Tętniak aorty

ZA Tętniak aorty niesie ze sobą wiele zagrożeń. Różne środki behawioralne mogą pomóc z wyprzedzeniem zapobiec tętniakowi aorty.

Co to jest tętniak aorty?

Tętniak aorty to rozszerzenie naczyń (tętniak), które występuje w tętnicy głównej (aorcie). Tętniak aorty ma zwykle kształt worka lub wrzeciona.

W medycynie rozróżnia się tętniak aorty, który występuje na poziomie brzucha, oraz tętniak aorty, który rozwija się na wysokości klatki piersiowej. Według danych statystycznych na aortę brzuszną najczęściej wpływa tętniak aorty.

Tętniak aorty występuje stosunkowo często u osób w starszym wieku. Szacuje się, że około 1-2% obywateli Niemiec jest dotkniętych (często nieświadomie). Tętniak aorty nie zawsze wiąże się z zauważalnymi objawami (bólem); Taki bezobjawowy tętniak aorty nazywany jest również bezobjawowym tętniakiem aorty.

Wraz ze wzrostem wielkości tętniaka aorty rośnie ryzyko pęknięcia tętniaka aorty; jeśli tak jest, występuje tzw. pęknięty tętniak aorty.

przyczyny

Jednym z powodów, dla których tętniak aorty dotyka szczególnie osoby starsze, jest zmniejszająca się elastyczność ścian naczyń krwionośnych wraz z wiekiem. Ponieważ tętnica główna jest narażona na stosunkowo wysokie ciśnienie krwi, mniej elastyczne ściany naczyń reagują z utworzeniem tętniaka aorty.

Tętniakowi aorty sprzyjają również różne czynniki ryzyka, takie jak zwapnienie naczyń krwionośnych (zwane również arteriosklerozą). Istniejące wysokie ciśnienie krwi jest również czynnikiem, który może przyczynić się do powstania tętniaka aorty. Ponadto zakłada się, że występuje komponent dziedziczny, zwłaszcza u mężczyzn: mężczyźni, których rodziny mają więcej niż jedną chorobę, są bardziej narażeni na ryzyko rozwoju tętniaka aorty.

Rzadko kiedy tętniak aorty może być spowodowany zapaleniem ścian naczynia; Takie procesy zapalne mogą być wynikiem gruźlicy lub kiły. W pojedynczych przypadkach wady genetyczne mogą również sprzyjać tętniakowi aorty.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Zazwyczaj tętniak aorty prowadzi do różnych schorzeń. Zależą one silnie od obszaru dotkniętego chorobą, więc ogólne przewidywanie objawów nie jest możliwe. Jeśli tętniak aorty pojawi się w klatce piersiowej, w większości przypadków wystąpi silny kaszel i chrypka.

W ciężkich przypadkach objawom tym towarzyszy również duszność, tak że osoby dotknięte chorobą również mogą stracić przytomność. Może również prowadzić do trudności w połykaniu lub zaburzeń krążenia krwi. W wielu przypadkach pacjenci odczuwają również ból w klatce piersiowej. Tętniak aorty w jamie brzusznej zwykle prowadzi do silnego parcia na mocz, a także silnego bólu pleców.

Może to prowadzić do ograniczeń w przemieszczaniu się, a tym samym także do ograniczeń w życiu codziennym danej osoby. Ból pleców często rozprzestrzenia się również na nogi. Tętniak aorty w jamie brzusznej może również powodować biegunkę lub zaparcie. Zwykle nie są to jedyne objawy. Inne dolegliwości mogą również zależeć od ciężkości choroby, więc nie jest możliwa uniwersalna prognoza.

Diagnoza i przebieg

Często tętniak aorty jest diagnozowany przypadkowo w ramach rutynowych badań. Procedurą diagnostyczną, którą można zastosować na przykład do wykrycia tętniaka aorty w jamie brzusznej, jest procedura ultrasonograficzna.

Ta procedura umożliwia obrazowe przedstawienie struktur wewnątrz ciała. Tętniaka aorty można również wykryć za pomocą MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) lub CT (tomografia komputerowa). Jeśli tętniak aorty w jamie brzusznej jest bardzo wyraźny, lekarz często może go odczuć u osób szczupłych.

Tętniak aorty niesie ze sobą ryzyko pęknięcia (rozdarcia) w swoim przebiegu. Jeśli wystąpi takie powikłanie, pęknięty tętniak aorty może być śmiertelny.

Komplikacje

Powikłania spowodowane nieleczonym tętniakiem aorty zależą od umiejscowienia i ciężkości tętniaka. Zdecydowanie najbardziej groźnym powikłaniem jest pęknięcie aorty z natychmiastowym krwawieniem do klatki piersiowej lub brzucha. Ryzyko wystąpienia takich bezpośrednio zagrażających życiu powikłań wzrasta wraz z wielkością tętniaka.

