Klaustrofobia

Strach przed zamkniętymi lub wąskimi przestrzeniami jest potoczny Klaustrofobia lub klaustrofobia znany. Jednak tej fobii nie należy mylić z agorafobią, w której strach pojawia się w określonych miejscach lub pomieszczeniach. To strach, który może mieć różne przyczyny. Jednak nasilenie objawów klaustrofobii można zwykle zmniejszyć, stosując odpowiednie środki.

Co to jest klaustrofobia?

w klaustrofobia lub Klaustrofobia jest to tak zwana fobia specyficzna; to znaczy jest to strach ograniczony do pewnych tematów. W przypadku klaustrofobii tymi tematami są np. Wąskie lub zamknięte pomieszczenia lub miejsca.

Jeśli dana osoba ma do czynienia z tymi problemami, zwykle reaguje wyraźnym dyskomfortem lub chęcią ucieczki z sytuacji. Często klaustrofobia odnosi się do poczucia bezradności i bezradności.

Taka klaustrofobia może być związana z reakcjami fizycznymi, takimi jak przyspieszenie akcji serca, drżenie, pocenie się, rozszerzone źrenice lub trudności w oddychaniu. Jeśli klaustrofobia jest bardzo wyraźna, konfrontacja z przerażającymi bodźcami może również prowadzić do tak zwanych bodźcowych ataków paniki.

przyczyny

Istnieją różne modele w psychologii i medycynie, które wyjaśniają przyczyny klaustrofobia Spróbuj wyjaśnić. Jest prawdopodobne, że w większości przypadków za jedną stoi kilka połączonych przyczyn Klaustrofobia stoisko.

Jednym z możliwych czynników przyczynowych są negatywne doświadczenia, które dana osoba miała w przeszłości z powodu bycia zbyt ciasnym. Nawet bardzo obrazowo opisane negatywne doświadczenia bliskich osób mogą przyczynić się do rozwoju klaustrofobii. Klaustrofobia może również rozwinąć się „przez przypadek”, że tak powiem; dzieje się to w ramach tak zwanego warunkowania:

Negatywne doświadczenie ma miejsce, gdy na przykład znajdujesz się w wąskiej przestrzeni, a doznanie jest błędnie kojarzone z ograniczoną przestrzenią. Dziedziczny wpływ wciąż jest przedmiotem dyskusji w nauce. Jest więc prawdopodobne, że podatność na rozwój lęków, takich jak klaustrofobia, może mieć również podłoże genetyczne.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy klaustrofobii różnią się w zależności od osoby. To, jak są silne i groźne, zależy od ciężkości choroby. Do najczęstszych objawów należą kołatanie serca i kołatanie serca, któremu może towarzyszyć duszność. Osoby dotknięte chorobą skarżą się również czasami na ucisk w gardle lub klatce piersiowej, słabe kolana i niestabilny chód.

Ponadto mogą wystąpić drżenie i drżenie wewnętrzne, a także obfite pocenie się i nudności, które mogą obejmować wymioty. Czasami pojawia się drętwienie, nieokreślone uczucie mrowienia w kończynach lub silne zawroty głowy. Czasami czują suchość w ustach, uderzenia gorąca lub dreszcze. Ucisk może powodować ból w klatce piersiowej i wysokie ciśnienie krwi.

Możliwe jest również szybkie, płytkie oddychanie, aż do hiperwentylacji. W skrajnych przypadkach może to prowadzić do omdlenia. Osoby dotknięte chorobą również odczuwają uczucie zwariowania lub utraty zmysłów. Czasami mają atak paniki, myślą, że się duszą lub zaraz umrą. Ten wszechogarniający strach może przerodzić się w strach przed śmiercią.

Wszystkie te objawy mogą wystąpić lub nie. Jednak z biegiem czasu u większości cierpiących rozwija się ogromny lęk przed konkretną sytuacją, która wywołała te objawy, dlatego starają się unikać tego miejsca w przyszłości.

kierunek

ZA Klaustrofobia może wyświetlać różne kursy. Na przykład osoby dotknięte chorobą mogą uniknąć sytuacji w życiu codziennym, które wywołują klaustrofobiczne lęki. Rzadko wtedy wchodzą w kontakt ze swoją klaustrofobią. W innych przypadkach częste unikanie sytuacji wywołujących strach może również nasilać klaustrofobię.

