Borelioza

Plik Borelioza lub Borelioza jest chorobą zakaźną przenoszoną głównie przez kleszcze lub kleszcze drzewne i wywoływaną u ludzi. Bakterie sprawcze to tak zwane Borrelia.

Co to jest choroba z Lyme?

Ukąszenie przez kleszcza może przenosić różne choroby na organizm żywiciela. Najbardziej znaną jest borelioza.

Borelioza lub powszechnie znana jako borelioza to zakażenie bakterią Borrelia burgdorferi lub gatunkiem pokrewnym.

Nazwa choroby przenoszonej przez ukąszenia kleszcza, która jest odpowiedzialna za wiele różnych objawów, z których niektóre są ciężkie, składa się z nazwy miasta Lyme w amerykańskim stanie Connecticut, gdzie borelioza została po raz pierwszy opisana w 1975 r., Oraz nazwa Francuza Boreliolodzy razem.

$config[ads_text1] not found

W 1982 roku bakterie o nazwie poniżej Borrelia burgdorferi zostały wykryte i wyhodowane po raz pierwszy przez szwajcarskiego Willy'ego Burgdorfera.

przyczyny

Choroba z Lyme jest przenoszona przez ukąszenia kleszcza. W Europie kleszcz pospolity (znany również jako kleszcze) jest uważany za głównego nosiciela boreliozy. W niektórych częściach południowych Niemiec nawet 50% kleszczy jest zakażonych patogenem. Im dłużej kleszcz pozostaje w skórze, tym większe jest ryzyko infekcji.

Około jednej czwartej do połowy wszystkich osób zakażonych patogenem faktycznie rozwija się borelioza.

Liczba zakażeń rośnie również w Europie Północnej, za co obwinia się zmiany klimatyczne, ale także wzrost świadomości choroby.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Choroba z Lyme może być trudna do rozpoznania, ponieważ niekoniecznie musi wywoływać objawy we wczesnych stadiach. Choroba ma zwykle trzy etapy:

• krok 1

Pierwszym objawem choroby z Lyme może być wędrujące zaczerwienienie (rumień wędrujący) w pobliżu ukąszenia kilka dni lub tygodni po ukąszeniu kleszcza, któremu mogą towarzyszyć objawy grypopodobne, bóle głowy / ciała i gorączka. Objawy można łatwo pomylić z letnią grypą. Na wszelki wypadek należy przez chwilę obserwować miejsce ukąszenia.

$config[ads_text2] not found

• Poziom 2

Patogeny docierają do różnych narządów przez krwioobieg i mogą powodować dyskomfort w miejscu, w którym się osiedlają, u dzieci często zapalenie opon mózgowych lub porażenie nerwów twarzowych lub szyi. Ogólnie patogeny mogą powodować ból i paraliż nerwów oraz powodować stany zapalne i zaburzenia przewodzenia w sercu.

• poziom 3

Po miesiącach lub latach borelioza może powodować zapalenie stawów w dotkniętych chorobą stawach (zapalenie stawów z Lyme), głównie w stawie kolanowym. Ból może pojawiać się podczas nawrotów, ale może też utrzymywać się na stałe. Na rękach i nogach może występować niebieskawe przebarwienie skóry. Innym objawem może być przewlekłe zapalenie rdzenia kręgowego i mózgu z długotrwałym paraliżem. W najgorszym przypadku choroba może stać się przewlekła.

kierunek

Ponieważ choroba z Lyme może wpływać na wszystkie narządy i często jest „ukryta” w tkance łącznej lub stawach, może wystąpić duża liczba raczej niespecyficznych objawów. Ale są też typowe objawy: na przykład rumień wędrujący, wędrujące zaczerwienienie, które pojawia się w miejscu nakłucia w ciągu dni lub tygodni, jest charakterystyczne dla miejscowej infekcji, a tym samym dla pierwszego stadium choroby.

W drugim etapie patogen rozprzestrzenia się, a następnie rozprzestrzenia po całym ciele. Na początku borelioza często ma typowe objawy infekcji grypopodobnej. W przypadku neuroboreliozy może wystąpić paraliż mięśni twarzy i silny ból nerwowy. Kiedy staw jest dotknięty chorobą, osoby dotknięte chorobą odczuwają „skaczący” ból stawów i nawracające zapalenie jednego lub więcej stawów, znane jako zapalenie stawów z Lyme.

$config[ads_text3] not found

Zapalenie mięśnia sercowego można również przypisać boreliozie. Trzeci etap choroby charakteryzuje się chronizacją i nasileniem się powyższych objawów. Nawet po długich okresach bezobjawowych może wystąpić nawracające zapalenie opon mózgowych i nieodwracalne uszkodzenie nerwów.

