System analizy poznawczo-behawioralnej psychoterapii

System analizy poznawczo-behawioralnej psychoterapii, odtąd CBASP, to terapia psychoterapeutyczna na przewlekłą depresję. Podejście oparte na różnych procedurach psychologicznych pochodzi od amerykańskiego psychologa Jamesa P. Mccullougha. Rozwój CBASP rozpoczął się w latach 80. W dojrzałym stanie jest od około 2005 roku.

Co to jest system analizy poznawczo-behawioralnej psychoterapii?

CBASP to zbiór psychologicznych modeli wyjaśniających i wynikających z nich form interakcji między terapeutami a pacjentami. CBASP ma na celu wyleczenie przewlekłej depresji.

W zależności od sytuacji i osądu zaangażowanych osób jedyną metodą terapii jest CBASP lub stosowane są także leki psychotropowe, czyli leki przeciwdepresyjne. Sam CBASP bez leków psychotropowych jest tak samo skuteczny w leczeniu jak leki psychotropowe bez CBASP. Łączne stosowanie CBASP i leków psychotropowych zwiększa skuteczność leczenia, ale prowadzi do medycznych skutków ubocznych, którym należy zapobiegać stosując metody psychologiczne. Ze względu na specyficzne modele wyjaśniające i wynikającą z nich psychoterapię CBASP nie nadaje się do każdego rodzaju depresji.

Metoda jest specjalnie zaprojektowana dla przewlekłej depresji, która występuje od dzieciństwa. Model wyjaśniający CBASP zakłada, że ​​taka przewlekła depresja została spowodowana traumą lub długotrwałym nadużyciem. W rezultacie zaburzona została zdolność pacjenta do naturalnej komunikacji z innymi ludźmi. CBASP zaczyna pracować nad tymi naturalnymi umiejętnościami komunikacji i empatii i je przywraca.

Funkcja, efekt i cele

CBASP opiera się na założeniu, że przewlekła depresja ma swoje podłoże w zespole przyczyn, które charakteryzują się brakiem pewności siebie pacjenta w komunikacji i współistnieniu z innymi ludźmi.

Pacjenci z przewlekłą depresją unikają innych ludzi. Nawet opiekunowie, którym bardzo zależy na pacjencie, doświadczają odrzucenia, a nawet jawnie wrogich reakcji ze strony osób z przewlekłą depresją. Przypuszczalnie przewlekła depresja to nie tylko kwestia umysłu, ale także poważne zaburzenia rozwojowe, które są spowodowane brakiem empatii i umiejętności komunikacyjnych pacjenta.

Zdaniem Jeana Piageta, dzieci rozwijają się poza egocentryczny obraz siebie nawet przed okresem dojrzewania i uczą się stawiać się w sytuacji innych oraz wykorzystywać te spostrzeżenia zdobyte dzięki empatii na temat różnorodności reakcji międzyludzkich do budowania relacji międzyludzkich. Wada rozwojowa w tej fazie prowadzi do przewlekłej depresji, która wpływa na interakcje między ludźmi w dorosłym życiu. Funkcją CBASP jest analiza rozumienia przez pacjentów reakcji interpersonalnych, krytyczne rzucenie na nie światła, a następnie zastąpienie go szerszym zrozumieniem.

Celem jest zatem uzupełnienie i rozszerzenie negatywnych podstawowych założeń zakotwiczonych od dzieciństwa o bardziej realistyczne i afirmujące życie założenia dotyczące reakcji interpersonalnych. W toku tego poszerzania dostępu do komunikacji interpersonalnej w odpowiednim środowisku pacjentów, w idealnym przypadku pacjenci uzyskują również introspektywny dostęp do traumy, która spowodowała to zakłócenie procesu rozwoju dziecka, zdaniem Jeana Piageta.

Ta trauma, która przez lata wywoływała depresję, mogła być krótkim traumatycznym wydarzeniem, ale mógł też być przedłużającym się stanem znęcania się lub zaniedbania. Pacjenci i terapeuci wykorzystują analizy sytuacji do analizy interakcji z innymi ludźmi, a także zastanawiają się nad możliwymi alternatywnymi sposobami radzenia sobie z nimi; opracowują listy definiujących opiekunów i zastanawiają się, jak wyglądały te relacje; praktykują ćwiczenia z dyskryminacją interpersonalną, dzięki którym pacjenci uczą się zastępować problematyczne interpretacje zachowania innych interpretacjami korzystniejszymi. W ten sposób rozwija się pewność siebie i pewność siebie pacjenta.

W CBASP stosuje się metody interpersonalne, psychodynamiczne i behawioralne. Terapeuci praktykujący CBASP wiedzą, że zaburzenia zachowania pacjenta w kontaktach z innymi ludźmi w naturalny sposób przejawiają się w interakcjach z terapeutą. Dlatego terapeuci spodziewają się, że podczas leczenia napotkają wrogość i przesadną uległość pacjenta. Jesteś przeszkolony, aby odpowiednio reagować. CBASP to wysoko wyspecjalizowana forma psychoterapii, która zajmuje się również bolesnymi wspomnieniami pacjenta.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

CBASP ma wyjaśniający model przewlekłej depresji. Jednak nie zostało naukowo udowodnione, że każda przewlekła depresja ma dokładnie ten kompleks przyczyn. Leczenie psychologiczne jest alternatywą dla leków psychiatrycznych, które mają wiele skutków ubocznych.

W rzeczywistości jednak skutki uboczne psychoterapeutycznych form leczenia są dotychczas tylko niedostatecznie znane. Psychoterapia kosztuje czas i pieniądze. Jednak osoby z przewlekłą depresją są często zależne i zależne od innych opiekunów. Ponieważ sama terapia jest mocno ukierunkowana na poszukiwanie alternatywnych sposobów radzenia sobie z opiekunami, sami pacjenci mogą radykalnie kwestionować i zmieniać całą tę sytuację życiową.

To czasami prowadzi do nowych kryzysów życiowych. Czy depresja jest rzeczywiście skutkiem zaburzeń rozwojowych w zdolności do nawiązywania relacji z innymi ludźmi, czy też depresja ma zupełnie inne przyczyny? CBASP opiera się na założeniu traumy w dzieciństwie. Klasyczna forma psychoterapii traumatycznej dotyczy osób, u których można wykazać, że doznały traumy podczas wojny lub wypadku. Sytuacja jest trudniejsza w przypadku przewlekłej depresji, ponieważ nie wiadomo nawet, czy doszło do urazu, zaniedbania czy znęcania się. W wielu przypadkach uraz pozostaje jedynie mglistą hipotezą, którą trudno udowodnić.