ZA Różnica długości nóg charakteryzuje się nabytą lub wrodzoną różnicą długości kończyn dolnych (nóg). Około 40 do 75 procent populacji cierpi na różnicę w długości nóg, która jednak staje się klinicznie istotna dopiero od 1 do 2 centymetrów.
Jaka jest różnica długości nóg?
© Catalin Pop - stock.adobe.com
Różnica długości między dwoma kończynami dolnymi nazywana jest różnicą długości nóg. Ogólnie rzecz biorąc, rozróżnia się rzeczywistą lub anatomiczną i funkcjonalną różnicę długości nóg.
Podczas gdy anatomiczna różnica w długości nóg jest spowodowana rzeczywistą różnicą w długości kości nóg, funkcjonalna różnica długości jest spowodowana głównie przykurczami stawów, aparatu więzadła torebkowego lub mięśni, a także wadami stawu biodrowego.
Z reguły minimalna różnica w długości nóg nie powoduje żadnych dolegliwości, ale może powodować kompensacyjne skrzywienie kręgosłupa lub skrócenie utykania. Bardziej wyraźna różnica w długości nóg powoduje zmianę w statyce układu mięśniowo-szkieletowego, która nierzadko wiąże się ze skrzywieniem i / lub skoliozą miednicy (skolioza lędźwiowa, skolioza szyjno-piersiowa).
Ponadto z różnicą w długości nóg można zaobserwować postawę stopy końskiej, zużycie krążków międzykręgowych, tworzenie się osteofitów i spondyloartrozę.
przyczyny
Anatomiczna różnica długości nóg jest zwykle spowodowana wrodzonymi wadami rozwojowymi kończyn dolnych (osteochondrodysplazje), które znajdują się w nasadach (płytkach wzrostowych), przynasadach (długi odcinek kości między nasadą a trzonem), w okostnej (okostnej) i / lub śródokostnej (okostnej) Okostna) i może prowadzić do jednostronnego zmniejszenia wzrostu kości.
Ponadto guzy (neurofibromatoza Recklinghausen; enchondromatoza, osteochondromatoza), choroby nowotworowe (dysplazja włóknista) oraz (a) stany zapalne septyczne (zapalenie kości i szpiku, młodzieńcze zapalenie wielostawowe) mogą powodować różnicę długości nóg poprzez zmniejszenie masy kostnej.
Choroby neuroortopedyczne, takie jak poliomyelitis (polio), mogą również powodować skrócenie nóg poprzez niewystarczającą mineralizację kości. Z drugiej strony, funkcjonalne różnice w długości nóg wynikają z genetycznych lub urazowych zwichnięć (skręcenia) lub przykurczów kolan, bioder lub górnych stawów skokowych.
Objawy, dolegliwości i oznaki
Same nogi o różnej długości są często niewidoczne gołym okiem i przede wszystkim nie powodują dyskomfortu. Dolegliwości i ich objawy wynikają z asymetrii w ciele, a zwłaszcza w układzie mięśniowo-szkieletowym. W ten sposób różne grupy mięśni, ścięgien i stawów są obciążone w różnym stopniu, co prędzej czy później może prowadzić do jednostronnego przeciążenia i bólu.
Zewnętrznymi oznakami różnicy długości nóg mogą być skrzywiona postawa, ogólne problemy z posturą lub skrzywienie miednicy. Czynniki te są zwykle wyraźnie widoczne, ale dopóki nie ma objawów, rzadko są badane pod kątem ich przyczyn. Różnice w długości nogawek są również zauważalne w zużyciu butów ulicznych.
Zwykle jeden z butów wytarł się bardziej niż drugi, szczególnie w okolicy piłki i pięty. Porównując ze sobą obcasy obu butów, często można zauważyć, że oba buty mają różne wzory przetarcia.
Jeśli różnica w długości nóg jest większa niż 2,5 cm, objawy mogą pojawić się nawet podczas długiego siedzenia, ponieważ nogi są podparte o podłogę z różną siłą. Tutaj również osoba dotknięta chorobą często przyjmuje pozycję dającą ulgę i pochyla górną część ciała daleko do przodu. Ta niewspółosiowość jest bardzo łatwa do zauważenia i zdiagnozowania.
Diagnoza i przebieg
Różnicę w długości nóg zwykle rozpoznaje się na podstawie klinicznego lub ręcznego pomiaru kończyn dolnych podczas siedzenia, stania i leżenia. Badanie miednicy i kręgosłupa pozwala na stwierdzenie zmian strukturalnych w wyniku kompensacyjnych procesów dostosowawczych.
Za pomocą nomogramów można przewidzieć i przedstawić graficznie oczekiwaną różnicę długości i pooperacyjnego wzrostu kości u chorych, którzy nadal znajdują się w fazie wzrostu. Diagnozę potwierdzają badania obrazowe. W ten sposób różnice w długości można określić z porównawczą dokładnością za pomocą zdjęć radiologicznych (w tym zdjęć stojących nóg) i tomografii komputerowej.
