Przewlekłe zapalenie zatok

Pod jednym przewlekłe zapalenie zatok W żargonie medycznym można zrozumieć trwałą infekcję zatok. Jest spowodowana infekcją nosa wirusami lub bakteriami i można ją leczyć różnymi lekami.

Co to jest przewlekłe zapalenie zatok?

Przewlekłe zapalenie zatok to zapalenie błony śluzowej zatok przynosowych, które nie ustępuje całkowicie. Mówi się o przewlekłej chorobie, gdy objawy utrzymują się po dwóch lub trzech miesiącach.

Choroba występuje stosunkowo często iw jej ostrej postaci dotyczy przede wszystkim zatoki szczękowej i kości sitowej. W tych obszarach występuje również przewlekłe zapalenie zatok, ale może się ono dalej rozprzestrzeniać.

przyczyny

Przewlekłe zapalenie zatok występuje w wyniku ostrej infekcji zatok. To z kolei jest spowodowane nieodpowiednio leczonym przeziębieniem lub bólem gardła.

Jeśli nie ma szybkiej odpowiedzi, objawy stają się przewlekłe. Niektóre alergie na pyłki, kurz domowy lub inne ciała obce również mogą wywołać chorobę. Jednak przewlekłe zapalenie zatok można również wyleczyć odpowiednimi środkami.

Przyczyna przewlekłego zapalenia zatok może być również anatomiczna. Szczególnie negatywnie wpływają na przebieg choroby skrzywienie przegrody nosowej, powiększone małżowiny nosowe lub polipy nosa.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Przewlekła infekcja zatok może powodować wiele objawów. Typowe dla choroby są nawracające przeziębienia, którym towarzyszy katar, ból głowy, zatkany nos oraz inne klasyczne objawy i dolegliwości. Zwykle występuje wyładowanie żółto-zielonkawe, ropne i twarde.

Wypływa z nosa i spływa do gardła, zamykając jamę nosową. Prowadzi to do słabego oddychania przez nos, co może powodować zawroty głowy, spadek wydajności i bardzo złe samopoczucie. Z reguły zmniejsza się również postrzeganie zapachu i smaku. Pacjent zwykle odczuwa również uczucie przekrwienia twarzy, które zwiększa się wraz z postępem choroby.

Ból twarzy jest zwykle przeszywający, przeszywający lub pulsujący. Występują częściej na czole, nosie lub policzku i często promieniują do środka czaszki lub do obszaru między oczami. Charakterystyczne dla choroby jest to, że ból nasila się, gdy dana osoba szybko się pochyla, wstaje lub podskakuje na jednej nodze. Przewlekłe zapalenie zatok może ograniczać się do pojedynczej zatoki, ale może również wpływać na całą nosogardziel. Często towarzyszy mu gorączka lub tworzenie się polipów.

Diagnoza i przebieg

Aby móc zdiagnozować przewlekłe zapalenie zatok, należy najpierw jasno zidentyfikować ostrą chorobę podstawową. Odbywa się to na podstawie typowych objawów infekcji zatok. Należą do nich ból w okolicy czoła lub górnej szczęki, ropny katar, problemy z węchem i zatkany nos.

Jeśli te objawy nie występują, zwykle można wykluczyć zapalenie zatok. W przypadku przewlekłego zapalenia zatok rozpoznanie jest jednak trudniejsze, ponieważ objawy są znacznie słabsze i występują tylko w postaci zrywów.

Jeśli prawdopodobieństwo zapalenia zatok jest wysokie, zwykle wykonuje się badanie endoskopowe w celu potwierdzenia rozpoznania. Endoskop wprowadza się do ust i nozdrzy w celu wykrycia wydzieliny i obrzęku. Wydzieliny są również badane w celu wykrycia czynnika wywołującego zapalenie zatok. Następnie przepisywany jest odpowiedni lek. Przewlekłe zapalenie zatok rozpoznaje się tylko wtedy, gdy zawodzą różne preparaty.

Ponadto przeprowadzane są dalsze badania, takie jak tomografia komputerowa i różne testy alergiczne, aby umożliwić operację. Ponadto, aby uniknąć współistniejących chorób, przydatne mogą być kontrole dentystyczne i testy zapachu. Choroba zwykle nie jest śmiertelna dla dotkniętych nią osób, ale poważnie ogranicza jakość życia i czasami powoduje poważne problemy w życiu codziennym.

Komplikacje

Mówi się o przewlekłym zapaleniu zatok, jeśli stan zapalny nie ustąpi nawet po dwóch do trzech miesiącach. Po tym nadal istnieje możliwość, że choroba ustąpi samoistnie, ale podejmowane są dalsze kroki, aby zapobiec jej rozprzestrzenianiu się. Dzięki lekom i zmianie okoliczności zewnętrznych przewlekłe infekcje zatok mogą być bardziej komfortowe dla osób dotkniętych chorobą.

