Degranulacja

w Degranulacja pęcherzyki znajdujące się w komórce łączą się z jej błoną komórkową, uwalniając w ten sposób więcej wydzielin. Proces ten jest wykorzystywany między innymi przez układ odpornościowy do zwalczania patogenów z tymi wydzielinami. Dlatego zaburzenia degranulacji mogą również osłabiać układ odpornościowy.

Co to jest degranulacja?

W medycynie degranulacja odnosi się do procesu biologicznego na poziomie komórkowym, który jest ważny między innymi dla funkcjonowania układu odpornościowego. Podczas degranulacji komórka uwalnia substancje do środowiska; proces ten jest również nazywany egzocytozą i może zachodzić w wielu układach funkcjonalnych i strukturach anatomicznych.

Substancje, które komórka uwalnia poprzez degranulację, są zatem wydzielinami, których wydzielanie zależy od roli komórki w organizmie.

Wewnątrz komórek zdolnych do tego procesu znajdują się małe pęcherzyki; medycyna nazywa się pęcherzykiem. Są otoczone błoną i zawierają wydzielinę. Gdy komórka otrzyma sygnał do degranulacji, pęcherzyki przemieszczają się do błony komórkowej i łączą się z nią, umożliwiając wydzielinie ucieczkę z komórki. W degranulacji biorą udział nie tylko pojedyncze pęcherzyki, ale bardzo duża ich liczba. W rezultacie wydzielanie komórki jest wyższe niż zwykle.

Funkcja i zadanie

Degranulacja jest ważna między innymi dla prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego, a zwłaszcza dla aktywnej walki z patogenami po ich rozpoznaniu przez organizm ludzki. Takimi patogenami są na przykład wirusy i bakterie.

Jednak reakcja obronna układu odpornościowego może być skierowana również przeciwko komórkom ludzkim, na przykład jeśli nie są one już funkcjonalne lub nawet stanowią potencjalne zagrożenie dla organizmu.

Jedną z substancji, którą organizm może w ten sposób uwalniać, jest perforina, która jest skierowana przeciwko komórkom ludzkim. Perforin jest więc częścią „programu samobójczego” (apoptozy), który na przykład hamuje rozwój nowotworów poprzez niekontrolowany podział komórek.

Inną wydzieliną podczas degranulacji jest histamina. Jest to hormon tkankowy, który organizm może również uwalniać w ramach reakcji zapalnej, aby wprawić w ruch różne inne reakcje. W tym przypadku histamina jest częścią reakcji łańcuchowej.

Innymi substancjami, które pełnią rolę wydzielin w kontekście degranulacji, są np. Enzym peroksydaza i inne enzymy z grupy proteinaz, które rozkładają białka i kilka innych.

Komórki, które mogą ulegać degranulacji, nie są jednorodne. Na przykład wydzieliny mogą pochodzić z limfocytów. Te komórki odpornościowe poruszają się we krwi i rozwijają się w szpiku kostnym. Uwzględniono również granulocyty, które są bardziej zaangażowane w obronę przed bakteriami. Podobnie komórki tuczne, które są istotne na przykład w reakcjach alergicznych i gojeniu ran.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Ponieważ degranulacja odgrywa ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego, jest ona pośrednio związana z niezliczoną liczbą chorób. Przykładem tego jest naturalna profilaktyka raka w organizmie człowieka.

Dopóki człowiek żyje, komórki dzielą się prawie bez przerwy. Ponadto organizm jest stale narażony na stres środowiskowy: światło słoneczne, zanieczyszczenia z powietrza i inne czynniki mogą uszkodzić materiał genetyczny zawarty w każdej komórce. Wady materiału genetycznego mogą również wystąpić podczas samego podziału komórki. Te zmiany (mutacje) nie zawsze prowadzą do poważnych konsekwencji, za które również odpowiada układ odpornościowy. Na przykład w wielu przypadkach jest w stanie wykryć komórki rakowe, zanim jeszcze powstanie guz.

Guz jest spowodowany niehamowanym wzrostem komórek i w zależności od lokalizacji, wielkości i złośliwości może mieć wiele konsekwencji zdrowotnych, które często objawiają się niespecyficznie. Raki mogą być śmiertelne. Jeśli więc organizm wykryje taką podatną na ryzyko komórkę, inicjuje odpowiedź immunologiczną. W zależności od lokalizacji organizm mobilizuje odpowiednie komórki odpornościowe - w tym te, które przenoszą pęcherzyki z wydzieliną.

Uwalniają swoją wydzielinę poprzez degranulację, która jest skierowana przeciwko potencjalnej komórce rakowej i ją niszczy. Jeśli ta reakcja się powiedzie, ryzyko zostanie wyeliminowane i nie rozwinie się żaden guz.

Jednak w przypadku raka system ten zwykle zawodzi. Dlatego niektórzy badacze dostrzegają ulepszone opcje leczenia i szansę zapobiegania rakowi w poprawie odpowiedzi immunologicznej i promowaniu rozpoznawania komórek rakowych, zanim jeszcze spowodują one uszkodzenie. Obecnie jednak badania te są wciąż w powijakach i wymagają znacznie więcej badań podstawowych.

Innymi przykładami związku degranulacji z chorobami (które są tylko selekcją) są zwężenie oskrzeli w wyniku uwalniania histaminy w astmie oskrzelowej, różne reakcje alergiczne (w tym reakcja natychmiastowa), reakcje zapalne i wzrost wydzielania kwasu żołądkowego.