W ramach ultrasonograficznego określania długości nóg można zlokalizować przerwy w stawach za pomocą markerów odległości oraz określić długość kości piszczelowej i udowej. Przy wczesnym rokowaniu i rozpoczęciu terapii obie formy różnicy długości nóg mają dobre rokowanie i dobry przebieg. Jednak nieleczona różnica w długości nóg może prowadzić do skrzywienia miednicy i skoliozy.
Komplikacje
Z reguły różnice w długości nóg mają znaczenie medyczne tylko wtedy, gdy różnica między nogami jest większa niż dwa centymetry. Drobne różnice nie prowadzą do powikłań i zwykle nie są leczone. W większości przypadków dana osoba nie może po prostu wykonywać codziennych czynności, ponieważ na przykład normalne stanie nie jest już możliwe.
Można temu przeciwdziałać stosując wkładki do butów i jest to stosowane głównie w przypadku mniejszych różnic w długości nóg. Jeśli różnica długości nóg jest bardziej wyraźna, buty można przygotować ortopedycznie, aby skompensować różnicę długości nóg. W przeciwnym razie nie ma dalszych komplikacji.
Ze względu na różnicę w długości nóg wzrost pacjenta jest często bardzo ograniczony. Prowadzi to do niskiego wzrostu u wielu osób dotkniętych chorobą. Może to mieć negatywny wpływ na psychikę, zwłaszcza w dzieciństwie, ponieważ dzieci są często za to zastraszane. Sama różnica w długości nóg może również prowadzić do problemów psychologicznych i obniżonej samooceny.
Leczenie samego objawu nie jest możliwe. Jednak rozpoznanie różnicy w długości nóg we wczesnym dzieciństwie ma sens, ponieważ można tu przeprowadzić operacje, które przyspieszają wzrost, a tym samym kompensują różnice.
Kiedy powinieneś iść do lekarza?
Im większa różnica w długości nóg, tym ważniejszy zabieg. Minimalne różnice nie prowadzą do reklamacji lub tylko sporadycznie. W tym przypadku pomaga ukierunkowana gimnastyka lub wzrost sprzedaży bez recepty. W przypadku uporczywego bólu biodra, miednicy lub kręgosłupa lędźwiowego konieczne jest leczenie przez lekarza ortopedę. Tylko on jest w stanie zdiagnozować różnicę długości nóg i jej wpływ na układ kostny.
Pediatra to pierwszy kontakt dla niemowląt i małych dzieci. On ustali, czy podczas badań profilaktycznych występuje różnica w długości nóg i rozpocznie natychmiastową terapię. W większości przypadków maluchy nie mają już żadnych objawów w wieku dorosłym.
Jeśli różnica wystąpi po urazie, konieczne jest natychmiastowe leczenie. Tylko w ten sposób można zminimalizować lub wyeliminować trwałe uszkodzenia. Choroby wpływające na układ mięśniowo-szkieletowy mogą prowadzić do nachylenia miednicy. Nawet wtedy konieczne jest leczenie u specjalisty. Terapia jest ukierunkowana na chorobę podstawową i jej konsekwencje.
Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy
Leczenie i terapia
Środki terapeutyczne zależą od zakresu określonej różnicy długości nóg. Na przykład różnice długości do jednego centymetra zazwyczaj nie wymagają żadnej terapii, jeśli nie ma żadnych objawów. Aby zniwelować tę różnicę, stosuje się wkładki do butów lub regulacje w butach gotowych do noszenia (poduszki pięty, koturny na pięcie).
Różnice długości nie większe niż trzy centymetry można zniwelować za pomocą ortopedycznej regulacji buta (pięta z kompensacją podeszwy). Jeśli występują wyraźniejsze różnice w długości (od 3 cm), zalecane są buty ortopedyczne wykonane na zamówienie lub buty wykonane na zamówienie z butami wewnętrznymi lub ortezami z wkładką. Ponadto różnicę długości do 12 centymetrów można skompensować za pomocą butów wewnętrznych, które ustawiają stopę krótszej nogi w pozycji końskiej i mają dostosowane rolki pięty.
Jeśli występuje znaczna różnica w długości nogi, możliwe są buty podłogowe lub ortopedyczne ortezy na nogi, za pomocą których stopa jest mocowana na stopie syntetycznej w pozycji końskiej. W kontekście interwencji chirurgicznych, które są rozważane w przypadku anatomicznie określonej różnicy nie mniejszej niż 3 centymetry, środki wyrównawcze można zasadniczo skrócić lub wydłużyć.
Tymczasowe zaciśnięcie lub stała skleroterapia nie zamkniętych jeszcze nasad kości w celu zmniejszenia wzrostu zajętej kości (epifizodezy) jest stosunkowo prostą standardową procedurą dla chorych, których faza wzrostu nie została jeszcze zakończona.
Dodatkowo, po zakończeniu fazy wzrostu, dłuższą kończynę można osteotomicznie skrócić lub krótszą wydłużyć za pomocą stabilizatora zewnętrznego lub gwoździa śródszpikowego. Funkcjonalne różnice długości nóg również należy traktować przyczynowo, aby w dużym stopniu wyeliminować czynnik wyzwalający.