Na przykład, jeśli wybrzuszenie w aorcie brzusznej przekracza średnicę od 5 do 5,5 centymetra, gwałtownie wzrasta ryzyko pęknięcia aorty. Ponieważ objawy tętniaka aorty o średnicy poniżej 4–4,5 cm wahają się od nieswoistego do niezauważalnego, leczenie zwykle przeprowadza się tylko w przypadku większych tętniaków. Zaleca się albo operację otwartą, albo terapię wewnątrznaczyniową.

Oba rodzaje operacji wiążą się z różnymi zagrożeniami powikłań. Przede wszystkim istnieje również ryzyko późnych powikłań. Na przykład w bardzo rzadkich przypadkach infekcje mogą wystąpić w ciągu około trzech lat. Ryzyko stosowania jednej z terapii wewnątrznaczyniowych jest niewielkie.

Może się to przejawiać w tym, że na przejściu ze sztucznego stentu aorty do tkanki naturalnej stopniowo dochodzi do przecieków, co może wymagać wielokrotnej interwencji. W bardzo rzadkich przypadkach jako dalsze powikłanie obserwowano powstawanie przetok aortalno-jelitowych.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Tętniak aorty - jak znane są wybrzuszenia w głównej tętnicy ciała (aorcie) - dotyka osoby starsze częściej niż dzieci, młodzież czy młodzi dorośli. W większości przypadków osoby dotknięte chorobą nie zdają sobie sprawy, że na ich aorcie powstał tętniak, ponieważ nie zawsze powoduje on objawy lub objawy niespecyficzne zostały błędnie zinterpretowane. Tętniaki są często wykrywane przypadkowo podczas badania ultrasonograficznego. Nie ma ogólnej odpowiedzi na pytanie, czy lub od kiedy należy leczyć tętniak aorty.

Z reguły wybrzuszenia wymagają leczenia tylko o wielkości od 4 do 4,5 centymetra. Przy tak dużych i jeszcze większych tętniakach istnieje ryzyko, że pulsujące ciśnienie krwi spowoduje rozdarcie (pęknięcie) ściany aorty. Prowadzi to do natychmiastowego zagrażającego życiu krwawienia wewnętrznego, które jest trudne do zatrzymania. Ryzyko wystąpienia tętniaka aorty znacznie wzrasta u osób, których tętnice wykazują zmiany miażdżycowe ścian naczyń.

W przypadku wyraźnych objawów, takich jak chroniczny kaszel, chrypka, duszność i zaburzenia krążenia, zalecamy np. Badanie aorty za pomocą USG.To samo zalecenie odnosi się do objawów, takich jak częste oddawanie moczu, nieswoisty ból pleców, zaparcia i biegunka, które mogą również występować naprzemiennie. Badanie USG może odbyć się również u lekarza rodzinnego pod warunkiem posiadania odpowiedniego aparatu USG.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Odpowiednie leczenie tętniaka aorty zależy między innymi od ciężkości tętniaka aorty. W przypadku tętniaka aorty bezobjawowego, którego średnica jest mniejsza niż około cztery centymetry, początkowo wystarczająca może być regularna obserwacja lekarska; W zależności od indywidualnego przypadku taką kontrolę przeprowadza się np. Raz lub dwa razy w roku przy pomocy ultradźwięków.

Aby upewnić się, że ciśnienie krwi pozostaje stałe i nie wzrasta, w indywidualnych przypadkach z tętniakiem aorty przydatne może być również podawanie leków beta-adrenolitycznych.

Zdaniem ekspertów tętniak aorty powinien być leczony, jeśli przekroczy on średnicę około pięciu centymetrów. To, który środek jest w tym przypadku sensowny, zależy między innymi od położenia tętniaka aorty i kondycji pacjenta.

Jednym ze sposobów przeciwdziałania tętniakowi aorty jest na przykład założenie tzw. Stentu, czyli wąskiej rurki, która utrzymuje tętniak aorty od wewnątrz. Alternatywnie tętniak aorty można usunąć podczas operacji i zastąpić protezą naczyniową.

Perspektywy i prognozy

Tętniak aorty jest często wykrywany przypadkowo podczas rutynowego badania. Jeśli lekarz stwierdzi, że tętniak wymaga operacji, operacja ta niesie odpowiednie ryzyko. Jeśli tętniak zostanie zraniony podczas operacji, w rzadkich przypadkach może wystąpić zagrażające życiu krwawienie, w najgorszym przypadku śmiertelne. Z drugiej strony udana operacja tętniaka daje osobom dotkniętym chorobą możliwość przeważnie normalnego życia bez ograniczeń medycznych.

