embolizm

ZA embolizm Często powstaje, gdy skrzep krwi zatyka naczynie krwionośne. W większości przypadków ten skrzep, znany również jako zatyczka, jest wywoływany przez chorobę. W najczęstszych znanych i odnotowanych przypadkach zator pojawia się w trakcie lub po zakrzepicy.

Co to jest zator?

W żadnym wypadku nie należy mylić zatoru z zakrzepicą. Chociaż zator często rozwija się ze skrzepliny, nadal istnieją dwa różne obrazy kliniczne.

W przypadku zakrzepicy blokujący skrzep (zwany skrzepem) zwykle tworzy się bezpośrednio w miejscu dolegliwości. W przypadku zatorowości na początku często tworzy się mniejszy skrzep, ale rozluźnia się i przemieszcza się w naczyniach. W ten sposób może się powiększyć i ostatecznie zablokować inne naczynie.

Zator może mieć wpływ na żyły i tętnice. Stąd występuje zarówno zator tętniczy, jak i żylny. Tutaj zwykle rozróżnia się miejsce powstania zatoru.

przyczyny

Najczęstszą przyczyną zatorowości jest zakrzepica nóg lub miednicy. Często tworzy się tu niewielki korek, który szybko się rozluźnia, a następnie „wędruje” w tętnicach lub żyłach.

W większości przypadków skrzepy te ostatecznie zostają uwięzione w tętnicach lub żyłach płuc, powodując embolizację płuc.

Jednak może to również wpływać na serce, nerki, a nawet mięśnie.

Oprócz zatorowości żylnej i tętniczej istnieją inne rodzaje zatorowości. Jednym z przykładów może być zator bakteryjny. W tym przypadku skrzep jest również zanieczyszczony bakteriami.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy zatorowości zależą od regionu ciała, w którym występuje zamknięcie naczyń. Często występują przeszkody w przepływie krwi, co z kolei ma negatywny wpływ na dotknięte narządy. Ponadto istnieje ryzyko śmierci tkanki. Z drugiej strony, jeśli zator pojawia się w obszarach ciała, w których obecne są skuteczne obwody obejściowe, możliwy jest również przebieg bezobjawowy bez fizycznego upośledzenia.

Jednak w wielu przypadkach osoby dotknięte chorobą odczuwają nagły ból. Jeśli zator powoduje zablokowanie naczynia krwionośnego, prowadzi to do typowych objawów. Na przykład, jeśli zaatakowana jest duża tętnica na ramieniu lub nodze, objawami są zwykle ból, bladość, zaburzenia czucia, niewydolność tętna, paraliż i wstrząs.

Jeśli wystąpi zator mózgu, prowadzi to do udaru. Przejawia się to między innymi poprzez paraliż i utratę przytomności. Zator tętnic wieńcowych, który może spowodować zawał serca, występuje raczej rzadko.

Czasami w jelitach pojawiają się też zatorowości, które wywołują różne dolegliwości. Zator nerki prowadzi do zawału nerki, który wiąże się z bólem i obecnością krwi w moczu. Ciężkie objawy zagrażają zatorowością krezki jelitowej, np. Zawał krezki, w którym pacjent cierpi na silny ból brzucha, gorączkę i krwawą biegunkę.

Z kolei zator tętnicy płucnej powoduje objawy, takie jak nagła duszność, kołatanie serca, spadek ciśnienia krwi, przyspieszenie oddechu i wstrząs krążeniowy. W najgorszym przypadku przeciążenie serca może nawet doprowadzić do śmierci.

Diagnoza i przebieg

Rozpoznanie zatoru nie zawsze jest łatwe, ponieważ często jest tylko niewyraźnie zauważalne. Tutaj zawsze zależy to od lokalizacji zaparcia - i tego, jak reaguje na nie środowisko fizyczne. Osoba dotknięta chorobą często nie czuje nic przez długi czas, a następnie cierpi na zawał serca.

Nawiasem mówiąc, zawał serca może również wpływać na mięśnie i poszczególne narządy. Niestety, skrzep może również dotrzeć do serca lub mózgu, gdzie może spowodować udar lub zawał serca. Inne dolegliwości, które prowadzą do diagnozy, mogą obejmować ból i drętwienie w dotkniętym obszarze.

Należy szybko skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku pacjentów wysokiego ryzyka i nietypowych dolegliwości. Osoby w podeszłym wieku, palacze i osoby z cukrzycą, nadciśnieniem lub dużą nadwagą są uważane za zagrożone.

