Zatrucie arszenikiem

ZA Zatrucie arszenikiem zatruwa pierwiastkiem chemicznym - arszenikiem. Arsen to półmetal i jeden z pierwiastków śladowych. Zatrucie jest zwykle spowodowane trójwartościowym rozpuszczalnym arszenikiem.

Co to jest zatrucie arszenikiem?

Ostre zatrucie arszenikiem jest zauważalne już kilka godzin po przyjęciu. Ciężkie zapalenie przewodu pokarmowego objawia się wymiotami, silnym bólem, nudnościami i ciężką wodnistą biegunką.
© Andrey Milkin - stock.adobe.com

Trójwartościowe związki arsenu są silnie toksyczne, ponieważ zakłócają procesy transportowe w organizmie, utrudniają naprawę DNA i negatywnie wpływają na metabolizm energii komórkowej. Zatrucie arszenikiem może wystąpić ostro lub przewlekle. Arsen był używany w medycynie już w starożytności.

$config[ads_text1] not found

To była część terapii kiły. W postaci bardzo trującego arsenu, arszenik stał się znany jako narzędzie zbrodni i środek samobójczy. Arsen jest jednym z pierwiastków śladowych. Wydaje się więc, że w małych dawkach przyjmuje pożyteczne zadania w organizmie. Funkcja arsenu w dawkach fizjologicznych nie została jeszcze wyjaśniona.

przyczyny

Ostre zatrucie arszenikiem występuje, gdy duże ilości arsenu nagle dostaną się do organizmu. Dawka od 60 do 170 miligramów arsenu może być śmiertelna dla ludzi. Jednak przewlekłe zatrucie arszenikiem jest częstsze niż ostre zatrucie arszenikiem.

Arsen zanieczyszcza wodę pitną w wielu krajach w postaci arseninu lub arsenianu. Arsen dostaje się do wód gruntowych poprzez ługowanie rud zawierających arszenik. Około 100 milionów ludzi na całym świecie ma dostęp do wody zanieczyszczonej arsenem. W szczególności w Indiach, Tajlandii i Bangladeszu z powodu tych okoliczności w coraz większym stopniu można zaobserwować przewlekłe zatrucie arszenikiem.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca, aby nie przekraczać zawartości arsenu w wodzie pitnej wynoszącej 10 mikrogramów na litr. W Niemczech wartość ta utrzymuje się od 1996 roku. Jednak wiele innych krajów europejskich i USA regularnie przekracza ten limit.

$config[ads_text2] not found

Ryż jest jednym z produktów, które są najbardziej obciążone arszenikiem. Arszenik z wód gruntowych gromadzi się w ryżu około dziesięć razy więcej niż w innych rodzajach zbóż, takich jak pszenica czy jęczmień. Sok jabłkowy i piwo są również często zanieczyszczone arszenikiem. Rozpuszczalne związki arsenu są wchłaniane przez przewód pokarmowy, a także przez skórę. Arszenik jest następnie magazynowany w mięśniach, skórze, włosach, paznokciach, kościach i płucach.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Ostre zatrucie arszenikiem jest zauważalne już kilka godzin po przyjęciu. Ciężkie zapalenie przewodu pokarmowego objawia się wymiotami, silnym bólem, nudnościami i ciężką wodnistą biegunką. To powoduje, że organizm traci dużo wody i soli. Krew gęstnieje, a czynność nerek jest ograniczona.

Impuls wzrasta, aby skompensować. Osoby dotknięte chorobą doznają szoku w krótkim czasie. Śmierć następuje w ciągu kilku godzin do kilku dni z powodu niewydolności nerek lub układu krążenia. Obraz przewlekłego zatrucia arszenikiem jest bardzo zróżnicowany. Charakterystyczne dla zatrucia jest silne zrogowacenie naskórka na podeszwach stóp i powierzchni skóry.