Komplikacje

W Europie i Ameryce Północnej borelioza jest zwykle boreliozą z Lyme. Inne boreliozy, takie jak nawracająca gorączka, występują prawie wyłącznie w tropikach. Nieleczona borelioza z Lyme może prowadzić do poważnych powikłań, które są trudne do leczenia w późnej fazie, ponieważ wyzwalająca Borrelia często nie tylko ukrywa się przed układem odpornościowym, ale także nie zawsze może zostać wykryta przez leczenie antybiotykami.

Jeśli bakterie zdążą przedostać się do krwiobiegu po infekcji, mogą rozprzestrzenić się w organizmie i wpływać głównie na stawy, serce, nerwy i opony mózgowe, co czasami jest niekorzystne. Przede wszystkim to, że można dla nich przekroczyć barierę krew-mózg, może prowadzić do rozwoju tzw. Neuroboreliozy.

Choroba jest związana z nieodwracalnymi, poważnymi zaburzeniami czucia i ruchu, z których niektóre pojawiają się po latach. Omawiany jest również zespół boreliozy po boreliozie, który w języku anglosaskim nazywany jest zespołem chronicznego zmęczenia. Jednak objawy są niespecyficzne i mogą być również spowodowane innymi chorobami lub objawami niedoboru.

W przypadku wczesnego leczenia boreliozy antybiotykami, które początkowo są widoczne jako okrągły rumień wokół miejsca nakłucia kleszcza, szanse na sukces są duże. Nie należy się już obawiać dalszych komplikacji.

$config[ads_text4] not found

Kiedy należy iść do lekarza?

Objawy boreliozy są nieswoiste i nie zawsze wskazują bezpośrednio na chorobę. Jeżeli w ciągu kilku dni do kilku tygodni po ukąszeniu przez kleszcza w pobliżu miejsca wkłucia pojawi się kolista czerwona plama, która jest ciepła w dotyku i coraz bardziej się rozprzestrzenia, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Nawet w przypadku braku tego charakterystycznego objawu wskazane jest zasięgnięcie porady lekarza w przypadku niejasnej gorączki, silnych i nawracających bólów stawów i głowy oraz obrzęku węzłów chłonnych.

Dotyczy to nie tylko przypadków, gdy znane jest wcześniejsze ugryzienie przez kleszcza, ale także jeśli istnieje zwykłe podejrzenie, że mogło dojść do infekcji. Jeśli w dłoniach, nogach lub twarzy wystąpią drętwienie, zaburzenia czucia i objawy paraliżu, również droga powinna jak najszybciej doprowadzić do lekarza.

W tygodniach po ukąszeniu kleszcza nawet niepozorne objawy mogą dawać pierwsze oznaki boreliozy: w celu wczesnego rozpoznania infekcji wskazana jest wizyta u lekarza, nawet jeśli jesteś wyjątkowo zmęczony, rozdrażniony lub czujesz się ogólnie chory.

Najpóźniej w drugim stadium choroby, które często wiąże się z zapaleniem nerwów, rozległym zaczerwienieniem, masywnym obrzękiem stawów, aw niektórych przypadkach upośledzeniem psychicznym, należy natychmiast zgłosić się do lekarza, aby uniknąć poważnych powikłań.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Rozpoznanie boreliozy uważa się za trudne, ponieważ powszechnie stosowane metody laboratoryjne nie są w stanie wykryć bakterii z dużą wiarygodnością. Nawet lata po chorobie z Lyme, we krwi można znaleźć przeciwciała przeciwko patogenowi bez obecności aktywnej infekcji.

Boreliozę uważa się za uleczalną w pierwszych dwóch etapach, jeśli podaje się wystarczającą ilość antybiotyków przez dłuższy czas. Preferowane są antybiotyki penetrujące komórki, ponieważ Borrelia burgdorferi może również kolonizować wewnątrzkomórkowo. Tetracykliny (zwłaszcza doksycyklina) są lekami z wyboru we wczesnym stadium, natomiast cefalosporyny (takie jak ceftriakson) są stosowane w zaawansowanej chorobie. Jednak te leki nie zawsze działają niezawodnie.

W 10 do 50 procentach przypadków terapia kończy się niepowodzeniem i należy ją powtórzyć. Trzeci etap choroby uważa się za trudny do leczenia. Mimo trudnej diagnozy boreliozy rokowanie jest ogólnie korzystne. Ciężkie formy przewlekłe są rzadkie. Jako zakażenie wieloukładowe nie należy lekceważyć boreliozy i należy ją leczyć konsekwentnie i jak najwcześniej, aby zapewnić skuteczną kontrolę Borrelia burgdorferi.