Możliwe jest również, że stale narastają różne sytuacje powodujące klaustrofobię. Ponieważ różne metody terapeutyczne mają zwykle duże szanse powodzenia, wczesne rozpoczęcie terapii może pomóc w zapobieganiu szerzeniu się klaustrofobii.

Komplikacje

Powikłania, które wynikają z klaustrofobii, mają w większości charakter społeczny i przez to mają negatywny wpływ na psychikę osób dotkniętych chorobą. Wyraźna lub narastająca klaustrofobia prowadzi do ogólnego zachowania unikowego, które obejmuje faktycznie nieszkodliwe miejsca (supermarkety z alejkami, wszystkie pokoje bez okien, kącik w restauracji itp.).

W rezultacie dana osoba wcześniej czy później znajduje się w izolacji społecznej, ponieważ nie może już uczestniczyć w codziennych sprawach. Ponadto całe życie codzienne jest poważnie ograniczone, co przejawia się w zmianie diety, utracie pracy czy ograniczonej aktywności fizycznej.

Z powodu samoograniczenia i izolacji u osób dotkniętych chorobą mogą wystąpić objawy depresji, z których każda prowadzi do dalszych komplikacji. Kolejny nacisk położony jest na substancje, które chorzy mogą spożywać, aby złagodzić niepokój. Obejmuje to na przykład alkohol, inne legalne środki odurzające i nielegalne narkotyki.

Osoby dotknięte klaustrofobią mogą uzależnić się od substancji, jeśli tłumią swój strach za pomocą narkotyków. To także wiąże się nie tylko z problemami zdrowotnymi, ale także - w zależności od istoty - wiąże się z poważnymi stratami finansowymi i społecznymi. Czasami może to również powodować problemy prawne.

Kiedy należy iść do lekarza?

Klaustrofobia to choroba, która przybiera różne formy. Ponadto nie jest to łatwe do rozpoznania dla osób dotkniętych chorobą, ponieważ objawy z obszaru fizycznego, takie jak kołatanie serca lub zawroty głowy, często są na pierwszym planie i ukrywają fakt, że w rzeczywistości jest to zaburzenie lękowe. Jeśli podejrzewasz klaustrofobię, pierwszym punktem kontaktu jest Twój lekarz rodzinny ze względu na podobne objawy zaburzeń lękowych i chorób układu krążenia. W wielu przypadkach jest w stanie określić klaustrofobię lub zdiagnozować inną chorobę. W ciężkich przypadkach może skierować się do psychologa lub psychoterapeuty.

W terapii klaustrofobii niezbędna jest współpraca pacjenta, który powinien szukać sytuacji wywołujących strach, aby mógł stwierdzić, że są one nieszkodliwe i nie wiążą się z żadnym niebezpieczeństwem. W łagodnych przypadkach może to zrobić sam pacjent. Jeśli jednak strach stał się zbyt duży, terapia ekspozycji wymaga profesjonalnego wsparcia.

Ważna jest wtedy wizyta u lekarza lub psychologa. Jeśli zaburzenie lękowe ponownie się zaostrzy, wizyta u lekarza jest również przydatna. Zaburzenia lękowe mogą łatwo przekształcić się w chroniczne, dzięki czemu można skutecznie zapobiegać wczesnemu rozpoznaniu i leczeniu błędnego koła strachu oraz unikaniu sytuacji wywołujących strach na wczesnym etapie.

Leczenie i terapia

W zależności od poziomu cierpienia osoby klaustrofobia czuje, że może chcieć zwalczyć swoją klaustrofobię. W tym celu istnieją różne opcje terapeutyczne: Opcje leczenia klaustrofobii obejmują na przykład różne formy psychoterapii.

Tak zwana terapia behawioralna okazała się skuteczna. Treścią terapii behawioralnej może być na przykład praca z pacjentem nad wewnętrznymi przekonaniami i rozwijanie zachowania w taki sposób, aby w odpowiednich sytuacjach nie było już determinowane klaustrofobią.

Na przykład terapeuta behawioralny i jego pacjent mogą podczas kilku sesji kwestionować, jak realistyczne są obawy związane z klaustrofobią. Jednocześnie celem terapii behawioralnej może być zdobycie pozytywnych doświadczeń: dlatego pacjent powinien szukać u terapeuty sytuacji, w których rozwija się klaustrofobia, a nie uciekać; Tylko w ten sposób można uniknąć groźnych konsekwencji (takich jak uduszenie).

