Karbamazepina

Karbamazepina jest stosowany w medycynie jako składnik aktywny w profilaktyce i leczeniu chorób neurologicznych. Stosowany jest głównie w profilaktyce napadów. Substancja czynna jest często przepisywana w Niemczech.

Co to jest karbamazepina?

Karbamazepina to substancja zwana lekiem przeciwdrgawkowym. Leki przeciwdrgawkowe to leki stosowane w leczeniu napadów padaczkowych i zapobieganiu im. Pod względem chemicznym zaliczany jest do klasy dibenzazepin. Ma podobną budowę do imipraminy.

Synonimy dla karbamazepiny to 5H-dibenz [b, f] azepino-5-karbamid, 5H-dibenzo [b, f] azepino-5-karboksyamid i Carbamazepinum. Wzór cząsteczkowy substancji to C15H12N2O. Karbamazepina jest dostępna w postaci białego lub prawie białego krystalicznego proszku do przetwarzania. Jest polimorficzny, więc może przybierać różne formy. Stan fizyczny jest ustalony. Karbamazepina bardzo słabo rozpuszcza się w wodzie. Jest łatwo rozpuszczalny w dichlorometanie i słabo rozpuszczalny w acetonie i etanolu 96%.

Efekt farmakologiczny

Substancja karbamazepina działa w organizmie człowieka poprzez blokowanie kanałów sodowych znajdujących się w aksonach komórek nerwowych. Dokładny mechanizm działania nie został jeszcze ostatecznie wyjaśniony. Substancja czynna jest wchłaniana stosunkowo wolno w ciągu 6 do 8 godzin po spożyciu. Biodostępność wynosi 80%. Zakres terapeutyczny karbamazepiny jest wąski. Dlatego ważne jest dokładne dawkowanie, z jednej strony, aby osiągnąć pożądany efekt, ale z drugiej strony, aby uniknąć przedawkowania. Ważne jest, aby zapewnić odpowiednią dawkę i ściśle regularne przyjmowanie leku.

Karbamazepina jest metabolizowana w wątrobie w organizmie człowieka. Przetwarzanie odbywa się za pośrednictwem enzymów układu cytochromu P450. Karbamazepina pobudza układ enzymatyczny. Substancja jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4. Ponieważ wiele leków jest metabolizowanych przez układ enzymatyczny cytochromu P450, istnieje ryzyko interakcji między karbamazepiną i innymi lekami.

Gdy karbamazepina jest metabolizowana w organizmie, produktem ubocznym jest karbamazepino-10,11-epoksyd. Substancja ta ma również działanie przeciwdrgawkowe. Powinien jednak odpowiadać również za skutki uboczne leku.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

W medycynie karbamazepina jest stosowana jako lek do leczenia różnych chorób neurologicznych. W Niemczech potrzebujesz recepty. Substancja czynna jest stosowana w leczeniu i zapobieganiu różnym formom padaczki. Służy do napadów częściowych. Są to napady, które rozpoczynają się w określonym obszarze mózgu. Karbamazepina jest stosowana w leczeniu zarówno prostych napadów częściowych (bez utraty przytomności), jak i złożonych napadów częściowych (z utratą przytomności). Uogólnione napady padaczkowe wpływają na obie strony mózgu. W tym celu stosuje się również karbamazepinę. Substancja czynna jest również stosowana w mieszanych postaciach padaczki.

Kolejnym obszarem zastosowania leku jest nerwoból nerwu trójdzielnego. Jest to napadowy ból twarzy, który pochodzi z nerwu trójdzielnego na twarzy. W przypadku nerwobólu językowo-gardłowego pacjenci odczuwają ból gardła. Chorobę tę można również leczyć karbamazepiną.

Polineuropatia cukrzycowa jest wtórną chorobą cukrzycy i innym obszarem zastosowań substancji czynnej. Karbamazepina jest również stosowana w przypadku objawów stwardnienia rozsianego, takich jak nieprawidłowe czucie, ból, zaburzenia mowy lub ruchu.

Kolejnym obszarem zastosowań jest profilaktyka napadów padaczkowych w kontekście odstawienia alkoholu. W chorobach maniakalno-depresyjnych substancję czynną stosuje się w celu zapobiegania fazom choroby.

Karbamazepina ma postać tabletek. W zależności od dawki i postaci dawkowania można go stosować u dorosłych i dzieci.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Stosowanie karbamazepiny często prowadzi do zawrotów głowy, zmęczenia, senności i zaburzeń ruchowych. Często mogą również wystąpić nudności, wymioty i utrata apetytu. Karbamazepina może powodować reakcje nadwrażliwości z wysypką, gorączką i objawami ogólnymi. Poważne reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, występują bardzo rzadko.W pojedynczych przypadkach opisywano ciężkie lub zagrażające życiu reakcje skórne w związku ze stosowaniem karbamazepiny.

Przyjmowanie karbamazepiny może prowadzić do zmian w morfologii krwi, które są zwykle nieszkodliwe. Trudne kursy są bardzo rzadko możliwe. Substancja czynna może powodować zatrzymywanie wody w tkance. Można zmienić parametry laboratoryjne, takie jak elektrolity, wartości wątroby lub tarczycy. Może wystąpić działanie substancji na układ sercowo-naczyniowy z zaburzeniami rytmu serca i wpływem na ciśnienie krwi.

Lek może wchodzić w interakcje przy jednoczesnym stosowaniu różnych innych, szczególnie skutecznych neurologicznie środków. Jednoczesne spożywanie soku grejpfrutowego i karbamazepiny może wpływać na poziom substancji czynnej w osoczu, czyli wchłanianie substancji czynnej do krwi. Leku nigdy nie należy przyjmować razem z alkoholem.

Ta reprezentacja nie jest pełnym opisem wszystkich możliwych skutków ubocznych i interakcji.