Perspektywy i prognozy
Prognoza różnicy długości nóg zależy od różnych czynników. Przede wszystkim ważne jest, aby dokonać dokładnych pomiarów, aby odróżnić anatomiczną różnicę w długości nogi od czynnościowej, ponieważ anatomiczna różnica w długości nogi jest traktowana inaczej niż funkcjonalna. Na przykład w przypadku funkcjonalnego podniesienie butów przyniosłoby więcej szkody niż pożytku.
Kręgosłup może zwykle zrekompensować różnicę mniejszą niż 2 cm, ale poza tym rokowanie zależy od jak najwcześniejszego leczenia. Jeśli skośność miednicy spowodowana różną długością nóg nie jest leczona, może to prowadzić do bólu pleców i skrzywienia kręgosłupa (skoliozy).
Jeśli skrócenie nogi można leczyć odpowiednimi środkami już w fazie wzrostu, rokowanie jest dobre i w większości przypadków nie jest konieczna interwencja chirurgiczna. W przypadku przepisywania wkładek do butów lub ich zwiększania perspektywa poprawy jest pozytywna, jeśli są one regularnie noszone.
Jeśli później zdiagnozuje się skróconą nogę, perspektywa zależy od tego, czy nierówne obciążenie spowodowało długotrwałe zużycie stawów. Zwykle oprócz leczenia różnicy w długości nóg konieczne są również środki fizjoterapeutyczne, aby złagodzić napięcie mięśni i przeciążenie stawów. Im większa różnica długości nóg, tym większe ryzyko choroby zwyrodnieniowej stawów z powodu zużycia stawów.
zapobieganie
Z reguły nie można zapobiec wrodzonej anatomicznej różnicy długości nóg. Ponieważ korekta chirurgiczna w fazie wzrostu wiąże się z mniejszą liczbą powikłań, różnicę w długości należy rozpoznać na wczesnym etapie. W razie potrzeby wtórnym różnicom długości kończyn można zapobiegać poprzez konsekwentne leczenie choroby podstawowej.
Opieka postpenitencjarna
Jeśli biodro jest pochylone, kompensację można utworzyć ręcznie. W takim przypadku nie jest wymagana dalsza opieka. Po wyregulowaniu wkładek lub poduszek na pięcie lub wyregulowaniu podeszwy buta można wyrównać różnicę długości nogawek. Opieka pooperacyjna zapewnia, że jest wystarczająca i że spacer przebiega prawidłowo. W regularnych odstępach czasu należy sprawdzać, czy podjęte środki nadal wystarczająco kompensują różnicę długości nóg.
Możliwe są również zabiegi chirurgiczne w przypadku różnicy długości nóg. Zgodnie z oczekiwaniami, opieka następcza musi być wykonywana częściej iz większą starannością. Jeśli wystąpi ból, należy zachować szczególną ostrożność. Należy zidentyfikować lub wyeliminować przyczynę bólu. Jeśli rozbieżność w długości kończyny wystąpiła po wprowadzeniu protezy biodra, dalsza opieka musi zapewnić, że zostanie ona jak najszybciej skorygowana.
Nawet niewielkie różnice w długości nóg mogą spowodować skrzywienie biodra. Dlatego też środki zapobiegawcze obejmują informowanie pacjenta o ewentualnych przesunięciach osi nogi. Musi wiedzieć, że nie zawsze można ich uniknąć i że można je zrekompensować opieką pooperacyjną. Opieka kontrolna jest również tak ważna, że operowany pacjent może domagać się odszkodowania za ból lub różnice w długości nóg, o których nie został dostatecznie poinformowany.
Możesz to zrobić sam
W przypadku różnicy długości kończyn zawsze we współpracy z lekarzem należy wypracować odpowiednie środki terapeutyczne. Dolegliwości związane z nogami o różnej długości można jednak zmniejszyć również dzięki środkom samopomocy i niektórym domowym środkom.
Niewielką różnicę można często skompensować specjalnymi butami. W przypadku poważnych różnic należy jak najszybciej przeprowadzić wyjaśnienie medyczne. Im szybciej rozpoznawana jest różnica długości nóg, tym szybciej można rozpocząć odpowiednie leczenie.
Może to często zapobiec nieprawidłowościom i innym dolegliwościom. Środki fizjoterapeutyczne i aktywność sportowa pomagają w walce z bólem pleców i bioder, który już się pojawił. W szczególności ukierunkowany trening powięzi i ćwiczenia jogi, takie jak gołąb, pomagają wzmocnić „słabą” nogę i skompensować nierówności.
Osoby z różnicą długości nóg również powinny prowadzić zdrowy tryb życia. Sprawny układ mięśniowo-szkieletowy z jednej strony i silny układ odpornościowy z drugiej strony pomagają w długotrwałym bólu i zapobiegają dolegliwościom psychicznym. Jeśli objawy psychiczne lub fizyczne już się pojawiły, należy wezwać terapeutę. Ogólnie rzecz biorąc, dla powrotu do zdrowia ważna jest akceptacja i otwarte podejście do różnic w długości nóg.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