Perspektywy i prognozy

Borelioza może przebiegać zupełnie inaczej. U pacjentów z bardzo dobrze rozwiniętym układem odpornościowym choroba albo nie wybucha po infekcji, albo prawie nie daje żadnych objawów. W takim przypadku nie ma długoterminowych konsekwencji, których należy się bać, nawet bez leczenia. W przypadku pojawienia się tzw. Wędrującego zaczerwienienia, u większości pacjentów po pewnym czasie pojawiają się objawy grypopodobne, w szczególności gorączka oraz bóle głowy i ciała.

Jeśli borelioza zostanie prawidłowo zdiagnozowana i odpowiednio leczona w tej wczesnej fazie, rokowanie dla osób dotkniętych chorobą jest bardzo dobre. Jedynie w rzadkich przypadkach patogen nie reaguje na podane antybiotyki, tak więc leczenie inną substancją czynną trzeba powtórzyć. Może to oznaczać, że skutki uboczne, które są często związane z antybiotykoterapią, są silniejsze niż zwykle.

W kolejnym etapie patogen rozprzestrzenia się po całym organizmie, co bardzo często prowadzi do objawów takich jak paraliż twarzy, bóle nerwów i zapalenie stawów. Nawet na tym etapie chorobę można nadal skutecznie leczyć. Po podaniu antybiotyków pacjent zwykle całkowicie wychodzi z choroby z Lyme.

Jeśli jednak choroba osiągnie trzeci etap i przejdzie w stan przewlekły, należy spodziewać się nawracającego zapalenia opon mózgowych i nieodwracalnego uszkodzenia nerwów, nawet po latach od początkowej infekcji.

Opieka postpenitencjarna

Gdy tylko borelioza zostanie całkowicie wyleczona przy pomocy antybiotyków, dalsze leczenie nie jest wymagane. Długotrwała terapia ogranicza się do regularnych badań kontrolnych w celu upewnienia się, że patogen całkowicie zniknął. Po trzech miesiącach najpierw przeprowadza się kontrolę, aby sprawdzić, czy choroba ponownie wybuchła.

Jeśli tak nie jest, boreliozę uważa się za wyleczoną. Przewlekła borelioza wymaga regularnego leczenia i badań co cztery do sześciu miesięcy. Po kilku sesjach z antybiotykami objawy ogólne powinny ustąpić, zanim objawy specyficzne boreliozy powoli ustąpią.

Regularne leczenie dodatkowo zmniejszy liczbę patogenów, dlatego w dłuższej perspektywie można oczekiwać poprawy objawów objawowych. Jeśli po miesiącach lub latach pojawią się komplikacje, które sugerują nowy wybuch choroby, należy skonsultować się z lekarzem. Może być konieczne rozpoczęcie terapii antybiotykowej w celu zniszczenia pozostałości patogenu.

W tym kontekście opieka następcza może również obejmować odpoczynek i odpoczynek. Dzięki uważnej obserwacji i regularnemu kontaktowi z lekarzem wszelkie dolegliwości mogą zostać wcześnie rozpoznane i leczone przez lekarza prowadzącego. W przypadku dolegliwości przewlekłych psychoterapia może być również częścią opieki pooperacyjnej.

Możesz to zrobić sam

Do dziś nie można całkowicie wyleczyć zakażenia boreliozą. Jednak niektóre środki i środki mogą ułatwić życie z chorobą.

Zalecane są środki ogólne, takie jak chłodzenie swędzących obszarów, położenie się z podniesioną głową (przy bólach głowy i nerwobóle) i odpoczynek. Ogólnie objawy można złagodzić stosując środki dietetyczne, takie jak unikanie octu, alkoholu i białek mleka. W zależności od objawów można również wypróbować różne globule.

Na przykład produkty Ledum palustre i aconitum pomagają przy zaczerwienionych wysypkach skórnych, objawach paraliżu i reumatyzmie. Atropa belladonna obiecuje ulgę w skurczach i skurczach mięśni. Które globule są odpowiednie, należy wcześniej omówić z lekarzem rodzinnym. Inne osoby kontaktowe to alternatywni praktycy i specjaliści w zakresie danej dolegliwości.

Zaleca się również, aby osoby dotknięte chorobą skorzystały z porady psychologicznej po postawieniu diagnozy. W rozmowie z terapeutą można poradzić sobie z lękami i zmartwieniami związanymi z infekcją z Lyme. Pozwala to na rozwój samopomocy w krótkim okresie i poprawę jakości życia w dłuższej perspektywie. Rozmowa z innymi chorymi również pomaga w radzeniu sobie z infekcją.