Jeśli tętniak pozostaje niewykryty i dojdzie do pęknięcia, jest to nagły przypadek medyczny o raczej złym rokowaniu. Nawet przy natychmiastowej interwencji medycznej wielu pacjentów umiera z powodu niewydolności krążenia spowodowanej znaczną utratą krwi. Jeśli tętniak aorty pęknie wewnętrznie i nie zostanie w ogóle rozpoznany, bardzo prawdopodobne jest, że osoba dotknięta chorobą szybko umrze. Rokowanie w takim przypadku jest zatem wyjątkowo złe. Jeśli sytuacja, w której pęknięcie tętniaka aorty pozwala na szybką operację, istnieje realna perspektywa przeżycia pęknięcia.

Jeśli chodzi o rokowanie tętniaka aorty, ważną rolę odgrywa również profilaktyka. Ponieważ tętniaki są często dziedziczne, specjalne badania w celu wczesnego wykrycia dają szansę wyśledzenia tętniaka i usunięcia go podczas planowanej operacji. Tutaj są dość dobre perspektywy na wyleczenie.

zapobieganie

Aby zapobiec tętniakowi aorty, wskazane są regularne badania profilaktyczne. Zmniejsza to ryzyko, że tętniak aorty po wykryciu przybrał średnicę, która może zagrażać życiu.

Aby zapobiec tętniakowi aorty lub jego powiększeniu, przydatne może być również zwalczanie odpowiednich czynników ryzyka lub niedopuszczenie do ich rozwoju; Czynniki ryzyka, które mogą sprzyjać tętniakowi aorty, obejmują miażdżycę tętnic i wysokie ciśnienie krwi, a także złą dietę i brak ruchu.

Opieka postpenitencjarna

Opcje dalszej opieki w przypadku tętniaka aorty okazują się w większości przypadków stosunkowo trudne. Przede wszystkim należy leczyć samą chorobę, aby zapobiec dalszym powikłaniom i nie skracać oczekiwanej długości życia chorego. Jeśli tętniak aorty nie zostanie wcześnie wykryty i leczony, może w najgorszym przypadku doprowadzić do śmierci chorego lub do znacznego skrócenia oczekiwanej długości życia.

Dlatego wczesna diagnoza z terminowym leczeniem ma bardzo pozytywny wpływ na dalszy przebieg choroby. Ponieważ tętniak aorty jest zwykle leczony lekami, osoba dotknięta chorobą musi zapewnić regularne przyjmowanie leku. Należy wziąć pod uwagę możliwe interakcje z innymi produktami leczniczymi, a także skonsultować się z lekarzem.

W niektórych przypadkach konieczna jest jednak operacja, aby w pełni wyleczyć tętniaka aorty. Po takiej operacji poszkodowani powinni odpocząć i zadbać o swoje ciało. Unikaj uciążliwych lub stresujących czynności. Zdrowy tryb życia ze zbilansowaną dietą również pozytywnie wpływa na przebieg choroby.

Możesz to zrobić sam

W przypadku pęknięcia tętniaka aorty w bardzo krótkim czasie pojawia się sytuacja zagrażająca życiu. Przeżycie jest możliwe tylko dzięki natychmiastowej intensywnej terapii medycznej. Pod tym względem nie ma możliwości samodzielnej pomocy w nagłych przypadkach z powodu pęknięcia tętniaka.

Natychmiastowe wysłanie połączenia alarmowego to jedyna rzecz, którą możesz w takim przypadku zrobić samodzielnie. Dlatego w zakresie samopomocy w życiu codziennym z tętniakiem aorty duże znaczenie ma samoobserwacja i wczesne wykrycie.

Na przykład wiadomo, że tętniaki występują częściej w niektórych rodzinach. Można zatem założyć element dziedziczny. Każdy, kto wie, że we własnej rodzinie zdarzały się tętniaki, zdecydowanie powinien zostać zbadany. Wykryty na wczesnym etapie, można czekać pod ścisłym nadzorem lub działać szybko.

Dlatego ważne jest, aby po wykryciu tętniaka osoby dotknięte chorobą były świadome tego zagrożenia w życiu codziennym. Nie tylko muszą przeprowadzać niezbędne kontrole. Należy również upewnić się, że w przypadku niejasnych objawów, takich jak kołatanie serca, jakiekolwiek dolegliwości ze strony układu krążenia lub rozlany ból w jamie brzusznej, szybko skonsultowałeś się z lekarzem, a problem tętniaka zajął się z własnej inicjatywy. Należy również poinformować wszystkie osoby znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie, aby mogły natychmiast zareagować w sytuacji zagrożenia.