Charakterystyczne są również ciemnoszara pigmentacja skóry i białe prążki na paznokciach. Ponadto wypadają włosy osoby dotkniętej chorobą. Może prowadzić do zapalenia spojówek. Mózg i nerwy mogą zostać uszkodzone. Konsekwencją są zaburzenia wrażliwości, zaburzenia ruchowe, paraliż lub regresja mięśni.

$config[ads_text3] not found

Chorzy są zmęczeni, otępiali i cierpią na brak popędu i koncentracji. Drogi oddechowe są uszkodzone, podobnie jak wątroba. Długotrwała ekspozycja na arszenik może uszkodzić małe naczynia krwionośne. Wynikający z tego niedobór tlenu jest początkowo widoczny w palcach podudzia i szklanych paznokciach.

W skrajnych przypadkach dotknięte obszary lub nawet całe kończyny umierają. To medyczne zjawisko znane jest również jako choroba czarnej stopy. Przewlekłe narażenie na arsen zwiększa również ryzyko raka. Po kilku latach mogą pojawić się złośliwe narośla skóry, wątroby, płuc lub pęcherza moczowego.

Diagnoza i przebieg

Zatrucie arszenikiem można wykryć poprzez pomiar poziomu arsenu we krwi. W przypadku zatrucia w moczu można znaleźć również arszenik. Dowody są dostarczane za pomocą atomowej spektroskopii absorpcyjnej lub atomowej spektroskopii emisyjnej. Osoby nie narażone mają poziom arsenu we krwi od 5 do maksymalnie 15 µg / l (mikrogramów na litr).

Stężenie może nieznacznie wzrosnąć z powodu nadmiernego spożycia zwierząt morskich lub roślin skażonych arsenem i może być mylone z przewlekłym zatruciem arszenikiem. U osób, które nie są narażone na działanie arsenu w środowisku zawodowym, stężenie w moczu waha się od 5 do 20 pikogramów na litr.

Jeśli spożywana jest żywność zawierająca arsen, stężenie może wzrosnąć do 1000 pikogramów na litr. Z powodu tych wahań zależnych od żywności, przewlekłe zatrucie arszenikiem można lepiej zdiagnozować, analizując włosy lub paznokcie. Mówiąc ogólnie, dziesięciokrotny wzrost stężenia arsenu w wodzie pitnej podwaja zawartość arsenu w paznokciach stóp w perspektywie długoterminowej.

$config[ads_text4] not found

Komplikacje

W ostrym zatruciu arszenikiem - w zależności od dawki i budowy ofiary trucizny - prawdopodobną konsekwencją jest śmierć. Powikłania po przewlekłym zatruciu arszenikiem mogą mieć różny stopień nasilenia. Problematyczny jest długi okres utajenia do trzydziestu lat.

Zmiany w wyglądzie skóry, takie jak zaburzenia pigmentacji czy narastające rogowacenie skóry, są typowe dla przewlekłego zatrucia arszenikiem. Jako powikłanie długotrwałego narażenia na arszenik - na przykład przez wodę pitną - może dojść do poważnych zniekształceń. Ponadto drobne naczynia krwionośne w nogach mogą zostać trwale uszkodzone.

Może to doprowadzić do tego, że dotknięte kończyny umrą i będą musiały zostać amputowane. Początkowo dotknięte nogi stają się czarne. Medycyna nazywa to zjawisko „chorobą czarnej stopy”. Do tej pory w ograniczonym regionie Tajwanu w latach dziewięćdziesiątych pojawiały się częściej takie objawy.

Powstały poprzez spożywanie wód gruntowych zanieczyszczonych arszenikiem. Jednak ostatnio w krajach, w których uprawia się wino, zdiagnozowano „czarną stopę”. Oprócz „choroby czarnej stopy”, przewlekłe zatrucie arszenikiem może również powodować raka skóry, płuc, wątroby lub pęcherza moczowego. Zatrucie arszenikiem bardzo rzadko powoduje neurogenny „zespół Sudecka” lub toksyczne uszkodzenie serca.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Zatrucie arszenikiem zawsze musi leczyć lekarz. W nagłych przypadkach należy wezwać lekarza pogotowia lub udać się bezpośrednio do szpitala. Zatrucie arszenikiem jest bardzo poważną dolegliwością, która w najgorszym przypadku może doprowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia narządów, a tym samym do śmierci. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli osoba zainteresowana świadomie połknęła dużą ilość arsenu. Pacjenci cierpią na biegunkę i silny ból brzucha. Występują również wymioty i nudności.

