksji i dlatego jest znacznie ograniczona w życiu codziennym. Anafilaksja może również prowadzić do uczucia strachu lub zawrotów głowy. Objawom zwykle towarzyszą silne bóle głowy, a ciśnienie krwi również gwałtownie spada.

Diagnoza i przebieg

Reakcję anafilaktyczną można podzielić na pięć etapów. Nasilenie tej reakcji zależy od działania alergenu na organizm. Kontakty zewnętrzne, np. przez skórę zwykle prowadzą do miejscowych reakcji. Kiedy alergen jest wchłaniany z krwiobiegu, organizm reaguje w sposób uogólniony.

Ogólnie anafilaksję można podzielić na pięć etapów. Każdy etap wymaga określonego działania. Ponieważ anafilaksja może zagrażać życiu, niezbędne jest szybkie działanie.

Na etapie 0 miejscowe reakcje w miejscu kontaktu z alergenem pojawiają się w ciągu kilku sekund od kontaktu z alergenem. Może to prowadzić do obrzęku, zaczerwienienia i swędzenia. Na tym etapie leczenie zwykle nie jest konieczne. Należy jednak unikać ponownego kontaktu z alergenem.

W pierwszym etapie te lokalne reakcje rozprzestrzeniły się. Oznacza to, że np. zaczerwienienie lub wysypka pojawia się już nie tylko w miejscu kontaktu z alergią, ale również najlepiej na twarzy, dłoniach i górnej części ciała. Ponadto istnieją inne ogólne objawy, takie jak strach, zawroty głowy, ból głowy. Jeśli gardło puchnie, osoba dotknięta chorobą skarży się również na duszność.

Na tym etapie należy jak najszybciej powiadomić lekarza ratunkowego. Ofiarę należy uspokoić oraz sprawdzić puls i oddech. W II stadium narządy reagują również na kontakt z alergenem. Występują objawy astmy, skurcze brzucha lub brzucha, przyspieszenie tętna i spadek ciśnienia krwi. Jeśli lekarz pogotowia ratunkowego nie został jeszcze wezwany, konieczne jest, aby się spieszyć. Nogi chorego należy trzymać wysoko.

Stadium III odpowiada wstrząsowi anafilaktycznemu. Puls przyspiesza do ponad 100 uderzeń na minutę, a ciśnienie krwi spada. Ofiara traci przytomność. Nieprzytomne ofiary należy ułożyć w stabilnej pozycji bocznej. Jeśli to możliwe, nogi powinny być lekko uniesione.

Pod koniec anafilaksji (stopień IV) dochodzi do zatrzymania krążenia i oddechu. W przypadku braku resuscytacji lub jej niepowodzenia dana osoba umiera.

Komplikacje

Anafilaksja występuje jako część reakcji alergicznej i ma różne powikłania. Ogólnie alergia poważnie ogranicza jakość życia, ponieważ substancję wyzwalającą należy ominąć, aby uniknąć reakcji. W najbardziej nieszkodliwym przypadku kontakt z alergenem może prowadzić do silnego zaczerwienienia skóry i swędzenia, a bąble nie są rzadkością.

Często dochodzi również do obrzęku dróg oddechowych, który prowadzi do masywnych problemów z oddychaniem u osób dotkniętych chorobą, tak że muszą jak najszybciej uciec się do środka przeciwalergicznego. Oprócz duszności występują również trudności w połykaniu. Obrzęk Quinckego prowadzi do zwiększonego obrzęku dróg oddechowych, a głębsze warstwy skóry również puchną, co utrudnia leczenie.

W przebiegu alergii mogą również wystąpić tzw. Alergie krzyżowe. Alergen ma strukturę molekularną, która może wyglądać podobnie do innych substancji. Oznacza to, że inne substancje mogą również wywoływać anafilaksję. Anafilaksja może również zakończyć się wstrząsem anafilaktycznym, ponieważ naczynia krwionośne są szeroko otwarte, a ważne narządy, takie jak nerki i płuca, nie są już odpowiednio ukrwione.

Może to spowodować niewydolność nerek lub płuc. Zawał serca jest również możliwym powikłaniem wstrząsu anafilaktycznego. W jednym procencie przypadków anafilaksja kończy się śmiercią.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku anafilaksji należy natychmiast wezwać lekarza. Pierwsza pomoc musi być udzielona przy pierwszych oznakach alergicznej reakcji wstrząsowej. W zależności od objawów może być konieczne np. Wykonanie uciśnięć klatki piersiowej (w przypadku zatrzymania krążenia) lub reanimacji usta-usta (w przypadku duszności). Podczas wymiotów ciało należy ustawić w stabilnej pozycji bocznej. Jeśli zapaść krążeniowa lub zawał serca wystąpią w związku z ukąszeniem owada lub spożyciem niektórych pokarmów, prawdopodobnie wystąpi anafilaksja.

Wcześniej skurcze, kołatanie serca lub silny ból wskazują na reakcję alergiczną, którą należy natychmiast leczyć. Ponadto należy sprawdzić, czy dana osoba ma przy sobie paszport anafilaksji. Jeśli tak nie jest, o dokument należy zwrócić się podczas kolejnej wizyty lekarskiej. W każdym przypadku anafilaksji wymagane jest leczenie. Po wyzdrowieniu dana osoba powinna udać się na kolejne wizyty doradcze i dowiedzieć się o strategiach unikania i pomocy. Dobre przygotowanie może znacznie zmniejszyć ryzyko związane ze wstrząsem anafilaktycznym.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Terapia alergii, a tym samym niezawodne zapobieganie reakcji anafilaktycznej, nie jest możliwa. Tylko ostrożne unikanie wyzwalacza anafilaksji zapewnia ochronę. Jeśli masz silną alergię na pokarm lub jad owadów, lekarz może przepisać zestaw ratunkowy.

