Środki przeciwgorączkowe

Pod Środki przeciwgorączkowe oznacza substancje, które mają działanie obniżające gorączkę lub mogą profilaktycznie chronić przed gorączką. W tym celu liczy się substancje i związki z różnych klas substancji. Różnią się sposobem działania od innych leków przeciwgorączkowych, takich jak opiaty.

Co to są leki przeciwgorączkowe?

Zatem termin przeciwgorączkowy łączy w sobie różne substancje, które są podobne w działaniu, ale mogą mieć inny skład i właściwości. Najbardziej znane leki przeciwgorączkowe to paracetamol, kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, naproksen i ketoprofen. Paracetamol należy do nieopioidowych leków przeciwbólowych, czyli leków przeciwbólowych różniących się sposobem działania od opioidów.

Inne wymienione powyżej leki przeciwgorączkowe, oprócz działania obniżającego gorączkę, mają właściwości przeciwzapalne. Dlatego są one zgrupowane pod pojęciem leków przeciwzapalnych. Aby odróżnić je od kortyzolu i powiązanych z nim substancji pod względem sposobu działania, określa się je również jako niesteroidowe leki przeciwzapalne. Z chemicznego punktu widzenia nie podano wąskiej definicji różnych środków przeciwgorączkowych ze względu na niejednorodny skład tej klasy substancji.

Zastosowanie medyczne, działanie i zastosowanie

Wspólną cechą wszystkich leków przeciwgorączkowych jest to, że hamują syntezę prostaglandyny E2, która powstaje w komórkach śródbłonka podwzgórza. Jest to hormon tkankowy, który składa się z kwasu arachidonowego i jest odpowiedzialny między innymi za ból, stany zapalne i krzepnięcie krwi.

Rozwija swoje działanie przeciwbólowe poprzez podrażnienie zakończeń nerwowych, które następnie wysyłają sygnały bólowe do mózgu. Gorączka jest również wywoływana przez ten hormon poprzez aktywację określonych receptorów w okolicy podwzgórza, w której kontrolowane są reakcje gorączkowe. Hamując syntezę prostaglandyny E2 rozszerzają się naczynia krwionośne skóry, co skutkuje zwiększonym wydzielaniem ciepła.

W efekcie powstaje więcej potu, który chłodzi organizm i obniża gorączkę. Synteza prostagladyn jest hamowana na różne sposoby. Ibuprofen na przykład hamuje enzymy biorące udział w tworzeniu prostagladiny, tak zwane cyklooksygenazy. Naproksen działa również hamująco na wrażliwą na hormony lipazę, enzym, który sprawia, że ​​tłuszcze z pożywienia są dostępne do syntezy hormonów.

Paracetamol działa również hamująco na cyklooksygenazy, ale także aktywuje określone receptory odpowiedzialne za wychwyt serotoniny, która jest endogennym hormonem uśmierzającym ból. Leki przeciwgorączkowe różnią się dokładnym sposobem działania, ale ich wspólną funkcją jest wyłączenie prostaglandyny E2 w celu zmniejszenia bólu, stanu zapalnego i gorączki.

Ziołowe, naturalne, homeopatyczne i farmaceutyczne leki przeciwgorączkowe

Środki przeciwgorączkowe w zasadzie należą do syntetycznych substancji leczniczych. Oznacza to, że nie występują w organizmie jako naturalne substancje, ale muszą być sztucznie wytwarzane. Ze względu na różnorodność poszczególnych leków przeciwgorączkowych istnieje wiele dróg produkcji.

Aktywnym składnikiem Aspiryny® jest np. Kwas acetylosalicylowy, który jest wytwarzany w tzw. Reakcji Kolbe-Schmitta. Prekursory kwasu acetylosalicylowego mają jednak również pochodzenie roślinne lub zwierzęce. Na przykład wyciągi z kory wierzby zawierają salicynę, która w organizmie człowieka jest przekształcana w kwas salicylowy. W reakcji Kolbe-Schmitta pierwszym partnerem reakcji jest kwas salicylowy, a także w wydzielinie, którą bobry wydzielają z gruczołów odbytu.

Istnieje kilka ustalonych dróg reakcji dla substancji czynnej paracetamolu. Najpowszechniejszym zastosowaniem przemysłowym jest reakcja, w której fenol jest acetylowany bezwodnikiem octowym w obecności kwasu fluorowodorowego. To tworzy p-hydroksyacetofenon, który jest przekształcany do oksymu z hydroksyloaminą. Dodając chlorek tionylu, ostatecznie przestawia się go do paracetamolu. Paracetamol jest najczęściej sprzedawany jako pojedynczy preparat; istnieją również preparaty złożone z tym aktywnym składnikiem.

W przypadku włączenia kodeiny lub tramadolu preparaty te, w przeciwieństwie do monopreparatu, wymagają recepty. Istnieje bardzo szeroka gama preparatów na substancję czynną ibuprofen, w tym leki dopuszczone dla małych dzieci od 6 miesiąca życia.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Większość środków przeciwgorączkowych, takich jak ibuprofen i naproksen, ma skutki uboczne związane z ekstraktem z przewodu pokarmowego. Należą do nich nudności, biegunka lub skurcze żołądkowo-jelitowe.

Rzadziej mogą występować wrzody trawienne, zapalenie błony śluzowej żołądka lub krwawienie z przewodu pokarmowego. Dlatego szczególnie w przypadku przewlekłego zapalenia jelit zaleca się ostrożność podczas stosowania tych leków przeciwgorączkowych. Aspiryna® może również powodować problemy żołądkowe i jelitowe. Dodatkowo działa hamująco na krzepliwość krwi, dlatego nie należy go stosować w związku z zabiegiem chirurgicznym lub w okresie ciąży. Kwas acetylosalicylowy jest również zakazany w kilku krajach dla dzieci w wieku poniżej 16 lat, ponieważ rzadko może powodować śmiertelny zespół Reye'a.

Paracetamol jest stosunkowo wolny od skutków ubocznych wszystkich leków przeciwgorączkowych. Jednak przyjmowanie paracetamolu może prowadzić do wzrostu aktywności transaminaz, niektórych enzymów wątrobowych, co w bardzo rzadkich przypadkach może powodować zaburzenia czynności wątroby.