Jeśli objawy te są również związane z paraliżem lub zaburzeniami ruchowymi, niezbędna jest wizyta u lekarza. Należy również skonsultować się z lekarzem w przypadku osłabienia mięśni lub słabej koncentracji. Ponadto zatrucie arszenikiem prowadzi do wysokiego tętna, a tym samym może prowadzić do niewydolności serca.

Objawy nerek mogą również wskazywać na zatrucie arszenikiem i powinny zostać zbadane przez lekarza. W najgorszym przypadku prowadzi to do niewydolności nerek, która nieleczona prowadzi do śmierci. Jeśli zatrucie arszenikiem nie występuje ostro, objawy zwykle pojawiają się stopniowo. Jednak nadal powinieneś zostać zbadany przez lekarza, aby uniknąć wtórnych uszkodzeń.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

W leczeniu zatrucia arszenikiem stosuje się środki kompleksujące zawierające siarkę, takie jak kwas dimerkaptopropanosulfonowy lub kwas dimerkaptobursztynowy. Sukcesy z tymi środkami kompleksującymi są nadal dość skuteczne w ostrym zatruciu arszenikiem, nawet przy dużych dawkach arsenu. Kilka godzin po spożyciu węgiel aktywny może wiązać arszenik w przewodzie pokarmowym i powodować jego wydalanie. Stosowanie środków kompleksujących w przewlekłym zatruciu arszenikiem jest jednak kontrowersyjne.

Perspektywy i prognozy

Rokowanie zatrucia arszenikiem zależy od dawki, czy jest to ostre czy przewlekłe, oraz od tego, czy jest leczone. Ostre zatrucie arszenikiem, takie jak spożycie dużych ilości związków arsenu, jest poważniejsze. Nieleczona doprowadzi do śmierci w ciągu godzin lub dni, ponieważ arsen prowadzi między innymi do szoku.

Jeśli w odpowiednim czasie zostaną podjęte działania ratunkowe (wypompowanie żołądka, podanie węgla aktywowanego itp.), Istnieje duża szansa na przeżycie zatrucia arszenikiem. W wielu przypadkach nie ma ostrych szkód następczych, których należy się obawiać po fazie zdrowienia.

Inaczej sprawa wygląda w przypadku przewlekłego zatrucia arszenikiem, które występuje znacznie częściej. Tutaj objawy zwykle wydają się podstępne, zaczynając od zmian w cerze, ogólnego zmęczenia i innych niespecyficznych objawów. W szczególności zmiany skórne, zwiększone ryzyko powstania guza i paraliżu, mogą prowadzić do śmierci osób dotkniętych chorobą lub powodować konieczność amputacji martwych kończyn. Od chwili ekspozycji do wystąpienia ciężkich objawów może upłynąć wiele lat.

Jeśli jednak skonsultuje się z lekarzem, gdy pojawią się objawy, rokowanie jest lepsze. Sukces można osiągnąć poprzez odmieniające terapie, których celem jest detoksykacja organizmu. Należy jednak zakładać długotrwałe uszkodzenie, ponieważ detoksykacja działa tylko w taki sposób, że zapobiega się dalszemu zatruciu. Wszelkie uszkodzenia, które już wystąpiły w organizmie, zostają zachowane.

zapobieganie

Aby zapobiec przewlekłemu zatruciu arsenem, woda pitna w dotkniętych krajach powinna zostać wyczerpana. Istnieją procesy oparte na węglu aktywnym, granulkach wodorotlenku żelaza lub tlenku glinu. Stosowane są również wymienniki jonowe.