Zawiera leki, które mogą zagwarantować szybką pomoc do przybycia lekarza. Osoby z ciężkimi alergiami powinny zawsze mieć przy sobie paszport anafilaksji. Może to uratować życie w sytuacji awaryjnej.

Perspektywy i prognozy

Stopień i leczenie reakcji anafilaktycznej mają kluczowe znaczenie dla rokowania. Im szybciej podejmie się działanie w przypadku silniejszej reakcji, tym bardziej prawdopodobne jest, że reakcja ustąpi i poprawi się stan chorego. Dotyczy to aż do momentu, w którym reakcja anafilaktyczna ma tak silny wpływ na organizm, że zostaje trwale uszkodzony przez wstrząs anafilaktyczny.

Łagodne reakcje wywołane początkową fazą reakcji anafilaktycznej należy uznać za nieszkodliwe, jeśli ustąpią same w ciągu kilku godzin. Nie należy spodziewać się szkód następczych. Z drugiej strony, jeśli stan pacjenta się pogorszy, reakcja często nie ustępuje bez podania leków. Szybko leczona reakcja anafilaktyczna zwykle nie ma następstw.

Nieleczona reakcja anafilaktyczna wykraczająca poza fazę przejściowych minimalnych objawów często prowadzi do zagrażającego życiu wstrząsu, który bez odpowiednich środków prowadzi do śmierci danej osoby.

U wielu osób reakcja alergiczna będzie się powtarzać, gdy będą narażeni na odpowiedni alergen. Po szybkim leczeniu wstrząsu anafilaktycznego następuje monitorowanie w szpitalu w celu określenia ewentualnych uszkodzeń organizmu. Śmiertelność w przypadku silnego wstrząsu wynosi około 1%. W przypadku łagodnych reakcji anafilaktycznych jest znacznie niższy.

zapobieganie

Ważnym środkiem zapobiegania alergiom jest środowisko o niskim poziomie alergenów w dzieciństwie, w tym unikanie produktów pielęgnacyjnych z wieloma dodatkami. Ważnym celem powinno być także zbudowanie nienaruszonego układu odpornościowego.

Obowiązuje tu następująca zasada: Zbyt duża czystość przynosi więcej szkody niż pożytku. Drogę do alergii można też wybrukować w macicy. Badania pokazują, że dzieci, których matki paliły w czasie ciąży, są bardziej narażone na alergie. Jeśli alergia rozwija się pomimo wszystkich metod zapobiegania, anafilaksji można prawie wyłącznie zapobiec, unikając alergenu.

Opieka postpenitencjarna

Po zdiagnozowaniu anafilaksji obowiązkiem pacjenta jest uniknięcie reakcji alergicznej. Lekarz prowadzący udziela informacji o substancjach niebezpiecznych i substancjach po pierwszej chorobie. Nowa diagnoza jest konieczna tylko w rzadkich przypadkach. Lekarze diagnozują chorobę za pomocą testów krwi i skóry. Anafilaksja trwa przez całe życie.

Osoby dotknięte chorobą nie uzyskują odporności na niektóre substancje po reakcji. W przeciwieństwie do innych chorób, kontynuacja opieki nie może mieć na celu zapewnienia wczesnego wykrycia. Aby uniknąć powikłań zagrażających życiu, osoby dotknięte chorobą muszą w życiu codziennym unikać alergenów. Występują w różnych dziedzinach życia.

Jedzenie może wywołać reakcję, podobnie jak ubranie. Niektórzy pacjenci chorują również na ukąszenia owadów. Zaleca się zabranie ze sobą niezbędnych leków, zwłaszcza podczas podróży. Umożliwia to podjęcie natychmiastowych działań ratujących życie. Karnet alergiczny oraz specjalne naszyjniki i bransoletki informują ratowników o chorobie podstawowej.

W ciężkich postaciach anafilaksji należy je zawsze nosić przy sobie. Alergicy powinni zawsze informować swoje najbliższe otoczenie o chorobie i mieć przygotowane instrukcje na wypadek nagłych wypadków. W przypadku zaburzenia oddychania należy natychmiast powiadomić lekarza ratunkowego. Właściwa opieka następcza spoczywa na pacjencie.

Możesz to zrobić sam

Najlepszym sposobem zapobiegania wstrząsowi anafilaktycznemu lub anafilaksji jest unikanie danego alergenu. Kupując żywność, zwłaszcza żywność przetworzoną, osoba zainteresowana powinna zawsze sprawdzić składniki. W przypadku silnych reakcji na określone owady należy w miarę możliwości unikać pewnych obszarów, w których często je występują.

Ważnym kierunkiem działań zapobiegających alergiom jest środowisko o niskiej alergenności w dzieciństwie. Należy również unikać produktów pielęgnacyjnych z wieloma dodatkami. Budowanie nienaruszonego układu odpornościowego może również pomóc w zapobieganiu anafilaksji. Zbyt duża czystość może nawet okazać się szkodliwa.

Konieczne jest, aby przyszłe matki powstrzymały się od palenia. Różne badania wykazały, że drogę do późniejszej alergii można utorować w łonie matki. Gdy alergia się rozwinie, jedyną skuteczną profilaktyką jest konsekwentne unikanie określonego alergenu.

Osoby cierpiące na ciężką alergię mogą jednak nosić specjalne paski na rękę lub obroże, aby przekazać innym osobom właściwe informacje w nagłych przypadkach, a tym samym szybciej otrzymać pomoc. Ponadto zaleca się, aby osoby poszkodowane zawsze nosiły przy sobie zestaw ratunkowy z odpowiednimi lekami, aby być przygotowanym na wypadek nagłej potrzeby.