Inne formy psychoterapii to na przykład psychoterapia lub terapia analityczna. W zależności od nasilenia klaustrofobii sensowne może być również połączenie psychoterapii z terapią lekową łagodzącą klaustrofobię. Ułatwia to pacjentowi unikanie przerażających sytuacji.

Tutaj znajdziesz swoje leki

zapobieganie

Do silnego klaustrofobia Aby temu zapobiec, warto zająć się własnymi słabszymi lękami, które mają wpływ na ten problem. Może też pomóc nie unikać takich sytuacji, aby klaustrofobia nie narastała. Jeśli i tak nasilą się objawy klaustrofobii, wczesne środki terapeutyczne często mogą temu przeciwdziałać.

Opieka postpenitencjarna

Klaustrofobia wymaga konsekwentnych działań następczych po terapii, aby niezdrowe zachowania i wzorce myślowe nie wybuchły ponownie. W tym kontekście bardzo ważna jest aktywna współpraca pacjenta. Dlatego nawet po zakończeniu terapii miejsca, które były pełne lęku lub dyskomfortu, trzeba odwiedzać wielokrotnie.

Pacjent powinien wielokrotnie doświadczać, że przebywanie w miejscach, w których przebywa wiele osób, jest nieszkodliwe i nie stanowi żadnego zagrożenia. Grupy samopomocy są tu często cennym wsparciem, ponieważ dyskusje z poszkodowanymi umożliwiają wymianę doświadczeń i często mogą dostarczyć cennych wskazówek.

Pacjenci, którzy leczyli klaustrofobię, często odczuwają nieprzyjemne napięcie podstawowe, nawet po zakończeniu leczenia, przed którym dobra opieka pooperacyjna może zaoferować cały szereg skutecznych środków. Zdolność do ponownego zaufania własnemu ciału można poprawić za pomocą dozowanego treningu wytrzymałościowego.

Pacjent może również uzyskać niezbędny relaks dzięki jodze, podczas której uczy się zwracać uwagę na swoje ciało i oddech. Relaks i medytacja są również częścią zajęć jogi, które mogą stanowić holistyczne uspokojenie ciała, umysłu i duszy. Inne opcje relaksacji są oferowane przez metody takie jak progresywne rozluźnienie mięśni Jacbosen lub trening autogenny. Bardzo pomocne mogą być również relaksujące kąpiele wieczorem.

Możesz to zrobić sam

Klaustrofobia może mieć duży wpływ na życie codzienne. Z reguły osoby dotknięte chorobą unikają sytuacji wywołujących lęk, ale to tylko zwiększa klaustrofobię w dłuższej perspektywie i obniża jakość życia. Aby przezwyciężyć klaustrofobię, pacjent musi stawić czoła swoim lękom: jeśli np. Jazda windą jest postrzegana jako przerażająca, powinien ćwiczyć ją małymi krokami, aż strach znacznie opadnie. Osoba towarzysząca zapewnia niezbędne bezpieczeństwo, zanim przerażająca sytuacja zostanie opanowana samodzielnie.

W wielu przypadkach terapia behawioralna prowadzona przez doświadczonego psychoterapeutę jest konieczna, aby poradzić sobie z bardzo wyraźną lub długotrwałą klaustrofobią. Oprócz konfrontacji z sytuacjami wywołującymi strach, nacisk kładziony jest na wykrywanie i zmianę pewnych wzorców myślowych, które wywołują uczucie strachu, a co za tym idzie, fizyczne objawy. Osoba zainteresowana musi również konsekwentnie praktykować tę świadomą kontrolę umysłu w życiu codziennym, tak aby można było osiągnąć pożądany sukces w dłuższej perspektywie.

Nauka techniki relaksacyjnej pomaga obniżyć ogólny poziom stresu i spokojniej zmierzyć się z pojawiającymi się lękami.W ostrych stresujących sytuacjach świadome głębokie wdechy i wydechy mogą przynieść ulgę. Wiele osób lepiej radzi sobie ze swoją klaustrofobią, jeśli mogą wymieniać się pomysłami z innymi osobami cierpiącymi na tę chorobę: mogą znaleźć porady i wsparcie w grupie samopomocy.