Plik Ssanie kciuka lub Ssać jest wrodzonym, ludzkim odruchem, który jest całkowicie normalny w okresie niemowlęcym. Jeśli jednak zachowanie nie ustaje samoistnie u starszych dzieci, może to stać się problematyczne. Należy tutaj przeciwdziałać ssaniu kciuka, mając na uwadze szczękę i podniebienie.
Co to jest ssanie kciuka?
Plik Ssanie kciuka jest ludzkim nawykiem. W tym przypadku noworodek lub małe dziecko wkłada kciuk do ust, aby ssać lub ssać.
Ssanie kciuka jest w zasadzie niezwykle naturalnym procesem, który odbywa się w kołysce każdego dziecka po urodzeniu iw większości przypadków jest bezproblemowy. W wielu przypadkach odruch zanika samoczynnie w wieku około dwóch lat. Przyjmuje się, że dzieci uspokajają się ssąc, a tym samym samodzielnie radzą sobie ze stresem.
Niemowlęta również znajdują w takim zachowaniu komfort, ochronę i bezpieczeństwo. W wielu przypadkach ssanie kciuka to nie tylko żucie własnego palca. Dzieci często używają do ssania znanych im przedmiotów, takich jak koce, miękkie zabawki lub odzież.
przyczyny
Przyczyny odruchu Ssanie kciuka są głęboko zakorzenione we wrodzonym zachowaniu ludzi. Dziecko ma już odruch ssania dopiero po urodzeniu.
W związku z tym ssanie kciuka jest jedną z pierwszych czynności, które dziecko wykonuje instynktownie i samodzielnie. W wyniku tego odruchu noworodek zaczyna ssać natychmiast, gdy jego usta, a nawet czubek języka, zetkną się z obcym przedmiotem, takim jak kciuk.
Zjawisko to, które można również zaobserwować u małp, jest szczególnie widoczne dzięki temu, że gwarantowane jest pobranie pokarmu w pierwszym roku życia. Z psychologicznego punktu widzenia ssanie kciuka to nie tylko odruch ssania, ale także forma uspokajania u małych dzieci, nawet dorosłych.
Diagnoza i przebieg
Reguła wśród specjalistów była taka, że Ssanie kciuka jest całkowicie normalne i nieszkodliwe do około trzeciego roku życia. Jeśli jednak zachowanie trwa po przekroczeniu tej granicy wieku i może być nawet zaobserwowane u dorosłych, należy nie tylko mówić o złym nawyku, ale także o zachowaniu szkodliwym dla zdrowia.
Jednak nie wszyscy lekarze przypisują „ssanie” w wieku dorosłym negatywne znaczenie. Ssanie kciuka jest uważane za uspokajające, komfortowe i łagodzące stres, nawet u dorosłych. Mimo wszystko ssanie kciuka jest często zawstydzającym tematem tabu wśród dorosłych.
Wraz z wiekiem ciągłe ssanie może zwykle prowadzić do nieprawidłowego ustawienia zębów. Wzrost postępuje szybko, zwłaszcza w okresie niemowlęcym krytycznym, siekacze są przesuwane do przodu i pochylane przez ciągłe ssanie kciuka. Jednak w późniejszym okresie w większości przypadków rozwijają się również niewspółosiowości szczęki, które trwają całe życie i można je skorygować jedynie z trudem i dużym wysiłkiem.
Leczenie i terapia
Nie okazywaj trwałej krzywdy dzieciom z powodu ustawicznego Ssanie kciuka leczenie problemu jest nieuniknione.
Zawsze obowiązuje zasada: im wcześniej, tym lepiej. Zasadniczo smoczek jest zawsze lepszy niż kciuk, więc zastępcza czynność dla dziecka ma na początku sens. Od trzeciego roku życia, ze względu na możliwość trwałego uszkodzenia zębów, należy stosować strategie poznawcze, aby powstrzymać ssanie kciuka.
Często warto uświadomić dziecku niebezpieczeństwa związane z jego nawykiem i zmienić jego zachowanie poprzez pochwały i pozytywne wzmocnienie. Ssanie smoczka, który służy jako substytut, jest również opcją do około piątego roku życia, chociaż stomatolodzy zwykle zalecają, aby tę opcję całkowicie wykluczyć również we wczesnym wieku. Zasadniczo jednak guma jest znacznie bardziej kompatybilna niż jakiekolwiek inne ciało obce.
Jeśli jednak ssanie kciuka nadal występuje u starszych dzieci lub nawet występuje w wieku dorosłym, można również założyć problemy psychologiczne. Jeśli ssanie jest postrzegane jako uciążliwe, właściwe jest leczenie przez psychologa, który dotrze do sedna przyczyn tej formy uspokojenia.
zapobieganie
Ponieważ Ssanie i ssanie kciuka Jeśli jest to odruch wrodzony, prawie nie można zrobić nic zapobiegawczego, aby zapobiec temu zachowaniu.
Jednak badania przeprowadzone w ostatnich latach wykazały, że liczba ssących kciuków jest znacznie niższa wśród dzieci karmionych piersią. Przyczyną tego są prawdopodobnie bardzo długie, intensywne jednostki czasu spędzane na ssaniu piersi matki.
W ten sposób dzieci całkowicie zaspokajają swoje odruchy podczas jedzenia i nie odczuwają już potrzeby ssania palców. Dlatego nawet w przypadku niemowląt karmionych butelką ważne jest, aby pozwolić im ssać przez długi czas.