Inną metodą oczyszczania wody pitnej jest fitoremediacja. Wykorzystywane są również rośliny modyfikowane genetycznie. Przechowują one arszenik w swoich liściach, usuwając go z zanieczyszczonej gleby. Hiacynt wodny o grubych łodygach może nawet usuwać arszenik z zanieczyszczonej wody.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku zatrucia arszenikiem zależy to od tego, czy jest to zatrucie ostre, czy przewlekłe. Przewlekłe zatrucie powstaje np. Przy piciu wody mineralnej zawierającej arsen lub dobowych dawkach arsenu z wody pitnej zanieczyszczonej arsenem.

Uszkodzenia skóry i naczyń to najczęstsze skutki uboczne przewlekłego zatrucia arszenikiem. W przypadku przewlekłego zatrucia arszenikiem niezbędna jest opieka kontrolna. Rak podstawnokomórkowy może rozwinąć się w wyniku przewlekłego zatrucia. Podstawniaki spowodowane zatruciem arszenikiem występują głównie na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych.

Niezbędna jest regularna obserwacja wszystkich omawianych obszarów skóry. Ten rak się nie rozprzestrzenia. Ale wżera się w skórę. Wszystkie postacie raka podstawnokomórkowego należy usunąć chirurgicznie. Ponadto przewlekłe zatrucie arszenikiem zwiększa również ryzyko innych typów raka w perspektywie średnioterminowej. Bez badań kontrolnych i późniejszej opieki ryzyko zachorowań u osób dotkniętych chorobą jest wysokie.

Utajone zatrucie arszenikiem może wystąpić poprzez niektóre produkty spożywcze. Dotyczy to głównie roślin, które są zasilane cieczą z wód gruntowych zanieczyszczonych arszenikiem. W razie potrzeby można rozpocząć detoksykację za pomocą środków kompleksujących i węgla aktywnego. Ostre zatrucie arszenikiem powoduje, że duże dawki arsenu dostają się do organizmu za jednym zamachem. W zależności od podanej dawki, dalsza opieka może być niepotrzebna. Wiele osób dotkniętych chorobą umiera w krótkim czasie. Ktokolwiek przeżyje, poniesie szkody następcze.

Możesz to zrobić sam

Węgiel aktywowany może jeszcze przez kilka godzin po zakażeniu wiązać arsen w przewodzie pokarmowym i przyczyniać się do wydalania toksyny. Dlatego natychmiastowe podanie węgla aktywowanego jest wskazane jako środek pierwszej pomocy w przypadku ostrego zatrucia arszenikiem, ale osoby poszkodowane nie powinny w żadnym wypadku starać się leczyć wyłącznie siebie. W przypadku ostrego zatrucia arszenikiem należy natychmiast wezwać lekarza ratunkowego lub zabrać pacjenta do najbliższego szpitala.

W przypadku przewlekłego zatrucia arszenikiem pacjent może pomóc w zidentyfikowaniu przyczyny zatrucia. Jeśli objawy pojawią się w trakcie podróży do krajów rozwijających się i wschodzących lub wkrótce po niej, istnieją w szczególności dwa główne czynniki ryzyka - skażona woda pitna i pestycydy stosowane w gospodarstwach domowych, które od dawna są zakazane w Europie.

W przypadku podejrzanej wody pitnej należy pić tylko wodę mineralną i to również do przyrządzania kawy, herbaty i innych gorących napojów oraz kostek lodu. W przeciwieństwie do zanieczyszczenia mikrobiologicznego, jeśli stężenie arsenu jest zbyt wysokie, nie ma sensu gotować wody, ale pomocne mogą być specjalne filtry do wody.

Jeśli dzieci i zwierzęta domowe wykazują objawy podczas podróży do takich krajów, może to być spowodowane kontaktem lub spożyciem przynęty na mrówki silnie zanieczyszczonej arszenikiem lub innymi pułapkami na szkodniki. Takie produkty w żadnym wypadku nie powinny być kupowane lokalnie w egzotycznych krajach i, jeśli to konieczne, usuwane z pokoju hotelowego.