Wirus denga

Plik Wirus denga wywołuje chorobę powodującą silny ból mięśni i kości oraz kilkudniową gorączkę. Ta denga jest przenoszona przez różne komary.

Co to jest wirus denga?

Infekcja jest powszechna w krajach tropikalnych i subtropikalnych. Wirusy denga należą do rodzaju flawiwirusów i są podzielone na cztery podgrupy (DENV-1 do DENV-4). Są powszechnie przenoszone na ssaki i ptaki przez kleszcze i komary (stawonogi). Nazwa rodzajowa pochodzi od żółtej febry (łac. „Flavus” - żółty).

Oprócz gorączki denga, wirusy te powodują również zapalenie mózgu i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, a także gorączkę Zachodniego Nilu. Ponadto ludzie mogą zarazić się gorączką krwotoczną denga (zespołem szoku denga), która zagraża życiu i występuje głównie u dzieci. Na szczęście nie jest to często spotykane.

Występowanie, rozmieszczenie i właściwości

Nosicielami (nosicielami) gorączki denga są owady, takie jak komar żółtej febry, komar tygrysi azjatycki i polinezyjski. Zaobserwowano, że w ciągu ostatnich kilku lat szczególnie azjatycki komar tygrysi rozszerzył swój zasięg działania na Europę. Zgodnie z ostatnimi odkryciami, niektóre inne rodzaje komarów mogą być również przyczyną rozprzestrzeniania się dengi.

Wirusy przenoszone są przez ukąszenia zarażonych samic komarów. Z kolei niezainfekowane komary zarażają się wirusem, wysysając krew z już zarażonych ludzi. Samce komarów nie mają znaczenia w tych procesach, ponieważ nie są krwiopijcami.

Wirus dengi jest przenoszony głównie przez komary na obszarach miejskich, głównie w pobliżu schronisk dla ludzi. Owady preferują użądlenie wczesnym rankiem i późnym wieczorem. Ich jaja są bardzo sprężyste i składają się w najmniejszych zasobach wodnych. Jeśli samica komara zostanie zarażona wirusem denga, patogen jest przenoszony bezpośrednio na potomstwo.

Obecnie denga jest chorobą wirusową najczęściej przenoszoną przez komary. Infekcja rozprzestrzenia się od Azji Południowo-Wschodniej przez Indie, Pakistan i Afganistan do Ameryki Południowej i Środkowej, Afryki i Australii. Minimalna temperatura dla przetrwania komarów wynosi około 10 ° C. Jednak z powodu globalnego ocieplenia populacja komarów ułatwia rozprzestrzenianie się populacji komarów. Pierwsze przypadki gorączki denga zostały już zarejestrowane w południowej Francji i Chorwacji. W 2012 roku na portugalskiej wyspie Madera na Atlantyku kilkaset osób zachorowało na dengę.

Choroby i dolegliwości

Choroba pojawia się kilka dni po zakażeniu i prowadzi do nagłej, wysokiej gorączki do 40 ° C. Ból stawów i bóle głowy są często dodawane do zwykłego bólu mięśni i kości. Silny dyskomfort prowadzi do komplikacji podczas stania i chodzenia.

Ponadto występuje utrata apetytu, biegunka, wymioty, kaszel, nudności, zaparcia i sporadycznie obrzęk węzłów chłonnych. Często na początku wystąpienia choroby cała skóra staje się czerwonawa. Gorączka nieco spada po dwóch do trzech dniach, ale potem może znowu wzrosnąć. Czasami nos i dziąsła mogą krwawić. Jednak po około tygodniu wszystkie nieprawidłowości ustępują normalnie bez żadnych następczych uszkodzeń. Pewne uczucie wyczerpania może utrzymywać się jeszcze przez kilka tygodni.

Ciężki przebieg, krwotoczna gorączka denga, może jednak prowadzić do silnego krwawienia na skórze oraz w przewodzie pokarmowym. Często następują krwawe wymioty i krwawe stolce. Możliwe jest nawet krwawienie do mózgu lub płuc. Liczba płytek krwi (trombocytów) może nagle spaść. Utrata płynu i krwi często prowadzi do zagrażającego życiu wstrząsu z niewydolnością układu krążenia bez interwencji medycznej. Te objawy pojawiają się tylko w 1 - 5% wszystkich przypadków.

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) co roku u około 100 milionów ludzi na świecie występuje gorączka denga. W Niemczech odnotowuje się tylko około 300 do 600 przypadków rocznie.

Ponieważ denga może być sprowadzona z podróży zagranicznych, najważniejszym środkiem zapobiegawczym jest optymalna ochrona przed komarami. Ręce i nogi należy zawsze przykryć ubraniem. Środek odstraszający komary można nakładać zarówno na skórę, jak i na odzież. W łóżku zalecana jest bardzo gęsta moskitiera i niezawodna ochrona okna.

Nie ma specjalnej strategii terapeutycznej przeciwko gorączce denga. Nie zastosowano jeszcze szczepionki.

Ze względu na silny ból fizyczny czasami nazywana jest również gorączką denga Choroba złamania kości („Gorączka złamania kości”). W Niemczech choroba zakaźna podlega obowiązkowi zgłaszania, aby zapobiec epidemii. Można jednak wykluczyć bezpośrednie przenoszenie się z osoby na osobę.

Zaleca się każdemu picie dużej ilości płynów i natychmiastowe zgłaszanie lekarzowi nieprawidłowego krwawienia. Ponadto należy unikać leków takich jak aspiryna lub ibuprofen, ponieważ zwiększają one skłonność do krwawień.

Przy dobrej kontroli medycznej gorączka denga jest łagodna i nie powoduje żadnych znaczących szkód. Jednak przed każdą podróżą w rejony ryzyka nie zaszkodzi dowiedzieć się o aktualnych zagrożeniach i bezpiecznej ochronie.