Jednak nie zawsze można go całkowicie wyleczyć, a niektórzy pacjenci muszą przyjmować leki przeciwko niej przez całe życie. Przewlekłe zapalenie zatok może się rozprzestrzeniać, rozprzestrzeniać na sąsiednie obszary ciała i je uszkadzać. Jeśli nie zostanie zastosowane żadne leczenie, mogą wystąpić poważne komplikacje.

Szczególnie narażone są oczy. Zatoki i oczy są oddzielone cienką płytką z kości. Zapalenie może uszkodzić ją tak bardzo, że następuje przełom i bakterie mogą dostać się bezpośrednio do oczodołu. Skutkiem może być poważne uszkodzenie oczu, a nawet ślepota.

Uważa się również, że mózg jest zagrożony przewlekłym zapaleniem zatok. Jeśli dojdzie do pęknięcia kości między mózgiem a zatokami przynosowymi, może dojść do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Może to stanowić zagrożenie dla życia i wymaga natychmiastowego leczenia. Istnieje również ryzyko, że ropa osadzi się w strukturach mózgu i rozwiną się ropnie. Możliwe jest również, że w żyłach mózgu tworzą się skrzepy krwi (zakrzepica).

Istnieje również ryzyko wkroczenia na zęby. Często zapalenie korzeni zębów ma swoje źródło w przewlekłym zapaleniu zatok. Nieleczone oddychanie przez nos pogarsza się coraz bardziej. Następnym problemem jest chrapanie.

Kiedy należy iść do lekarza?

Jako powikłanie należy postrzegać przewlekłe zakażenie zatok prostych. Z tego powodu każde przewlekłe zapalenie zatok wymaga leczenia. Poważnych komplikacji można uniknąć tylko wtedy, gdy skonsultowano się z lekarzem w odpowiednim czasie.

W zaawansowanych stadiach leczenie chirurgiczne jest zwykle nieuniknione. W przeciwnym razie objawy nie ulegną poprawie. Aby uniknąć poważnej operacji, warto skonsultować się z lekarzem jak najwcześniej. Z reguły należy skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy ostrego zapalenia zatok utrzymują się dłużej niż zwykle. W takim przypadku lekarz może interweniować - często podając antybiotyk.

Znaczną poprawę w zakresie stresującego problemu można zwykle osiągnąć już po kilku tygodniach od wizyty u lekarza. W takim przypadku właściwą osobą do kontaktu jest specjalista medycyny uszu, nosa i gardła, który dysponuje szerokim zakresem możliwości diagnostycznych i terapeutycznych. Z tym lekarzem specjalistą można się również skonsultować bez skierowania od lekarza rodzinnego.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Po rozpoznaniu przewlekłego zapalenia zatok można podjąć różne działania. Jeśli przyczyną są alergie, przepisywane są leki przeciwalergiczne i aerozole do nosa. Tak zwana desensytyzacja jest również częścią niektórych terapii. Antybiotyki i płukanki do nosa są również przepisywane w celu wypłukania bakterii i złagodzenia objawów.

W niektórych przypadkach zmiana diety może pomóc w leczeniu przewlekłego zapalenia zatok. Dzieje się tak w przypadku nietolerancji pokarmowej. W każdym przypadku należy skonsultować się z ekspertem, aby skutecznie leczyć stan. Oprócz długotrwałych terapii istnieje teraz również możliwość usunięcia objawów chirurgicznie. Zamknięte kanały łączące są rozszerzane za pomocą balonu. Ta tak zwana siluplastyka jest odpowiednia tylko w prostych przypadkach przewlekłego zapalenia zatok.

Metody leczenia ostrego zapalenia zatok mogą przynajmniej złagodzić objawy w postaci przewlekłej. Typowe terapie obejmują inhalację pary, akupunkturę i stosowanie olejków eterycznych.

Perspektywy i prognozy

Rokowanie w przewlekłym zapaleniu zatok jest indywidualne i nie można go jednoznacznie przewidzieć dla wszystkich chorych. U dużej liczby pacjentów pomimo przewlekłego przebiegu choroby dochodzi do wygojenia i całkowitego ustąpienia objawów.

Istnieje również możliwość ciągłego przebiegu choroby, w której pacjent jest upośledzony przez całe życie. Jeśli lekarze mogą przywrócić wentylację zatok, istnieje duża szansa na wyzdrowienie. Interwencja chirurgiczna stara się osiągnąć ten cel. Sukces zależy od ciężkości choroby, wieku pacjenta i jego ogólnego stanu zdrowia.

Przywrócenie wentylacji zatok przynosowych umożliwia regenerację czynnościowej czynności błon śluzowych. Ten proces ma zasadnicze znaczenie dla dobrego rokowania i może nastąpić w ciągu kilku tygodni, jeśli operacja zakończy się powodzeniem. Dodatkowo pacjent musi wziąć udział w określonych badaniach kontrolnych i kontrolnych po zabiegu, aby zagwarantować dobry przebieg.