Komplikacje

Zator ma wiele różnych przyczyn, które mogą mieć również różne powikłania. Zazwyczaj zatorowość rozwija się w wyniku zakrzepicy, która najczęściej występuje w żyłach nóg. Skrzep krwi może oderwać się od ściany naczynia i przedostać się wraz z krwią do płuc, powodując zatorowość płucną.

Osoba poszkodowana cierpi na duszność i silny ból w klatce piersiowej, który należy natychmiast leczyć. W najgorszym przypadku pacjent umiera. Zator w okolicy ramion może prowadzić do poważnego niedostatecznego ich zaopatrzenia, co może skutkować ograniczeniem ruchu. W najgorszym przypadku prowadzi to do utraty odpowiedniej kończyny.

Ponadto zator może mieć również miejsce w okolicy nerki lub śledziony. Następuje utrata funkcji i niewydolność tych narządów. Naczynia krwionośne w jelicie również mogą zostać zablokowane. Prowadzi to do zawału jelita, a tym samym do śmierci odcinka jelita.

Może to prowadzić do stanu zapalnego, który w najgorszym przypadku może rozprzestrzeniać się ogólnoustrojowo, a tym samym prowadzić do zagrażającej życiu posocznicy. Zator może również prowadzić do różnych objawów paraliżu lub skurczów w okolicy mózgu. W niektórych naczyniach może to również prowadzić do udaru.

Kiedy należy iść do lekarza?

W przypadku zauważenia pierwszych oznak zatorowości należy natychmiast wezwać pomoc. Osoby udzielające pierwszej pomocy powinny udzielić pierwszej pomocy bezpośrednio na miejscu i uspokoić poszkodowanego oraz, jeśli to konieczne, podać leki. Nagły wypadek medyczny ma miejsce, gdy objawy obejmują trudności w oddychaniu, duszność, ból w klatce piersiowej, silny kaszel i niepokój. W przypadku reklamacji obowiązuje następująca zasada: powiadomić służbę ratowniczą i podjąć wymienione działania. Jeśli osoba straciła przytomność, należy sprawdzić jej oddech i puls, aby sprawdzić, czy nastąpiło zatrzymanie akcji serca.

Osoby z protezami bioder lub nóg, urazami rdzenia kręgowego, ciężkimi chorobami serca lub płuc lub nowotworami złośliwymi są szczególnie podatne na zator. To samo dotyczy osób starszych i pacjentów po udarze. Osoby, które przeżyły zator tętnicy płucnej, powinny również szybko porozmawiać z lekarzem, jeśli mają nietypowe objawy. To samo dotyczy kobiet w ciąży lub po cesarskim cięciu. Po zatorowości wskazane są regularne wizyty u lekarza. Ponadto przydatne mogą być porady terapeutyczne dla osoby dotkniętej chorobą i jej bliskich.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Pierwszym krokiem do skutecznego leczenia zatorowości i terapii jest uwolnienie się od zaparć. Aby to jednak zrobić, należy najpierw dowiedzieć się, gdzie dokładnie znajduje się zamknięcie. W tym celu lekarze mogą teraz korzystać z szerokiego wyboru różnych procedur testowych.

Jeśli nawiasem mówiąc, z zatorowością wiąże się silny ból, te również są wyłączane na początku leczenia. Pierwsza pomoc to nie tylko znalezienie zamka. W najlepszym przypadku powinieneś również znaleźć przyczynę powstania wtyczki i dotrzeć do jej dna.

Po znalezieniu i usunięciu przyczyny wszelkie uszkodzenia należy leczyć. Może się to zdarzyć za pomocą leków, ale także poprzez kuracje i środki rehabilitacyjne. Zależy to w dużej mierze od tego, co wywołało zator, a może nawet go uszkodziło.

Oraz: Niestety, niektóre szkody mogą być nieodwracalne. Jest to szczególnie ważne, jeśli zator wywołał udar.

Perspektywy i prognozy

Rokowanie zatorowości zależy od umiejscowienia zablokowanego naczynia w organizmie i wielkości zakrzepu. Lokalizacja skrzepu w pobliżu organu może skutkować poważnymi zaburzeniami, awariami lub przedwczesną śmiercią pacjenta. Czynność narządu jest ograniczona przez zmniejszony dopływ krwi lub zapaści w ciężkich przypadkach. Ponadto istnieje ryzyko śmierci tkanki. Powoduje to również ograniczenie czynnościowe lub niewydolność funkcji narządu.