Rokowanie pogarsza się, jeśli choroba rozprzestrzeniła się już na okoliczne obszary twarzy. Jeśli oczy lub zęby zostały już zaatakowane przez przewlekłe zapalenie zatok, może dojść do ich trwałego uszkodzenia. Pełne wyleczenie nie jest już możliwe, jeśli na przykład wystąpiła już ślepota z powodu przewlekłego zapalenia zatok.

zapobieganie

Zapalenie zatok staje się chorobą przewlekłą głównie z powodu braku wczesnego wykrycia przyczyn. Tak więc środkiem zapobiegawczym jest wizyta u lekarza laryngologa, gdy pojawią się pierwsze objawy.

Ponadto przeziębienia, ból gardła i katar należy leczyć w wystarczającym stopniu, aby nie doszło do przewlekłych dolegliwości. Ogólnie rzecz biorąc, pomaga dużo pić, regularnie płukać nos letnią solą fizjologiczną i dobrze wietrzyć mieszkanie.

Ponadto test alergiczny może pomóc w opanowaniu objawów. Odczulanie zapobiega również przewlekłemu zapaleniu zatok. Wreszcie, należy zwrócić uwagę na zdrowy, wzmocniony układ odpornościowy. Wystarczająca ilość ruchu i zdrowa dieta są niezbędne do zapobiegania przewlekłym infekcjom zatok.

Opieka postpenitencjarna

Przewlekłe zapalenie zatok to uporczywa infekcja zatok. Może to spowodować duże obciążenie pacjenta. Dlatego po każdym przeziębieniu konieczne jest leczenie obkurczającymi błonami śluzowymi kortyzonu i odpowiednia opieka kontrolna. W razie potrzeby operacja musi zapewnić obniżenie ciśnienia.

Jeśli kanały łączące między zatokami są zwężone przez krzywizny w przegrodzie nosowej lub zablokowane przez polipy, infekcje zatok są częste. Przewlekłe zapalenie zatok często można skutecznie leczyć konwencjonalnymi metodami. W większości przypadków spraye kortyzonu pomagają lepiej oddychać i zmniejszają ciśnienie.

Jeśli jednak leczenie zachowawcze nie przyniesie trwałego sukcesu, objawy przewlekłego zapalenia zatok można wyleczyć jedynie poprzez interwencję chirurgiczną lub rehabilitację zatok w znieczuleniu ogólnym. Krzywizna przegrody nosowej jest często korygowana chirurgicznie. Konieczna jest dalsza opieka, ponieważ czasami może wystąpić krwawienie pooperacyjne i uporczywy obrzęk.

Istnieje również ryzyko, że problemy nie zostaną rozwiązane w dłuższej perspektywie. Sytuacja komplikuje się na przykład wtedy, gdy pacjent musi korzystać z nocnej wentylacji z powodu bezdechu sennego. Nocny aparat oddechowy chłodzi drogi oddechowe, więc przewlekłe zapalenie zatok jest praktycznie niemożliwe do opanowania. W tym przypadku dalsze działania mogą jedynie zapewnić, że pacjent, który był już operowany, odczuje zmniejszenie ciśnienia za pomocą leków przy każdym przeziębieniu.

Możesz to zrobić sam

W przypadku przewlekłego zapalenia zatok osoba dotknięta chorobą może wspomagająco zwracać uwagę na swój styl życia w celu poprawy własnego zdrowia. Należy całkowicie unikać palenia, podobnie jak przebywania w pomieszczeniach dla palących. Zdrowa dieta poprawia samopoczucie i stabilizuje układ odpornościowy, dzięki czemu organizm może samodzielnie wytworzyć wystarczającą obronę.

Jeśli chodzi o pożywienie, ważne jest, aby zapewnić dietę bogatą w witaminy, a ponadto odpowiednią ilość ruchu. Należy obserwować nawodnienie. Błona śluzowa nosa potrzebuje wystarczającej ilości płynu, aby móc się zregenerować. W miesiącach zimowych powietrze w środku jest często suche, a latem temperatura na zewnątrz może sprzyjać wysychaniu błon śluzowych. Dlatego organizm musi być zaopatrywany w płyny w ilości około dwóch litrów dziennie.

W kontaktach z innymi chorymi należy zachować szczególną higienę. Ręce należy dezynfekować, a sprayów do nosa lub chusteczek nie wolno dzielić z innymi osobami. Należy upewnić się, że żadne dalsze patogeny nie przedostaną się do organizmu. Liczba zarazków znacznie wzrasta, zwłaszcza w zimnych porach roku. Z tego powodu działania zapobiegawcze należy podejmować ostrożnie, aby własny układ odpornościowy nie był jeszcze bardziej obciążony, a proces gojenia był trudniejszy.