W regionach z dobrymi obwodami obejściowymi rokowanie w zatorowości znacznie się poprawia. Krew może wybrać inną alternatywną drogę, a mimo to zapewniona jest odpowiednia podaż organizmu. W przypadku małego skrzepu krwi ludzie często pozostają niezauważeni, że tam jest. W miarę postępu choroby pierwsze oznaki, które stają się zauważalne poprzez zaburzenia krążenia. Jeśli diagnoza zostanie postawiona na tym etapie, rokowanie jest dobre. Opieka medyczna usunie skrzep, a pacjent zostanie uznany za wyleczonego.

Bez leczenia skrzep zwiększy się. W dowolnym momencie może zostać przetransportowana przez krwiobieg do innego miejsca w organizmie i tam wywołać zastój krwi. Prowadzi to do stanu zagrażającego życiu danej osoby i może stać się poważnym zagrożeniem dla zdrowia.

zapobieganie

Jedynym sposobem zapobiegania zatorom jest możliwie najniższe ryzyko. Na przykład należy powstrzymać się od palenia, zdrowo się odżywiać i utrzymywać prawidłową i zdrową wagę. Ćwiczenia i ćwiczenia to oczywiście najlepsze środki zapobiegawcze.

Dzieje się tak, ponieważ można uniknąć czynników ryzyka, takich jak cukrzyca dorosłych i duża nadwaga. Jednak w celu zapobiegania zatorom można również stosować leki przeciwzakrzepowe i specjalne pończochy podtrzymujące.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku zatorowości osoba dotknięta chorobą jest przede wszystkim uzależniona od leczenia prowadzonego przez lekarza. W większości przypadków im wcześniej rozpocznie się to leczenie, tym lepszy będzie dalszy przebieg choroby. Nieleczona osoba dotknięta chorobą może w najgorszym przypadku umrzeć, tak więc w przypadku zatorowości na pierwszym planie jest wczesna diagnoza z wczesnym leczeniem.

Dalsze środki opieki są zwykle bardzo ograniczone. Należy jednak zidentyfikować i dalej leczyć przyczynę zatorowości. Dalsze leczenie zależy od dokładnego uszkodzenia spowodowanego zatorowością i musi je maksymalnie zredukować. Osoby dotknięte chorobą są w większości uzależnione od przyjmowania leków lub różnych terapii, chociaż nie wszystkie uszkodzenia można leczyć ponownie.

Podczas przyjmowania leków upewnij się, że dawkowanie jest prawidłowe. Wiele ćwiczeń z różnych terapii można również wykonać we własnym domu, aby nieco przyspieszyć gojenie. Zdrowy tryb życia ze zbilansowaną dietą może również wpłynąć pozytywnie na dalszy przebieg zatoru. Jednak oczekiwana długość życia pacjenta może zostać zmniejszona przez ten stan.

Możesz to zrobić sam

W przypadku ostrej zatorowości należy natychmiast powiadomić lekarza ratunkowego. Ważne jest, aby uspokoić osobę i uważać na inne znaki ostrzegawcze. W przypadku zatorowości płucnej poszkodowany musi przyjąć pozycję półsiedzącą, w przypadku zatorowości kończyn dolnych lub udaru zaleca się pozycję leżącą.

W przypadku zapaści lub zatrzymania akcji serca, w miarę możliwości należy udzielić pierwszej pomocy. Zainteresowanej osobie należy wtedy towarzyszyć w poradni, ponieważ pobyt w szpitalu trwa zwykle kilka dni lub tygodni. Każde uszkodzenie zatorowości jest leczone na dalszych etapach leczenia. Oprócz konwencjonalnych środków medycznych, lekarz zaleci między innymi aktywność fizyczną i dietę.

W przypadku poważnych zaburzeń zdrowia konsultowany jest również z pacjentem psycholog. Jest to szczególnie konieczne, jeśli zator wywołał udar. W tak ciężkich przypadkach krewnym również zaleca się zasięgnięcie porady terapeutycznej. Jednocześnie należy podjąć dalsze środki, aby zapewnić dalszą opiekę nad daną osobą. W lżejszych przypadkach zalecane są między innymi zabiegi fizjoterapeutyczne.